ਜਿਨਿ ਦਿਨੁ ਕਰਿ ਕੈ ਕੀਤੀ ਰਾਤਿ ॥
jin dhin kar kai keetee raat ||
The One who created the day also created the night.
ਖਸਮੁ ਵਿਸਾਰਹਿ ਤੇ ਕਮਜਾਤਿ ॥
khasam visaareh te kamajaat ||
Those who forget their Lord and Master are vile and despicable.
ਨਾਨਕ ਨਾਵੈ ਬਾਝੁ ਸਨਾਤਿ ॥੪॥੩॥
naanak naavai baajh sanaat ||4||3||
O Nanak, without the Name, they are wretched outcasts. ||4||3||
ਰਾਗੁ ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥
raag goojaree mahalaa chauthhaa ||
Raag Goojaree, Fourth Mehla:
ਹਰਿ ਕੇ ਜਨ ਸਤਿਗੁਰ ਸਤਪੁਰਖਾ ਬਿਨਉ ਕਰਉ ਗੁਰ ਪਾਸਿ ॥
har ke jan satigur satapurakhaa binau karau gur paas ||
O humble servant of the Lord, O True Guru, O True Primal Being: I offer my humble prayer to You, O Guru.
ਹਮ ਕੀਰੇ ਕਿਰਮ ਸਤਿਗੁਰ ਸਰਣਾਈ ਕਰਿ ਦਇਆ ਨਾਮੁ ਪਰਗਾਸਿ ॥੧॥
ham keere kiram satigur saranaiee kar dhiaa naam paragaas ||1||
I am a mere insect, a worm. O True Guru, I seek Your Sanctuary. Please be merciful, and bless me with the Light of the Naam, the Name of the Lord. ||1||
ਮੇਰੇ ਮੀਤ ਗੁਰਦੇਵ ਮੋ ਕਉ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਪਰਗਾਸਿ ॥
mere meet gurdhev mo kau raam naam paragaas ||
O my Best Friend, O Divine Guru, please enlighten me with the Name of the Lord.
ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਮੁ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਾਨ ਸਖਾਈ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਹਮਰੀ ਰਹਰਾਸਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
gurmat naam meraa praan sakhaiee har keerat hamaree raharaas ||1|| rahaau ||
Through the Guru's Teachings, the Naam is my breath of life. The Kirtan of the Lord's Praise is my life's occupation. ||1||Pause||
ਹਰਿ ਜਨ ਕੇ ਵਡ ਭਾਗ ਵਡੇਰੇ ਜਿਨ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਰਧਾ ਹਰਿ ਪਿਆਸ ॥
har jan ke vadd bhaag vaddere jin har har saradhaa har piaas ||
The servants of the Lord have the greatest good fortune; they have faith in the Lord, and a longing for the Lord.
ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸਹਿ ਮਿਲਿ ਸੰਗਤਿ ਗੁਣ ਪਰਗਾਸਿ ॥੨॥
har har naam milai tirapataaseh mil sa(n)gat gun paragaas ||2||
Obtaining the Name of the Lord, Har, Har, they are satisfied; joining the Sangat, the Blessed Congregation, their virtues shine forth. ||2||
ਜਿਨ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਇਆ ਤੇ ਭਾਗਹੀਣ ਜਮ ਪਾਸਿ ॥
jin har har har ras naam na paiaa te bhaagaheen jam paas ||
Those who have not obtained the Sublime Essence of the Name of the Lord, Har, Har, Har, are most unfortunate; they are led away by the Messenger of Death.
ਜੋ ਸਤਿਗੁਰ ਸਰਣਿ ਸੰਗਤਿ ਨਹੀ ਆਏ ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵੇ ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਾਸਿ ॥੩॥
jo satigur saran sa(n)gat nahee aae dhirag jeeve dhirag jeevaas ||3||
Those who have not sought the Sanctuary of the True Guru and the Sangat, the Holy Congregation-cursed are their lives, and cursed are their hopes of life. ||3||
ਜਿਨ ਹਰਿ ਜਨ ਸਤਿਗੁਰ ਸੰਗਤਿ ਪਾਈ ਤਿਨ ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਲਿਖਿਆ ਲਿਖਾਸਿ ॥
jin har jan satigur sa(n)gat paiee tin dhur masatak likhiaa likhaas ||
Those humble servants of the Lord who have attained the Company of the True Guru, have such pre-ordained destiny inscribed on their foreheads.
ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਸਤਸੰਗਤਿ ਜਿਤੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪਾਇਆ ਮਿਲਿ ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਪਰਗਾਸਿ ॥੪॥੪॥
dhan dha(n)n satasa(n)gat jit har ras paiaa mil jan naanak naam paragaas ||4||4||
Blessed, blessed is the Sat Sangat, the True Congregation, where the Lord's Essence is obtained. Meeting with His humble servant, O Nanak, the Light of the Naam shines forth. ||4||4||
ਰਾਗੁ ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
raag goojaree mahalaa panjavaa ||
Raag Goojaree, Fifth Mehla:
ਕਾਹੇ ਰੇ ਮਨ ਚਿਤਵਹਿ ਉਦਮੁ ਜਾ ਆਹਰਿ ਹਰਿ ਜੀਉ ਪਰਿਆ ॥
kaahe re man chitaveh udham jaa aahar har jeeau pariaa ||
Why, O mind, do you plot and plan, when the Dear Lord Himself provides for your care?
ਸੈਲ ਪਥਰ ਮਹਿ ਜੰਤ ਉਪਾਏ ਤਾ ਕਾ ਰਿਜਕੁ ਆਗੈ ਕਰਿ ਧਰਿਆ ॥੧॥
sail pathar meh ja(n)t upaae taa kaa rijak aagai kar dhariaa ||1||
From rocks and stones He created living beings; He places their nourishment before them. ||1||
ਮੇਰੇ ਮਾਧਉ ਜੀ ਸਤਸੰਗਤਿ ਮਿਲੇ ਸੁ ਤਰਿਆ ॥
mere maadhau jee satasa(n)gat mile su tariaa ||
O my Dear Lord of souls, one who joins the Sat Sangat, the True Congregation, is saved.
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ਸੂਕੇ ਕਾਸਟ ਹਰਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
gur parasaadh param padh paiaa sooke kaasaT hariaa ||1|| rahaau ||
By Guru's Grace, the supreme status is obtained, and the dry wood blossoms forth again in lush greenery. ||1||Pause||
ਜਨਨਿ ਪਿਤਾ ਲੋਕ ਸੁਤ ਬਨਿਤਾ ਕੋਇ ਨ ਕਿਸ ਕੀ ਧਰਿਆ ॥
janan pitaa lok sut banitaa koi na kis kee dhariaa ||
Mothers, fathers, friends, children and spouses-no one is the support of anyone else.
ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਰਿਜਕੁ ਸੰਬਾਹੇ ਠਾਕੁਰੁ ਕਾਹੇ ਮਨ ਭਉ ਕਰਿਆ ॥੨॥
sir sir rijak sa(n)baahe Thaakur kaahe man bhau kariaa ||2||
For each and every person, our Lord and Master provides sustenance. Why are you so afraid, O mind? ||2||
ਊਡੇ ਊਡਿ ਆਵੈ ਸੈ ਕੋਸਾ ਤਿਸੁ ਪਾਛੈ ਬਚਰੇ ਛਰਿਆ ॥
uoodde uoodd aavai sai kosaa tis paachhai bachare chhariaa ||
The flamingoes fly hundreds of miles, leaving their young ones behind.
ਤਿਨ ਕਵਣੁ ਖਲਾਵੈ ਕਵਣੁ ਚੁਗਾਵੈ ਮਨ ਮਹਿ ਸਿਮਰਨੁ ਕਰਿਆ ॥੩॥
tin kavan khalaavai kavan chugaavai man meh simaran kariaa ||3||
Who feeds them, and who teaches them to feed themselves? Have you ever thought of this in your mind? ||3||
ਸਭਿ ਨਿਧਾਨ ਦਸ ਅਸਟ ਸਿਧਾਨ ਠਾਕੁਰ ਕਰ ਤਲ ਧਰਿਆ ॥
sabh nidhaan dhas asaT sidhaan Thaakur kar tal dhariaa ||
All the nine treasures, and the eighteen supernatural powers are held by our Lord and Master in the Palm of His Hand.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਬਲਿ ਬਲਿ ਸਦ ਬਲਿ ਜਾਈਐ ਤੇਰਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਰਿਆ ॥੪॥੫॥
jan naanak bal bal sadh bal jaieeaai teraa a(n)t na paaraavariaa ||4||5||
Servant Nanak is devoted, dedicated, forever a sacrifice to You, Lord. Your Expanse has no limit, no boundary. ||4||5||
ਰਾਗੁ ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੪ ਸੋ ਪੁਰਖੁ
raag aasaa mahalaa chauthhaa so purakhu
Raag Aasaa, Fourth Mehla, So Purakh ~ That Primal Being:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaadh ||
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਸੋ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਹਰਿ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਹਰਿ ਅਗਮਾ ਅਗਮ ਅਪਾਰਾ ॥
so purakh nira(n)jan har purakh nira(n)jan har agamaa agam apaaraa ||
That Primal Being is Immaculate and Pure. The Lord, the Primal Being, is Immaculate and Pure. The Lord is Inaccessible, Unreachable and Unrivalled.
ਸਭਿ ਧਿਆਵਹਿ ਸਭਿ ਧਿਆਵਹਿ ਤੁਧੁ ਜੀ ਹਰਿ ਸਚੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰਾ ॥
sabh dhiaaveh sabh dhiaaveh tudh jee har sache sirajanahaaraa ||
All meditate, all meditate on You, Dear Lord, O True Creator Lord.
ਸਭਿ ਜੀਅ ਤੁਮਾਰੇ ਜੀ ਤੂੰ ਜੀਆ ਕਾ ਦਾਤਾਰਾ ॥
sabh jeea tumaare jee too(n) jeeaa kaa dhaataaraa ||
All living beings are Yours-You are the Giver of all souls.
ਹਰਿ ਧਿਆਵਹੁ ਸੰਤਹੁ ਜੀ ਸਭਿ ਦੂਖ ਵਿਸਾਰਣਹਾਰਾ ॥
har dhiaavahu sa(n)tahu jee sabh dhookh visaaranahaaraa ||
Meditate on the Lord, O Saints; He is the Dispeller of all sorrow.
ਹਰਿ ਆਪੇ ਠਾਕੁਰੁ ਹਰਿ ਆਪੇ ਸੇਵਕੁ ਜੀ ਕਿਆ ਨਾਨਕ ਜੰਤ ਵਿਚਾਰਾ ॥੧॥
har aape Thaakur har aape sevak jee kiaa naanak ja(n)t vichaaraa ||1||
The Lord Himself is the Master, the Lord Himself is the Servant. O Nanak, the poor beings are wretched and miserable! ||1||