ਬਿਖਿਆ ਕਾਰਣਿ ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਕਮਾਵਹਿ ਦੁਰਮਤਿ ਕਾ ਦੋਰਾਹਾ ਹੇ ॥੯॥
bikhiaa kaaran lab lobh kamaaveh dhuramat kaa dhoraahaa he ||9||
For the sake of poison, they act in greed and possessiveness, and evil-minded duality. ||9||
ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭਗਤਿ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ॥
pooraa satigur bhagat dhiraRaae ||
The Perfect True Guru implants devotional worship within.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥
gur kai sabadh har naam chit laae ||
Through the Word of the Guru's Shabad, he lovingly centers his consciousness on the Lord's Name.
ਮਨਿ ਤਨਿ ਹਰਿ ਰਵਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਮਨਿ ਭੀਨੈ ਭਗਤਿ ਸਲਾਹਾ ਹੇ ॥੧੦॥
man tan har raviaa ghaT a(n)tar man bheenai bhagat salaahaa he ||10||
The Lord pervades his mind, body and heart; deep within, his mind is drenched with devotional worship and praise of the Lord. ||10||
ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਚਾ ਅਸੁਰ ਸੰਘਾਰਣੁ ॥
meraa prabh saachaa asur sa(n)ghaaran ||
My True Lord God is the Destroyer of demons.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਭਗਤਿ ਨਿਸਤਾਰਣੁ ॥
gur kai sabadh bhagat nisataaran ||
Through the Word of the Guru's Shabad, His devotees are saved.
ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਚਾ ਸਦ ਹੀ ਸਾਚਾ ਸਿਰਿ ਸਾਹਾ ਪਾਤਿਸਾਹਾ ਹੇ ॥੧੧॥
meraa prabh saachaa sadh hee saachaa sir saahaa paatisaahaa he ||11||
My True Lord God is forever True. He is the Emperor over the heads of kings. ||11||
ਸੇ ਭਗਤ ਸਚੇ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਏ ॥
se bhagat sache terai man bhaae ||
True are those devotees, who are pleasing to Your Mind.
ਦਰਿ ਕੀਰਤਨੁ ਕਰਹਿ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਏ ॥
dhar keeratan kareh gur sabadh suhaae ||
They sing the Kirtan of His Praises at His Door; they are embellished and exalted by the Word of the Guru's Shabad.
ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਅਨਦਿਨੁ ਗਾਵਹਿ ਨਿਰਧਨ ਕਾ ਨਾਮੁ ਵੇਸਾਹਾ ਹੇ ॥੧੨॥
saachee baanee anadhin gaaveh niradhan kaa naam vesaahaa he ||12||
Night and day, they sing the True Word of His Bani. The Naam is the wealth of the poor. ||12||
ਜਿਨ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਵਿਛੋੜਹਿ ਨਾਹੀ ॥
jin aape mel vichhoReh naahee ||
Those whom You unite, Lord, are never separated again.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਸਾਲਾਹੀ ॥
gur kai sabadh sadhaa saalaahee ||
Through the Word of the Guru's Shabad, they praise You forever.
ਸਭਨਾ ਸਿਰਿ ਤੂ ਏਕੋ ਸਾਹਿਬੁ ਸਬਦੇ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਾ ਹੇ ॥੧੩॥
sabhanaa sir too eko saahib sabadhe naam salaahaa he ||13||
You are the One Lord and Master over all. Through the Shabad, the Naam is praised. ||13||
ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਤੁਧੁਨੋ ਕੋਈ ਨ ਜਾਣੀ ॥
bin sabadhai tudhuno koiee na jaanee ||
Without the Shabad, no one knows You.
ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਕਥੀ ਅਕਥ ਕਹਾਣੀ ॥
tudh aape kathee akath kahaanee ||
You Yourself speak the Unspoken Speech.
ਆਪੇ ਸਬਦੁ ਸਦਾ ਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਸੰਬਾਹਾ ਹੇ ॥੧੪॥
aape sabadh sadhaa gur dhaataa har naam jap sa(n)baahaa he ||14||
You Yourself are the Shabad forever, the Guru, the Great Giver; chanting the Lord's Name, You bestow Your treasure. ||14||
ਤੂ ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰਾ ॥
too aape karataa sirajanahaaraa ||
You Yourself are the Creator of the Universe.
ਤੇਰਾ ਲਿਖਿਆ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰਾ ॥
teraa likhiaa koi na meTanahaaraa ||
No one can erase what You have written.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਦੇਵਹਿ ਤੂ ਆਪੇ ਸਹਸਾ ਗਣਤ ਨ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੫॥
gurmukh naam dheveh too aape sahasaa ganat na taahaa he ||15||
You Yourself bless the Gurmukh with the Naam, who is no longer skeptical, and is not held to account. ||15||
ਭਗਤ ਸਚੇ ਤੇਰੈ ਦਰਵਾਰੇ ॥
bhagat sache terai dharavaare ||
Your true devotees stand at the Door of Your Court.
ਸਬਦੇ ਸੇਵਨਿ ਭਾਇ ਪਿਆਰੇ ॥
sabadhe sevan bhai piaare ||
They serve the Shabad with love and affection.
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਬੈਰਾਗੀ ਨਾਮੇ ਕਾਰਜੁ ਸੋਹਾ ਹੇ ॥੧੬॥੩॥੧੨॥
naanak naam rate bairaagee naame kaaraj sohaa he ||16||3||12||
O Nanak, those who are attuned to the Naam remain detached; through the Naam, their affairs are resolved. ||16||3||12||
ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥
maaroo mahalaa teejaa ||
Maaroo, Third Mehla:
ਮੇਰੈ ਪ੍ਰਭਿ ਸਾਚੈ ਇਕੁ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇਆ ॥
merai prabh saachai ik khel rachaiaa ||
My True Lord God has staged a play.
ਕੋਇ ਨ ਕਿਸ ਹੀ ਜੇਹਾ ਉਪਾਇਆ ॥
koi na kis hee jehaa upaiaa ||
He has created no one like anyone else.
ਆਪੇ ਫਰਕੁ ਕਰੇ ਵੇਖਿ ਵਿਗਸੈ ਸਭਿ ਰਸ ਦੇਹੀ ਮਾਹਾ ਹੇ ॥੧॥
aape farak kare vekh vigasai sabh ras dhehee maahaa he ||1||
He made them different, and he gazes upon them with pleasure; he placed all the flavors in the body. ||1||
ਵਾਜੈ ਪਉਣੁ ਤੈ ਆਪਿ ਵਜਾਏ ॥
vaajai paun tai aap vajaae ||
You Yourself vibrate the beat of the breath.
ਸਿਵ ਸਕਤੀ ਦੇਹੀ ਮਹਿ ਪਾਏ ॥
siv sakatee dhehee meh paae ||
Shiva and Shakti, energy and matter - You have placed them into the body.
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਉਲਟੀ ਹੋਵੈ ਗਿਆਨ ਰਤਨੁ ਸਬਦੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੨॥
gur parasaadhee ulaTee hovai giaan ratan sabadh taahaa he ||2||
By Guru's Grace, one turns away from the world, and attains the jewel of spiritual wisdom, and the Word of the Shabad. ||2||
ਅੰਧੇਰਾ ਚਾਨਣੁ ਆਪੇ ਕੀਆ ॥
a(n)dheraa chaanan aape keeaa ||
He Himself created darkness and light.
ਏਕੋ ਵਰਤੈ ਅਵਰੁ ਨ ਬੀਆ ॥
eko varatai avar na beeaa ||
He alone is pervasive; there is no other at all.
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ਕਮਲੁ ਬਿਗਸੈ ਬੁਧਿ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੩॥
gur parasaadhee aap pachhaanai kamal bigasai budh taahaa he ||3||
One who realizes his own self - by Guru's Grace, the lotus of his mind blossoms forth. ||3||
ਅਪਣੀ ਗਹਣ ਗਤਿ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ॥
apanee gahan gat aape jaanai ||
Only He Himself knows His depth and extent.
ਹੋਰੁ ਲੋਕੁ ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਆਖਿ ਵਖਾਣੈ ॥
hor lok sun sun aakh vakhaanai ||
Other people can only listen and hear what is spoken and said.
ਗਿਆਨੀ ਹੋਵੈ ਸੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਸਾਚੀ ਸਿਫਤਿ ਸਲਾਹਾ ਹੇ ॥੪॥
giaanee hovai su gurmukh boojhai saachee sifat salaahaa he ||4||
One who is spiritually wise, understands himself as Gurmukh; he praises the True Lord. ||4||
ਦੇਹੀ ਅੰਦਰਿ ਵਸਤੁ ਅਪਾਰਾ ॥
dhehee a(n)dhar vasat apaaraa ||
Deep within the body is the priceless object.
ਆਪੇ ਕਪਟ ਖੁਲਾਵਣਹਾਰਾ ॥
aape kapaT khulaavanahaaraa ||
He Himself opens the doors.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਹਜੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵੈ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝਾਹਾ ਹੇ ॥੫॥
gurmukh sahaje a(n)mrit peevai tirasanaa agan bujhaahaa he ||5||
The Gurmukh intuitively drings in the Ambrosial Nectar, and the fire of desire is quenched. ||5||
ਸਭਿ ਰਸ ਦੇਹੀ ਅੰਦਰਿ ਪਾਏ ॥
sabh ras dhehee a(n)dhar paae ||
He placed all the flavors within the body.
ਵਿਰਲੇ ਕਉ ਗੁਰੁ ਸਬਦੁ ਬੁਝਾਏ ॥
virale kau gur sabadh bujhaae ||
How rare are those who understand, through the Word of the Guru's Shabad.
ਅੰਦਰੁ ਖੋਜੇ ਸਬਦੁ ਸਾਲਾਹੇ ਬਾਹਰਿ ਕਾਹੇ ਜਾਹਾ ਹੇ ॥੬॥
a(n)dhar khoje sabadh saalaahe baahar kaahe jaahaa he ||6||
So search within yourself, and praise the Shabad. Why run around outside your self? ||6||
ਵਿਣੁ ਚਾਖੇ ਸਾਦੁ ਕਿਸੈ ਨ ਆਇਆ ॥
vin chaakhe saadh kisai na aaiaa ||
Without tasting, no one enjoys the flavor.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆਇਆ ॥
gur kai sabadh a(n)mrit peeaaiaa ||
Through the Word of the Guru's Shabad, one drinks in the Ambrosial Nectar.
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀ ਅਮਰਾ ਪਦੁ ਹੋਏ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਰਸੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੭॥
a(n)mrit pee amaraa padh hoe gur kai sabadh ras taahaa he ||7||
The Ambrosial Nectar is drunk, and the immoral status is obtained, when one obtains the sublime essence of the Guru's Shabad. ||7||
ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ਸੋ ਸਭਿ ਗੁਣ ਜਾਣੈ ॥
aap pachhaanai so sabh gun jaanai ||
One who realizes himself, knows all virtues.