ਤਾ ਸੋਹਾਗਣਿ ਜਾਣੀਐ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰੇ ॥੩॥
taa sohaagan jaaneeaai gur sabadh beechaare ||3||
Then she is known as the happy soul-bride, if she contemplates the Word of the Guru's Shabad. ||3||
ਕਿਰਤ ਕੀ ਬਾਂਧੀ ਸਭ ਫਿਰੈ ਦੇਖਹੁ ਬੀਚਾਰੀ ॥
kirat kee baa(n)dhee sabh firai dhekhahu beechaaree ||
Bound by the actions she has committed, she wanders around - see this and understand.
ਏਸ ਨੋ ਕਿਆ ਆਖੀਐ ਕਿਆ ਕਰੇ ਵਿਚਾਰੀ ॥੪॥
es no kiaa aakheeaai kiaa kare vichaaree ||4||
What can we say to her? What can the poor soul-bride do? ||4||
ਭਈ ਨਿਰਾਸੀ ਉਠਿ ਚਲੀ ਚਿਤ ਬੰਧਿ ਨ ਧੀਰਾ ॥
bhiee niraasee uTh chalee chit ba(n)dh na dheeraa ||
Disappointed and hopeless, she gets up and departs. There is no support or encouragement in her consciousness.
ਹਰਿ ਕੀ ਚਰਣੀ ਲਾਗਿ ਰਹੁ ਭਜੁ ਸਰਣਿ ਕਬੀਰਾ ॥੫॥੬॥੫੦॥
har kee charanee laag rahu bhaj saran kabeeraa ||5||6||50||
So remain attached to the Lord's Lotus Feet, and hurry to His Sanctuary, Kabeer! ||5||6||50||
ਗਉੜੀ ॥
gauRee ||
Gauree :
ਜੋਗੀ ਕਹਹਿ ਜੋਗੁ ਭਲ ਮੀਠਾ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ਭਾਈ ॥
jogee kaheh jog bhal meeThaa avar na dhoojaa bhaiee ||
The Yogi says that Yoga is good and sweet, and nothing else is, O Siblings of Destiny.
ਰੁੰਡਿਤ ਮੁੰਡਿਤ ਏਕੈ ਸਬਦੀ ਏਇ ਕਹਹਿ ਸਿਧਿ ਪਾਈ ॥੧॥
ru(n)ddit mu(n)ddit ekai sabadhee ei kaheh sidh paiee ||1||
Those who shave their heads, and those who amputate their limbs, and those who utter only a single word, all say that they have attained the spiritual perfection of the Siddhas. ||1||
ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਨੇ ਅੰਧਾ ॥
har bin bharam bhulaane a(n)dhaa ||
Without the Lord, the blind ones are deluded by doubt.
ਜਾ ਪਹਿ ਜਾਉ ਆਪੁ ਛੁਟਕਾਵਨਿ ਤੇ ਬਾਧੇ ਬਹੁ ਫੰਧਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
jaa peh jaau aap chhuTakaavan te baadhe bahu fa(n)dhaa ||1|| rahaau ||
And those, to whom I go to find release - they themselves are bound by all sorts of chains. ||1||Pause||
ਜਹ ਤੇ ਉਪਜੀ ਤਹੀ ਸਮਾਨੀ ਇਹ ਬਿਧਿ ਬਿਸਰੀ ਤਬ ਹੀ ॥
jeh te upajee tahee samaanee ieh bidh bisaree tab hee ||
The soul is re-absorbed into that from which it originated, when one leaves this path of errors.
ਪੰਡਿਤ ਗੁਣੀ ਸੂਰ ਹਮ ਦਾਤੇ ਏਹਿ ਕਹਹਿ ਬਡ ਹਮ ਹੀ ॥੨॥
pa(n)ddit gunee soor ham dhaate eh kaheh badd ham hee ||2||
The scholarly Pandits, the virtuous, the brave and the generous, all assert that they alone are great. ||2||
ਜਿਸਹਿ ਬੁਝਾਏ ਸੋਈ ਬੂਝੈ ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਕਿਉ ਰਹੀਐ ॥
jiseh bujhaae soiee boojhai bin boojhe kiau raheeaai ||
He alone understands, whom the Lord inspires to understand. Without understanding, what can anyone do?
ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਅੰਧੇਰਾ ਚੂਕੈ ਇਨ ਬਿਧਿ ਮਾਣਕੁ ਲਹੀਐ ॥੩॥
satigur milai a(n)dheraa chookai in bidh maanak laheeaai ||3||
Meeting the True Guru, the darkness is dispelled, and in this way, the jewel is obtained. ||3||
ਤਜਿ ਬਾਵੇ ਦਾਹਨੇ ਬਿਕਾਰਾ ਹਰਿ ਪਦੁ ਦ੍ਰਿੜੁ ਕਰਿ ਰਹੀਐ ॥
taj baave dhaahane bikaaraa har padh dhiraR kar raheeaai ||
Give up the evil actions of your left and right hands, and grasp hold of the Feet of the Lord.
ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਗੂੰਗੈ ਗੁੜੁ ਖਾਇਆ ਪੂਛੇ ਤੇ ਕਿਆ ਕਹੀਐ ॥੪॥੭॥੫੧॥
kahu kabeer goo(n)gai guR khaiaa poochhe te kiaa kaheeaai ||4||7||51||
Says Kabeer, the mute has tasted the molasses, but what can he say about it if he is asked? ||4||7||51||
ਰਾਗੁ ਗਉੜੀ ਪੂਰਬੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥
raag gauRee poorabee kabeer jee ||
Raag Gauree Poorbee, Kabeer Jee:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaadh ||
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਜਹ ਕਛੁ ਅਹਾ ਤਹਾ ਕਿਛੁ ਨਾਹੀ ਪੰਚ ਤਤੁ ਤਹ ਨਾਹੀ ॥
jeh kachh ahaa tahaa kichh naahee pa(n)ch tat teh naahee ||
Where something existed, now there is nothing. The five elements are no longer there.
ਇੜਾ ਪਿੰਗੁਲਾ ਸੁਖਮਨ ਬੰਦੇ ਏ ਅਵਗਨ ਕਤ ਜਾਹੀ ॥੧॥
eiRaa pi(n)gulaa sukhaman ba(n)dhe e avagan kat jaahee ||1||
The Ida, the Pingala and the Sushmanaa - O human being, how can the breaths through these be counted now? ||1||
ਤਾਗਾ ਤੂਟਾ ਗਗਨੁ ਬਿਨਸਿ ਗਇਆ ਤੇਰਾ ਬੋਲਤੁ ਕਹਾ ਸਮਾਈ ॥
taagaa tooTaa gagan binas giaa teraa bolat kahaa samaiee ||
The string has been broken, and the Sky of the Tenth Gate has been destroyed. Where has your speech gone?
ਏਹ ਸੰਸਾ ਮੋ ਕਉ ਅਨਦਿਨੁ ਬਿਆਪੈ ਮੋ ਕਉ ਕੋ ਨ ਕਹੈ ਸਮਝਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
eh sa(n)saa mo kau anadhin biaapai mo kau ko na kahai samajhaiee ||1|| rahaau ||
This cynicism afflicts me, night and day; who can explain this to me and help me understand? ||1||Pause||
ਜਹ ਬਰਭੰਡੁ ਪਿੰਡੁ ਤਹ ਨਾਹੀ ਰਚਨਹਾਰੁ ਤਹ ਨਾਹੀ ॥
jeh barabha(n)dd pi(n)dd teh naahee rachanahaar teh naahee ||
Where the world is - the body is not there; the mind is not there either.
ਜੋੜਨਹਾਰੋ ਸਦਾ ਅਤੀਤਾ ਇਹ ਕਹੀਐ ਕਿਸੁ ਮਾਹੀ ॥੨॥
joRanahaaro sadhaa ateetaa ieh kaheeaai kis maahee ||2||
The Joiner is forever unattached; now, within whom is the soul said to be contained? ||2||
ਜੋੜੀ ਜੁੜੈ ਨ ਤੋੜੀ ਤੂਟੈ ਜਬ ਲਗੁ ਹੋਇ ਬਿਨਾਸੀ ॥
joRee juRai na toRee tooTai jab lag hoi binaasee ||
By joining the elements, people cannot join them, and by breaking, they cannot be broken, until the body perishes.
ਕਾ ਕੋ ਠਾਕੁਰੁ ਕਾ ਕੋ ਸੇਵਕੁ ਕੋ ਕਾਹੂ ਕੈ ਜਾਸੀ ॥੩॥
kaa ko Thaakur kaa ko sevak ko kaahoo kai jaasee ||3||
Of whom is the soul the master, and of whom is it the servant? Where, and to whom does it go? ||3||
ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਲਿਵ ਲਾਗਿ ਰਹੀ ਹੈ ਜਹਾ ਬਸੇ ਦਿਨ ਰਾਤੀ ॥
kahu kabeer liv laag rahee hai jahaa base dhin raatee ||
Says Kabeer, I have lovingly focused my attention on that place where the Lord dwells, day and night.
ਉਆ ਕਾ ਮਰਮੁ ਓਹੀ ਪਰੁ ਜਾਨੈ ਓਹੁ ਤਉ ਸਦਾ ਅਬਿਨਾਸੀ ॥੪॥੧॥੫੨॥
auaa kaa maram ohee par jaanai oh tau sadhaa abinaasee ||4||1||52||
Only He Himself truly knows the secrets of His mystery; He is eternal and indestructible. ||4||1||52||
ਗਉੜੀ ॥
gauRee ||
Gauree:
ਸੁਰਤਿ ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਦੁਇ ਕੰਨੀ ਮੁੰਦਾ ਪਰਮਿਤਿ ਬਾਹਰਿ ਖਿੰਥਾ ॥
surat simirat dhui ka(n)nee mu(n)dhaa paramit baahar khi(n)thaa ||
Let contemplation and intuitive meditation be your two ear-rings, and true wisdom your patched overcoat.
ਸੁੰਨ ਗੁਫਾ ਮਹਿ ਆਸਣੁ ਬੈਸਣੁ ਕਲਪ ਬਿਬਰਜਿਤ ਪੰਥਾ ॥੧॥
su(n)n gufaa meh aasan baisan kalap bibarajit pa(n)thaa ||1||
In the cave of silence, dwell in your Yogic posture; let the subjugation of desire be your spiritual path. ||1||
ਮੇਰੇ ਰਾਜਨ ਮੈ ਬੈਰਾਗੀ ਜੋਗੀ ॥
mere raajan mai bairaagee jogee ||
O my King, I am a Yogi, a hermit, a renunciate.
ਮਰਤ ਨ ਸੋਗ ਬਿਓਗੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
marat na sog biogee ||1|| rahaau ||
I do not die or suffer pain or separation. ||1||Pause||
ਖੰਡ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਮਹਿ ਸਿੰਙੀ ਮੇਰਾ ਬਟੂਆ ਸਭੁ ਜਗੁ ਭਸਮਾਧਾਰੀ ॥
kha(n)dd brahama(n)dd meh si(n)n(g)ee meraa baTooaa sabh jag bhasamaadhaaree ||
The solar systems and galaxies are my horn; the whole world is the bag to carry my ashes.
ਤਾੜੀ ਲਾਗੀ ਤ੍ਰਿਪਲੁ ਪਲਟੀਐ ਛੂਟੈ ਹੋਇ ਪਸਾਰੀ ॥੨॥
taaRee laagee tirapal palaTeeaai chhooTai hoi pasaaree ||2||
Eliminating the three qualities and finding release from this world is my deep meditation. ||2||
ਮਨੁ ਪਵਨੁ ਦੁਇ ਤੂੰਬਾ ਕਰੀ ਹੈ ਜੁਗ ਜੁਗ ਸਾਰਦ ਸਾਜੀ ॥
man pavan dhui too(n)baa karee hai jug jug saaradh saajee ||
My mind and breath are the two gourds of my fiddle, and the Lord of all the ages is its frame.