ਪਾਪ ਬਿਕਾਰ ਮਨੂਰ ਸਭਿ ਲਦੇ ਬਹੁ ਭਾਰੀ ॥
paap bikaar manoor sabh ladhe bahu bhaaree ||
Their sin and corruption are like rusty slag; they carry such a heavy load.
ਮਾਰਗੁ ਬਿਖਮੁ ਡਰਾਵਣਾ ਕਿਉ ਤਰੀਐ ਤਾਰੀ ॥
maarag bikham ddaraavanaa kiau tareeaai taaree ||
The path is treacherous and terrifying; how can they cross over to the other side?
ਨਾਨਕ ਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਉਧਾਰੀ ॥੨੭॥
naanak gur raakhe se ubare har naam udhaaree ||27||
O Nanak, those whom the Guru protects are saved. They are saved in the Name of the Lord. ||27||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa teejaa ||
Shalok, Third Mehla:
ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਸੁਖੁ ਨਹੀ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥
vin satigur seve sukh nahee mar ja(n)meh vaaro vaar ||
Without serving the True Guru, no one finds peace; mortals die and are reborn, over and over again.
ਮੋਹ ਠਗਉਲੀ ਪਾਈਅਨੁ ਬਹੁ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਵਿਕਾਰ ॥
moh Thagaulee paieean bahu dhoojai bhai vikaar ||
They have been given the drug of emotional attachment; in love with duality, they are totally corrupt.
ਇਕਿ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਉਬਰੇ ਤਿਸੁ ਜਨ ਕਉ ਕਰਹਿ ਸਭਿ ਨਮਸਕਾਰ ॥
eik gur parasaadhee ubare tis jan kau kareh sabh namasakaar ||
Some are saved, by Guru's Grace. Everyone humbly bows before such humble beings.
ਨਾਨਕ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਤੂ ਅੰਤਰਿ ਜਿਤੁ ਪਾਵਹਿ ਮੋਖ ਦੁਆਰ ॥੧॥
naanak anadhin naam dhiaai too a(n)tar jit paaveh mokh dhuaar ||1||
O Nanak, meditate on the Naam, deep within yourself, day and night. You shall find the Door of Salvation. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa teejaa ||
Third Mehla:
ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਵਿਸਾਰਿਆ ਸਚੁ ਮਰਣਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ॥
maiaa moh visaariaa sach maranaa har naam ||
Emotionally attached to Maya, the mortal forgets truth, death and the Name of the Lord.
ਧੰਧਾ ਕਰਤਿਆ ਜਨਮੁ ਗਇਆ ਅੰਦਰਿ ਦੁਖੁ ਸਹਾਮੁ ॥
dha(n)dhaa karatiaa janam giaa a(n)dhar dhukh sahaam ||
Engaged in worldly affairs, his life wastes away; deep within himself, he suffers in pain.
ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਜਿਨੑ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਰਾਮੁ ॥੨॥
naanak satigur sev sukh paiaa jin(h) poorab likhiaa karaam ||2||
O Nanak, those who have the karma of such pre-ordained destiny, serve the True Guru and find peace. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਲੇਖਾ ਪੜੀਐ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਫਿਰਿ ਲੇਖੁ ਨ ਹੋਈ ॥
lekhaa paReeaai har naam fir lekh na hoiee ||
Read the account of the Name of the Lord, and you shall never again be called to account.
ਪੁਛਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਇ ਹਰਿ ਦਰਿ ਸਦ ਢੋਈ ॥
puchh na sakai koi har dhar sadh ddoiee ||
No one will question you, and you will always be safe in the Court of the Lord.
ਜਮਕਾਲੁ ਮਿਲੈ ਦੇ ਭੇਟ ਸੇਵਕੁ ਨਿਤ ਹੋਈ ॥
jamakaal milai dhe bheT sevak nit hoiee ||
The Messenger of Death will meet you, and be your constant servant.
ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਮਹਲੁ ਪਾਇਆ ਪਤਿ ਪਰਗਟੁ ਲੋਈ ॥
poore gur te mahal paiaa pat paragaT loiee ||
Through the Perfect Guru, you shall find the Mansion of the Lord's Presence. You shall be famous throughout the world.
ਨਾਨਕ ਅਨਹਦ ਧੁਨੀ ਦਰਿ ਵਜਦੇ ਮਿਲਿਆ ਹਰਿ ਸੋਈ ॥੨੮॥
naanak anahadh dhunee dhar vajadhe miliaa har soiee ||28||
O Nanak, the unstruck celestial melody vibrates at your door; come and merge with the Lord. ||28||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa teejaa ||
Shalok, Third Mehla:
ਗੁਰ ਕਾ ਕਹਿਆ ਜੇ ਕਰੇ ਸੁਖੀ ਹੂ ਸੁਖੁ ਸਾਰੁ ॥
gur kaa kahiaa je kare sukhee hoo sukh saar ||
Whoever follows the Guru's Teachings, attains the most sublime peace of all peace.
ਗੁਰ ਕੀ ਕਰਣੀ ਭਉ ਕਟੀਐ ਨਾਨਕ ਪਾਵਹਿ ਪਾਰੁ ॥੧॥
gur kee karanee bhau kaTeeaai naanak paaveh paar ||1||
Acting in accordance with the Guru, his fear is cut away; O Nanak, he is carried across. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa teejaa ||
Third Mehla:
ਸਚੁ ਪੁਰਾਣਾ ਨਾ ਥੀਐ ਨਾਮੁ ਨ ਮੈਲਾ ਹੋਇ ॥
sach puraanaa naa theeaai naam na mailaa hoi ||
The True Lord does not grow old; His Naam is never dirtied.
ਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਜੇ ਚਲੈ ਬਹੁੜਿ ਨ ਆਵਣੁ ਹੋਇ ॥
gur kai bhaanai je chalai bahuR na aavan hoi ||
Whoever walks in harmony with the Guru's Will, shall not be reborn again.
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਵਿਸਾਰਿਐ ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਦੋਇ ॥੨॥
naanak naam visaariaai aavan jaanaa dhoi ||2||
O Nanak, those who forget the Naam, come and go in reincarnation. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਮੰਗਤ ਜਨੁ ਜਾਚੈ ਦਾਨੁ ਹਰਿ ਦੇਹੁ ਸੁਭਾਇ ॥
ma(n)gat jan jaachai dhaan har dheh subhai ||
I am a beggar; I ask this blessing of You: O Lord, please embellish me with Your Love.
ਹਰਿ ਦਰਸਨ ਕੀ ਪਿਆਸ ਹੈ ਦਰਸਨਿ ਤ੍ਰਿਪਤਾਇ ॥
har dharasan kee piaas hai dharasan tirapatai ||
I am so thirsty for the Blessed Vision of the Lord's Darshan; His Darshan brings me satisfaction.
ਖਿਨੁ ਪਲੁ ਘੜੀ ਨ ਜੀਵਊ ਬਿਨੁ ਦੇਖੇ ਮਰਾਂ ਮਾਇ ॥
khin pal ghaRee na jeevuoo bin dhekhe maraa(n) mai ||
I cannot live for a moment, for even an instant, without seeing Him, O my mother.
ਸਤਿਗੁਰਿ ਨਾਲਿ ਦਿਖਾਲਿਆ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਭ ਥਾਇ ॥
satigur naal dhikhaaliaa rav rahiaa sabh thai ||
The Guru has shown me that the Lord is always with me; He is permeating and pervading all places.
ਸੁਤਿਆ ਆਪਿ ਉਠਾਲਿ ਦੇਇ ਨਾਨਕ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੨੯॥
sutiaa aap uThaal dhei naanak liv lai ||29||
He Himself wakes the sleepers, O Nanak, and lovingly attunes them to Himself. ||29||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa teejaa ||
Shalok, Third Mehla:
ਮਨਮੁਖ ਬੋਲਿ ਨ ਜਾਣਨੑੀ ਓਨਾ ਅੰਦਰਿ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥
manmukh bol na jaanan(h)ee onaa a(n)dhar kaam karodh aha(n)kaar ||
The self-willed manmukhs do not even know how to speak. They are filled with sexual desire, anger and egotism.
ਥਾਉ ਕੁਥਾਉ ਨ ਜਾਣਨੀ ਸਦਾ ਚਿਤਵਹਿ ਬਿਕਾਰ ॥
thaau kuthaau na jaananee sadhaa chitaveh bikaar ||
They do not know the difference between good and bad; they constantly think of corruption.
ਦਰਗਹ ਲੇਖਾ ਮੰਗੀਐ ਓਥੈ ਹੋਹਿ ਕੂੜਿਆਰ ॥
dharageh lekhaa ma(n)geeaai othai hoh kooRiaar ||
In the Lord's Court, they are called to account, and they are judged to be false.
ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਈਅਨੁ ਆਪਿ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ ॥
aape sirasaT upaieean aap kare beechaar ||
He Himself creates the Universe. He Himself contemplates it.
ਨਾਨਕ ਕਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਸਭੁ ਵਰਤੈ ਆਪਿ ਸਚਿਆਰੁ ॥੧॥
naanak kis no aakheeaai sabh varatai aap sachiaar ||1||
O Nanak, whom should we tell? The True Lord is permeating and pervading all. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa teejaa ||
Third Mehla:
ਹਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਿਨੑੀ ਅਰਾਧਿਆ ਜਿਨੑ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥
har gurmukh tin(h)ee araadhiaa jin(h) karam paraapat hoi ||
The Gurmukhs worship and adore the Lord; they receive the good karma of their actions.
ਨਾਨਕ ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿਨੑ ਕਉ ਜਿਨੑ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸੋਇ ॥੨॥
naanak hau balihaaree tin(h) kau jin(h) har man vasiaa soi ||2||
O Nanak, I am a sacrifice to those whose minds are filled with the Lord. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਆਸ ਕਰੇ ਸਭੁ ਲੋਕੁ ਬਹੁ ਜੀਵਣੁ ਜਾਣਿਆ ॥
aas kare sabh lok bahu jeevan jaaniaa ||
All people cherish hope, that they will live long lives.
ਨਿਤ ਜੀਵਣ ਕਉ ਚਿਤੁ ਗੜੑ ਮੰਡਪ ਸਵਾਰਿਆ ॥
nit jeevan kau chit gaR(h) ma(n)ddap savaariaa ||
They wish to live forever; they adorn and embellish their forts and mansions.
ਵਲਵੰਚ ਕਰਿ ਉਪਾਵ ਮਾਇਆ ਹਿਰਿ ਆਣਿਆ ॥
valava(n)ch kar upaav maiaa hir aaniaa ||
By various frauds and deceptions, they steal the wealth of others.
ਜਮਕਾਲੁ ਨਿਹਾਲੇ ਸਾਸ ਆਵ ਘਟੈ ਬੇਤਾਲਿਆ ॥
jamakaal nihaale saas aav ghaTai betaaliaa ||
But the Messenger of Death keeps his gaze on their breath, and the life of those goblins decreases day by day.