ਘਟਿ ਘਟਿ ਵਸਿ ਰਹਿਆ ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ॥
ghaT ghaT vas rahiaa jagajeevan dhaataa ||
He dwells in each and every heart, the Great Giver, the Life of the world.
ਇਕ ਥੈ ਗੁਪਤੁ ਪਰਗਟੁ ਹੈ ਆਪੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਭ੍ਰਮੁ ਭਉ ਜਾਈ ਹੇ ॥੧੫॥
eik thai gupat paragaT hai aape gurmukh bhram bhau jaiee he ||15||
At the same time, He is both hidden and revealed. For the Gurmukh, doubt and fear are dispelled. ||15||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਜੀਉ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ॥
gurmukh har jeeau eko jaataa ||
The Gurmukh knows the One, the Dear Lord.
ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥
a(n)tar naam sabadh pachhaataa ||
Deep within the nucleus of his inner being, is the Naam, the Name of the Lord; he realizes the Word of the Shabad.
ਜਿਸੁ ਤੂ ਦੇਹਿ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪਾਏ ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਵਡਾਈ ਹੇ ॥੧੬॥੪॥
jis too dheh soiee jan paae naanak naam vaddaiee he ||16||4||
He alone receives it, unto whom You give it. O Nanak, the Naam is glorious greatness. ||16||4||
ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥
maaroo mahalaa teejaa ||
Maaroo, Third Mehla:
ਸਚੁ ਸਾਲਾਹੀ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰੈ ॥
sach saalaahee gahir ga(n)bheerai ||
I praise the true, profound and unfathomable Lord.
ਸਭੁ ਜਗੁ ਹੈ ਤਿਸ ਹੀ ਕੈ ਚੀਰੈ ॥
sabh jag hai tis hee kai cheerai ||
All the world is in His power.
ਸਭਿ ਘਟ ਭੋਗਵੈ ਸਦਾ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਆਪੇ ਸੂਖ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੧॥
sabh ghaT bhogavai sadhaa dhin raatee aape sookh nivaasee he ||1||
He enjoys all hearts forever, day and night; He Himself dwells in peace. ||1||
ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੀ ਨਾਈ ॥
sachaa saahib sachee naiee ||
True is the Lord and Master, and True is His Name.
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥
gur parasaadhee ma(n)n vasaiee ||
By Guru's Grace, I enshrine Him in my mind.
ਆਪੇ ਆਇ ਵਸਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਤੂਟੀ ਜਮ ਕੀ ਫਾਸੀ ਹੇ ॥੨॥
aape aai vasiaa ghaT a(n)tar tooTee jam kee faasee he ||2||
He Himself has come to dwell deep within the nucleus of my heart; the noose of death has been snapped. ||2||
ਕਿਸੁ ਸੇਵੀ ਤੈ ਕਿਸੁ ਸਾਲਾਹੀ ॥
kis sevee tai kis saalaahee ||
Whom should I serve, and whom should I praise?
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੀ ਸਬਦਿ ਸਾਲਾਹੀ ॥
satigur sevee sabadh saalaahee ||
I serve the True Guru, and praise the Word of the Shabad.
ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਮਤਿ ਊਤਮ ਅੰਤਰਿ ਕਮਲੁ ਪ੍ਰਗਾਸੀ ਹੇ ॥੩॥
sachai sabadh sadhaa mat uootam a(n)tar kamal pragaasee he ||3||
Through the True Shabad, the intellect is exalted and ennobled forever, and the lotus deep within blossoms forth. ||3||
ਦੇਹੀ ਕਾਚੀ ਕਾਗਦ ਮਿਕਦਾਰਾ ॥
dhehee kaachee kaagadh mikadhaaraa ||
The body is frail and perishable, like paper.
ਬੂੰਦ ਪਵੈ ਬਿਨਸੈ ਢਹਤ ਨ ਲਾਗੈ ਬਾਰਾ ॥
boo(n)dh pavai binasai ddahat na laagai baaraa ||
When the drop of water falls upon it, it crumbles and dissolves instantaneously.
ਕੰਚਨ ਕਾਇਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਜਿਸੁ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੪॥
ka(n)chan kaiaa gurmukh boojhai jis a(n)tar naam nivaasee he ||4||
But the body of the Gurmukh, who understands, is like gold; the Naam, the Name of the Lord, dwells deep within. ||4||
ਸਚਾ ਚਉਕਾ ਸੁਰਤਿ ਕੀ ਕਾਰਾ ॥
sachaa chaukaa surat kee kaaraa ||
Pure is that kitchen, which is enclosed by spiritual awareness.
ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਭੋਜਨੁ ਸਚੁ ਆਧਾਰਾ ॥
har naam bhojan sach aadhaaraa ||
The Lord's Name is my food, and Truth is my support.
ਸਦਾ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਪਵਿਤ੍ਰੁ ਹੈ ਪਾਵਨੁ ਜਿਤੁ ਘਟਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੫॥
sadhaa tirapat pavitr hai paavan jit ghaT har naam nivaasee he ||5||
Forever satisfied, sanctified and pure is that person, within whose heart the Lord's Name abides. ||5||
ਹਉ ਤਿਨ ਬਲਿਹਾਰੀ ਜੋ ਸਾਚੈ ਲਾਗੇ ॥
hau tin balihaaree jo saachai laage ||
I am a sacrifice to those who are attached to the Truth.
ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗੇ ॥
har gun gaaveh anadhin jaage ||
They sing the Glorious Praises of the Lord, and remain awake and aware night and day.
ਸਾਚਾ ਸੂਖੁ ਸਦਾ ਤਿਨ ਅੰਤਰਿ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਰਸਿ ਰਾਸੀ ਹੇ ॥੬॥
saachaa sookh sadhaa tin a(n)tar rasanaa har ras raasee he ||6||
True peace fills them forever, and their tongues savor the sublime essence of the Lord. ||6||
ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਚੇਤਾ ਅਵਰੁ ਨ ਪੂਜਾ ॥
har naam chetaa avar na poojaa ||
I remember the Lord's Name, and no other at all.
ਏਕੋ ਸੇਵੀ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ॥
eko sevee avar na dhoojaa ||
I serve the One Lord, and no other at all.
ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਸਭੁ ਸਚੁ ਦਿਖਾਇਆ ਸਚੈ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੭॥
poorai gur sabh sach dhikhaiaa sachai naam nivaasee he ||7||
The Perfect Guru has revealed the whole Truth to me; I dwell in the True Name. ||7||
ਭ੍ਰਮਿ ਭ੍ਰਮਿ ਜੋਨੀ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਇਆ ॥
bhram bhram jonee fir fir aaiaa ||
Wandering, wandering in reincarnation, again and again, he comes into the world.
ਆਪਿ ਭੂਲਾ ਜਾ ਖਸਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ॥
aap bhoolaa jaa khasam bhulaiaa ||
He is deluded and confused, when the Lord and Master confuses him.
ਹਰਿ ਜੀਉ ਮਿਲੈ ਤਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਚੀਨੈ ਸਬਦੁ ਅਬਿਨਾਸੀ ਹੇ ॥੮॥
har jeeau milai taa gurmukh boojhai cheenai sabadh abinaasee he ||8||
He meets with the Dear Lord, when, as Gurmukh, he understands; he remembers the Shabad, the Word of the immortal, eternal Lord God. ||8||
ਕਾਮਿ ਕ੍ਰੋਧਿ ਭਰੇ ਹਮ ਅਪਰਾਧੀ ॥
kaam karodh bhare ham aparaadhee ||
I am a sinner, overflowing with sexual desire and anger.
ਕਿਆ ਮੁਹੁ ਲੈ ਬੋਲਹ ਨਾ ਹਮ ਗੁਣ ਨ ਸੇਵਾ ਸਾਧੀ ॥
kiaa muh lai boleh naa ham gun na sevaa saadhee ||
With what mouth should I speak? I have no virtue, and I have rendered no service.
ਡੁਬਦੇ ਪਾਥਰ ਮੇਲਿ ਲੈਹੁ ਤੁਮ ਆਪੇ ਸਾਚੁ ਨਾਮੁ ਅਬਿਨਾਸੀ ਹੇ ॥੯॥
ddubadhe paathar mel laih tum aape saach naam abinaasee he ||9||
I am a sinking stone; please, Lord, unite me with Yourself. Your Name is eternal and imperishable. ||9||
ਨਾ ਕੋਈ ਕਰੇ ਨ ਕਰਣੈ ਜੋਗਾ ॥
naa koiee kare na karanai jogaa ||
No one does anything; no one is able to do anything.
ਆਪੇ ਕਰਹਿ ਕਰਾਵਹਿ ਸੁ ਹੋਇਗਾ ॥
aape kareh karaaveh su hoigaa ||
That alone happens, which the Lord Himself does, and causes to be done.
ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਲੈਹਿ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਸਦ ਹੀ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੧੦॥
aape bakhas laih sukh paae sadh hee naam nivaasee he ||10||
Those whom He Himself forgives, find peace; they dwell forever in the Naam, the Name of the Lord. ||10||
ਇਹੁ ਤਨੁ ਧਰਤੀ ਸਬਦੁ ਬੀਜਿ ਅਪਾਰਾ ॥
eih tan dharatee sabadh beej apaaraa ||
This body is the earth, and the infinite Shabad is the seed.
ਹਰਿ ਸਾਚੇ ਸੇਤੀ ਵਣਜੁ ਵਾਪਾਰਾ ॥
har saache setee vanaj vaapaaraa ||
Deal and trade with the True Name alone.
ਸਚੁ ਧਨੁ ਜੰਮਿਆ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵੈ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੧੧॥
sach dhan ja(n)miaa toT na aavai a(n)tar naam nivaasee he ||11||
The True wealth increases; it is never exhausted, when the Naam dwells deep within. ||11||
ਹਰਿ ਜੀਉ ਅਵਗਣਿਆਰੇ ਨੋ ਗੁਣੁ ਕੀਜੈ ॥
har jeeau avaganiaare no gun keejai ||
O Dear Lord, please bless me, the worthless sinner, with virtue.
ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਲੈਹਿ ਨਾਮੁ ਦੀਜੈ ॥
aape bakhas laih naam dheejai ||
Forgive me, and bless me with Your Name.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੋ ਪਤਿ ਪਾਏ ਇਕਤੁ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੧੨॥
gurmukh hovai so pat paae ikat naam nivaasee he ||12||
One who becomes Gurmukh, is honored; he dwells in the Name of the One Lord alone. ||12||
ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਧਨੁ ਸਮਝ ਨ ਹੋਈ ॥
a(n)tar har dhan samajh na hoiee ||
The wealth of the Lord is deep within one's inner being, but he does not realize it.
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ॥
gur parasaadhee boojhai koiee ||
By Guru's Grace, one comes to understand.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੋ ਧਨੁ ਪਾਏ ਸਦ ਹੀ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੧੩॥
gurmukh hovai so dhan paae sadh hee naam nivaasee he ||13||
One who becomes Gurmukh is blessed with this wealth; he lives forever in the Naam. ||13||
ਅਨਲ ਵਾਉ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਈ ॥
anal vaau bharam bhulaiee ||
Fire and wind lead him into delusions of doubt.