ਨਾਨਕ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਪਤੀਣੇ ਤਾਰਾ ਚੜਿਆ ਲੰਮਾ ॥੧॥
naanak haumai maar pateene taaraa chaRiaa la(n)maa ||1||
O Nanak, killing his ego, he is satisfied; the meteor has shot across the sky. ||1||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਗਿ ਰਹੇ ਚੂਕੀ ਅਭਿਮਾਨੀ ਰਾਮ ॥
gurmukh jaag rahe chookee abhimaanee raam ||
The Gurmukhs remain awake and aware; their egotistical pride is eradicated.
ਅਨਦਿਨੁ ਭੋਰੁ ਭਇਆ ਸਾਚਿ ਸਮਾਨੀ ਰਾਮ ॥
anadhin bhor bhiaa saach samaanee raam ||
Night and day, it is dawn for them; they merge in the True Lord.
ਸਾਚਿ ਸਮਾਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨਿ ਭਾਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਬਤੁ ਜਾਗੇ ॥
saach samaanee gurmukh man bhaanee gurmukh saabat jaage ||
The Gurmukhs are merged in the True Lord; they are pleasing to His Mind. The Gurmukhs are intact, safe and sound, awake and awake.
ਸਾਚੁ ਨਾਮੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਗੁਰਿ ਦੀਆ ਹਰਿ ਚਰਨੀ ਲਿਵ ਲਾਗੇ ॥
saach naam a(n)mrit gur dheeaa har charanee liv laage ||
The Guru blesses them with the Ambrosial Nectar of the True Name; they are lovingly attuned to the Lord's Feet.
ਪ੍ਰਗਟੀ ਜੋਤਿ ਜੋਤਿ ਮਹਿ ਜਾਤਾ ਮਨਮੁਖਿ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਣੀ ॥
pragaTee jot jot meh jaataa manmukh bharam bhulaanee ||
The Divine Light is revealed, and in that Light, they achieve realization; the self-willed manmukhs wander in doubt and confusion.
ਨਾਨਕ ਭੋਰੁ ਭਇਆ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਜਾਗਤ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਣੀ ॥੨॥
naanak bhor bhiaa man maaniaa jaagat rain vihaanee ||2||
O Nanak, when the dawn breaks, their minds are satisfied; they pass their life-night awake and aware. ||2||
ਅਉਗਣ ਵੀਸਰਿਆ ਗੁਣੀ ਘਰੁ ਕੀਆ ਰਾਮ ॥
aaugan veesariaa gunee ghar keeaa raam ||
Forgetting faults and demerits, virtue and merit enter one's home.
ਏਕੋ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਅਵਰੁ ਨ ਬੀਆ ਰਾਮ ॥
eko rav rahiaa avar na beeaa raam ||
The One Lord is permeating everywhere; there is no other at all.
ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸੋਈ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ਮਨ ਹੀ ਤੇ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥
rav rahiaa soiee avar na koiee man hee te man maaniaa ||
He is All-pervading; there is no other. The mind comes to believe, from the mind.
ਜਿਨਿ ਜਲ ਥਲ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਘਟੁ ਘਟੁ ਥਾਪਿਆ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਨਿਆ ॥
jin jal thal tirabhavan ghaT ghaT thaapiaa so prabh gurmukh jaaniaa ||
The One who established the water, the land, the three worlds, each and every heart - that God is known by the Gurmukh.
ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥ ਅਪਾਰਾ ਤ੍ਰਿਬਿਧਿ ਮੇਟਿ ਸਮਾਈ ॥
karan kaaran samarath apaaraa tirabidh meT samaiee ||
The Infinite, All-powerful Lord is the Creator, the Cause of causes; erasing the three-phased Maya, we merge in Him.
ਨਾਨਕ ਅਵਗਣ ਗੁਣਹ ਸਮਾਣੇ ਐਸੀ ਗੁਰਮਤਿ ਪਾਈ ॥੩॥
naanak avagan guneh samaane aaisee gurmat paiee ||3||
O Nanak, then, demerits are dissolved by merits; such are the Guru's Teachings. ||3||
ਆਵਣ ਜਾਣ ਰਹੇ ਚੂਕਾ ਭੋਲਾ ਰਾਮ ॥
aavan jaan rahe chookaa bholaa raam ||
My coming and going in reincarnation have ended; doubt and hesitation are gone.
ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਮਿਲੇ ਸਾਚਾ ਚੋਲਾ ਰਾਮ ॥
haumai maar mile saachaa cholaa raam ||
Conquering my ego, I have met the True Lord, and now I wear the robe of Truth.
ਹਉਮੈ ਗੁਰਿ ਖੋਈ ਪਰਗਟੁ ਹੋਈ ਚੂਕੇ ਸੋਗ ਸੰਤਾਪੈ ॥
haumai gur khoiee paragaT hoiee chooke sog sa(n)taapai ||
The Guru has rid me of egotism; my sorrow and suffering are dispelled.
ਜੋਤੀ ਅੰਦਰਿ ਜੋਤਿ ਸਮਾਣੀ ਆਪੁ ਪਛਾਤਾ ਆਪੈ ॥
jotee a(n)dhar jot samaanee aap pachhaataa aapai ||
My light merges into the Light; I realize and understand my own self.
ਪੇਈਅੜੈ ਘਰਿ ਸਬਦਿ ਪਤੀਣੀ ਸਾਹੁਰੜੈ ਪਿਰ ਭਾਣੀ ॥
peieeaRai ghar sabadh pateenee saahuraRai pir bhaanee ||
In this world of my parents' home, I am satisfied with the Shabad; at my in-laws' home, in the world beyond, I shall be pleasing to my Husband Lord.
ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ਚੂਕੀ ਕਾਣਿ ਲੋਕਾਣੀ ॥੪॥੩॥
naanak satigur mel milaiee chookee kaan lokaanee ||4||3||
O Nanak, the True Guru has united me in His Union; my dependence on people has ended. ||4||3||
ਤੁਖਾਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥
tukhaaree mahalaa pehilaa ||
Tukhaari, First Mehla:
ਭੋਲਾਵੜੈ ਭੁਲੀ ਭੁਲਿ ਭੁਲਿ ਪਛੋਤਾਣੀ ॥
bholaavaRai bhulee bhul bhul pachhotaanee ||
Deluded by doubt, misled and confused, the soul-bride later regrets and repents.
ਪਿਰਿ ਛੋਡਿਅੜੀ ਸੁਤੀ ਪਿਰ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣੀ ॥
pir chhoddiaRee sutee pir kee saar na jaanee ||
Abandoning her Husband Lord, she sleeps, and does not appreciate His Worth.
ਪਿਰਿ ਛੋਡੀ ਸੁਤੀ ਅਵਗਣਿ ਮੁਤੀ ਤਿਸੁ ਧਨ ਵਿਧਣ ਰਾਤੇ ॥
pir chhoddee sutee avagan mutee tis dhan vidhan raate ||
Leaving her Husband Lord, she sleeps, and is plundered by her faults and demerits. The night is so painful for this bride.
ਕਾਮਿ ਕ੍ਰੋਧਿ ਅਹੰਕਾਰਿ ਵਿਗੁਤੀ ਹਉਮੈ ਲਗੀ ਤਾਤੇ ॥
kaam karodh aha(n)kaar vigutee haumai lagee taate ||
Sexual desire, anger and egotism destroy her. She burns in egotism.
ਉਡਰਿ ਹੰਸੁ ਚਲਿਆ ਫੁਰਮਾਇਆ ਭਸਮੈ ਭਸਮ ਸਮਾਣੀ ॥
auddar ha(n)s chaliaa furamaiaa bhasamai bhasam samaanee ||
When the soul-swan flies away, by the Command of the Lord, her dust mingles with dust.
ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਵਿਹੂਣੀ ਭੁਲਿ ਭੁਲਿ ਪਛੋਤਾਣੀ ॥੧॥
naanak sache naam vihoonee bhul bhul pachhotaanee ||1||
O Nanak, without the True Name, she is confused and deluded, and so she regrets and repents. ||1||
ਸੁਣਿ ਨਾਹ ਪਿਆਰੇ ਇਕ ਬੇਨੰਤੀ ਮੇਰੀ ॥
sun naeh piaare ik bena(n)tee meree ||
Please listen, O my Beloved Husband Lord, to my one prayer.
ਤੂ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਸਿਅੜਾ ਹਉ ਰੁਲਿ ਭਸਮੈ ਢੇਰੀ ॥
too nij ghar vasiaRaa hau rul bhasamai dderee ||
You dwell in the home of the self deep within, while I roll around like a dust-ball.
ਬਿਨੁ ਅਪਨੇ ਨਾਹੈ ਕੋਇ ਨ ਚਾਹੈ ਕਿਆ ਕਹੀਐ ਕਿਆ ਕੀਜੈ ॥
bin apane naahai koi na chaahai kiaa kaheeaai kiaa keejai ||
Without my Husband Lord, no one likes me at all; what can I say or do now?
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਰਸਨ ਰਸੁ ਰਸਨਾ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਰਸੁ ਪੀਜੈ ॥
a(n)mirat naam rasan ras rasanaa gur sabadhee ras peejai ||
The Ambrosial Naam, the Name of the Lord, is the sweetest nectar of nectars. Through the Word of the Guru's Shabad, with my tongue, I drink in this nectar.
ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਕੋ ਸੰਗਿ ਨ ਸਾਥੀ ਆਵੈ ਜਾਇ ਘਨੇਰੀ ॥
vin naavai ko sa(n)g na saathee aavai jai ghaneree ||
Without the Name, no one has any friend or companion; millions come and go in reincarnation.
ਨਾਨਕ ਲਾਹਾ ਲੈ ਘਰਿ ਜਾਈਐ ਸਾਚੀ ਸਚੁ ਮਤਿ ਤੇਰੀ ॥੨॥
naanak laahaa lai ghar jaieeaai saachee sach mat teree ||2||
Nanak: the profit is earned and the soul returns home. True, true are Your Teachings. ||2||
ਸਾਜਨ ਦੇਸਿ ਵਿਦੇਸੀਅੜੇ ਸਾਨੇਹੜੇ ਦੇਦੀ ॥
saajan dhes vidheseeaRe saanehaRe dhedhee ||
O Friend, You have travelled so far from Your homeland; I send my message of love to You.
ਸਾਰਿ ਸਮਾਲੇ ਤਿਨ ਸਜਣਾ ਮੁੰਧ ਨੈਣ ਭਰੇਦੀ ॥
saar samaale tin sajanaa mu(n)dh nain bharedhee ||
I cherish and remember that Friend; the eyes of this soul-bride are filled with tears.
ਮੁੰਧ ਨੈਣ ਭਰੇਦੀ ਗੁਣ ਸਾਰੇਦੀ ਕਿਉ ਪ੍ਰਭ ਮਿਲਾ ਪਿਆਰੇ ॥
mu(n)dh nain bharedhee gun saaredhee kiau prabh milaa piaare ||
The eyes of the soul-bride are filled with tears; I dwell upon Your Glorious Virtues. How can I meet my Beloved Lord God?
ਮਾਰਗੁ ਪੰਥੁ ਨ ਜਾਣਉ ਵਿਖੜਾ ਕਿਉ ਪਾਈਐ ਪਿਰੁ ਪਾਰੇ ॥
maarag pa(n)th na jaanau vikhaRaa kiau paieeaai pir paare ||
I do not know the treacherous path, the way to You. How can I find You and cross over, O my Husband Lord?
ਸਤਿਗੁਰ ਸਬਦੀ ਮਿਲੈ ਵਿਛੁੰਨੀ ਤਨੁ ਮਨੁ ਆਗੈ ਰਾਖੈ ॥
satigur sabadhee milai vichhu(n)nee tan man aagai raakhai ||
Through the Shabad, the Word of the True Guru, the separated soul-bride meets with the Lord; I place my body and mind before You.
ਨਾਨਕ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਿਰਖੁ ਮਹਾ ਰਸ ਫਲਿਆ ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਰਸੁ ਚਾਖੈ ॥੩॥
naanak a(n)mirat birakh mahaa ras faliaa mil preetam ras chaakhai ||3||
O Nanak, the ambrosial tree bears the most delicious fruits; meeting with my Beloved, I taste the sweet essence. ||3||
ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਇੜੀਏ ਬਿਲਮੁ ਨ ਕੀਜੈ ॥
mahal bulaiRe'e bilam na keejai ||
The Lord has called you to the Mansion of His Presence - do not delay!