ਰਾਜਨ ਕਉਨੁ ਤੁਮਾਰੈ ਆਵੈ ॥
raajan kaun tumaarai aavai ||
O king, who will come to you?
ਐਸੋ ਭਾਉ ਬਿਦਰ ਕੋ ਦੇਖਿਓ ਓਹੁ ਗਰੀਬੁ ਮੋਹਿ ਭਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
aaiso bhaau bidhar ko dhekhio oh gareeb moh bhaavai ||1|| rahaau ||
I have seen such love from Bidur, that the poor man is pleasing to me. ||1||Pause||
ਹਸਤੀ ਦੇਖਿ ਭਰਮ ਤੇ ਭੂਲਾ ਸ੍ਰੀ ਭਗਵਾਨੁ ਨ ਜਾਨਿਆ ॥
hasatee dhekh bharam te bhoolaa sree bhagavaan na jaaniaa ||
Gazing upon your elephants, you have gone astray in doubt; you do not know the Great Lord God.
ਤੁਮਰੋ ਦੂਧੁ ਬਿਦਰ ਕੋ ਪਾਨੑੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਕਰਿ ਮੈ ਮਾਨਿਆ ॥੧॥
tumaro dhoodh bidhar ko paan(h)o a(n)mrit kar mai maaniaa ||1||
I judge Bidur's water to be like ambrosial nectar, in comparison with your milk. ||1||
ਖੀਰ ਸਮਾਨਿ ਸਾਗੁ ਮੈ ਪਾਇਆ ਗੁਨ ਗਾਵਤ ਰੈਨਿ ਬਿਹਾਨੀ ॥
kheer samaan saag mai paiaa gun gaavat rain bihaanee ||
I find his rough vegetables to be like rice pudding; the night of my life passes singing the Glorious Praises of the Lord.
ਕਬੀਰ ਕੋ ਠਾਕੁਰੁ ਅਨਦ ਬਿਨੋਦੀ ਜਾਤਿ ਨ ਕਾਹੂ ਕੀ ਮਾਨੀ ॥੨॥੯॥
kabeer ko Thaakur anadh binodhee jaat na kaahoo kee maanee ||2||9||
Kabeer's Lord and Master is joyous and blissful; He does not care about anyone's social class. ||2||9||
ਸਲੋਕ ਕਬੀਰ ॥
salok kabeer ||
Shalok, Kabeer:
ਗਗਨ ਦਮਾਮਾ ਬਾਜਿਓ ਪਰਿਓ ਨੀਸਾਨੈ ਘਾਉ ॥
gagan dhamaamaa baajio pario neesaanai ghaau ||
The battle-drum beats in the sky of the mind; aim is taken, and the wound is inflicted.
ਖੇਤੁ ਜੁ ਮਾਂਡਿਓ ਸੂਰਮਾ ਅਬ ਜੂਝਨ ਕੋ ਦਾਉ ॥੧॥
khetu ju maa(n)ddio sooramaa ab joojhan ko dhaau ||1||
The spiritual warriors enter the field of battle; now is the time to fight! ||1||
ਸੂਰਾ ਸੋ ਪਹਿਚਾਨੀਐ ਜੁ ਲਰੈ ਦੀਨ ਕੇ ਹੇਤ ॥
sooraa so pahichaaneeaai ju larai dheen ke het ||
He alone is known as a spiritual hero, who fights in defense of those in need.
ਪੁਰਜਾ ਪੁਰਜਾ ਕਟਿ ਮਰੈ ਕਬਹੂ ਨ ਛਾਡੈ ਖੇਤੁ ॥੨॥੨॥
purajaa purajaa kaT marai kabahoo na chhaaddai khet ||2||2||
He may be cut apart, piece by piece, but he never leaves the field of battle. ||2||2||
ਕਬੀਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਰਾਗੁ ਮਾਰੂ ਬਾਣੀ ਨਾਮਦੇਉ ਜੀ ਕੀ
kabeer kaa sabadh raag maaroo baanee naamadheau jee kee
Shabad Of Kabeer, Raag Maaroo, The Word Of Naam Dayv Jee:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaadh ||
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਚਾਰਿ ਮੁਕਤਿ ਚਾਰੈ ਸਿਧਿ ਮਿਲਿ ਕੈ ਦੂਲਹ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਸਰਨਿ ਪਰਿਓ ॥
chaar mukat chaarai sidh mil kai dhooleh prabh kee saran pario ||
I have obtained the four kinds of liberation, and the four miraculous spiritual powers, in the Sanctuary of God, my Husband Lord.
ਮੁਕਤਿ ਭਇਓ ਚਉਹੂੰ ਜੁਗ ਜਾਨਿਓ ਜਸੁ ਕੀਰਤਿ ਮਾਥੈ ਛਤ੍ਰੁ ਧਰਿਓ ॥੧॥
mukat bhio chauhoo(n) jug jaanio jas keerat maathai chhatr dhario ||1||
I am liberated, and famous throughout the four ages; the canopy of praise and fame waves over my head. ||1||
ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਜਪਤ ਕੋ ਕੋ ਨ ਤਰਿਓ ॥
raajaa raam japat ko ko na tario ||
Meditating on the Sovereign Lord God, who has not been saved?
ਗੁਰ ਉਪਦੇਸਿ ਸਾਧ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਭਗਤੁ ਭਗਤੁ ਤਾ ਕੋ ਨਾਮੁ ਪਰਿਓ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
gur upadhes saadh kee sa(n)gat bhagat bhagat taa ko naam pario ||1|| rahaau ||
Whoever follows the Guru's Teachings and joins the Saadh Sangat, the Company of the Holy, is called the most devoted of the devotees. ||1||Pause||
ਸੰਖ ਚਕ੍ਰ ਮਾਲਾ ਤਿਲਕੁ ਬਿਰਾਜਿਤ ਦੇਖਿ ਪ੍ਰਤਾਪੁ ਜਮੁ ਡਰਿਓ ॥
sa(n)kh chakar maalaa tilak biraajit dhekh prataap jam ddario ||
He is adorned with the conch, the chakra, the mala and the ceremonial tilak mark on his forehead; gazing upon his radiant glory, the Messenger of Death is scared away.
ਨਿਰਭਉ ਭਏ ਰਾਮ ਬਲ ਗਰਜਿਤ ਜਨਮ ਮਰਨ ਸੰਤਾਪ ਹਿਰਿਓ ॥੨॥
nirabhau bhe raam bal garajit janam maran sa(n)taap hirio ||2||
He becomes fearless, and the power of the Lord thunders through him; the pains of birth and death are taken away. ||2||
ਅੰਬਰੀਕ ਕਉ ਦੀਓ ਅਭੈ ਪਦੁ ਰਾਜੁ ਭਭੀਖਨ ਅਧਿਕ ਕਰਿਓ ॥
a(n)bareek kau dheeo abhai padh raaj bhabheekhan adhik kario ||
The Lord blessed Ambreek with fearless dignity, and elevated Bhabhikhan to become king.
ਨਉ ਨਿਧਿ ਠਾਕੁਰਿ ਦਈ ਸੁਦਾਮੈ ਧ੍ਰੂਅ ਅਟਲੁ ਅਜਹੂ ਨ ਟਰਿਓ ॥੩॥
nau nidh Thaakur dhiee sudhaamai dhraooa aTal ajahoo na Tario ||3||
Sudama's Lord and Master blessed him with the nine treasures; he made Dhroo permanent and unmoving; as the north star, he still hasn't moved. ||3||
ਭਗਤ ਹੇਤਿ ਮਾਰਿਓ ਹਰਨਾਖਸੁ ਨਰਸਿੰਘ ਰੂਪ ਹੋਇ ਦੇਹ ਧਰਿਓ ॥
bhagat het maario haranaakhas narasi(n)gh roop hoi dheh dhario ||
For the sake of His devotee Prahlaad, God assumed the form of the man-lion, and killed Harnaakhash.
ਨਾਮਾ ਕਹੈ ਭਗਤਿ ਬਸਿ ਕੇਸਵ ਅਜਹੂੰ ਬਲਿ ਕੇ ਦੁਆਰ ਖਰੋ ॥੪॥੧॥
naamaa kahai bhagat bas kesav ajahoo(n) bal ke dhuaar kharo ||4||1||
Says Naam Dayv, the beautiful-haired Lord is in the power of His devotees; He is standing at Balraja's door, even now! ||4||1||
ਮਾਰੂ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ॥
maaroo kabeer jeeau ||
Maaroo, Kabeer Jee:
ਦੀਨੁ ਬਿਸਾਰਿਓ ਰੇ ਦਿਵਾਨੇ ਦੀਨੁ ਬਿਸਾਰਿਓ ਰੇ ॥
dheen bisaario re dhivaane dheen bisaario re ||
You have forgotten your religion, O madman; you have forgotten your religion.
ਪੇਟੁ ਭਰਿਓ ਪਸੂਆ ਜਿਉ ਸੋਇਓ ਮਨੁਖੁ ਜਨਮੁ ਹੈ ਹਾਰਿਓ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
peT bhario pasooaa jiau soio manukh janam hai haario ||1|| rahaau ||
You fill your belly, and sleep like an animal; you have wasted and lost this human life. ||1||Pause||
ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਕਬਹੂ ਨਹੀ ਕੀਨੀ ਰਚਿਓ ਧੰਧੈ ਝੂਠ ॥
saadhasa(n)gat kabahoo nahee keenee rachio dha(n)dhai jhooTh ||
You never joined the Saadh Sangat, the Company of the Holy. You are engrossed in false pursuits.
ਸੁਆਨ ਸੂਕਰ ਬਾਇਸ ਜਿਵੈ ਭਟਕਤੁ ਚਾਲਿਓ ਊਠਿ ॥੧॥
suaan sookar bais jivai bhaTakat chaalio uooTh ||1||
You wander like a dog, a pig, a crow; soon, you shall have to get up and leave. ||1||
ਆਪਸ ਕਉ ਦੀਰਘੁ ਕਰਿ ਜਾਨੈ ਅਉਰਨ ਕਉ ਲਗ ਮਾਤ ॥
aapas kau dheeragh kar jaanai aauran kau lag maat ||
You believe that you yourself are great, and that others are small.
ਮਨਸਾ ਬਾਚਾ ਕਰਮਨਾ ਮੈ ਦੇਖੇ ਦੋਜਕ ਜਾਤ ॥੨॥
manasaa baachaa karamanaa mai dhekhe dhojak jaat ||2||
Those who are false in thought, word and deed, I have seen them going to hell. ||2||
ਕਾਮੀ ਕ੍ਰੋਧੀ ਚਾਤੁਰੀ ਬਾਜੀਗਰ ਬੇਕਾਮ ॥
kaamee karodhee chaaturee baajeegar bekaam ||
The lustful, the angry, the clever, the deceitful and the lazy
ਨਿੰਦਾ ਕਰਤੇ ਜਨਮੁ ਸਿਰਾਨੋ ਕਬਹੂ ਨ ਸਿਮਰਿਓ ਰਾਮੁ ॥੩॥
ni(n)dhaa karate janam siraano kabahoo na simario raam ||3||
waste their lives in slander, and never remember their Lord in meditation. ||3||
ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਚੇਤੈ ਨਹੀ ਮੂਰਖੁ ਮੁਗਧੁ ਗਵਾਰੁ ॥
keh kabeer chetai nahee moorakh mugadh gavaar ||
Says Kabeer, the fools, the idiots and the brutes do not remember the Lord.
ਰਾਮੁ ਨਾਮੁ ਜਾਨਿਓ ਨਹੀ ਕੈਸੇ ਉਤਰਸਿ ਪਾਰਿ ॥੪॥੧॥
raam naam jaanio nahee kaise utaras paar ||4||1||
They do not know the Lord's Name; how can they be carried across? ||4||1||