ਹਉ ਜੀਉ ਕਰੀ ਤਿਸ ਵਿਟਉ ਚਉ ਖੰਨੀਐ ਜੋ ਮੈ ਪਿਰੀ ਦਿਖਾਵਏ ॥
hau jeeau karee tis viTau chau kha(n)neeaai jo mai piree dhikhaave ||
I would cut my living body into four pieces for anyone who shows me my Beloved.
ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਤਾਂ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਮੇਲਾਵਏ ॥੫॥
naanak har hoi dhiaal taa(n) gur pooraa melaave ||5||
O Nanak, when the Lord becomes merciful, then He leads us to meet the Perfect Guru. ||5||
ਅੰਤਰਿ ਜੋਰੁ ਹਉਮੈ ਤਨਿ ਮਾਇਆ ਕੂੜੀ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥
a(n)tar jor haumai tan maiaa kooRee aavai jai ||
The power of egotism prevails within, and the body is controlled by Maya; the false ones come and go in reincarnation.
ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਫੁਰਮਾਇਆ ਮੰਨਿ ਨ ਸਕੀ ਦੁਤਰੁ ਤਰਿਆ ਨ ਜਾਇ ॥
satigur kaa furamaiaa ma(n)n na sakee dhutar tariaa na jai ||
If someone does not obey the Command of the True Guru, he cannot cross over the treacherous world-ocean.
ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਆਪਣੀ ਸੋ ਚਲੈ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥
nadhar kare jis aapanee so chalai satigur bhai ||
Whoever is blessed with the Lord's Glance of Grace, walks in harmony with the Will of the True Guru.
ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਦਰਸਨੁ ਸਫਲੁ ਹੈ ਜੋ ਇਛੈ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਇ ॥
satigur kaa dharasan safal hai jo ichhai so fal pai ||
The Blessed Vision of the True Guru's Darshan is fruitful; through it, one obtains the fruits of his desires.
ਜਿਨੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੰਨਿਆਂ ਹਉ ਤਿਨ ਕੇ ਲਾਗਉ ਪਾਇ ॥
jinee satigur ma(n)niaa(n) hau tin ke laagau pai ||
I touch the feet of those who believe in and obey the True Guru.
ਨਾਨਕੁ ਤਾ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਜਿ ਅਨਦਿਨੁ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੬॥
naanak taa kaa dhaas hai j anadhin rahai liv lai ||6||
Nanak is the slave of those who, night and day, remain lovingly attuned to the Lord. ||6||
ਜਿਨਾ ਪਿਰੀ ਪਿਆਰੁ ਬਿਨੁ ਦਰਸਨ ਕਿਉ ਤ੍ਰਿਪਤੀਐ ॥
jinaa piree piaar bin dharasan kiau tirapateeaai ||
Those who are in love with their Beloved - how can they find satisfaction without His Darshan?
ਨਾਨਕ ਮਿਲੇ ਸੁਭਾਇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਰਹਸੀਐ ॥੭॥
naanak mile subhai gurmukh ih man rahaseeaai ||7||
O Nanak, the Gurmukhs meet Him with ease, and this mind blossoms forth in joy. ||7||
ਜਿਨਾ ਪਿਰੀ ਪਿਆਰੁ ਕਿਉ ਜੀਵਨਿ ਪਿਰ ਬਾਹਰੇ ॥
jinaa piree piaar kiau jeevan pir baahare ||
Those who are in love with their Beloved - how can they live without Him?
ਜਾਂ ਸਹੁ ਦੇਖਨਿ ਆਪਣਾ ਨਾਨਕ ਥੀਵਨਿ ਭੀ ਹਰੇ ॥੮॥
jaa(n) sahu dhekhan aapanaa naanak theevan bhee hare ||8||
When they see their Husband Lord, O Nanak, they are rejuvenated. ||8||
ਜਿਨਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਦਰਿ ਨੇਹੁ ਤੈ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਚੈ ਲਾਇਆ ॥
jinaa gurmukh a(n)dhar neh tai preetam sachai laiaa ||
Those Gurmukhs who are filled with love for You, my True Beloved,
ਰਾਤੀ ਅਤੈ ਡੇਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰੇਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੯॥
raatee atai ddeh naanak prem samaiaa ||9||
O Nanak, remain immersed in the Lord's Love, night and day. ||9||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੀ ਆਸਕੀ ਜਿਤੁ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਸਚਾ ਪਾਈਐ ॥
gurmukh sachee aasakee jit preetam sachaa paieeaai ||
The love of the Gurmukh is true; through it, the True Beloved is attained.
ਅਨਦਿਨੁ ਰਹਹਿ ਅਨੰਦਿ ਨਾਨਕ ਸਹਜਿ ਸਮਾਈਐ ॥੧੦॥
anadhin raheh ana(n)dh naanak sahaj samaieeaai ||10||
Night and day, remain in bliss, O Nanak, immersed in intuitive peace and poise. ||10||
ਸਚਾ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਆਰੁ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਤੇ ਪਾਈਐ ॥
sachaa prem piaar gur poore te paieeaai ||
True love and affection are obtained from the Perfect Guru.
ਕਬਹੂ ਨ ਹੋਵੈ ਭੰਗੁ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਈਐ ॥੧੧॥
kabahoo na hovai bha(n)g naanak har gun gaieeaai ||11||
They never break, O Nanak, if one sings the Glorious Praises of the Lord. ||11||
ਜਿਨੑਾ ਅੰਦਰਿ ਸਚਾ ਨੇਹੁ ਕਿਉ ਜੀਵਨਿੑ ਪਿਰੀ ਵਿਹੂਣਿਆ ॥
jin(h)aa a(n)dhar sachaa neh kiau jeevani(h) piree vihooniaa ||
How can those who have true love within them live without their Husband Lord?
ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੇਲੇ ਆਪਿ ਨਾਨਕ ਚਿਰੀ ਵਿਛੁੰਨਿਆ ॥੧੨॥
gurmukh mele aap naanak chiree vichhu(n)niaa ||12||
The Lord unites the Gurmukhs with Himself, O Nanak; they were separated from Him for such a long time. ||12||
ਜਿਨ ਕਉ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਆਰੁ ਤਉ ਆਪੇ ਲਾਇਆ ਕਰਮੁ ਕਰਿ ॥
jin kau prem piaar tau aape laiaa karam kar ||
You grant Your Grace to those whom You Yourself bless with love and affection.
ਨਾਨਕ ਲੇਹੁ ਮਿਲਾਇ ਮੈ ਜਾਚਿਕ ਦੀਜੈ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ॥੧੩॥
naanak leh milai mai jaachik dheejai naam har ||13||
O Lord, please let Nanak meet with You; please bless this beggar with Your Name. ||13||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਸੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਰੋਵੈ ॥
gurmukh hasai gurmukh rovai ||
The Gurmukh laughs, and the Gurmukh cries.
ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰੇ ਸਾਈ ਭਗਤਿ ਹੋਵੈ ॥
j gurmukh kare saiee bhagat hovai ||
Whatever the Gurmukh does, is devotional worship.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥
gurmukh hovai su kare veechaar ||
Whoever becomes Gurmukh contemplates the Lord.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਨਕ ਪਾਵੈ ਪਾਰੁ ॥੧੪॥
gurmukh naanak paavai paar ||14||
The Gurmukh, O Nanak, crosses over to the other shore. ||14||
ਜਿਨਾ ਅੰਦਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਗੁਰਬਾਣੀ ਵੀਚਾਰਿ ॥
jinaa a(n)dhar naam nidhaan hai gurbaanee veechaar ||
Those who have the Naam within, contemplate the Word of the Guru's Bani.
ਤਿਨ ਕੇ ਮੁਖ ਸਦ ਉਜਲੇ ਤਿਤੁ ਸਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥
tin ke mukh sadh ujale tit sachai dharabaar ||
Their faces are always radiant in the Court of the True Lord.
ਤਿਨ ਬਹਦਿਆ ਉਠਦਿਆ ਕਦੇ ਨ ਵਿਸਰੈ ਜਿ ਆਪਿ ਬਖਸੇ ਕਰਤਾਰਿ ॥
tin bahadhiaa uThadhiaa kadhe na visarai j aap bakhase karataar ||
Sitting down and standing up, they never forget the Creator, who forgives them.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲੇ ਨ ਵਿਛੁੜਹਿ ਜਿ ਮੇਲੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰਿ ॥੧੫॥
naanak gurmukh mile na vichhuReh j mele sirajanahaar ||15||
O Nanak, the Gurmukhs are united with the Lord. Those united by the Creator Lord, shall never be separated again. ||15||
ਗੁਰ ਪੀਰਾਂ ਕੀ ਚਾਕਰੀ ਮਹਾਂ ਕਰੜੀ ਸੁਖ ਸਾਰੁ ॥
gur peeraa(n) kee chaakaree mahaa(n) karaRee sukh saar ||
To work for the Guru, or a spiritual teacher, is terribly difficult, but it brings the most excellent peace.
ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਆਪਣੀ ਤਿਸੁ ਲਾਏ ਹੇਤ ਪਿਆਰੁ ॥
nadhar kare jis aapanee tis laae het piaar ||
The Lord casts His Glance of Grace, and inspires love and affection.
ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵੈ ਲਗਿਆ ਭਉਜਲੁ ਤਰੈ ਸੰਸਾਰੁ ॥
satigur kee sevai lagiaa bhaujal tarai sa(n)saar ||
Joined to the service of the True Guru, the mortal being crosses over the terrifying world-ocean.
ਮਨ ਚਿੰਦਿਆ ਫਲੁ ਪਾਇਸੀ ਅੰਤਰਿ ਬਿਬੇਕ ਬੀਚਾਰੁ ॥
man chi(n)dhiaa fal paisee a(n)tar bibek beechaar ||
The fruits of the mind's desires are obtained, with clear contemplation and discriminating understanding within.
ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਈਐ ਸਭੁ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰਣਹਾਰੁ ॥੧੬॥
naanak satigur miliaai prabh paieeaai sabh dhookh nivaaranahaar ||16||
O Nanak, meeting the True Guru, God is found; He is the Eradicator of all sorrow. ||16||
ਮਨਮੁਖ ਸੇਵਾ ਜੋ ਕਰੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥
manmukh sevaa jo kare dhoojai bhai chit lai ||
The self-willed manmukh may perform service, but his consciousness is attached to the love of duality.
ਪੁਤੁ ਕਲਤੁ ਕੁਟੰਬੁ ਹੈ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਵਧਾਇ ॥
put kalat kuTa(n)b hai maiaa moh vadhai ||
Through Maya, his emotional attachment to children, spouse and relatives increases.
ਦਰਗਹਿ ਲੇਖਾ ਮੰਗੀਐ ਕੋਈ ਅੰਤਿ ਨ ਸਕੀ ਛਡਾਇ ॥
dharageh lekhaa ma(n)geeaai koiee a(n)t na sakee chhaddai ||
He shall be called to account in the Court of the Lord, and in the end, no one will be able to save him.