ਕਵਿ ਕੀਰਤ ਜੋ ਸੰਤ ਚਰਨ ਮੁੜਿ ਲਾਗਹਿ ਤਿਨੑ ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਜਮ ਕੋ ਨਹੀ ਤ੍ਰਾਸੁ ॥
kav keerat jo sa(n)t charan muR laageh tin(h) kaam karodh jam ko nahee traas ||
So speaks Keerat the poet: those who grasp hold of the feet of the Saints, are not afraid of death, sexual desire or anger.
ਜਿਵ ਅੰਗਦੁ ਅੰਗਿ ਸੰਗਿ ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਤਿਵ ਗੁਰ ਅਮਰਦਾਸ ਕੈ ਗੁਰੁ ਰਾਮਦਾਸੁ ॥੧॥
jiv a(n)gadh a(n)g sa(n)g naanak gur tiv gur amaradhaas kai gur raamadhaas ||1||
Just as Guru Nanak was part and parcel, life and limb with Guru Angad, so is Guru Amar Daas one with Guru Raam Daas. ||1||
ਜਿਨਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਯਉ ਨਿਸਿ ਬਾਸੁਰ ਹਰਿ ਚਰਨ ਨਿਵਾਸੁ ॥
jin satigur sev padhaarath paayau nis baasur har charan nivaas ||
Whoever serves the True Guru obtains the treasure; night and day, he dwells at the Lord's Feet.
ਤਾ ਤੇ ਸੰਗਤਿ ਸਘਨ ਭਾਇ ਭਉ ਮਾਨਹਿ ਤੁਮ ਮਲੀਆਗਰ ਪ੍ਰਗਟ ਸੁਬਾਸੁ ॥
taa te sa(n)gat saghan bhai bhau maaneh tum maleeaagar pragaT subaas ||
And so, the entire Sangat loves, fears and respects You. You are the sandalwood tree; Your fragrance spreads gloriously far and wide.
ਧ੍ਰੂ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਕਬੀਰ ਤਿਲੋਚਨ ਨਾਮੁ ਲੈਤ ਉਪਜੵੋ ਜੁ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ॥
dhraoo prahalaadh kabeer tilochan naam lait upajayeo ju pragaas ||
Dhroo, Prahlaad, Kabeer and Trilochan chanted the Naam, the Name of the Lord, and His Illumination radiantly shines forth.
ਜਿਹ ਪਿਖਤ ਅਤਿ ਹੋਇ ਰਹਸੁ ਮਨਿ ਸੋਈ ਸੰਤ ਸਹਾਰੁ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸੁ ॥੨॥
jeh pikhat at hoi rahas man soiee sa(n)t sahaar guroo raamadhaas ||2||
Seeing Him, the mind is totally delighted; Guru Raam Daas is the Helper and Support of the Saints. ||2||
ਨਾਨਕਿ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨ ਜਾਨੵਉ ਕੀਨੀ ਭਗਤਿ ਪ੍ਰੇਮ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥
naanak naam nira(n)jan jaanayeau keenee bhagat prem liv laiee ||
Guru Nanak realized the Immaculate Naam, the Name of the Lord. He was lovingly attuned to loving devotional worship of the Lord.
ਤਾ ਤੇ ਅੰਗਦੁ ਅੰਗ ਸੰਗਿ ਭਯੋ ਸਾਇਰੁ ਤਿਨਿ ਸਬਦ ਸੁਰਤਿ ਕੀ ਨੀਵ ਰਖਾਈ ॥
taa te a(n)gadh a(n)g sa(n)g bhayo sair tin sabadh surat kee neev rakhaiee ||
Gur Angad was with Him, life and limb, like the ocean; He showered His consciousness with the Word of the Shabad.
ਗੁਰ ਅਮਰਦਾਸ ਕੀ ਅਕਥ ਕਥਾ ਹੈ ਇਕ ਜੀਹ ਕਛੁ ਕਹੀ ਨ ਜਾਈ ॥
gur amaradhaas kee akath kathaa hai ik jeeh kachh kahee na jaiee ||
The Unspoken Speech of Guru Amar Daas cannot be expressed with only one tongue.
ਸੋਢੀ ਸ੍ਰਿਸ੍ਟਿ ਸਕਲ ਤਾਰਣ ਕਉ ਅਬ ਗੁਰ ਰਾਮਦਾਸ ਕਉ ਮਿਲੀ ਬਡਾਈ ॥੩॥
soddee sirasiT sakal taaran kau ab gur raamadhaas kau milee baddaiee ||3||
Guru Raam Daas of the Sodhi dynasty has now been blessed with Glorious Greatness, to carry the whole world across. ||3||
ਹਮ ਅਵਗੁਣਿ ਭਰੇ ਏਕੁ ਗੁਣੁ ਨਾਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਛਾਡਿ ਬਿਖੈ ਬਿਖੁ ਖਾਈ ॥
ham avagun bhare ek gun naahee a(n)mrit chhaadd bikhai bikh khaiee ||
I am overflowing with sins and demerits; I have no merits or virtues at all. I abandoned the Ambrosial Nectar, and I drank poison instead.
ਮਾਯਾ ਮੋਹ ਭਰਮ ਪੈ ਭੂਲੇ ਸੁਤ ਦਾਰਾ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗਾਈ ॥
maayaa moh bharam pai bhoole sut dhaaraa siau preet lagaiee ||
I am attached to Maya, and deluded by doubt; I have fallen in love with my children and spouse.
ਇਕੁ ਉਤਮ ਪੰਥੁ ਸੁਨਿਓ ਗੁਰ ਸੰਗਤਿ ਤਿਹ ਮਿਲੰਤ ਜਮ ਤ੍ਰਾਸ ਮਿਟਾਈ ॥
eik utam pa(n)th sunio gur sa(n)gat teh mila(n)t jam traas miTaiee ||
I have heard that the most exalted Path of all is the Sangat, the Guru's Congregation. Joining it, the fear of death is taken away.
ਇਕ ਅਰਦਾਸਿ ਭਾਟ ਕੀਰਤਿ ਕੀ ਗੁਰ ਰਾਮਦਾਸ ਰਾਖਹੁ ਸਰਣਾਈ ॥੪॥੫੮॥
eik aradhaas bhaaT keerat kee gur raamadhaas raakhahu saranaiee ||4||58||
Keerat the poet offers this one prayer: O Guru Raam Daas, save me! Take me into Your Sanctuary! ||4||58||
ਮੋਹੁ ਮਲਿ ਬਿਵਸਿ ਕੀਅਉ ਕਾਮੁ ਗਹਿ ਕੇਸ ਪਛਾੜੵਉ ॥
moh mal bivas keeaau kaam geh kes pachhaaRayeau ||
He has crushed and overpowered emotional attachment. He seized sexual desire by the hair, and threw it down.
ਕ੍ਰੋਧੁ ਖੰਡਿ ਪਰਚੰਡਿ ਲੋਭੁ ਅਪਮਾਨ ਸਿਉ ਝਾੜੵਉ ॥
karodh kha(n)dd paracha(n)dd lobh apamaan siau jhaaRayeau ||
With His Power, He cut anger into pieces, and sent greed away in disgrace.
ਜਨਮੁ ਕਾਲੁ ਕਰ ਜੋੜਿ ਹੁਕਮੁ ਜੋ ਹੋਇ ਸੁ ਮੰਨੈ ॥
janam kaal kar joR hukam jo hoi su ma(n)nai ||
Life and death, with palms pressed together, respect and obey the Hukam of His Command.
ਭਵ ਸਾਗਰੁ ਬੰਧਿਅਉ ਸਿਖ ਤਾਰੇ ਸੁਪ੍ਰਸੰਨੈ ॥
bhav saagar ba(n)dhiaau sikh taare suprasa(n)nai ||
He brought the terrifying world-ocean under His Control; by His Pleasure, He carried His Sikhs across.
ਸਿਰਿ ਆਤਪਤੁ ਸਚੌ ਤਖਤੁ ਜੋਗ ਭੋਗ ਸੰਜੁਤੁ ਬਲਿ ॥
sir aatapat sachau takhat jog bhog sa(n)jut bal ||
He is seated upon the Throne of Truth, with the canopy above His Head; He is embellished with the powers of Yoga and the enjoyment of pleasures.
ਗੁਰ ਰਾਮਦਾਸ ਸਚੁ ਸਲੵ ਭਣਿ ਤੂ ਅਟਲੁ ਰਾਜਿ ਅਭਗੁ ਦਲਿ ॥੧॥
gur raamadhaas sach salaye bhan too aTal raaj abhag dhal ||1||
So speaks SALL the poet: O Guru Raam Daas, Your sovereign power is eternal and unbreakable; Your army is invincible. ||1||
ਤੂ ਸਤਿਗੁਰੁ ਚਹੁ ਜੁਗੀ ਆਪਿ ਆਪੇ ਪਰਮੇਸਰੁ ॥
too satigur chahu jugee aap aape paramesar ||
You are the True Guru, throughout the four ages; You Yourself are the Transcendent Lord.
ਸੁਰਿ ਨਰ ਸਾਧਿਕ ਸਿਧ ਸਿਖ ਸੇਵੰਤ ਧੁਰਹ ਧੁਰੁ ॥
sur nar saadhik sidh sikh seva(n)t dhureh dhur ||
The angelic beings, seekers, Siddhas and Sikhs have served You, since the very beginning of time.
ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ ਅਨਾਦਿ ਕਲਾ ਧਾਰੀ ਤ੍ਰਿਹੁ ਲੋਅਹ ॥
aadh jugaadh anaadh kalaa dhaaree tirahu loeh ||
You are the Primal Lord God, from the very beginning, and throughout the ages; Your Power supports the three worlds.
ਅਗਮ ਨਿਗਮ ਉਧਰਣ ਜਰਾ ਜੰਮਿਹਿ ਆਰੋਅਹ ॥
agam nigam udharan jaraa ja(n)meh aaroeh ||
You are Inaccessible; You are the Saving Grace of the Vedas. You have conquered old age and death.
ਗੁਰ ਅਮਰਦਾਸਿ ਥਿਰੁ ਥਪਿਅਉ ਪਰਗਾਮੀ ਤਾਰਣ ਤਰਣ ॥
gur amaradhaas thir thapiaau paragaamee taaran taran ||
Guru Amar Daas has permanently established You; You are the Emancipator, to carry all across to the other side.
ਅਘ ਅੰਤਕ ਬਦੈ ਨ ਸਲੵ ਕਵਿ ਗੁਰ ਰਾਮਦਾਸ ਤੇਰੀ ਸਰਣ ॥੨॥੬੦॥
agh a(n)tak badhai na salaye kav gur raamadhaas teree saran ||2||60||
So speaks SALL the poet: O Guru Raam Daas, You are the Destroyer of sins; I seek Your Sanctuary. ||2||60||
ਸਵਈਏ ਮਹਲੇ ਪੰਜਵੇ ਕੇ ੫
savie'ee mahale pa(n)jave ke 5
Swaiyas In Praise Of The Fifth Mehla:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaadh ||
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਸਿਮਰੰ ਸੋਈ ਪੁਰਖੁ ਅਚਲੁ ਅਬਿਨਾਸੀ ॥
simara(n) soiee purakh achal abinaasee ||
Meditate in remembrance on the Primal Lord God, Eternal and Imperishable.
ਜਿਸੁ ਸਿਮਰਤ ਦੁਰਮਤਿ ਮਲੁ ਨਾਸੀ ॥
jis simarat dhuramat mal naasee ||
Remembering Him in meditation, the filth of evil-mindedness is eradicated.
ਸਤਿਗੁਰ ਚਰਣ ਕਵਲ ਰਿਦਿ ਧਾਰੰ ॥
satigur charan kaval ridh dhaara(n) ||
I enshrine the Lotus Feet of the True Guru within my heart.