ਮਃ ੩ ॥
mahalaa teejaa ||
Third Mehla:
ਬਾਬੀਹਾ ਬੇਨਤੀ ਕਰੇ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਦੇਹੁ ਜੀਅ ਦਾਨ ॥
baabeehaa benatee kare kar kirapaa dheh jeea dhaan ||
The rainbird prays: O Lord, grant Your Grace, and bless me with the gift of the life of the soul.
ਜਲ ਬਿਨੁ ਪਿਆਸ ਨ ਊਤਰੈ ਛੁਟਕਿ ਜਾਂਹਿ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਾਨ ॥
jal bin piaas na uootarai chhuTak jaa(n)h mere praan ||
Without the water, my thirst is not quenched, and my breath of life is ended and gone.
ਤੂ ਸੁਖਦਾਤਾ ਬੇਅੰਤੁ ਹੈ ਗੁਣਦਾਤਾ ਨੇਧਾਨੁ ॥
too sukhadhaataa bea(n)t hai gunadhaataa nedhaan ||
You are the Giver of peace, O Infinite Lord God; You are the Giver of the treasure of virtue.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਖਸਿ ਲਏ ਅੰਤਿ ਬੇਲੀ ਹੋਇ ਭਗਵਾਨੁ ॥੨॥
naanak gurmukh bakhas le a(n)t belee hoi bhagavaan ||2||
O Nanak, the Gurmukh is forgiven; in the end, the Lord God shall be your only friend. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਆਪੇ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇ ਕੈ ਗੁਣ ਅਉਗਣ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ ॥
aape jagat upai kai gun aaugan kare beechaar ||
He created the world; He considers the merits and demerits of the mortals.
ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਸਰਬ ਜੰਜਾਲੁ ਹੈ ਨਾਮਿ ਨ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥
trai gun sarab ja(n)jaal hai naam na dhare piaar ||
Those who are entangled in the three gunas - the three dispositions - do not love the Naam, the Name of the Lord.
ਗੁਣ ਛੋਡਿ ਅਉਗਣ ਕਮਾਵਦੇ ਦਰਗਹ ਹੋਹਿ ਖੁਆਰੁ ॥
gun chhodd aaugan kamaavadhe dharageh hoh khuaar ||
Forsaking virtue, they practice evil; they shall be miserable in the Court of the Lord.
ਜੂਐ ਜਨਮੁ ਤਿਨੀ ਹਾਰਿਆ ਕਿਤੁ ਆਏ ਸੰਸਾਰਿ ॥
jooaai janam tinee haariaa kit aae sa(n)saar ||
They lose their life in the gamble; why did they even come into the world?
ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਮਨੁ ਮਾਰਿਆ ਅਹਿਨਿਸਿ ਨਾਮਿ ਪਿਆਰਿ ॥
sachai sabadh man maariaa ahinis naam piaar ||
But those who conquer and subdue their minds, through the True Word of the Shabad - night and day, they love the Naam.
ਜਿਨੀ ਪੁਰਖੀ ਉਰਿ ਧਾਰਿਆ ਸਚਾ ਅਲਖ ਅਪਾਰੁ ॥
jinee purakhee ur dhaariaa sachaa alakh apaar ||
Those people enshrine the True, Invisible and Infinite Lord in their hearts.
ਤੂ ਗੁਣਦਾਤਾ ਨਿਧਾਨੁ ਹਹਿ ਅਸੀ ਅਵਗਣਿਆਰ ॥
too gunadhaataa nidhaan heh asee avaganiaar ||
You, O Lord, are the Giver, the Treasure of virtue; I am unvirtuous and unworthy.
ਜਿਸੁ ਬਖਸੇ ਸੋ ਪਾਇਸੀ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰੁ ॥੧੩॥
jis bakhase so paisee gur sabadhee veechaar ||13||
He alone finds You, whom You bless and forgive, and inspire to contemplate the Word of the Guru's Shabad. ||13||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥
salok mahalaa panjavaa ||
Shalok, Fifth Mehla:
ਰਾਤਿ ਨ ਵਿਹਾਵੀ ਸਾਕਤਾਂ ਜਿਨੑਾ ਵਿਸਰੈ ਨਾਉ ॥
raat na vihaavee saakataa(n) jin(h)aa visarai naau ||
The faithless cynics forget the Name of the Lord; the night of their lives does not pass in peace.
ਰਾਤੀ ਦਿਨਸ ਸੁਹੇਲੀਆ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਂਉ ॥੧॥
raatee dhinas suheleeaa naanak har gun gaa(n)au ||1||
Their days and nights become comfortable, O Nanak, singing the Glorious Praises of the Lord. ||1||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa panjavaa ||
Fifth Mehla:
ਰਤਨ ਜਵੇਹਰ ਮਾਣਕਾ ਹਭੇ ਮਣੀ ਮਥੰਨਿ ॥
ratan javehar maanakaa habhe manee matha(n)n ||
All sorts of jewels and gems, diamonds and rubies, shine forth from their foreheads.
ਨਾਨਕ ਜੋ ਪ੍ਰਭਿ ਭਾਣਿਆ ਸਚੈ ਦਰਿ ਸੋਹੰਨਿ ॥੨॥
naanak jo prabh bhaaniaa sachai dhar soha(n)n ||2||
O Nanak, those who are pleasing to God, look beautiful in the Court of the Lord. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਸਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਚੁ ਸਮੑਾਲਿਆ ॥
sachaa satigur sev sach sam(h)aaliaa ||
Serving the True Guru, I dwell on the True Lord.
ਅੰਤਿ ਖਲੋਆ ਆਇ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰ ਅਗੈ ਘਾਲਿਆ ॥
a(n)t khaloaa aai j satigur agai ghaaliaa ||
The work you have done for the True Guru shall be very useful in the end.
ਪੋਹਿ ਨ ਸਕੈ ਜਮਕਾਲੁ ਸਚਾ ਰਖਵਾਲਿਆ ॥
poh na sakai jamakaal sachaa rakhavaaliaa ||
The Messenger of Death cannot even touch that person who is protected by the True Lord.
ਗੁਰ ਸਾਖੀ ਜੋਤਿ ਜਗਾਇ ਦੀਵਾ ਬਾਲਿਆ ॥
gur saakhee jot jagai dheevaa baaliaa ||
Lighting the lamp of the Guru's Teachings, my awareness has been awakened.
ਮਨਮੁਖ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਕੂੜਿਆਰ ਫਿਰਹਿ ਬੇਤਾਲਿਆ ॥
manmukh vin naavai kooRiaar fireh betaaliaa ||
The self-willed manmukhs are false; without the Name, they wander around like demons.
ਪਸੂ ਮਾਣਸ ਚੰਮਿ ਪਲੇਟੇ ਅੰਦਰਹੁ ਕਾਲਿਆ ॥
pasoo maanas cha(n)m paleTe a(n)dharahu kaaliaa ||
They are nothing more than beasts, wrapped up in human skin; they are black-hearted within.
ਸਭੋ ਵਰਤੈ ਸਚੁ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਨਿਹਾਲਿਆ ॥
sabho varatai sach sachai sabadh nihaaliaa ||
The True Lord is pervading all; through the True Word of the Shabad, He is seen.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਦੇਖਾਲਿਆ ॥੧੪॥
naanak naam nidhaan hai poorai gur dhekhaaliaa ||14||
O Nanak, the Naam is the greatest treasure. The Perfect Guru has revealed it to me. ||14||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa teejaa ||
Shalok, Third Mehla:
ਬਾਬੀਹੈ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣਿਆ ਗੁਰ ਕੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥
baabeehai hukam pachhaaniaa gur kai sahaj subhai ||
The rainbird realizes the Hukam of the Lord's Command with intuitive ease through the Guru.
ਮੇਘੁ ਵਰਸੈ ਦਇਆ ਕਰਿ ਗੂੜੀ ਛਹਬਰ ਲਾਇ ॥
megh varasai dhiaa kar gooRee chhahabar lai ||
The clouds mercifully burst forth, and the rain pours down in torrents.
ਬਾਬੀਹੇ ਕੂਕ ਪੁਕਾਰ ਰਹਿ ਗਈ ਸੁਖੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥
baabeehe kook pukaar reh giee sukh vasiaa man aai ||
The cries and wailings of the rainbird have ceased, and peace has come to abide in its mind.
ਨਾਨਕ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿ ਦੇਂਦਾ ਸਭਨਾਂ ਜੀਆ ਰਿਜਕੁ ਸਮਾਇ ॥੧॥
naanak so saalaaheeaai j dhe(n)dhaa sabhanaa(n) jeeaa rijak samai ||1||
O Nanak, praise that Lord, who reaches out and gives sustenance to all beings and creatures. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa teejaa ||
Third Mehla:
ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਤੂ ਨ ਜਾਣਹੀ ਕਿਆ ਤੁਧੁ ਵਿਚਿ ਤਿਖਾ ਹੈ ਕਿਤੁ ਪੀਤੈ ਤਿਖ ਜਾਇ ॥
chaatirak too na jaanahee kiaa tudh vich tikhaa hai kit peetai tikh jai ||
O rainbird, you do not know what thirst is within you, or what you can drink to quench it.
ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਭਰੰਮਿਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਜਲੁ ਪਲੈ ਨ ਪਾਇ ॥
dhoojai bhai bhara(n)miaa a(n)mirat jal palai na pai ||
You wander in the love of duality, and you do not obtain the Ambrosial Water.
ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜੇ ਆਪਣੀ ਤਾਂ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਸੁਭਾਇ ॥
nadhar kare je aapanee taa(n) satigur milai subhai ||
When God casts His Glance of Grace, then the mortal automatically meets the True Guru.
ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਜਲੁ ਪਾਇਆ ਸਹਜੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੨॥
naanak satigur te a(n)mirat jal paiaa sahaje rahiaa samai ||2||
O Nanak, the Ambrosial Water is obtained from the True Guru, and then the mortal remains merged in the Lord with intuitive ease. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਇਕਿ ਵਣ ਖੰਡਿ ਬੈਸਹਿ ਜਾਇ ਸਦੁ ਨ ਦੇਵਹੀ ॥
eik van kha(n)dd baiseh jai sadh na dhevahee ||
Some go and sit in the forest realms, and do not answer any calls.
ਇਕਿ ਪਾਲਾ ਕਕਰੁ ਭੰਨਿ ਸੀਤਲੁ ਜਲੁ ਹੇਂਵਹੀ ॥
eik paalaa kakar bha(n)n seetal jal he(n)vahee ||
Some, in the dead of winter, break the ice and immerse themselves in freezing water.
ਇਕਿ ਭਸਮ ਚੜੑਾਵਹਿ ਅੰਗਿ ਮੈਲੁ ਨ ਧੋਵਹੀ ॥
eik bhasam chaR(h)aaveh a(n)g mail na dhovahee ||
Some rub ashes on their bodies, and never wash off their dirt.
ਇਕਿ ਜਟਾ ਬਿਕਟ ਬਿਕਰਾਲ ਕੁਲੁ ਘਰੁ ਖੋਵਹੀ ॥
eik jaTaa bikaT bikaraal kul ghar khovahee ||
Some look hideous, with their uncut hair matted and dishevelled. They bring dishonor to their family and ancestry.