ਮਹਲਾ ੨ ॥
mahalaa doojaa ||
Second Mehla:
ਕੀਤਾ ਕਿਆ ਸਾਲਾਹੀਐ ਕਰੇ ਸੋਇ ਸਾਲਾਹਿ ॥
keetaa kiaa saalaaheeaai kare soi saalaeh ||
Why praise the created being? Praise the One who created all.
ਨਾਨਕ ਏਕੀ ਬਾਹਰਾ ਦੂਜਾ ਦਾਤਾ ਨਾਹਿ ॥
naanak ekee baaharaa dhoojaa dhaataa naeh ||
O Nanak, there is no other Giver, except the One Lord.
ਕਰਤਾ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿਨਿ ਕੀਤਾ ਆਕਾਰੁ ॥
karataa so saalaaheeaai jin keetaa aakaar ||
Praise the Creator Lord, who created the creation.
ਦਾਤਾ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿ ਸਭਸੈ ਦੇ ਆਧਾਰੁ ॥
dhaataa so saalaaheeaai j sabhasai dhe aadhaar ||
Praise the Great Giver, who gives sustenence to all.
ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਸਦੀਵ ਹੈ ਪੂਰਾ ਜਿਸੁ ਭੰਡਾਰੁ ॥
naanak aap sadheev hai pooraa jis bha(n)ddaar ||
O Nanak, the treasure of the Eternal Lord is over-flowing.
ਵਡਾ ਕਰਿ ਸਾਲਾਹੀਐ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥੨॥
vaddaa kar saalaaheeaai a(n)t na paaraavaar ||2||
Praise and honor the One, who has no end or limitation. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਸੇਵਿਐ ਸੁਖੁ ਪਾਈ ॥
har kaa naam nidhaan hai seviaai sukh paiee ||
The Name of the Lord is a treasure. Serving it, peace is obtained.
ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਉਚਰਾਂ ਪਤਿ ਸਿਉ ਘਰਿ ਜਾਂਈ ॥
naam nira(n)jan ucharaa(n) pat siau ghar jaa(n)iee ||
I chant the Name of the Immaculate Lord, so that I may go home with honor.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਾਣੀ ਨਾਮੁ ਹੈ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਵਸਾਈ ॥
gurmukh baanee naam hai naam ridhai vasaiee ||
The Word of the Gurmukh is the Naam; I enshrine the Naam within my heart.
ਮਤਿ ਪੰਖੇਰੂ ਵਸਿ ਹੋਇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਧਿਆੲਂੀ ॥
mat pa(n)kheroo vas hoi satiguroo dhiaae(n)ee ||
The bird of the intellect comes under one's control, by meditating on the True Guru.
ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਦਇਆਲੁ ਹੋਇ ਨਾਮੇ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੪॥
naanak aap dhiaal hoi naame liv laiee ||4||
O Nanak, if the Lord becomes merciful, the mortal lovingly tunes in to the Naam. ||4||
ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੨ ॥
salok mahalaa doojaa ||
Shalok, Second Mehla:
ਤਿਸੁ ਸਿਉ ਕੈਸਾ ਬੋਲਣਾ ਜਿ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਜਾਣੁ ॥
tis siau kaisaa bolanaa j aape jaanai jaan ||
How can we speak of Him? Only He knows Himself.
ਚੀਰੀ ਜਾ ਕੀ ਨਾ ਫਿਰੈ ਸਾਹਿਬੁ ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ॥
cheeree jaa kee naa firai saahib so paravaan ||
His decree cannot be challenged; He is our Supreme Lord and Master.
ਚੀਰੀ ਜਿਸ ਕੀ ਚਲਣਾ ਮੀਰ ਮਲਕ ਸਲਾਰ ॥
cheeree jis kee chalanaa meer malak salaar ||
By His Decree, even kings, nobles and commanders must step down.
ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਨਾਨਕਾ ਸਾਈ ਭਲੀ ਕਾਰ ॥
jo tis bhaavai naanakaa saiee bhalee kaar ||
Whatever is pleasing to His Will, O Nanak, is a good deed.
ਜਿਨੑਾ ਚੀਰੀ ਚਲਣਾ ਹਥਿ ਤਿਨੑਾ ਕਿਛੁ ਨਾਹਿ ॥
jin(h)aa cheeree chalanaa hath tin(h)aa kichh naeh ||
By His Decree, we walk; nothing rests in our hands.
ਸਾਹਿਬ ਕਾ ਫੁਰਮਾਣੁ ਹੋਇ ਉਠੀ ਕਰਲੈ ਪਾਹਿ ॥
saahib kaa furamaan hoi uThee karalai paeh ||
When the Order comes from our Lord and Master, all must rise up and take to the road.
ਜੇਹਾ ਚੀਰੀ ਲਿਖਿਆ ਤੇਹਾ ਹੁਕਮੁ ਕਮਾਹਿ ॥
jehaa cheeree likhiaa tehaa hukam kamaeh ||
As His Decree is issued, so is His Command obeyed.
ਘਲੇ ਆਵਹਿ ਨਾਨਕਾ ਸਦੇ ਉਠੀ ਜਾਹਿ ॥੧॥
ghale aaveh naanakaa sadhe uThee jaeh ||1||
Those who are sent, come, O Nanak; when they are called back, they depart and go. ||1||
ਮਹਲਾ ੨ ॥
mahalaa doojaa ||
Second Mehla:
ਸਿਫਤਿ ਜਿਨਾ ਕਉ ਬਖਸੀਐ ਸੇਈ ਪੋਤੇਦਾਰ ॥
sifat jinaa kau bakhaseeaai seiee potedhaar ||
Those whom the Lord blesses with His Praises, are the true keepers of the treasure.
ਕੁੰਜੀ ਜਿਨ ਕਉ ਦਿਤੀਆ ਤਿਨੑਾ ਮਿਲੇ ਭੰਡਾਰ ॥
ku(n)jee jin kau dhiteeaa tin(h)aa mile bha(n)ddaar ||
Those who are blessed with the key - they alone receive the treasure.
ਜਹ ਭੰਡਾਰੀ ਹੂ ਗੁਣ ਨਿਕਲਹਿ ਤੇ ਕੀਅਹਿ ਪਰਵਾਣੁ ॥
jeh bha(n)ddaaree hoo gun nikaleh te ke'eeh paravaan ||
That treasure, from which virtue wells up - that treasure is approved.
ਨਦਰਿ ਤਿਨੑਾ ਕਉ ਨਾਨਕਾ ਨਾਮੁ ਜਿਨੑਾ ਨੀਸਾਣੁ ॥੨॥
nadhar tin(h)aa kau naanakaa naam jin(h)aa neesaan ||2||
Those who are blessed by His Glance of Grace, O Nanak, bear the Insignia of the Naam. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਨਿਰਮਲਾ ਸੁਣਿਐ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥
naam nira(n)jan niramalaa suniaai sukh hoiee ||
The Naam, the Name of the Lord, is immaculate and pure; hearing it, peace is obtained.
ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈਐ ਬੂਝੈ ਜਨੁ ਕੋਈ ॥
sun sun ma(n)n vasaieeaai boojhai jan koiee ||
Listening and hearing, It is enshrined in the mind; how rare is that humble being who realizes it.
ਬਹਦਿਆ ਉਠਦਿਆ ਨ ਵਿਸਰੈ ਸਾਚਾ ਸਚੁ ਸੋਈ ॥
bahadhiaa uThadhiaa na visarai saachaa sach soiee ||
Sitting down and standing up, I shall never forget Him, the Truest of the true.
ਭਗਤਾ ਕਉ ਨਾਮ ਅਧਾਰੁ ਹੈ ਨਾਮੇ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥
bhagataa kau naam adhaar hai naame sukh hoiee ||
His devotees have the Support of His Name; in His Name, they find peace.
ਨਾਨਕ ਮਨਿ ਤਨਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਸੋਈ ॥੫॥
naanak man tan rav rahiaa gurmukh har soiee ||5||
O Nanak, He permeates and pervades mind and body; He is the Lord, the Guru's Word. ||5||
ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੧ ॥
salok mahalaa pehilaa ||
Shalok, First Mehla:
ਨਾਨਕ ਤੁਲੀਅਹਿ ਤੋਲ ਜੇ ਜੀਉ ਪਿਛੈ ਪਾਈਐ ॥
naanak tule'eeh tol je jeeau pichhai paieeaai ||
O Nanak, the weight is weighed out, when the soul is placed on the scale.
ਇਕਸੁ ਨ ਪੁਜਹਿ ਬੋਲ ਜੇ ਪੂਰੇ ਪੂਰਾ ਕਰਿ ਮਿਲੈ ॥
eikas na pujeh bol je poore pooraa kar milai ||
Nothing is equal to speaking of the One, who perfectly unites us with the Perfect Lord.
ਵਡਾ ਆਖਣੁ ਭਾਰਾ ਤੋਲੁ ॥
vaddaa aakhan bhaaraa tol ||
To call Him glorious and great carries such a heavy weight.
ਹੋਰ ਹਉਲੀ ਮਤੀ ਹਉਲੇ ਬੋਲ ॥
hor haulee matee haule bol ||
Other intellectualisms are lightweight; other words are lightweight as well.
ਧਰਤੀ ਪਾਣੀ ਪਰਬਤ ਭਾਰੁ ॥
dharatee paanee parabat bhaar ||
The weight of the earth, water and mountains
ਕਿਉ ਕੰਡੈ ਤੋਲੈ ਸੁਨਿਆਰੁ ॥
kiau ka(n)ddai tolai suniaar ||
- how can the goldsmith weigh it on the scale?
ਤੋਲਾ ਮਾਸਾ ਰਤਕ ਪਾਇ ॥
tolaa maasaa ratak pai ||
What weights can balance the scale?
ਨਾਨਕ ਪੁਛਿਆ ਦੇਇ ਪੁਜਾਇ ॥
naanak puchhiaa dhei pujai ||
O Nanak, when questioned, the answer is given.
ਮੂਰਖ ਅੰਧਿਆ ਅੰਧੀ ਧਾਤੁ ॥
moorakh a(n)dhiaa a(n)dhee dhaat ||
The blind fool is running around, leading the blind.
ਕਹਿ ਕਹਿ ਕਹਣੁ ਕਹਾਇਨਿ ਆਪੁ ॥੧॥
keh keh kahan kahain aap ||1||
The more they say, the more they expose themselves. ||1||
ਮਹਲਾ ੧ ॥
mahalaa pehilaa ||
First Mehla:
ਆਖਣਿ ਅਉਖਾ ਸੁਨਣਿ ਅਉਖਾ ਆਖਿ ਨ ਜਾਪੀ ਆਖਿ ॥
aakhan aaukhaa sunan aaukhaa aakh na jaapee aakh ||
It is difficult to chant it; it is difficult to listen to it. It cannot be chanted with the mouth.
ਇਕਿ ਆਖਿ ਆਖਹਿ ਸਬਦੁ ਭਾਖਹਿ ਅਰਧ ਉਰਧ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ॥
eik aakh aakheh sabadh bhaakheh aradh uradh dhin raat ||
Some speak with their mouths and chant the Word of the Shabad - the low and the high, day and night.
ਜੇ ਕਿਹੁ ਹੋਇ ਤ ਕਿਹੁ ਦਿਸੈ ਜਾਪੈ ਰੂਪੁ ਨ ਜਾਤਿ ॥
je kih hoi ta kih dhisai jaapai roop na jaat ||
If He were something, then He would be visible. His form and state cannot be seen.
ਸਭਿ ਕਾਰਣ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਘਟ ਅਉਘਟ ਘਟ ਥਾਪਿ ॥
sabh kaaran karataa kare ghaT aaughaT ghaT thaap ||
The Creator Lord does all deeds; He is established in the hearts of the high and the low.