ਇਸਤ੍ਰੀ ਪੁਰਖੈ ਜਾਂ ਨਿਸਿ ਮੇਲਾ ਓਥੈ ਮੰਧੁ ਕਮਾਹੀ ॥
eisatree purakhai jaa(n) nis melaa othai ma(n)dh kamaahee ||
But when men and women meet in the night, they come together in the flesh.
ਮਾਸਹੁ ਨਿੰਮੇ ਮਾਸਹੁ ਜੰਮੇ ਹਮ ਮਾਸੈ ਕੇ ਭਾਂਡੇ ॥
maasahu ni(n)me maasahu ja(n)me ham maasai ke bhaa(n)dde ||
In the flesh we are conceived, and in the flesh we are born; we are vessels of flesh.
ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਕਛੁ ਸੂਝੈ ਨਾਹੀ ਚਤੁਰੁ ਕਹਾਵੈ ਪਾਂਡੇ ॥
giaan dhiaan kachh soojhai naahee chatur kahaavai paa(n)dde ||
You know nothing of spiritual wisdom and meditation, even though you call yourself clever, O religious scholar.
ਬਾਹਰ ਕਾ ਮਾਸੁ ਮੰਦਾ ਸੁਆਮੀ ਘਰ ਕਾ ਮਾਸੁ ਚੰਗੇਰਾ ॥
baahar kaa maas ma(n)dhaa suaamee ghar kaa maas cha(n)geraa ||
O master, you believe that flesh on the outside is bad, but the flesh of those in your own home is good.
ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਮਾਸਹੁ ਹੋਏ ਜੀਇ ਲਇਆ ਵਾਸੇਰਾ ॥
jeea ja(n)t sabh maasahu hoe jeei liaa vaaseraa ||
All beings and creatures are flesh; the soul has taken up its home in the flesh.
ਅਭਖੁ ਭਖਹਿ ਭਖੁ ਤਜਿ ਛੋਡਹਿ ਅੰਧੁ ਗੁਰੂ ਜਿਨ ਕੇਰਾ ॥
abhakh bhakheh bhakh taj chhoddeh a(n)dh guroo jin keraa ||
They eat the uneatable; they reject and abandon what they could eat. They have a teacher who is blind.
ਮਾਸਹੁ ਨਿੰਮੇ ਮਾਸਹੁ ਜੰਮੇ ਹਮ ਮਾਸੈ ਕੇ ਭਾਂਡੇ ॥
maasahu ni(n)me maasahu ja(n)me ham maasai ke bhaa(n)dde ||
In the flesh we are conceived, and in the flesh we are born; we are vessels of flesh.
ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਕਛੁ ਸੂਝੈ ਨਾਹੀ ਚਤੁਰੁ ਕਹਾਵੈ ਪਾਂਡੇ ॥
giaan dhiaan kachh soojhai naahee chatur kahaavai paa(n)dde ||
You know nothing of spiritual wisdom and meditation, even though you call yourself clever, O religious scholar.
ਮਾਸੁ ਪੁਰਾਣੀ ਮਾਸੁ ਕਤੇਬਂੀ ਚਹੁ ਜੁਗਿ ਮਾਸੁ ਕਮਾਣਾ ॥
maas puraanee maas kateba(n)ee chahu jug maas kamaanaa ||
Meat is allowed in the Puraanas, meat is allowed in the Bible and the Koran. Throughout the four ages, meat has been used.
ਜਜਿ ਕਾਜਿ ਵੀਆਹਿ ਸੁਹਾਵੈ ਓਥੈ ਮਾਸੁ ਸਮਾਣਾ ॥
jaj kaaj veeaaeh suhaavai othai maas samaanaa ||
It is featured in sacred feasts and marriage festivities; meat is used in them.
ਇਸਤ੍ਰੀ ਪੁਰਖ ਨਿਪਜਹਿ ਮਾਸਹੁ ਪਾਤਿਸਾਹ ਸੁਲਤਾਨਾਂ ॥
eisatree purakh nipajeh maasahu paatisaeh sulataanaa(n) ||
Women, men, kings and emperors originate from meat.
ਜੇ ਓਇ ਦਿਸਹਿ ਨਰਕਿ ਜਾਂਦੇ ਤਾਂ ਉਨੑ ਕਾ ਦਾਨੁ ਨ ਲੈਣਾ ॥
je oi dhiseh narak jaa(n)dhe taa(n) un(h) kaa dhaan na lainaa ||
If you see them going to hell, then do not accept charitable gifts from them.
ਦੇਂਦਾ ਨਰਕਿ ਸੁਰਗਿ ਲੈਦੇ ਦੇਖਹੁ ਏਹੁ ਧਿਙਾਣਾ ॥
dhe(n)dhaa narak surag laidhe dhekhahu eh dhin(g)aanaa ||
The giver goes to hell, while the receiver goes to heaven - look at this injustice.
ਆਪਿ ਨ ਬੂਝੈ ਲੋਕ ਬੁਝਾਏ ਪਾਂਡੇ ਖਰਾ ਸਿਆਣਾ ॥
aap na boojhai lok bujhaae paa(n)dde kharaa siaanaa ||
You do not understand your own self, but you preach to other people. O Pandit, you are very wise indeed.
ਪਾਂਡੇ ਤੂ ਜਾਣੈ ਹੀ ਨਾਹੀ ਕਿਥਹੁ ਮਾਸੁ ਉਪੰਨਾ ॥
paa(n)dde too jaanai hee naahee kithahu maas upa(n)naa ||
O Pandit, you do not know where meat originated.
ਤੋਇਅਹੁ ਅੰਨੁ ਕਮਾਦੁ ਕਪਾਹਾਂ ਤੋਇਅਹੁ ਤ੍ਰਿਭਵਣੁ ਗੰਨਾ ॥
toiahu a(n)n kamaadh kapaahaa(n) toiahu tirabhavan ga(n)naa ||
Corn, sugar cane and cotton are produced from water. The three worlds came from water.
ਤੋਆ ਆਖੈ ਹਉ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਹਛਾ ਤੋਐ ਬਹੁਤੁ ਬਿਕਾਰਾ ॥
toaa aakhai hau bahu bidh hachhaa toaai bahut bikaaraa ||
Water says, ""I am good in many ways."" But water takes many forms.
ਏਤੇ ਰਸ ਛੋਡਿ ਹੋਵੈ ਸੰਨਿਆਸੀ ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਵਿਚਾਰਾ ॥੨॥
ete ras chhodd hovai sa(n)niaasee naanak kahai vichaaraa ||2||
Forsaking these delicacies, one becomes a true Sannyaasee, a detached hermit. Nanak reflects and speaks. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਹਉ ਕਿਆ ਆਖਾ ਇਕ ਜੀਭ ਤੇਰਾ ਅੰਤੁ ਨ ਕਿਨ ਹੀ ਪਾਇਆ ॥
hau kiaa aakhaa ik jeebh teraa a(n)t na kin hee paiaa ||
What can I say with only one tongue? I cannot find your limits.
ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ਸੇ ਤੁਝ ਹੀ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇਆ ॥
sachaa sabadh veechaar se tujh hee maeh samaiaa ||
Those who contemplate the True Word of the Shabad are absorbed into You, O Lord.
ਇਕਿ ਭਗਵਾ ਵੇਸੁ ਕਰਿ ਭਰਮਦੇ ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ॥
eik bhagavaa ves kar bharamadhe vin satigur kinai na paiaa ||
Some wander around in saffron robes, but without the True Guru, no one finds the Lord.
ਦੇਸ ਦਿਸੰਤਰ ਭਵਿ ਥਕੇ ਤੁਧੁ ਅੰਦਰਿ ਆਪੁ ਲੁਕਾਇਆ ॥
dhes dhisa(n)tar bhav thake tudh a(n)dhar aap lukaiaa ||
They wander in foreign lands and countries until they grow weary, but You hide Yourself within them.
ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਰਤੰਨੁ ਹੈ ਕਰਿ ਚਾਨਣੁ ਆਪਿ ਦਿਖਾਇਆ ॥
gur kaa sabadh rata(n)n hai kar chaanan aap dhikhaiaa ||
The Word of the Guru's Shabad is a jewel, through which the Lord shines forth and reveals Himself.
ਆਪਣਾ ਆਪੁ ਪਛਾਣਿਆ ਗੁਰਮਤੀ ਸਚਿ ਸਮਾਇਆ ॥
aapanaa aap pachhaaniaa gurmatee sach samaiaa ||
Realizing one's own self, following the Guru's Teachings, the mortal is absorbed into Truth.
ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਬਜਾਰੀਆ ਬਾਜਾਰੁ ਜਿਨੀ ਰਚਾਇਆ ॥
aavaa gaun bajaareeaa baajaar jinee rachaiaa ||
Coming and going, the tricksters and magicians put on their magic show.
ਇਕੁ ਥਿਰੁ ਸਚਾ ਸਾਲਾਹਣਾ ਜਿਨ ਮਨਿ ਸਚਾ ਭਾਇਆ ॥੨੫॥
eik thir sachaa saalaahanaa jin man sachaa bhaiaa ||25||
But those whose minds are pleased by the True Lord, praise the True One, the Ever-stable Lord. ||25||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa pehilaa ||
Shalok, First Mehla:
ਨਾਨਕ ਮਾਇਆ ਕਰਮ ਬਿਰਖੁ ਫਲ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਫਲ ਵਿਸੁ ॥
naanak maiaa karam birakh fal a(n)mirat fal vis ||
O Nanak, the tree of actions done in Maya yields ambrosial fruit and poisonous fruit.
ਸਭ ਕਾਰਣ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਖਵਾਲੇ ਤਿਸੁ ॥੧॥
sabh kaaran karataa kare jis khavaale tis ||1||
The Creator does all deeds; we eat the fruits as He ordains. ||1||
ਮਃ ੨ ॥
mahalaa doojaa ||
Second Mehla:
ਨਾਨਕ ਦੁਨੀਆ ਕੀਆਂ ਵਡਿਆਈਆਂ ਅਗੀ ਸੇਤੀ ਜਾਲਿ ॥
naanak dhuneeaa keeaa(n) vaddiaaieeaa(n) agee setee jaal ||
O Nanak, burn worldly greatness and glory in the fire.
ਏਨੀ ਜਲੀਈਂ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਇਕ ਨ ਚਲੀਆ ਨਾਲਿ ॥੨॥
enee jaleeiee(n) naam visaariaa ik na chaleeaa naal ||2||
These burnt offerings have caused mortals to forget the Naam, the Name of the Lord. Not even one of them will go along with you in the end. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਹੋਇ ਨਿਬੇੜੁ ਹੁਕਮਿ ਚਲਾਇਆ ॥
sir sir hoi nibeR hukam chalaiaa ||
He judges each and every being; by the Hukam of His Command, He leads us on.
ਤੇਰੈ ਹਥਿ ਨਿਬੇੜੁ ਤੂਹੈ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥
terai hath nibeR toohai man bhaiaa ||
Justice is in Your Hands, O Lord; You are pleasing to my mind.
ਕਾਲੁ ਚਲਾਏ ਬੰਨਿ ਕੋਇ ਨ ਰਖਸੀ ॥
kaal chalaae ba(n)n koi na rakhasee ||
The mortal is bound and gagged by Death and lead away; no one can rescue him.
ਜਰੁ ਜਰਵਾਣਾ ਕੰਨਿੑ ਚੜਿਆ ਨਚਸੀ ॥
jar jaravaanaa ka(n)ni(h) chaRiaa nachasee ||
Old age, the tyrant, dances on the mortal's shoulders.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਬੋਹਿਥੁ ਬੇੜੁ ਸਚਾ ਰਖਸੀ ॥
satigur bohith beR sachaa rakhasee ||
So climb aboard the boat of the True Guru, and the True Lord will rescue you.
ਅਗਨਿ ਭਖੈ ਭੜਹਾੜੁ ਅਨਦਿਨੁ ਭਖਸੀ ॥
agan bhakhai bhaRahaaR anadhin bhakhasee ||
The fire of desire burns like an oven, consuming mortals night and day.
ਫਾਥਾ ਚੁਗੈ ਚੋਗ ਹੁਕਮੀ ਛੁਟਸੀ ॥
faathaa chugai chog hukamee chhuTasee ||
Like trapped birds, the mortals peck at the corn; only through the Lord's Command will they find release.
ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਗੁ ਕੂੜੁ ਨਿਖੁਟਸੀ ॥੨੬॥
karataa kare su hog kooR nikhuTasee ||26||
Whatever the Creator does, comes to pass; falsehood shall fail in the end. ||26||