ਆਇਆ ਓਹੁ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਜਿ ਕੁਲ ਕਾ ਕਰੇ ਉਧਾਰੁ ॥
aaiaa oh paravaan hai j kul kaa kare udhaar ||
Celebrated and approved is the coming into the world of such a person, who saves all his generations as well.
ਅਗੈ ਜਾਤਿ ਨ ਪੁਛੀਐ ਕਰਣੀ ਸਬਦੁ ਹੈ ਸਾਰੁ ॥
agai jaat na puchheeaai karanee sabadh hai saar ||
Hereafter, no one is questioned about social status; excellent and sublime is the practice of the Word of the Shabad.
ਹੋਰੁ ਕੂੜੁ ਪੜਣਾ ਕੂੜੁ ਕਮਾਵਣਾ ਬਿਖਿਆ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥
hor kooR paRanaa kooR kamaavanaa bikhiaa naal piaar ||
Other study is false, and other actions are false; such people are in love with poison.
ਅੰਦਰਿ ਸੁਖੁ ਨ ਹੋਵਈ ਮਨਮੁਖ ਜਨਮੁ ਖੁਆਰੁ ॥
a(n)dhar sukh na hoviee manmukh janam khuaar ||
They do not find any peace within themselves; the self-willed manmukhs waste away their lives.
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਅਪਾਰਿ ॥੨॥
naanak naam rate se ubare gur kai het apaar ||2||
O Nanak, those who are attuned to the Naam are saved; they have infinite love for the Guru. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਆਪੇ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖਦਾ ਆਪੇ ਸਭੁ ਸਚਾ ॥
aape kar kar vekhadhaa aape sabh sachaa ||
He Himself creates the creation, and gazes upon it; He Himself is totally True.
ਜੋ ਹੁਕਮੁ ਨ ਬੂਝੈ ਖਸਮ ਕਾ ਸੋਈ ਨਰੁ ਕਚਾ ॥
jo hukam na boojhai khasam kaa soiee nar kachaa ||
One who does not understand the Hukam, the Command of his Lord and Master, is false.
ਜਿਤੁ ਭਾਵੈ ਤਿਤੁ ਲਾਇਦਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਸਚਾ ॥
jit bhaavai tit laidhaa gurmukh har sachaa ||
By the Pleasure of His Will, the True Lord joins the Gurmukh to Himself.
ਸਭਨਾ ਕਾ ਸਾਹਿਬੁ ਏਕੁ ਹੈ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਰਚਾ ॥
sabhanaa kaa saahib ek hai gur sabadhee rachaa ||
He is the One Lord and Master of all; through the Word of the Guru's Shabad, we are blended with Him.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਸਲਾਹੀਐ ਸਭਿ ਤਿਸ ਦੇ ਜਚਾ ॥
gurmukh sadhaa salaaheeaai sabh tis dhe jachaa ||
The Gurmukhs praise Him forever; all are beggars of Him.
ਜਿਉ ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਨਚਾਇਦਾ ਤਿਵ ਹੀ ਕੋ ਨਚਾ ॥੨੨॥੧॥ ਸੁਧੁ ॥
jiau naanak aap nachaidhaa tiv hee ko nachaa ||22||1|| sudh ||
O Nanak, as He Himself makes us dance, we dance. ||22||1|| Sudh||
ਮਾਰੂ ਵਾਰ ਮਹਲਾ ੫ ਡਖਣੇ ਮਃ ੫
maaroo vaar mahalaa panjavaa ddakhane mahalaa panjavaa
Vaar Of Maaroo, Fifth Mehla, Dakhanay, Fifth Mehla:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaadh ||
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਤੂ ਚਉ ਸਜਣ ਮੈਡਿਆ ਡੇਈ ਸਿਸੁ ਉਤਾਰਿ ॥
too chau sajan maiddiaa ddeiee sis utaar ||
If You tell me to, O my Friend, I will cut off my head and give it to You.
ਨੈਣ ਮਹਿੰਜੇ ਤਰਸਦੇ ਕਦਿ ਪਸੀ ਦੀਦਾਰੁ ॥੧॥
nain mahi(n)je tarasadhe kadh pasee dheedhaar ||1||
My eyes long for You; when will I see Your Vision? ||1||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa panjavaa ||
Fifth Mehla:
ਨੀਹੁ ਮਹਿੰਜਾ ਤਊ ਨਾਲਿ ਬਿਆ ਨੇਹ ਕੂੜਾਵੇ ਡੇਖੁ ॥
neeh mahi(n)jaa tuoo naal biaa neh kooRaave ddekh ||
I am in love with You; I have seen that other love is false.
ਕਪੜ ਭੋਗ ਡਰਾਵਣੇ ਜਿਚਰੁ ਪਿਰੀ ਨ ਡੇਖੁ ॥੨॥
kapaR bhog ddaraavane jichar piree na ddekh ||2||
Even clothes and food are frightening to me, as long as I do not see my Beloved. ||2||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa panjavaa ||
Fifth Mehla:
ਉਠੀ ਝਾਲੂ ਕੰਤੜੇ ਹਉ ਪਸੀ ਤਉ ਦੀਦਾਰੁ ॥
auThee jhaaloo ka(n)taRe hau pasee tau dheedhaar ||
I rise early, O my Husband Lord, to behold Your Vision.
ਕਾਜਲੁ ਹਾਰ ਤਮੋਲ ਰਸੁ ਬਿਨੁ ਪਸੇ ਹਭਿ ਰਸ ਛਾਰੁ ॥੩॥
kaajal haar tamol ras bin pase habh ras chhaar ||3||
Eye make-up, garlands of flowers, and the flavor of betel leaf, are all nothing but dust, without seeing You. ||3||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਤੂ ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੁ ਸਚੁ ਸਭੁ ਧਾਰਿਆ ॥
too sachaa saahib sach sach sabh dhaariaa ||
You are True, O my True Lord and Master; You uphold all that is true.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਕੀਤੋ ਥਾਟੁ ਸਿਰਜਿ ਸੰਸਾਰਿਆ ॥
gurmukh keeto thaaT siraj sa(n)saariaa ||
You created the world, making a place for the Gurmukhs.
ਹਰਿ ਆਗਿਆ ਹੋਏ ਬੇਦ ਪਾਪੁ ਪੁੰਨੁ ਵੀਚਾਰਿਆ ॥
har aagiaa hoe bedh paap pu(n)n veechaariaa ||
By the Will of the Lord, the Vedas came into being; they discriminate between sin and virtue.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸੁ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਬਿਸਥਾਰਿਆ ॥
brahamaa bisan mahes trai gun bisathaariaa ||
You created Brahma, Vishnu and Shiva, and the expanse of the three qualities.
ਨਵ ਖੰਡ ਪ੍ਰਿਥਮੀ ਸਾਜਿ ਹਰਿ ਰੰਗ ਸਵਾਰਿਆ ॥
nav kha(n)dd pirathamee saaj har ra(n)g savaariaa ||
Creating the world of the nine regions, O Lord, You have embellished it with beauty.
ਵੇਕੀ ਜੰਤ ਉਪਾਇ ਅੰਤਰਿ ਕਲ ਧਾਰਿਆ ॥
vekee ja(n)t upai a(n)tar kal dhaariaa ||
Creating the beings of various kinds, You infused Your power into them.
ਤੇਰਾ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਣੈ ਕੋਇ ਸਚੁ ਸਿਰਜਣਹਾਰਿਆ ॥
teraa a(n)t na jaanai koi sach sirajanahaariaa ||
No one knows Your limit, O True Creator Lord.
ਤੂ ਜਾਣਹਿ ਸਭ ਬਿਧਿ ਆਪਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਿਸਤਾਰਿਆ ॥੧॥
too jaaneh sabh bidh aap gurmukh nisataariaa ||1||
You Yourself know all ways and means; You Yourself save the Gurmukhs. ||1||
ਡਖਣੇ ਮਃ ੫ ॥
ddakhane mahalaa panjavaa ||
Dakhanay, Fifth Mehla:
ਜੇ ਤੂ ਮਿਤ੍ਰੁ ਅਸਾਡੜਾ ਹਿਕ ਭੋਰੀ ਨਾ ਵੇਛੋੜਿ ॥
je too mitr asaaddaRaa hik bhoree naa vechhoR ||
If You are my friend, then don't separate Yourself from me, even for an instant.
ਜੀਉ ਮਹਿੰਜਾ ਤਉ ਮੋਹਿਆ ਕਦਿ ਪਸੀ ਜਾਨੀ ਤੋਹਿ ॥੧॥
jeeau mahi(n)jaa tau mohiaa kadh pasee jaanee toh ||1||
My soul is fascinated and enticed by You; when will I see You, O my Love? ||1||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa panjavaa ||
Fifth Mehla:
ਦੁਰਜਨ ਤੂ ਜਲੁ ਭਾਹੜੀ ਵਿਛੋੜੇ ਮਰਿ ਜਾਹਿ ॥
dhurajan too jal bhaahaRee vichhoRe mar jaeh ||
Burn in the fire, you evil person; O separation, be dead.
ਕੰਤਾ ਤੂ ਸਉ ਸੇਜੜੀ ਮੈਡਾ ਹਭੋ ਦੁਖੁ ਉਲਾਹਿ ॥੨॥
ka(n)taa too sau sejaRee maiddaa habho dhukh ulaeh ||2||
O my Husband Lord, please sleep upon my bed, that all my sufferings may be gone. ||2||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa panjavaa ||
Fifth Mehla:
ਦੁਰਜਨੁ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਹੈ ਵੇਛੋੜਾ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ॥
dhurajan dhoojaa bhaau hai vechhoRaa haumai rog ||
The evil person is engrossed in the love of duality; through the disease of egotism, he suffers separation.
ਸਜਣੁ ਸਚਾ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ਜਿਸੁ ਮਿਲਿ ਕੀਚੈ ਭੋਗੁ ॥੩॥
sajan sachaa paatisaahu jis mil keechai bhog ||3||
The True Lord King is my friend; meeting with Him, I am so happy. ||3||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਤੂ ਅਗਮ ਦਇਆਲੁ ਬੇਅੰਤੁ ਤੇਰੀ ਕੀਮਤਿ ਕਹੈ ਕਉਣੁ ॥
too agam dhiaal bea(n)t teree keemat kahai kaun ||
You are inaccessible, merciful and infinite; who can estimate Your worth?
ਤੁਧੁ ਸਿਰਜਿਆ ਸਭੁ ਸੰਸਾਰੁ ਤੂ ਨਾਇਕੁ ਸਗਲ ਭਉਣ ॥
tudh sirajiaa sabh sa(n)saar too naik sagal bhaun ||
You created the entire universe; You are the Master of all the worlds.
ਤੇਰੀ ਕੁਦਰਤਿ ਕੋਇ ਨ ਜਾਣੈ ਮੇਰੇ ਠਾਕੁਰ ਸਗਲ ਰਉਣ ॥
teree kudharat koi na jaanai mere Thaakur sagal raun ||
No one knows Your creative power, O my all-pervading Lord and Master.
ਤੁਧੁ ਅਪੜਿ ਕੋਇ ਨ ਸਕੈ ਤੂ ਅਬਿਨਾਸੀ ਜਗ ਉਧਰਣ ॥
tudh apaR koi na sakai too abinaasee jag udharan ||
No one can equal You; You are imperishable and eternal, the Savior of the world.