ਨਾਮੇ ਨਾਮਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਜਿਸ ਨੋ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥੨॥
naame naam milai vaddiaaiee jis no ma(n)n vasaae ||2||
Through the Naam, glorious greatness is obtained; he alone obtains it, whose mind is filled with the Lord. ||2||
ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੈ ਤਾ ਫਲੁ ਪਾਏ ਸਚੁ ਕਰਣੀ ਸੁਖ ਸਾਰੁ ॥
satigur bheTai taa fal paae sach karanee sukh saar ||
Meeting the True Guru, the fruitful rewards are obtained. This true lifestyle brings sublime peace.
ਸੇ ਜਨ ਨਿਰਮਲ ਜੋ ਹਰਿ ਲਾਗੇ ਹਰਿ ਨਾਮੇ ਧਰਹਿ ਪਿਆਰੁ ॥੩॥
se jan niramal jo har laage har naame dhareh piaar ||3||
Those humble beings who are attached to the Lord are immaculate; they enshrine love for the Lord's Name. ||3||
ਤਿਨ ਕੀ ਰੇਣੁ ਮਿਲੈ ਤਾਂ ਮਸਤਕਿ ਲਾਈ ਜਿਨ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਧਿਆਇਆ ॥
tin kee ren milai taa(n) masatak laiee jin satigur pooraa dhiaaiaa ||
If I obtain the dust of their feet, I apply it to my forehead. They meditate on the Perfect True Guru.
ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਕੀ ਰੇਣੁ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਪਾਈਐ ਜਿਨੀ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥੪॥੩॥੧੩॥
naanak tin kee ren poorai bhaag paieeaai jinee raam naam chit laiaa ||4||3||13||
O Nanak, this dust is obtained only by perfect destiny. They focus their consciousness on the Lord's Name. ||4||3||13||
ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥
bhairau mahalaa teejaa ||
Bhairao, Third Mehla:
ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰੇ ਸੋ ਜਨੁ ਸਾਚਾ ਜਿਨ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਸਾਚਾ ਸੋਈ ॥
sabadh beechaare so jan saachaa jin kai hiradhai saachaa soiee ||
That humble being who contemplates the Word of the Shabad is true; the True Lord is within his heart.
ਸਾਚੀ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਤਾਂ ਤਨਿ ਦੂਖੁ ਨ ਹੋਈ ॥੧॥
saachee bhagat kareh dhin raatee taa(n) tan dhookh na hoiee ||1||
If someone performs true devotional worship day and night, then his body will not feel pain. ||1||
ਭਗਤੁ ਭਗਤੁ ਕਹੈ ਸਭੁ ਕੋਈ ॥
bhagat bhagat kahai sabh koiee ||
Everyone calls him, ""Devotee, devotee.""
ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਭਗਤਿ ਨ ਪਾਈਐ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਮਿਲੈ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
bin satigur seve bhagat na paieeaai poorai bhaag milai prabh soiee ||1|| rahaau ||
But without serving the True Guru, devotional worship is not obtained. Only through perfect destiny does one meet God. ||1||Pause||
ਮਨਮੁਖ ਮੂਲੁ ਗਵਾਵਹਿ ਲਾਭੁ ਮਾਗਹਿ ਲਾਹਾ ਲਾਭੁ ਕਿਦੂ ਹੋਈ ॥
manmukh mool gavaaveh laabh maageh laahaa laabh kidhoo hoiee ||
The self-willed manmukhs lose their capital, and still, they demand profits. How can they earn any profit?
ਜਮਕਾਲੁ ਸਦਾ ਹੈ ਸਿਰ ਊਪਰਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਤਿ ਖੋਈ ॥੨॥
jamakaal sadhaa hai sir uoopar dhoojai bhai pat khoiee ||2||
The Messenger of Death is always hovering above their heads. In the love of duality, they lose their honor. ||2||
ਬਹਲੇ ਭੇਖ ਭਵਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਨ ਜਾਈ ॥
bahale bhekh bhaveh dhin raatee haumai rog na jaiee ||
Trying on all sorts of religious robes, they wander around day and night, but the disease of their egotism is not cured.
ਪੜਿ ਪੜਿ ਲੂਝਹਿ ਬਾਦੁ ਵਖਾਣਹਿ ਮਿਲਿ ਮਾਇਆ ਸੁਰਤਿ ਗਵਾਈ ॥੩॥
paR paR loojheh baadh vakhaaneh mil maiaa surat gavaiee ||3||
Reading and studying, they argue and debate; attached to Maya, they lose their awareness. ||3||
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਪਰਮ ਗਤਿ ਪਾਵਹਿ ਨਾਮਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ॥
satigur seveh param gat paaveh naam milai vaddiaaiee ||
Those who serve the True Guru are blessed with the supreme status; through the Naam, they are blessed with glorious greatness.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਜਿਨਾ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਪਤਿ ਪਾਈ ॥੪॥੪॥੧੪॥
naanak naam jinaa man vasiaa dhar saachai pat paiee ||4||4||14||
O Nanak, those whose minds are filled with the Naam, are honored in the Court of the True Lord. ||4||4||14||
ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥
bhairau mahalaa teejaa ||
Bhairao, Third Mehla:
ਮਨਮੁਖ ਆਸਾ ਨਹੀ ਉਤਰੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਏ ॥
manmukh aasaa nahee utarai dhoojai bhai khuaae ||
The self-willed manmukh cannot escape false hope. In the love of duality, he is ruined.
ਉਦਰੁ ਨੈ ਸਾਣੁ ਨ ਭਰੀਐ ਕਬਹੂ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਪਚਾਏ ॥੧॥
audhar nai saan na bhareeaai kabahoo tirasanaa agan pachaae ||1||
His belly is like a river - it is never filled up. He is consumed by the fire of desire. ||1||
ਸਦਾ ਅਨੰਦੁ ਰਾਮ ਰਸਿ ਰਾਤੇ ॥
sadhaa ana(n)dh raam ras raate ||
Eternally blissful are those who are imbued with the sublime essence of the Lord.
ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਦੁਬਿਧਾ ਮਨਿ ਭਾਗੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀ ਤ੍ਰਿਪਤਾਤੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
hiradhai naam dhubidhaa man bhaagee har har a(n)mrit pee tirapataate ||1|| rahaau ||
The Naam, the Name of the Lord, fills their hearts, and duality runs away from their minds. Drinking in the Ambrosial Nectar of the Lord, Har, Har, they are satisfied. ||1||Pause||
ਆਪੇ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਜਿਨਿ ਸਾਜੀ ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਧੰਧੈ ਲਾਏ ॥
aape paarabraham sirasaT jin saajee sir sir dha(n)dhai laae ||
The Supreme Lord God Himself created the Universe; He links each and every person to their tasks.
ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਕੀਆ ਜਿਨਿ ਆਪੇ ਆਪੇ ਦੂਜੈ ਲਾਏ ॥੨॥
maiaa moh keeaa jin aape aape dhoojai laae ||2||
He Himself created love and attachment to Maya; He Himself attaches the mortals to duality. ||2||
ਤਿਸ ਨੋ ਕਿਹੁ ਕਹੀਐ ਜੇ ਦੂਜਾ ਹੋਵੈ ਸਭਿ ਤੁਧੈ ਮਾਹਿ ਸਮਾਏ ॥
tis no kih kaheeaai je dhoojaa hovai sabh tudhai maeh samaae ||
If there were any other, then I would speak to him; all will be merged in You.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰਾ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਏ ॥੩॥
gurmukh giaan tat beechaaraa jotee jot milaae ||3||
The Gurmukh contemplates the essence of spiritual wisdom; his light merges into the Light. ||3||
ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਚਾ ਸਦ ਹੀ ਸਾਚਾ ਸਾਚਾ ਸਭੁ ਆਕਾਰਾ ॥
so prabh saachaa sadh hee saachaa saachaa sabh aakaaraa ||
God is True, Forever True, and all His Creation is True.
ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਨਿਸਤਾਰਾ ॥੪॥੫॥੧੫॥
naanak satigur sojhee paiee sach naam nisataaraa ||4||5||15||
O Nanak, the True Guru has given me this understanding; the True Name brings emancipation. ||4||5||15||
ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥
bhairau mahalaa teejaa ||
Bhairao, Third Mehla:
ਕਲਿ ਮਹਿ ਪ੍ਰੇਤ ਜਿਨੑੀ ਰਾਮੁ ਨ ਪਛਾਤਾ ਸਤਜੁਗਿ ਪਰਮ ਹੰਸ ਬੀਚਾਰੀ ॥
kal meh pret jin(h)ee raam na pachhaataa satajug param ha(n)s beechaaree ||
In this Dark Age of Kali Yuga, those who do not realize the Lord are goblins. In the Golden Age of Sat Yuga, the supreme soul-swans contemplated the Lord.
ਦੁਆਪੁਰਿ ਤ੍ਰੇਤੈ ਮਾਣਸ ਵਰਤਹਿ ਵਿਰਲੈ ਹਉਮੈ ਮਾਰੀ ॥੧॥
dhuaapur tretai maanas varateh viralai haumai maaree ||1||
In the Silver Age of Dwaapur Yuga, and the Brass Age of Traytaa Yuga, mankind prevailed, but only a rare few subdued their egos. ||1||
ਕਲਿ ਮਹਿ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਵਡਿਆਈ ॥
kal meh raam naam vaddiaaiee ||
In this Dark Age of Kali Yuga, glorious greatness is obtained through the Lord's Name.
ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਮੁਕਤਿ ਨ ਪਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
jug jug gurmukh eko jaataa vin naavai mukat na paiee ||1|| rahaau ||
In each and every age, the Gurmukhs know the One Lord; without the Name, liberation is not attained. ||1||Pause||
ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਲਖੈ ਜਨੁ ਸਾਚਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥
hiradhai naam lakhai jan saachaa gurmukh ma(n)n vasaiee ||
The Naam, the Name of the Lord, is revealed in the heart of the True Lord's humble servant. It dwells in the mind of the Gurmukh.
ਆਪਿ ਤਰੇ ਸਗਲੇ ਕੁਲ ਤਾਰੇ ਜਿਨੀ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੨॥
aap tare sagale kul taare jinee raam naam liv laiee ||2||
Those who are lovingly focused on the Lord's Name save themselves; they save all their ancestors as well. ||2||
ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਹੈ ਗੁਣ ਕਾ ਦਾਤਾ ਅਵਗਣ ਸਬਦਿ ਜਲਾਏ ॥
meraa prabh hai gun kaa dhaataa avagan sabadh jalaae ||
My Lord God is the Giver of virtue. The Word of the Shabad burns away all faults and demerits.