ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੩ ਅਸਟਪਦੀਆ ਘਰੁ ੧ ॥
malaar mahalaa teejaa asaTapadheeaa ghar pehilaa ||
Malaar, Third Mehla, Ashtpadheeyaa, First House:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaadh ||
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਤਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਵਿਣੁ ਕਰਮੈ ਪਾਇਆ ਨ ਜਾਇ ॥
karam hovai taa satigur paieeaai vin karamai paiaa na jai ||
If it is in his karma, then he finds the True Guru; without such karma, He cannot be found.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਿਐ ਕੰਚਨੁ ਹੋਈਐ ਜਾਂ ਹਰਿ ਕੀ ਹੋਇ ਰਜਾਇ ॥੧॥
satigur miliaai ka(n)chan hoieeaai jaa(n) har kee hoi rajai ||1||
He meets the True Guru, and he is transformed into gold, if it is the Lord's Will. ||1||
ਮਨ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥
man mere har har naam chit lai ||
O my mind, focus your consciousness on the Name of the Lord, Har, Har.
ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਸਾਚਾ ਹਰਿ ਸਿਉ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
satigur te har paieeaai saachaa har siau rahai samai ||1|| rahaau ||
The Lord is found through the True Guru, and then he remains merged with the True Lord. ||1||Pause||
ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਗਿਆਨੁ ਊਪਜੈ ਤਾਂ ਇਹ ਸੰਸਾ ਜਾਇ ॥
satigur te giaan uoopajai taa(n) ieh sa(n)saa jai ||
Spiritual wisdom wells up through the True Guru, and then this cynicism is dispelled.
ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਹਰਿ ਬੁਝੀਐ ਗਰਭ ਜੋਨੀ ਨਹ ਪਾਇ ॥੨॥
satigur te har bujheeaai garabh jonee neh pai ||2||
Through the True Guru, the Lord is realized, and then, he is not consigned to the womb of reincarnation ever again. ||2||
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜੀਵਤ ਮਰੈ ਮਰਿ ਜੀਵੈ ਸਬਦੁ ਕਮਾਇ ॥
gur parasaadhee jeevat marai mar jeevai sabadh kamai ||
By Guru's Grace, the mortal dies in life, and by so dying, lives to practice the Word of the Shabad.
ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰਾ ਸੋਈ ਪਾਏ ਜਿ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥੩॥
mukat dhuaaraa soiee paae j vichahu aap gavai ||3||
He alone finds the Door of Salvation, who eradicates self-conceit from within himself. ||3||
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਿਵ ਘਰਿ ਜੰਮੈ ਵਿਚਹੁ ਸਕਤਿ ਗਵਾਇ ॥
gur parasaadhee siv ghar ja(n)mai vichahu sakat gavai ||
By Guru's Grace, the mortal is reincarnated into the Home of the Lord, having eradicated Maya from within.
ਅਚਰੁ ਚਰੈ ਬਿਬੇਕ ਬੁਧਿ ਪਾਏ ਪੁਰਖੈ ਪੁਰਖੁ ਮਿਲਾਇ ॥੪॥
achar charai bibek budh paae purakhai purakh milai ||4||
He eats the uneatable, and is blessed with a discriminating intellect; he meets the Supreme Person, the Primal Lord God. ||4||
ਧਾਤੁਰ ਬਾਜੀ ਸੰਸਾਰੁ ਅਚੇਤੁ ਹੈ ਚਲੈ ਮੂਲੁ ਗਵਾਇ ॥
dhaatur baajee sa(n)saar achet hai chalai mool gavai ||
The world is unconscious, like a passing show; the mortal departs, having lost his capital.
ਲਾਹਾ ਹਰਿ ਸਤਸੰਗਤਿ ਪਾਈਐ ਕਰਮੀ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥੫॥
laahaa har satasa(n)gat paieeaai karamee palai pai ||5||
The profit of the Lord is obtained in the Sat Sangat, the True Congregation; by good karma, it is found. ||5||
ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਣੁ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ਮਨਿ ਵੇਖਹੁ ਰਿਦੈ ਬੀਚਾਰਿ ॥
satigur vin kinai na paiaa man vekhahu ridhai beechaar ||
Without the True Guru, no one finds it; see this in your mind, and consider this in your heart.
ਵਡਭਾਗੀ ਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ਭਵਜਲੁ ਉਤਰੇ ਪਾਰਿ ॥੬॥
vaddabhaagee gur paiaa bhavajal utare paar ||6||
By great good fortune, the mortal finds the Guru, and crosses over the terrifying world-ocean. ||6||
ਹਰਿ ਨਾਮਾਂ ਹਰਿ ਟੇਕ ਹੈ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੁ ॥
har naamaa(n) har Tek hai har har naam adhaar ||
The Name of the Lord is my Anchor and Support. I take only the Support of the Name of the Lord, Har, Har.
ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹੁ ਗੁਰੁ ਮੇਲਹੁ ਹਰਿ ਜੀਉ ਪਾਵਉ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥੭॥
kirapaa karahu gur melahu har jeeau paavau mokh dhuaar ||7||
O Dear Lord, please be kind and lead me to meet the Guru, that I may find the Door of Salvation. ||7||
ਮਸਤਕਿ ਲਿਲਾਟਿ ਲਿਖਿਆ ਧੁਰਿ ਠਾਕੁਰਿ ਮੇਟਣਾ ਨ ਜਾਇ ॥
masatak lilaaT likhiaa dhur Thaakur meTanaa na jai ||
The pre-ordained destiny inscribed on the mortal's forehead by our Lord and Master cannot be erased.
ਨਾਨਕ ਸੇ ਜਨ ਪੂਰਨ ਹੋਏ ਜਿਨ ਹਰਿ ਭਾਣਾ ਭਾਇ ॥੮॥੧॥
naanak se jan pooran hoe jin har bhaanaa bhai ||8||1||
O Nanak, those humble beings are perfect, who are pleased by the Lord's Will. ||8||1||
ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੩ ॥
malaar mahalaa teejaa ||
Malaar, Third Mehla:
ਬੇਦ ਬਾਣੀ ਜਗੁ ਵਰਤਦਾ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ ॥
bedh baanee jag varatadhaa trai gun kare beechaar ||
The world is involved with the words of the Vedas, thinking about the three gunas - the three dispositions.
ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਜਮ ਡੰਡੁ ਸਹੈ ਮਰਿ ਜਨਮੈ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥
bin naavai jam dda(n)dd sahai mar janamai vaaro vaar ||
Without the Name, it suffers punishment by the Messenger of Death; it comes and goes in reincarnation, over and over again.
ਸਤਿਗੁਰ ਭੇਟੇ ਮੁਕਤਿ ਹੋਇ ਪਾਏ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥੧॥
satigur bheTe mukat hoi paae mokh dhuaar ||1||
Meeting with the True Guru, the world is liberated, and finds the Door of Salvation. ||1||
ਮਨ ਰੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਮਾਇ ॥
man re satigur sev samai ||
O mortal, immerse yourself in service to the True Guru.
ਵਡੈ ਭਾਗਿ ਗੁਰ ਪੂਰਾ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
vaddai bhaag gur pooraa paiaa har har naam dhiaai ||1|| rahaau ||
By great good fortune, the mortal finds the Perfect Guru, and meditates on the Name of the Lord, Har, Har. ||1||Pause||
ਹਰਿ ਆਪਣੈ ਭਾਣੈ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਈ ਹਰਿ ਆਪੇ ਦੇਇ ਅਧਾਰੁ ॥
har aapanai bhaanai sirasaT upaiee har aape dhei adhaar ||
The Lord, by the Pleasure of His Own Will, created the Universe, and the Lord Himself gives it sustenance and support.
ਹਰਿ ਆਪਣੈ ਭਾਣੈ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਕੀਆ ਹਰਿ ਸਿਉ ਲਾਗਾ ਪਿਆਰੁ ॥
har aapanai bhaanai man niramal keeaa har siau laagaa piaar ||
The Lord, by His Own Will, makes the mortal's mind immaculate, and lovingly attunes him to the Lord.
ਹਰਿ ਕੈ ਭਾਣੈ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟਿਆ ਸਭੁ ਜਨਮੁ ਸਵਾਰਣਹਾਰੁ ॥੨॥
har kai bhaanai satigur bheTiaa sabh janam savaaranahaar ||2||
The Lord, by His Own Will, leads the mortal to meet the True Guru, the Embellisher of all his lives. ||2||
ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਬਾਣੀ ਸਤਿ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਕੋਇ ॥
vaahu vaahu baanee sat hai gurmukh boojhai koi ||
Waaho! Waaho! Blessed and Great is the True Word of His Bani. Only a few, as Gurmukh, understand.
ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਲਾਹੀਐ ਤਿਸੁ ਜੇਵਡੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥
vaahu vaahu kar prabh saalaaheeaai tis jevadd avar na koi ||
Waaho! Waaho! Praise God as Great! No one else is as Great as He.
ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਮੇਲਿ ਲਏ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੩॥
aape bakhase mel le karam paraapat hoi ||3||
When God's Grace is received, He Himself forgives the mortal, and unites him with Himself. ||3||
ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਮਾਹਰੋ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ਦਿਖਾਇ ॥
saachaa saahib maaharo satigur dheeaa dhikhai ||
The True Guru has revealed our True, Supreme Lord and Master.
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਵਰਸੈ ਮਨੁ ਸੰਤੋਖੀਐ ਸਚਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
a(n)mrit varasai man sa(n)tokheeaai sach rahai liv lai ||
The Ambrosial Nectar rains down and the mind is satisfied, remaining lovingly attuned to the True Lord.
ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਇ ਸਦਾ ਹਰੀਆਵਲੀ ਫਿਰਿ ਸੁਕੈ ਨਾ ਕੁਮਲਾਇ ॥੪॥
har kai nai sadhaa hareeaavalee fir sukai naa kumalai ||4||
In the Lord's Name, it is forever rejuvenated; it shall never wither and dry up again. ||4||