ਸਸੁਰੈ ਪੇਈਐ ਤਿਸੁ ਕੰਤ ਕੀ ਵਡਾ ਜਿਸੁ ਪਰਵਾਰੁ ॥
sasurai peieeaai tis ka(n)t kee vaddaa jis paravaar ||
In this world and in the next, the soul-bride belongs to her Husband Lord, who has such a vast family.
ਊਚਾ ਅਗਮ ਅਗਾਧਿ ਬੋਧ ਕਿਛੁ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥
uoochaa agam agaadh bodh kichh a(n)t na paaraavaar ||
He is Lofty and Inaccessible. His Wisdom is Unfathomable.
ਸੇਵਾ ਸਾ ਤਿਸੁ ਭਾਵਸੀ ਸੰਤਾ ਕੀ ਹੋਇ ਛਾਰੁ ॥
sevaa saa tis bhaavasee sa(n)taa kee hoi chhaar ||
He has no end or limitation. That service is pleasing to Him, which makes one humble, like the dust of the feet of the Saints.
ਦੀਨਾ ਨਾਥ ਦੈਆਲ ਦੇਵ ਪਤਿਤ ਉਧਾਰਣਹਾਰੁ ॥
dheenaa naath dhaiaal dhev patit udhaaranahaar ||
He is the Patron of the poor, the Merciful, Luminous Lord, the Redeemer of sinners.
ਆਦਿ ਜੁਗਾਦੀ ਰਖਦਾ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾਰੁ ॥
aadh jugaadhee rakhadhaa sach naam karataar ||
From the very beginning, and throughout the ages, the True Name of the Creator has been our Saving Grace.
ਕੀਮਤਿ ਕੋਇ ਨ ਜਾਣਈ ਕੋ ਨਾਹੀ ਤੋਲਣਹਾਰੁ ॥
keemat koi na jaaniee ko naahee tolanahaar ||
No one can know His Value; no one can weigh it.
ਮਨ ਤਨ ਅੰਤਰਿ ਵਸਿ ਰਹੇ ਨਾਨਕ ਨਹੀ ਸੁਮਾਰੁ ॥
man tan a(n)tar vas rahe naanak nahee sumaar ||
He dwells deep within the mind and body. O Nanak, He cannot be measured.
ਦਿਨੁ ਰੈਣਿ ਜਿ ਪ੍ਰਭ ਕੰਉ ਸੇਵਦੇ ਤਿਨ ਕੈ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰ ॥੨॥
dhin rain j prabh ka(n)au sevadhe tin kai sadh balihaar ||2||
I am forever a sacrifice to those who serve God, day and night. ||2||
ਸੰਤ ਅਰਾਧਨਿ ਸਦ ਸਦਾ ਸਭਨਾ ਕਾ ਬਖਸਿੰਦੁ ॥
sa(n)t araadhan sadh sadhaa sabhanaa kaa bakhasi(n)dh ||
The Saints worship and adore Him forever and ever; He is the Forgiver of all.
ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਜਿਨਿ ਸਾਜਿਆ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਦਿਤੀਨੁ ਜਿੰਦੁ ॥
jeeau pi(n)dd jin saajiaa kar kirapaa dhiteen ji(n)dh ||
He fashioned the soul and the body, and by His Kindness, He bestowed the soul.
ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਆਰਾਧੀਐ ਜਪੀਐ ਨਿਰਮਲ ਮੰਤੁ ॥
gur sabadhee aaraadheeaai japeeaai niramal ma(n)t ||
Through the Word of the Guru's Shabad, worship and adore Him, and chant His Pure Mantra.
ਕੀਮਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਈਐ ਪਰਮੇਸੁਰੁ ਬੇਅੰਤੁ ॥
keemat kahan na jaieeaai paramesur bea(n)t ||
His Value cannot be evaluated. The Transcendent Lord is endless.
ਜਿਸੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਨਰਾਇਣੋ ਸੋ ਕਹੀਐ ਭਗਵੰਤੁ ॥
jis man vasai naraino so kaheeaai bhagava(n)t ||
That one, within whose mind the Lord abides, is said to be most fortunate.
ਜੀਅ ਕੀ ਲੋਚਾ ਪੂਰੀਐ ਮਿਲੈ ਸੁਆਮੀ ਕੰਤੁ ॥
jeea kee lochaa pooreeaai milai suaamee ka(n)t ||
The soul's desires are fulfilled, upon meeting the Master, our Husband Lord.
ਨਾਨਕੁ ਜੀਵੈ ਜਪਿ ਹਰੀ ਦੋਖ ਸਭੇ ਹੀ ਹੰਤੁ ॥
naanak jeevai jap haree dhokh sabhe hee ha(n)t ||
Nanak lives by chanting the Lord's Name; all sorrows have been erased.
ਦਿਨੁ ਰੈਣਿ ਜਿਸੁ ਨ ਵਿਸਰੈ ਸੋ ਹਰਿਆ ਹੋਵੈ ਜੰਤੁ ॥੩॥
dhin rain jis na visarai so hariaa hovai ja(n)t ||3||
One who does not forget Him, day and night, is continually rejuvenated. ||3||
ਸਰਬ ਕਲਾ ਪ੍ਰਭ ਪੂਰਣੋ ਮੰਞੁ ਨਿਮਾਣੀ ਥਾਉ ॥
sarab kalaa prabh poorano ma(n)n(j) nimaanee thaau ||
God is overflowing with all powers. I have no honor-He is my resting place.
ਹਰਿ ਓਟ ਗਹੀ ਮਨ ਅੰਦਰੇ ਜਪਿ ਜਪਿ ਜੀਵਾਂ ਨਾਉ ॥
har oT gahee man a(n)dhare jap jap jeevaa(n) naau ||
I have grasped the Support of the Lord within my mind; I live by chanting and meditating on His Name.
ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਭ ਆਪਣੀ ਜਨ ਧੂੜੀ ਸੰਗਿ ਸਮਾਉ ॥
kar kirapaa prabh aapanee jan dhooRee sa(n)g samaau ||
Grant Your Grace, God, and bless me, that I may merge into the dust of the feet of the humble.
ਜਿਉ ਤੂੰ ਰਾਖਹਿ ਤਿਉ ਰਹਾ ਤੇਰਾ ਦਿਤਾ ਪੈਨਾ ਖਾਉ ॥
jiau too(n) raakheh tiau rahaa teraa dhitaa painaa khaau ||
As You keep me, so do I live. I wear and eat whatever You give me.
ਉਦਮੁ ਸੋਈ ਕਰਾਇ ਪ੍ਰਭ ਮਿਲਿ ਸਾਧੂ ਗੁਣ ਗਾਉ ॥
audham soiee karai prabh mil saadhoo gun gaau ||
May I make the effort, O God, to sing Your Glorious Praises in the Company of the Holy.
ਦੂਜੀ ਜਾਇ ਨ ਸੁਝਈ ਕਿਥੈ ਕੂਕਣ ਜਾਉ ॥
dhoojee jai na sujhiee kithai kookan jaau ||
I can conceive of no other place; where could I go to lodge a complaint?
ਅਗਿਆਨ ਬਿਨਾਸਨ ਤਮ ਹਰਣ ਊਚੇ ਅਗਮ ਅਮਾਉ ॥
agiaan binaasan tam haran uooche agam amaau ||
You are the Dispeller of ignorance, the Destroyer of darkness, O Lofty, Unfathomable and Unapproachable Lord.
ਮਨੁ ਵਿਛੁੜਿਆ ਹਰਿ ਮੇਲੀਐ ਨਾਨਕ ਏਹੁ ਸੁਆਉ ॥
man vichhuRiaa har meleeaai naanak eh suaau ||
Please unite this separated one with Yourself; this is Nanak's yearning.
ਸਰਬ ਕਲਿਆਣਾ ਤਿਤੁ ਦਿਨਿ ਹਰਿ ਪਰਸੀ ਗੁਰ ਕੇ ਪਾਉ ॥੪॥੧॥
sarab kaliaanaa tit dhin har parasee gur ke paau ||4||1||
That day shall bring every joy, O Lord, when I take to the Feet of the Guru. ||4||1||
ਵਾਰ ਮਾਝ ਕੀ ਤਥਾ ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੧ ਮਲਕ ਮੁਰੀਦ ਤਥਾ ਚੰਦ੍ਰਹੜਾ ਸੋਹੀਆ ਕੀ ਧੁਨੀ ਗਾਵਣੀ ॥
vaar maajh kee tathaa salok mahalaa pehilaa malak mureedh tathaa cha(n)dhrahaRaa soheeaa kee dhunee gaavanee ||
Vaar In Maajh, And Shaloks Of The First Mehla: To Be Sung To The Tune Of ""Malik Mureed And Chandrahraa Sohee-Aa""
ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar sat naam karataa purakh gur prasaadh ||
One Universal Creator God. Truth Is The Name. Creative Being Personified. By Guru's Grace:
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa pehilaa ||
Shalok, First Mehla:
ਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਗੁਰੁ ਹਿਵੈ ਘਰੁ ਗੁਰੁ ਦੀਪਕੁ ਤਿਹ ਲੋਇ ॥
gur dhaataa gur hivai ghar gur dheepak teh loi ||
The Guru is the Giver; the Guru is the House of ice. The Guru is the Light of the three worlds.
ਅਮਰ ਪਦਾਰਥੁ ਨਾਨਕਾ ਮਨਿ ਮਾਨਿਐ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੧॥
amar padhaarath naanakaa man maaniaai sukh hoi ||1||
O Nanak, He is everlasting wealth. Place your mind's faith in Him, and you shall find peace. ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa pehilaa ||
First Mehla:
ਪਹਿਲੈ ਪਿਆਰਿ ਲਗਾ ਥਣ ਦੁਧਿ ॥
pahilai piaar lagaa than dhudh ||
First, the baby loves mother's milk;
ਦੂਜੈ ਮਾਇ ਬਾਪ ਕੀ ਸੁਧਿ ॥
dhoojai mai baap kee sudh ||
second, he learns of his mother and father;
ਤੀਜੈ ਭਯਾ ਭਾਭੀ ਬੇਬ ॥
teejai bhayaa bhaabhee beb ||
third, his brothers, sisters-in-law and sisters;
ਚਉਥੈ ਪਿਆਰਿ ਉਪੰਨੀ ਖੇਡ ॥
chauthai piaar upa(n)nee khedd ||
fourth, the love of play awakens.
ਪੰਜਵੈ ਖਾਣ ਪੀਅਣ ਕੀ ਧਾਤੁ ॥
pa(n)javai khaan peean kee dhaat ||
Fifth, he runs after food and drink;
ਛਿਵੈ ਕਾਮੁ ਨ ਪੁਛੈ ਜਾਤਿ ॥
chhivai kaam na puchhai jaat ||
sixth, in his sexual desire, he does not respect social customs.
ਸਤਵੈ ਸੰਜਿ ਕੀਆ ਘਰ ਵਾਸੁ ॥
satavai sa(n)j keeaa ghar vaas ||
Seventh, he gathers wealth and dwells in his house;
ਅਠਵੈ ਕ੍ਰੋਧੁ ਹੋਆ ਤਨ ਨਾਸੁ ॥
aThavai karodh hoaa tan naas ||
eighth, he becomes angry, and his body is consumed.
ਨਾਵੈ ਧਉਲੇ ਉਭੇ ਸਾਹ ॥
naavai dhaule ubhe saeh ||
Ninth, he turns grey, and his breathing becomes labored;
ਦਸਵੈ ਦਧਾ ਹੋਆ ਸੁਆਹ ॥
dhasavai dhadhaa hoaa suaaeh ||
tenth, he is cremated, and turns to ashes.
ਗਏ ਸਿਗੀਤ ਪੁਕਾਰੀ ਧਾਹ ॥
ge sigeet pukaaree dhaeh ||
His companions send him off, crying out and lamenting.
ਉਡਿਆ ਹੰਸੁ ਦਸਾਏ ਰਾਹ ॥
auddiaa ha(n)s dhasaae raeh ||
The swan of the soul takes flight, and asks which way to go.