ਮਨਿ ਨਿਰਮਲਿ ਵਸੈ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥
man niramal vasai sach soi ||
The mind becomes pure, when the True Lord dwells within.
ਸਾਚਿ ਵਸਿਐ ਸਾਚੀ ਸਭ ਕਾਰ ॥
saach vasiaai saachee sabh kaar ||
When one dwells in Truth, all actions become true.
ਊਤਮ ਕਰਣੀ ਸਬਦ ਬੀਚਾਰ ॥੩॥
uootam karanee sabadh beechaar ||3||
The ultimate action is to contemplate the Word of the Shabad. ||3||
ਗੁਰ ਤੇ ਸਾਚੀ ਸੇਵਾ ਹੋਇ ॥
gur te saachee sevaa hoi ||
Through the Guru, true service is performed.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਪਛਾਣੈ ਕੋਇ ॥
gurmukh naam pachhaanai koi ||
How rare is that Gurmukh who recognizes the Naam, the Name of the Lord.
ਜੀਵੈ ਦਾਤਾ ਦੇਵਣਹਾਰੁ ॥
jeevai dhaataa dhevanahaar ||
The Giver, the Great Giver, lives forever.
ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਨਾਮੇ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥੪॥੧॥੨੧॥
naanak har naame lagai piaar ||4||1||21||
Nanak enshrines love for the Name of the Lord. ||4||1||21||
ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥
gauRee guaareree mahalaa teejaa ||
Gauree Gwaarayree, Third Mehla:
ਗੁਰ ਤੇ ਗਿਆਨੁ ਪਾਏ ਜਨੁ ਕੋਇ ॥
gur te giaan paae jan koi ||
Those who obtain spiritual wisdom from the Guru are very rare.
ਗੁਰ ਤੇ ਬੂਝੈ ਸੀਝੈ ਸੋਇ ॥
gur te boojhai seejhai soi ||
Those who obtain this understanding from the Guru become acceptable.
ਗੁਰ ਤੇ ਸਹਜੁ ਸਾਚੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥
gur te sahaj saach beechaar ||
Through the Guru, we intuitively contemplate the True One.
ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਏ ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰੁ ॥੧॥
gur te paae mukat dhuaar ||1||
Through the Guru, the Gate of Liberation is found. ||1||
ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਮਿਲੈ ਗੁਰੁ ਆਇ ॥
poorai bhaag milai gur aai ||
Through perfect good destiny, we come to meet the Guru.
ਸਾਚੈ ਸਹਜਿ ਸਾਚਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
saachai sahaj saach samai ||1|| rahaau ||
The true ones are intuitively absorbed in the True Lord. ||1||Pause||
ਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝਾਏ ॥
gur miliaai tirasanaa agan bujhaae ||
Meeting the Guru, the fire of desire is quenched.
ਗੁਰ ਤੇ ਸਾਂਤਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਏ ॥
gur te saa(n)t vasai man aae ||
Through the Guru, peace and tranquility come to dwell within the mind.
ਗੁਰ ਤੇ ਪਵਿਤ ਪਾਵਨ ਸੁਚਿ ਹੋਇ ॥
gur te pavit paavan such hoi ||
Through the Guru, we become pure, holy and true.
ਗੁਰ ਤੇ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੨॥
gur te sabadh milaavaa hoi ||2||
Through the Guru, we are absorbed in the Word of the Shabad. ||2||
ਬਾਝੁ ਗੁਰੂ ਸਭ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਈ ॥
baajh guroo sabh bharam bhulaiee ||
Without the Guru, everyone wanders in doubt.
ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਬਹੁਤਾ ਦੁਖੁ ਪਾਈ ॥
bin naavai bahutaa dhukh paiee ||
Without the Name, they suffer in terrible pain.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈ ॥
gurmukh hovai su naam dhiaaiee ||
Those who meditate on the Naam become Gurmukh.
ਦਰਸਨਿ ਸਚੈ ਸਚੀ ਪਤਿ ਹੋਈ ॥੩॥
dharasan sachai sachee pat hoiee ||3||
True honor is obtained through the Darshan, the Blessed Vision of the True Lord. ||3||
ਕਿਸ ਨੋ ਕਹੀਐ ਦਾਤਾ ਇਕੁ ਸੋਈ ॥
kis no kaheeaai dhaataa ik soiee ||
Why speak of any other? He alone is the Giver.
ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਈ ॥
kirapaa kare sabadh milaavaa hoiee ||
When He grants His Grace, union with the Shabad is obtained.
ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਾਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ॥
mil preetam saache gun gaavaa ||
Meeting with my Beloved, I sing the Glorious Praises of the True Lord.
ਨਾਨਕ ਸਾਚੇ ਸਾਚਿ ਸਮਾਵਾ ॥੪॥੨॥੨੨॥
naanak saache saach samaavaa ||4||2||22||
O Nanak, becoming true, I am absorbed in the True One. ||4||2||22||
ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥
gauRee guaareree mahalaa teejaa ||
Gauree Gwaarayree, Third Mehla:
ਸੁ ਥਾਉ ਸਚੁ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥
s thaau sach man niramal hoi ||
True is that place, where the mind becomes pure.
ਸਚਿ ਨਿਵਾਸੁ ਕਰੇ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥
sach nivaas kare sach soi ||
True is the one who abides in Truth.
ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਜਾਪੈ ॥
sachee baanee jug chaare jaapai ||
The True Bani of the Word is known throughout the four ages.
ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸਾਚਾ ਆਪੇ ਆਪੈ ॥੧॥
sabh kichh saachaa aape aapai ||1||
The True One Himself is everything. ||1||
ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਸਤਸੰਗਿ ਮਿਲਾਏ ॥
karam hovai satasa(n)g milaae ||
Through the karma of good actions, one joins the Sat Sangat, the True Congregation.
ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਬੈਸਿ ਸੁ ਥਾਏ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
har gun gaavai bais su thaae ||1|| rahaau ||
Sing the Glories of the Lord, sitting in that place. ||1||Pause||
ਜਲਉ ਇਹ ਜਿਹਵਾ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥
jalau ieh jihavaa dhoojai bhai ||
Burn this tongue, which loves duality,
ਹਰਿ ਰਸੁ ਨ ਚਾਖੈ ਫੀਕਾ ਆਲਾਇ ॥
har ras na chaakhai feekaa aalai ||
which does not taste the sublime essence of the Lord, and which utters insipid words.
ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਤਨੁ ਮਨੁ ਫੀਕਾ ਹੋਇ ॥
bin boojhe tan man feekaa hoi ||
Without understanding, the body and mind become tasteless and insipid.
ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਦੁਖੀਆ ਚਲਿਆ ਰੋਇ ॥੨॥
bin naavai dhukheeaa chaliaa roi ||2||
Without the Name, the miserable ones depart crying out in pain. ||2||
ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖਿਆ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥ ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥
rasanaa har ras chaakhiaa sahaj subhai || gur kirapaa te sach samai ||
One whose tongue naturally and intuitively tastes the Lord's sublime essence, by Guru's Grace, is absorbed in the True Lord.
ਸਾਚੇ ਰਾਤੀ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰ ॥
saache raatee gur sabadh veechaar ||
Imbued with Truth, one contemplates the Word of the Guru's Shabad,
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵੈ ਨਿਰਮਲ ਧਾਰ ॥੩॥
a(n)mrit peevai niramal dhaar ||3||
and drinks in the Ambrosial Nectar, from the immaculate stream within. ||3||
ਨਾਮਿ ਸਮਾਵੈ ਜੋ ਭਾਡਾ ਹੋਇ ॥
naam samaavai jo bhaaddaa hoi ||
The Naam, the Name of the Lord, is collected in the vessel of the mind.
ਊਂਧੈ ਭਾਂਡੈ ਟਿਕੈ ਨ ਕੋਇ ॥
uoo(n)dhai bhaa(n)ddai Tikai na koi ||
Nothing is collected if the vessel is upside-down.
ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਮਨਿ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਸੁ ॥
gur sabadhee man naam nivaas ||
Through the Word of the Guru's Shabad, the Naam abides within the mind.
ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਭਾਂਡਾ ਜਿਸੁ ਸਬਦ ਪਿਆਸ ॥੪॥੩॥੨੩॥
naanak sach bhaa(n)ddaa jis sabadh piaas ||4||3||23||
O Nanak, True is that vessel of the mind, which thirsts for the Shabad. ||4||3||23||
ਗਉੜੀ ਗੁਆਰੇਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥
gauRee guaareree mahalaa teejaa ||
Gauree Gwaarayree, Third Mehla:
ਇਕਿ ਗਾਵਤ ਰਹੇ ਮਨਿ ਸਾਦੁ ਨ ਪਾਇ ॥
eik gaavat rahe man saadh na pai ||
Some sing on and on, but their minds do not find happiness.
ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਗਾਵਹਿ ਬਿਰਥਾ ਜਾਇ ॥
haumai vich gaaveh birathaa jai ||
In egotism, they sing, but it is wasted uselessly.
ਗਾਵਣਿ ਗਾਵਹਿ ਜਿਨ ਨਾਮ ਪਿਆਰੁ ॥
gaavan gaaveh jin naam piaar ||
Those who love the Naam, sing the song.
ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਸਬਦ ਬੀਚਾਰੁ ॥੧॥
saachee baanee sabadh beechaar ||1||
They contemplate the True Bani of the Word, and the Shabad. ||1||
ਗਾਵਤ ਰਹੈ ਜੇ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਵੈ ॥
gaavat rahai je satigur bhaavai ||
They sing on and on, if it pleases the True Guru.
ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਾਤਾ ਨਾਮਿ ਸੁਹਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
man tan raataa naam suhaavai ||1|| rahaau ||
Their minds and bodies are embellished and adorned, attuned to the Naam, the Name of the Lord. ||1||Pause||
ਇਕਿ ਗਾਵਹਿ ਇਕਿ ਭਗਤਿ ਕਰੇਹਿ ॥
eik gaaveh ik bhagat kareh ||
Some sing, and some perform devotional worship.
ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਵਹਿ ਬਿਨੁ ਅਸਨੇਹ ॥
naam na paaveh bin asaneh ||
Without heart-felt love, the Naam is not obtained.
ਸਚੀ ਭਗਤਿ ਗੁਰ ਸਬਦ ਪਿਆਰਿ ॥
sachee bhagat gur sabadh piaar ||
True devotional worship consists of love for the Word of the Guru's Shabad.
ਅਪਨਾ ਪਿਰੁ ਰਾਖਿਆ ਸਦਾ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥੨॥
apanaa pir raakhiaa sadhaa ur dhaar ||2||
The devotee keeps his Beloved clasped tightly to his heart. ||2||