ਗੰਗਾ ਜਮੁਨਾ ਕੇਲ ਕੇਦਾਰਾ ॥
ga(n)gaa jamunaa kel kedhaaraa ||
The Ganges, the Jamunaa where Krishna played, Kaydar Naat'h,
ਕਾਸੀ ਕਾਂਤੀ ਪੁਰੀ ਦੁਆਰਾ ॥
kaasee kaa(n)tee puree dhuaaraa ||
Benares, Kanchivaram, Puri, Dwaarkaa,
ਗੰਗਾ ਸਾਗਰੁ ਬੇਣੀ ਸੰਗਮੁ ਅਠਸਠਿ ਅੰਕਿ ਸਮਾਈ ਹੇ ॥੯॥
ga(n)gaa saagar benee sa(n)gam aThasaTh a(n)k samaiee he ||9||
Ganga Saagar where the Ganges empties into the ocean, Trivaynee where the three rivers come together, and the sixty-eight sacred shrines of pilgrimage, are all merged in the Lord's Being. ||9||
ਆਪੇ ਸਿਧ ਸਾਧਿਕੁ ਵੀਚਾਰੀ ॥
aape sidh saadhik veechaaree ||
He Himself is the Siddha, the seeker, in meditative contemplation.
ਆਪੇ ਰਾਜਨੁ ਪੰਚਾ ਕਾਰੀ ॥
aape raajan pa(n)chaa kaaree ||
He Himself is the King and the Council.
ਤਖਤਿ ਬਹੈ ਅਦਲੀ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪੇ ਭਰਮੁ ਭੇਦੁ ਭਉ ਜਾਈ ਹੇ ॥੧੦॥
takhat bahai adhalee prabh aape bharam bhedh bhau jaiee he ||10||
God Himself, the wise Judge, sits on the throne; He takes away doubt, duality and fear. ||10||
ਆਪੇ ਕਾਜੀ ਆਪੇ ਮੁਲਾ ॥
aape kaajee aape mulaa ||
He Himself is the Qazi; He Himself is the Mullah.
ਆਪਿ ਅਭੁਲੁ ਨ ਕਬਹੂ ਭੁਲਾ ॥
aap abhul na kabahoo bhulaa ||
He Himself is infallible; He never makes mistakes.
ਆਪੇ ਮਿਹਰ ਦਇਆਪਤਿ ਦਾਤਾ ਨਾ ਕਿਸੈ ਕੋ ਬੈਰਾਈ ਹੇ ॥੧੧॥
aape mihar dhiaapat dhaataa naa kisai ko bairaiee he ||11||
He Himself is the Giver of Grace, compassion and honor; He is no one's enemy. ||11||
ਜਿਸੁ ਬਖਸੇ ਤਿਸੁ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥
jis bakhase tis dhe vaddiaaiee ||
Whoever He forgives, He blesses with glorious greatness.
ਸਭਸੈ ਦਾਤਾ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਈ ॥
sabhasai dhaataa til na tamaiee ||
He is the Giver of all; He does not have even an iota of greed.
ਭਰਪੁਰਿ ਧਾਰਿ ਰਹਿਆ ਨਿਹਕੇਵਲੁ ਗੁਪਤੁ ਪ੍ਰਗਟੁ ਸਭ ਠਾਈ ਹੇ ॥੧੨॥
bharapur dhaar rahiaa nihakeval gupat pragaT sabh Thaiee he ||12||
The Immaculate Lord is all pervading, permeating everywhere, both hidden and manifest. ||12||
ਕਿਆ ਸਾਲਾਹੀ ਅਗਮ ਅਪਾਰੈ ॥
kiaa saalaahee agam apaarai ||
How can I praise the inaccessible, infinite Lord?
ਸਾਚੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਮੁਰਾਰੈ ॥
saache sirajanahaar muraarai ||
The True Creator Lord is the Enemy of ego.
ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਿਸੁ ਮੇਲੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲੈ ਮੇਲਾਈ ਹੇ ॥੧੩॥
jis no nadhar kare tis mele mel milai melaiee he ||13||
He unites those whom He blesses with His Grace; uniting them in His Union, they are united. ||13||
ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸੁ ਦੁਆਰੈ ॥
brahamaa bisan mahes dhuaarai ||
Brahma, Vishnu and Shiva stand at His Door;
ਊਭੇ ਸੇਵਹਿ ਅਲਖ ਅਪਾਰੈ ॥
uoobhe seveh alakh apaarai ||
they serve the unseen, infinite Lord.
ਹੋਰ ਕੇਤੀ ਦਰਿ ਦੀਸੈ ਬਿਲਲਾਦੀ ਮੈ ਗਣਤ ਨ ਆਵੈ ਕਾਈ ਹੇ ॥੧੪॥
hor ketee dhar dheesai bilalaadhee mai ganat na aavai kaiee he ||14||
Millions of others can be seen crying at His door; I cannot even estimate their numbers. ||14||
ਸਾਚੀ ਕੀਰਤਿ ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ॥
saachee keerat saachee baanee ||
True is the Kirtan of His Praise, and True is the Word of His Bani.
ਹੋਰ ਨ ਦੀਸੈ ਬੇਦ ਪੁਰਾਣੀ ॥
hor na dheesai bedh puraanee ||
I can see no other in the Vedas and the Puraanas.
ਪੂੰਜੀ ਸਾਚੁ ਸਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ਮੈ ਧਰ ਹੋਰ ਨ ਕਾਈ ਹੇ ॥੧੫॥
poo(n)jee saach sache gun gaavaa mai dhar hor na kaiee he ||15||
Truth is my capital; I sing the Glorious Praises of the True Lord. I have no other support at all. ||15||
ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਸਾਚਾ ਹੈ ਭੀ ਹੋਸੀ ॥
jug jug saachaa hai bhee hosee ||
In each and every age, the True Lord is, and shall always be.
ਕਉਣੁ ਨ ਮੂਆ ਕਉਣੁ ਨ ਮਰਸੀ ॥
kaun na mooaa kaun na marasee ||
Who has not died? Who shall not die?
ਨਾਨਕੁ ਨੀਚੁ ਕਹੈ ਬੇਨੰਤੀ ਦਰਿ ਦੇਖਹੁ ਲਿਵ ਲਾਈ ਹੇ ॥੧੬॥੨॥
naanak neech kahai bena(n)tee dhar dhekhahu liv laiee he ||16||2||
Nanak the lowly offers this prayer; see Him within your own self, and lovingly focus on the Lord. ||16||2||
ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥
maaroo mahalaa pehilaa ||
Maaroo, First Mehla:
ਦੂਜੀ ਦੁਰਮਤਿ ਅੰਨੀ ਬੋਲੀ ॥
dhoojee dhuramat a(n)nee bolee ||
In duality and evil-mindedness, the soul-bride is blind and deaf.
ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਕੀ ਕਚੀ ਚੋਲੀ ॥
kaam karodh kee kachee cholee ||
She wears the dress of sexual desire and anger.
ਘਰਿ ਵਰੁ ਸਹਜੁ ਨ ਜਾਣੈ ਛੋਹਰਿ ਬਿਨੁ ਪਿਰ ਨੀਦ ਨ ਪਾਈ ਹੇ ॥੧॥
ghar var sahaj na jaanai chhohar bin pir needh na paiee he ||1||
Her Husband Lord is within the home of her own heart, but she does not know Him; without her Husband Lord, she cannot go to sleep. ||1||
ਅੰਤਰਿ ਅਗਨਿ ਜਲੈ ਭੜਕਾਰੇ ॥
a(n)tar agan jalai bhaRakaare ||
The great fire of desire blazes within her.
ਮਨਮੁਖੁ ਤਕੇ ਕੁੰਡਾ ਚਾਰੇ ॥
manmukh take ku(n)ddaa chaare ||
The self-willed manmukh looks around in the four directions.
ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਸਾਚੇ ਹਾਥਿ ਵਡਾਈ ਹੇ ॥੨॥
bin satigur seve kiau sukh paieeaai saache haath vaddaiee he ||2||
Without serving the True Guru, how can she find peace? Glorious greatness rests in the hands of the True Lord. ||2||
ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ਨਿਵਾਰੇ ॥
kaam karodh aha(n)kaar nivaare ||
Eradicating sexual desire, anger and egotism,
ਤਸਕਰ ਪੰਚ ਸਬਦਿ ਸੰਘਾਰੇ ॥
tasakar pa(n)ch sabadh sa(n)ghaare ||
she destroys the five thieves through the Word of the Shabad.
ਗਿਆਨ ਖੜਗੁ ਲੈ ਮਨ ਸਿਉ ਲੂਝੈ ਮਨਸਾ ਮਨਹਿ ਸਮਾਈ ਹੇ ॥੩॥
giaan khaRag lai man siau loojhai manasaa maneh samaiee he ||3||
Taking up the sword of spiritual wisdom, she struggles with her mind, and hope and desire are smoothed over in her mind. ||3||
ਮਾ ਕੀ ਰਕਤੁ ਪਿਤਾ ਬਿਦੁ ਧਾਰਾ ॥
maa kee rakat pitaa bidh dhaaraa ||
From the union of the mother's egg and the father's sperm,
ਮੂਰਤਿ ਸੂਰਤਿ ਕਰਿ ਆਪਾਰਾ ॥
moorat soorat kar aapaaraa ||
the form of infinite beauty has been created.
ਜੋਤਿ ਦਾਤਿ ਜੇਤੀ ਸਭ ਤੇਰੀ ਤੂ ਕਰਤਾ ਸਭ ਠਾਈ ਹੇ ॥੪॥
jot dhaat jetee sabh teree too karataa sabh Thaiee he ||4||
The blessings of light all come from You; You are the Creator Lord, pervading everywhere. ||4||
ਤੁਝ ਹੀ ਕੀਆ ਜੰਮਣ ਮਰਣਾ ॥
tujh hee keeaa ja(n)man maranaa ||
You have created birth and death.
ਗੁਰ ਤੇ ਸਮਝ ਪੜੀ ਕਿਆ ਡਰਣਾ ॥
gur te samajh paRee kiaa ddaranaa ||
Why should anyone fear, if they come to understand through the Guru?
ਤੂ ਦਇਆਲੁ ਦਇਆ ਕਰਿ ਦੇਖਹਿ ਦੁਖੁ ਦਰਦੁ ਸਰੀਰਹੁ ਜਾਈ ਹੇ ॥੫॥
too dhiaal dhiaa kar dhekheh dhukh dharadh sareerahu jaiee he ||5||
When You, O Merciful Lord, look with Your kindness, then pain and suffering leave the body. ||5||
ਨਿਜ ਘਰਿ ਬੈਸਿ ਰਹੇ ਭਉ ਖਾਇਆ ॥
nij ghar bais rahe bhau khaiaa ||
One who sits in the home of his own self, eats his own fears.
ਧਾਵਤ ਰਾਖੇ ਠਾਕਿ ਰਹਾਇਆ ॥
dhaavat raakhe Thaak rahaiaa ||
He quiets and holds his wandering mind still.
ਕਮਲ ਬਿਗਾਸ ਹਰੇ ਸਰ ਸੁਭਰ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਸਖਾਈ ਹੇ ॥੬॥
kamal bigaas hare sar subhar aatam raam sakhaiee he ||6||
His heart-lotus blossoms forth in the overflowing green pool, and the Lord of his soul becomes his companion and helper. ||6||
ਮਰਣੁ ਲਿਖਾਇ ਮੰਡਲ ਮਹਿ ਆਏ ॥
maran likhai ma(n)ddal meh aae ||
With their death already ordained, mortals come into this world.
ਕਿਉ ਰਹੀਐ ਚਲਣਾ ਪਰਥਾਏ ॥
kiau raheeaai chalanaa parathaae ||
How can they remain here? They have to go to the world beyond.
ਸਚਾ ਅਮਰੁ ਸਚੇ ਅਮਰਾ ਪੁਰਿ ਸੋ ਸਚੁ ਮਿਲੈ ਵਡਾਈ ਹੇ ॥੭॥
sachaa amar sache amaraa pur so sach milai vaddaiee he ||7||
True is the Lord's Command; the true ones dwell in the eternal city. The True Lord blesses them with glorious greatness. ||7||
ਆਪਿ ਉਪਾਇਆ ਜਗਤੁ ਸਬਾਇਆ ॥
aap upaiaa jagat sabaiaa ||
He Himself created the whole world.
ਜਿਨਿ ਸਿਰਿਆ ਤਿਨਿ ਧੰਧੈ ਲਾਇਆ ॥
jin siriaa tin dha(n)dhai laiaa ||
The One who made it, assigns the tasks to it.