ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧ ॥
sireeraag mahalaa teejaa ghar pehilaa ||
Siree Raag, Third Mehla, First House:
ਜਿਸ ਹੀ ਕੀ ਸਿਰਕਾਰ ਹੈ ਤਿਸ ਹੀ ਕਾ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥
jis hee kee sirakaar hai tis hee kaa sabh koi ||
Everyone belongs to the One who rules the Universe.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਾਰ ਕਮਾਵਣੀ ਸਚੁ ਘਟਿ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥
gurmukh kaar kamaavanee sach ghaT paragaT hoi ||
The Gurmukh practices good deeds, and the truth is revealed in the heart.
ਅੰਤਰਿ ਜਿਸ ਕੈ ਸਚੁ ਵਸੈ ਸਚੇ ਸਚੀ ਸੋਇ ॥
a(n)tar jis kai sach vasai sache sachee soi ||
True is the reputation of the true, within whom truth abides.
ਸਚਿ ਮਿਲੇ ਸੇ ਨ ਵਿਛੁੜਹਿ ਤਿਨ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਹੋਇ ॥੧॥
sach mile se na vichhuReh tin nij ghar vaasaa hoi ||1||
Those who meet the True Lord are not separated again; they come to dwell in the home of the self deep within. ||1||
ਮੇਰੇ ਰਾਮ ਮੈ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥
mere raam mai har bin avar na koi ||
O my Lord! Without the Lord, I have no other at all.
ਸਤਗੁਰੁ ਸਚੁ ਪ੍ਰਭੁ ਨਿਰਮਲਾ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
satagur sach prabh niramalaa sabadh milaavaa hoi ||1|| rahaau ||
The True Guru leads us to meet the Immaculate True God through the Word of His Shabad. ||1||Pause||
ਸਬਦਿ ਮਿਲੈ ਸੋ ਮਿਲਿ ਰਹੈ ਜਿਸ ਨਉ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥
sabadh milai so mil rahai jis nau aape le milai ||
One whom the Lord merges into Himself is merged in the Shabad, and remains so merged.
ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਕੋ ਨਾ ਮਿਲੈ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥
dhoojai bhai ko naa milai fir fir aavai jai ||
No one merges with Him through the love of duality; over and over again, they come and go in reincarnation.
ਸਭ ਮਹਿ ਇਕੁ ਵਰਤਦਾ ਏਕੋ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥
sabh meh ik varatadhaa eko rahiaa samai ||
The One Lord permeates all. The One Lord is pervading everywhere.
ਜਿਸ ਨਉ ਆਪਿ ਦਇਆਲੁ ਹੋਇ ਸੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥
jis nau aap dhiaal hoi so gurmukh naam samai ||2||
That Gurmukh, unto whom the Lord shows His Kindness, is absorbed in the Naam, the Name of the Lord. ||2||
ਪੜਿ ਪੜਿ ਪੰਡਿਤ ਜੋਤਕੀ ਵਾਦ ਕਰਹਿ ਬੀਚਾਰੁ ॥
paR paR pa(n)ddit jotakee vaadh kareh beechaar ||
After all their reading, the Pandits, the religious scholars, and the astrologers argue and debate.
ਮਤਿ ਬੁਧਿ ਭਵੀ ਨ ਬੁਝਈ ਅੰਤਰਿ ਲੋਭ ਵਿਕਾਰੁ ॥
mat budh bhavee na bujhiee a(n)tar lobh vikaar ||
Their intellect and understanding are perverted; they just don't understand. They are filled with greed and corruption.
ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਭਰਮਦੇ ਭ੍ਰਮਿ ਭ੍ਰਮਿ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥
lakh chauraaseeh bharamadhe bhram bhram hoi khuaar ||
Through 8.4 million incarnations they wander lost and confused; through all their wandering and roaming, they are ruined.
ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਵਣਾ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰੁ ॥੩॥
poorab likhiaa kamaavanaa koi na meTanahaar ||3||
They act according to their pre-ordained destiny, which no one can erase. ||3||
ਸਤਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਗਾਖੜੀ ਸਿਰੁ ਦੀਜੈ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥
satagur kee sevaa gaakhaRee sir dheejai aap gavai ||
It is very difficult to serve the True Guru. Surrender your head; give up your selfishness.
ਸਬਦਿ ਮਿਲਹਿ ਤਾ ਹਰਿ ਮਿਲੈ ਸੇਵਾ ਪਵੈ ਸਭ ਥਾਇ ॥
sabadh mileh taa har milai sevaa pavai sabh thai ||
Realizing the Shabad, one meets with the Lord, and all one's service is accepted.
ਪਾਰਸਿ ਪਰਸਿਐ ਪਾਰਸੁ ਹੋਇ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਇ ॥
paaras parasiaai paaras hoi jotee jot samai ||
By personally experiencing the Personality of the Guru, one's own personality is uplifted, and one's light merges into the Light.
ਜਿਨ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨ ਸਤਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਆਇ ॥੪॥
jin kau poorab likhiaa tin satagur miliaa aai ||4||
Those who have such pre-ordained destiny come to meet the True Guru. ||4||
ਮਨ ਭੁਖਾ ਭੁਖਾ ਮਤ ਕਰਹਿ ਮਤ ਤੂ ਕਰਹਿ ਪੂਕਾਰ ॥
man bhukhaa bhukhaa mat kareh mat too kareh pookaar ||
O mind, don't cry out that you are hungry, always hungry; stop complaining.
ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਜਿਨਿ ਸਿਰੀ ਸਭਸੈ ਦੇਇ ਅਧਾਰੁ ॥
lakh chauraaseeh jin siree sabhasai dhei adhaar ||
The One who created the 8.4 million species of beings gives sustenance to all.
ਨਿਰਭਉ ਸਦਾ ਦਇਆਲੁ ਹੈ ਸਭਨਾ ਕਰਦਾ ਸਾਰ ॥
nirabhau sadhaa dhiaal hai sabhanaa karadhaa saar ||
The Fearless Lord is forever Merciful; He takes care of all.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੁਝੀਐ ਪਾਈਐ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥੫॥੩॥੩੬॥
naanak gurmukh bujheeaai paieeaai mokh dhuaar ||5||3||36||
O Nanak, the Gurmukh understands, and finds the Door of Liberation. ||5||3||36||
ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥
sireeraag mahalaa teejaa ||
Siree Raag, Third Mehla:
ਜਿਨੀ ਸੁਣਿ ਕੈ ਮੰਨਿਆ ਤਿਨਾ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸੁ ॥
jinee sun kai ma(n)niaa tinaa nij ghar vaas ||
Those who hear and believe, find the home of the self deep within.
ਗੁਰਮਤੀ ਸਾਲਾਹਿ ਸਚੁ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਗੁਣਤਾਸੁ ॥
gurmatee saalaeh sach har paiaa gunataas ||
Through the Guru's Teachings, they praise the True Lord; they find the Lord, the Treasure of Excellence.
ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਸੇ ਨਿਰਮਲੇ ਹਉ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਸੁ ॥
sabadh rate se niramale hau sadh balihaarai jaas ||
Attuned to the Word of the Shabad, they are immaculate and pure. I am forever a sacrifice to them.
ਹਿਰਦੈ ਜਿਨ ਕੈ ਹਰਿ ਵਸੈ ਤਿਤੁ ਘਟਿ ਹੈ ਪਰਗਾਸੁ ॥੧॥
hiradhai jin kai har vasai tit ghaT hai paragaas ||1||
Those people, within whose hearts the Lord abides, are radiant and enlightened. ||1||
ਮਨ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਿਰਮਲੁ ਧਿਆਇ ॥
man mere har har niramal dhiaai ||
O my mind, meditate on the Immaculate Lord, Har, Har.
ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਜਿਨ ਕਉ ਲਿਖਿਆ ਸੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
dhur masatak jin kau likhiaa se gurmukh rahe liv lai ||1|| rahaau ||
Those whose have such pre-ordained destiny written on their foreheads-those Gurmukhs remain absorbed in the Lord's Love. ||1||Pause||
ਹਰਿ ਸੰਤਹੁ ਦੇਖਹੁ ਨਦਰਿ ਕਰਿ ਨਿਕਟਿ ਵਸੈ ਭਰਪੂਰਿ ॥
har sa(n)tahu dhekhahu nadhar kar nikaT vasai bharapoor ||
O Saints, see clearly that the Lord is near at hand; He is pervading everywhere.
ਗੁਰਮਤਿ ਜਿਨੀ ਪਛਾਣਿਆ ਸੇ ਦੇਖਹਿ ਸਦਾ ਹਦੂਰਿ ॥
gurmat jinee pachhaaniaa se dhekheh sadhaa hadhoor ||
Those who follow the Guru's Teachings realize Him, and see Him Ever-present.
ਜਿਨ ਗੁਣ ਤਿਨ ਸਦ ਮਨਿ ਵਸੈ ਅਉਗੁਣਵੰਤਿਆ ਦੂਰਿ ॥
jin gun tin sadh man vasai aaugunava(n)tiaa dhoor ||
He dwells forever in the minds of the virtuous. He is far removed from those worthless people who lack virtue.
ਮਨਮੁਖ ਗੁਣ ਤੈ ਬਾਹਰੇ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਮਰਦੇ ਝੂਰਿ ॥੨॥
manmukh gun tai baahare bin naavai maradhe jhoor ||2||
The self-willed manmukhs are totally without virtue. Without the Name, they die in frustration. ||2||
ਜਿਨ ਸਬਦਿ ਗੁਰੂ ਸੁਣਿ ਮੰਨਿਆ ਤਿਨ ਮਨਿ ਧਿਆਇਆ ਹਰਿ ਸੋਇ ॥
jin sabadh guroo sun ma(n)niaa tin man dhiaaiaa har soi ||
Those who hear and believe in the Word of the Guru's Shabad, meditate on the Lord in their minds.
ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤੀ ਰਤਿਆ ਮਨੁ ਤਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥
anadhin bhagatee ratiaa man tan niramal hoi ||
Night and day, they are steeped in devotion; their minds and bodies become pure.
ਕੂੜਾ ਰੰਗੁ ਕਸੁੰਭ ਕਾ ਬਿਨਸਿ ਜਾਇ ਦੁਖੁ ਰੋਇ ॥
kooRaa ra(n)g kasu(n)bh kaa binas jai dhukh roi ||
The color of the world is false and weak; when it washes away, people cry out in pain.
ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਨਾਮ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਹੈ ਓਹੁ ਸਦਾ ਸਦਾ ਥਿਰੁ ਹੋਇ ॥੩॥
jis a(n)dhar naam pragaas hai oh sadhaa sadhaa thir hoi ||3||
Those who have the Radiant Light of the Naam within, become steady and stable, forever and ever. ||3||