ਆਪੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸਮਾਏ ॥੪॥੯॥੧੯॥
aape gurmukh dhe vaddiaaiee naanak naam samaae ||4||9||19||
He Himself blesses the Gurmukh with glorious greatness; O Nanak, he merges in the Naam. ||4||9||19||
ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥
bhairau mahalaa teejaa ||
Bhairao, Third Mehla:
ਮੇਰੀ ਪਟੀਆ ਲਿਖਹੁ ਹਰਿ ਗੋਵਿੰਦ ਗੋਪਾਲਾ ॥
meree paTeeaa likhahu har govi(n)dh gopaalaa ||
Upon my writing tablet, I write the Name of the Lord, the Lord of the Universe, the Lord of the World.
ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਫਾਥੇ ਜਮ ਜਾਲਾ ॥
dhoojai bhai faathe jam jaalaa ||
In the love of duality, the mortals are caught in the noose of the Messenger of Death.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਕਰੇ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਾ ॥
satigur kare meree pratipaalaa ||
The True Guru nurtures and sustains me.
ਹਰਿ ਸੁਖਦਾਤਾ ਮੇਰੈ ਨਾਲਾ ॥੧॥
har sukhadhaataa merai naalaa ||1||
The Lord, the Giver of peace, is always with me. ||1||
ਗੁਰ ਉਪਦੇਸਿ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦੁ ਹਰਿ ਉਚਰੈ ॥
gur upadhes prahilaadh har ucharai ||
Following his Guru's instructions, Prahlaad chanted the Lord's Name;
ਸਾਸਨਾ ਤੇ ਬਾਲਕੁ ਗਮੁ ਨ ਕਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
saasanaa te baalak gam na karai ||1|| rahaau ||
he was a child, but he was not afraid when his teacher yelled at him. ||1||Pause||
ਮਾਤਾ ਉਪਦੇਸੈ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਪਿਆਰੇ ॥
maataa upadhesai prahilaadh piaare ||
Prahlaad's mother gave her beloved son some advice:
ਪੁਤ੍ਰ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਛੋਡਹੁ ਜੀਉ ਲੇਹੁ ਉਬਾਰੇ ॥
putr raam naam chhoddahu jeeau leh ubaare ||
"My son, you must abandon the Lord's Name, and save your life!"
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦੁ ਕਹੈ ਸੁਨਹੁ ਮੇਰੀ ਮਾਇ ॥
prahilaadh kahai sunahu meree mai ||
Prahlaad said: ""Listen, O my mother;
ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਨ ਛੋਡਾ ਗੁਰਿ ਦੀਆ ਬੁਝਾਇ ॥੨॥
raam naam na chhoddaa gur dheeaa bujhai ||2||
I shall never give up the Lord's Name. My Guru has taught me this.""||2||
ਸੰਡਾ ਮਰਕਾ ਸਭਿ ਜਾਇ ਪੁਕਾਰੇ ॥
sa(n)ddaa marakaa sabh jai pukaare ||
Sandaa and Markaa, his teachers, went to his father the king, and complained:
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦੁ ਆਪਿ ਵਿਗੜਿਆ ਸਭਿ ਚਾਟੜੇ ਵਿਗਾੜੇ ॥
prahilaadh aap vigaRiaa sabh chaaTaRe vigaaRe ||
"Prahlaad himself has gone astray, and he leads all the other pupils astray."
ਦੁਸਟ ਸਭਾ ਮਹਿ ਮੰਤ੍ਰੁ ਪਕਾਇਆ ॥
dhusaT sabhaa meh ma(n)tr pakaiaa ||
In the court of the wicked king, a plan was hatched.
ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਕਾ ਰਾਖਾ ਹੋਇ ਰਘੁਰਾਇਆ ॥੩॥
prahalaadh kaa raakhaa hoi raghuraiaa ||3||
God is the Savior of Prahlaad. ||3||
ਹਾਥਿ ਖੜਗੁ ਕਰਿ ਧਾਇਆ ਅਤਿ ਅਹੰਕਾਰਿ ॥
haath khaRag kar dhaiaa at aha(n)kaar ||
With sword in hand, and with great egotistical pride, Prahlaad's father ran up to him.
ਹਰਿ ਤੇਰਾ ਕਹਾ ਤੁਝੁ ਲਏ ਉਬਾਰਿ ॥
har teraa kahaa tujh le ubaar ||
"Where is your Lord, who will save you?"
ਖਿਨ ਮਹਿ ਭੈਆਨ ਰੂਪੁ ਨਿਕਸਿਆ ਥੰਮੑ ਉਪਾੜਿ ॥
khin meh bhaiaan roop nikasiaa tha(n)m(h) upaaR ||
In an instant, the Lord appeared in a dreadful form, and shattered the pillar.
ਹਰਣਾਖਸੁ ਨਖੀ ਬਿਦਾਰਿਆ ਪ੍ਰਹਲਾਦੁ ਲੀਆ ਉਬਾਰਿ ॥੪॥
haranaakhas nakhee bidhaariaa prahalaadh leeaa ubaar ||4||
Harnaakhash was torn apart by His claws, and Prahlaad was saved. ||4||
ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੇ ਹਰਿ ਜੀਉ ਕਾਰਜ ਸਵਾਰੇ ॥
sa(n)t janaa ke har jeeau kaaraj savaare ||
The Dear Lord completes the tasks of the Saints.
ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਜਨ ਕੇ ਇਕੀਹ ਕੁਲ ਉਧਾਰੇ ॥
prahalaadh jan ke ikeeh kul udhaare ||
He saved twenty-one generations of Prahlaad's descendents.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਉਮੈ ਬਿਖੁ ਮਾਰੇ ॥
gur kai sabadh haumai bikh maare ||
Through the Word of the Guru's Shabad, the poison of egotism is neutralized.
ਨਾਨਕ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਸੰਤ ਨਿਸਤਾਰੇ ॥੫॥੧੦॥੨੦॥
naanak raam naam sa(n)t nisataare ||5||10||20||
O Nanak, through the Name of the Lord, the Saints are emancipated. ||5||10||20||
ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥
bhairau mahalaa teejaa ||
Bhairao, Third Mehla:
ਆਪੇ ਦੈਤ ਲਾਇ ਦਿਤੇ ਸੰਤ ਜਨਾ ਕਉ ਆਪੇ ਰਾਖਾ ਸੋਈ ॥
aape dhait lai dhite sa(n)t janaa kau aape raakhaa soiee ||
The Lord Himself makes demons pursue the Saints, and He Himself saves them.
ਜੋ ਤੇਰੀ ਸਦਾ ਸਰਣਾਈ ਤਿਨ ਮਨਿ ਦੁਖੁ ਨ ਹੋਈ ॥੧॥
jo teree sadhaa saranaiee tin man dhukh na hoiee ||1||
Those who remain forever in Your Sanctuary, O Lord - their minds are never touched by sorrow. ||1||
ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਭਗਤਾ ਕੀ ਰਖਦਾ ਆਇਆ ॥
jug jug bhagataa kee rakhadhaa aaiaa ||
In each and every age, the Lord saves the honor of His devotees.
ਦੈਤ ਪੁਤ੍ਰੁ ਪ੍ਰਹਲਾਦੁ ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਤਰਪਣੁ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਣੈ ਸਬਦੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
dhait putr prahalaadh gaitree tarapan kichhoo na jaanai sabadhe mel milaiaa ||1|| rahaau ||
Prahlaad, the demon's son, knew nothing of the Hindu morning prayer, the Gayatri, and nothing about ceremonial water-offerings to his ancestors; but through the Word of the Shabad, he was united in the Lord's Union. ||1||Pause||
ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਦਿਨ ਰਾਤੀ ਦੁਬਿਧਾ ਸਬਦੇ ਖੋਈ ॥
anadhin bhagat kareh dhin raatee dhubidhaa sabadhe khoiee ||
Night and day, he performed devotional worship service, day and night, and through the Shabad, his duality was eradicated.
ਸਦਾ ਨਿਰਮਲ ਹੈ ਜੋ ਸਚਿ ਰਾਤੇ ਸਚੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਸੋਈ ॥੨॥
sadhaa niramal hai jo sach raate sach vasiaa man soiee ||2||
Those who are imbued with Truth are immaculate and pure; the True Lord abides within their minds. ||2||
ਮੂਰਖ ਦੁਬਿਧਾ ਪੜ੍ਹਹਿ ਮੂਲੁ ਨ ਪਛਾਣਹਿ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥
moorakh dhubidhaa paRheh mool na pachhaaneh birathaa janam gavaiaa ||
The fools in duality read, but they do not understand anything; they waste their lives uselessly.
ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਹਿ ਦੁਸਟੁ ਦੈਤੁ ਚਿੜਾਇਆ ॥੩॥
sa(n)t janaa kee ni(n)dhaa kareh dhusaT dhait chiRaiaa ||3||
The wicked demon slandered the Saint, and stirred up trouble. ||3||
ਪ੍ਰਹਲਾਦੁ ਦੁਬਿਧਾ ਨ ਪੜੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਛੋਡੈ ਡਰੈ ਨ ਕਿਸੈ ਦਾ ਡਰਾਇਆ ॥
prahalaadh dhubidhaa na paRai har naam na chhoddai ddarai na kisai dhaa ddaraiaa ||
Prahlaad did not read in duality, and he did not abandon the Lord's Name; he was not afraid of any fear.
ਸੰਤ ਜਨਾ ਕਾ ਹਰਿ ਜੀਉ ਰਾਖਾ ਦੈਤੈ ਕਾਲੁ ਨੇੜਾ ਆਇਆ ॥੪॥
sa(n)t janaa kaa har jeeau raakhaa dhaitai kaal neRaa aaiaa ||4||
The Dear Lord became the Savior of the Saint, and the demonic Death could not even approach him. ||4||
ਆਪਣੀ ਪੈਜ ਆਪੇ ਰਾਖੈ ਭਗਤਾਂ ਦੇਇ ਵਡਿਆਈ ॥
aapanee paij aape raakhai bhagataa(n) dhei vaddiaaiee ||
The Lord Himself saved his honor, and blessed his devotee with glorious greatness.
ਨਾਨਕ ਹਰਣਾਖਸੁ ਨਖੀ ਬਿਦਾਰਿਆ ਅੰਧੈ ਦਰ ਕੀ ਖਬਰਿ ਨ ਪਾਈ ॥੫॥੧੧॥੨੧॥
naanak haranaakhas nakhee bidhaariaa a(n)dhai dhar kee khabar na paiee ||5||11||21||
O Nanak, Harnaakhash was torn apart by the Lord with His claws; the blind demon knew nothing of the Lord's Court. ||5||11||21||
ਰਾਗੁ ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੪ ਚਉਪਦੇ ਘਰੁ ੧
raag bhairau mahalaa chauthhaa chaupadhe ghar pehilaa
Raag Bhairao, Fourth Mehla, Chau-Padhay, First House:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaadh ||
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਹਰਿ ਜਨ ਸੰਤ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪਗਿ ਲਾਇਣੁ ॥
har jan sa(n)t kar kirapaa pag lain ||
The Lord, in His Mercy, attaches mortals to the feet of the Saints.