ਚਰਣੀ ਚਲਉ ਮਾਰਗਿ ਠਾਕੁਰ ਕੈ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥੨॥
charanee chalau maarag Thaakur kai rasanaa har gun gaae ||2||
With my feet, I walk on my Lord and Mater's Path. With my tongue, I sing the Glorious Praises of the Lord. ||2||
ਦੇਖਿਓ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਸਰਬ ਮੰਗਲ ਰੂਪ ਉਲਟੀ ਸੰਤ ਕਰਾਏ ॥
dhekhio dhirasaT sarab ma(n)gal roop ulaTee sa(n)t karaae ||
With my eyes, I see the Lord, the Embodiment of Absolute Bliss; the Saint has turned away from the world.
ਪਾਇਓ ਲਾਲੁ ਅਮੋਲੁ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਛੋਡਿ ਨ ਕਤਹੂ ਜਾਏ ॥੩॥
paio laal amol naam har chhodd na katahoo jaae ||3||
I have found the Priceless Name of the Beloved Lord; it never leaves me or goes anywhere else. ||3||
ਕਵਨ ਉਪਮਾ ਕਉਨ ਬਡਾਈ ਕਿਆ ਗੁਨ ਕਹਉ ਰੀਝਾਏ ॥
kavan upamaa kaun baddaiee kiaa gun kahau reejhaae ||
What praise, what glory and what virtues should I utter, in order to please the Lord?
ਹੋਤ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਦੀਨ ਦਇਆ ਪ੍ਰਭ ਜਨ ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਦਸਾਏ ॥੪॥੮॥
hot kirapaal dheen dhiaa prabh jan naanak dhaas dhasaae ||4||8||
That humble being, unto whom the Merciful Lord is kind - O servant Nanak, he is the slave of God's slaves. ||4||8||
ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥
saarag mahalaa panjavaa ||
Saarang, Fifth Mehla:
ਓੁਇ ਸੁਖ ਕਾ ਸਿਉ ਬਰਨਿ ਸੁਨਾਵਤ ॥
oui sukh kaa siau baran sunaavat ||
Who can I tell, and with whom can I speak, about this state of peace and bliss?
ਅਨਦ ਬਿਨੋਦ ਪੇਖਿ ਪ੍ਰਭ ਦਰਸਨ ਮਨਿ ਮੰਗਲ ਗੁਨ ਗਾਵਤ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
anadh binodh pekh prabh dharasan man ma(n)gal gun gaavat ||1|| rahaau ||
I am in ecstasy and delight, gazing upon the Blessed Vision of God's Darshan. My mind sings His Songs of Joy and His Glories. ||1||Pause||
ਬਿਸਮ ਭਈ ਪੇਖਿ ਬਿਸਮਾਦੀ ਪੂਰਿ ਰਹੇ ਕਿਰਪਾਵਤ ॥
bisam bhiee pekh bisamaadhee poor rahe kirapaavat ||
I am wonderstruck, gazing upon the Wondrous Lord. The Merciful Lord is All-pervading everywhere.
ਪੀਓ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਅਮੋਲਕ ਜਿਉ ਚਾਖਿ ਗੂੰਗਾ ਮੁਸਕਾਵਤ ॥੧॥
peeo a(n)mirat naam amolak jiau chaakh goo(n)gaa musakaavat ||1||
I drink in the Invaluable Nectar of the Naam, the Name of the Lord. Like the mute, I can only smile - I cannot speak of its flavor. ||1||
ਜੈਸੇ ਪਵਨੁ ਬੰਧ ਕਰਿ ਰਾਖਿਓ ਬੂਝ ਨ ਆਵਤ ਜਾਵਤ ॥
jaise pavan ba(n)dh kar raakhio boojh na aavat jaavat ||
As the breath is held in bondage, no one can understand its coming in and going out.
ਜਾ ਕਉ ਰਿਦੈ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਭਇਓ ਹਰਿ ਉਆ ਕੀ ਕਹੀ ਨ ਜਾਇ ਕਹਾਵਤ ॥੨॥
jaa kau ridhai pragaas bhio har uaa kee kahee na jai kahaavat ||2||
So is that person, whose heart is enlightened by the Lord - his story cannot be told. ||2||
ਆਨ ਉਪਾਵ ਜੇਤੇ ਕਿਛੁ ਕਹੀਅਹਿ ਤੇਤੇ ਸੀਖੇ ਪਾਵਤ ॥
aan upaav jete kichh kahe'eeh tete seekhe paavat ||
As many other efforts as you can think of - I have seen them and studied them all.
ਅਚਿੰਤ ਲਾਲੁ ਗ੍ਰਿਹ ਭੀਤਰਿ ਪ੍ਰਗਟਿਓ ਅਗਮ ਜੈਸੇ ਪਰਖਾਵਤ ॥੩॥
achi(n)t laal gireh bheetar pragaTio agam jaise parakhaavat ||3||
My Beloved, Carefree Lord has revealed Himself within the home of my own heart; thus I have realized the Inaccessible Lord. ||3||
ਨਿਰਗੁਣ ਨਿਰੰਕਾਰ ਅਬਿਨਾਸੀ ਅਤੁਲੋ ਤੁਲਿਓ ਨ ਜਾਵਤ ॥
niragun nira(n)kaar abinaasee atulo tulio na jaavat ||
The Absolute, Formless, Eternally Unchanging, Immeasurable Lord cannot be measured.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਅਜਰੁ ਜਿਨਿ ਜਰਿਆ ਤਿਸ ਹੀ ਕਉ ਬਨਿ ਆਵਤ ॥੪॥੯॥
kahu naanak ajar jin jariaa tis hee kau ban aavat ||4||9||
Says Nanak, whoever endures the unendurable - this state belongs to him alone. ||4||9||
ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥
saarag mahalaa panjavaa ||
Saarang, Fifth Mehla:
ਬਿਖਈ ਦਿਨੁ ਰੈਨਿ ਇਵ ਹੀ ਗੁਦਾਰੈ ॥
bikhiee dhin rain iv hee gudhaarai ||
The corrupt person passes his days and nights uselessly.
ਗੋਬਿੰਦੁ ਨ ਭਜੈ ਅਹੰਬੁਧਿ ਮਾਤਾ ਜਨਮੁ ਜੂਐ ਜਿਉ ਹਾਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
gobi(n)dh na bhajai aha(n)budh maataa janam jooaai jiau haarai ||1|| rahaau ||
He does not vibrate and meditate on the Lord of the Universe; he is intoxicated with egotistical intellect. He loses his life in the gamble. ||1||Pause||
ਨਾਮੁ ਅਮੋਲਾ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨ ਤਿਸ ਸਿਉ ਪਰ ਨਿੰਦਾ ਹਿਤਕਾਰੈ ॥
naam amolaa preet na tis siau par ni(n)dhaa hitakaarai ||
The Naam, the Name of the Lord, is priceless, but he is not in love with it. He loves only to slander others.
ਛਾਪਰੁ ਬਾਂਧਿ ਸਵਾਰੈ ਤ੍ਰਿਣ ਕੋ ਦੁਆਰੈ ਪਾਵਕੁ ਜਾਰੈ ॥੧॥
chhaapar baa(n)dh savaarai tiran ko dhuaarai paavak jaarai ||1||
Weaving the grass, he builds his house of straw. At the door, he builds a fire. ||1||
ਕਾਲਰ ਪੋਟ ਉਠਾਵੈ ਮੂੰਡਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਮਨ ਤੇ ਡਾਰੈ ॥
kaalar poT uThaavai moo(n)ddeh a(n)mrit man te ddaarai ||
He carries a load of sulfur on his head, and drives the Ambrosial Nectar out of his mind.
ਓਢੈ ਬਸਤ੍ਰ ਕਾਜਰ ਮਹਿ ਪਰਿਆ ਬਹੁਰਿ ਬਹੁਰਿ ਫਿਰਿ ਝਾਰੈ ॥੨॥
oddai basatr kaajar meh pariaa bahur bahur fir jhaarai ||2||
Wearing his good clothes, the mortal falls into the coal-pit; again and again, he tries to shake it off. ||2||
ਕਾਟੈ ਪੇਡੁ ਡਾਲ ਪਰਿ ਠਾਢੌ ਖਾਇ ਖਾਇ ਮੁਸਕਾਰੈ ॥
kaaTai pedd ddaal par Thaaddau khai khai musakaarai ||
Standing on the branch, eating and eating and smiling, he cuts down the tree.
ਗਿਰਿਓ ਜਾਇ ਰਸਾਤਲਿ ਪਰਿਓ ਛਿਟੀ ਛਿਟੀ ਸਿਰ ਭਾਰੈ ॥੩॥
girio jai rasaatal pario chhiTee chhiTee sir bhaarai ||3||
He falls down head-first and is shattered into bits and pieces. ||3||
ਨਿਰਵੈਰੈ ਸੰਗਿ ਵੈਰੁ ਰਚਾਏ ਪਹੁਚਿ ਨ ਸਕੈ ਗਵਾਰੈ ॥
niravairai sa(n)g vair rachaae pahuch na sakai gavaarai ||
He bears vengeance against the Lord who is free of vengeance. The fool is not up to the task.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੰਤਨ ਕਾ ਰਾਖਾ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਨਿਰੰਕਾਰੈ ॥੪॥੧੦॥
kahu naanak sa(n)tan kaa raakhaa paarabraham nira(n)kaarai ||4||10||
Says Nanak, the Saving Grace of the Saints is the Formless, Supreme Lord God. ||4||10||
ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥
saarag mahalaa panjavaa ||
Saarang, Fifth Mehla:
ਅਵਰਿ ਸਭਿ ਭੂਲੇ ਭ੍ਰਮਤ ਨ ਜਾਨਿਆ ॥
avar sabh bhoole bhramat na jaaniaa ||
All the others are deluded by doubt; they do not understand.
ਏਕੁ ਸੁਧਾਖਰੁ ਜਾ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਵਸਿਆ ਤਿਨਿ ਬੇਦਹਿ ਤਤੁ ਪਛਾਨਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ek sudhaakhar jaa kai hiradhai vasiaa tin bedheh tat pachhaaniaa ||1|| rahaau ||
That person, within whose heart the One Pure Word abides, realizes the essence of the Vedas. ||1||Pause||
ਪਰਵਿਰਤਿ ਮਾਰਗੁ ਜੇਤਾ ਕਿਛੁ ਹੋਈਐ ਤੇਤਾ ਲੋਗ ਪਚਾਰਾ ॥
paravirat maarag jetaa kichh hoieeaai tetaa log pachaaraa ||
He walks in the ways of the world, trying to please people.
ਜਉ ਲਉ ਰਿਦੈ ਨਹੀ ਪਰਗਾਸਾ ਤਉ ਲਉ ਅੰਧ ਅੰਧਾਰਾ ॥੧॥
jau lau ridhai nahee paragaasaa tau lau a(n)dh a(n)dhaaraa ||1||
But as long as his heart is not enlightened, he is stuck in pitch black darkness. ||1||
ਜੈਸੇ ਧਰਤੀ ਸਾਧੈ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਬਿਨੁ ਬੀਜੈ ਨਹੀ ਜਾਂਮੈ ॥
jaise dharatee saadhai bahu bidh bin beejai nahee jaa(n)mai ||
The land may be prepared in every way, but nothing sprouts without being planted.
ਰਾਮ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ਹੈ ਤੁਟੈ ਨਾਹੀ ਅਭਿਮਾਨੈ ॥੨॥
raam naam bin mukat na hoiee hai tuTai naahee abhimaanai ||2||
Just so, without the Lord's Name, no one is liberated, nor is egotistical pride eradicated. ||2||
ਨੀਰੁ ਬਿਲੋਵੈ ਅਤਿ ਸ੍ਰਮੁ ਪਾਵੈ ਨੈਨੂ ਕੈਸੇ ਰੀਸੈ ॥
neer bilovai at sram paavai nainoo kaise reesai ||
The mortal may churn water until he is sore, but how can butter be produced?
ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਭੇਟੇ ਮੁਕਤਿ ਨ ਕਾਹੂ ਮਿਲਤ ਨਹੀ ਜਗਦੀਸੈ ॥੩॥
bin gur bheTe mukat na kaahoo milat nahee jagadheesai ||3||
Without meeting the Guru, no one is liberated, and the Lord of the Universe is not met. ||3||