ਸਬਦਿ ਮੰਨਿਐ ਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥
sabadh ma(n)niaai gur paieeaai vichahu aap gavai ||
With faith in the Shabad, the Guru is found, and selfishness is eradicated from within.
ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਸਦਾ ਸਾਚੇ ਕੀ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
anadhin bhagat kare sadhaa saache kee liv lai ||
Night and day, worship the True Lord with devotion and love forever.
ਨਾਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਨਾਨਕ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇ ॥੪॥੧੯॥੫੨॥
naam padhaarath man vasiaa naanak sahaj samai ||4||19||52||
The Treasure of the Naam abides in the mind; O Nanak, in the poise of perfect balance, merge into the Lord. ||4||19||52||
ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥
sireeraag mahalaa teejaa ||
Siree Raag, Third Mehla:
ਜਿਨੀ ਪੁਰਖੀ ਸਤਗੁਰੁ ਨ ਸੇਵਿਓ ਸੇ ਦੁਖੀਏ ਜੁਗ ਚਾਰਿ ॥
jinee purakhee satagur na sevio se dhukhe'ee jug chaar ||
Those who do not serve the True Guru shall be miserable throughout the four ages.
ਘਰਿ ਹੋਦਾ ਪੁਰਖੁ ਨ ਪਛਾਣਿਆ ਅਭਿਮਾਨਿ ਮੁਠੇ ਅਹੰਕਾਰਿ ॥
ghar hodhaa purakh na pachhaaniaa abhimaan muThe aha(n)kaar ||
The Primal Being is within their own home, but they do not recognize Him. They are plundered by their egotistical pride and arrogance.
ਸਤਗੁਰੂ ਕਿਆ ਫਿਟਕਿਆ ਮੰਗਿ ਥਕੇ ਸੰਸਾਰਿ ॥
sataguroo kiaa fiTakiaa ma(n)g thake sa(n)saar ||
Cursed by the True Guru, they wander around the world begging, until they are exhausted.
ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਨ ਸੇਵਿਓ ਸਭਿ ਕਾਜ ਸਵਾਰਣਹਾਰੁ ॥੧॥
sachaa sabadh na sevio sabh kaaj savaaranahaar ||1||
They do not serve the True Word of the Shabad, which is the solution to all of their problems. ||1||
ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਦਾ ਹਰਿ ਵੇਖੁ ਹਦੂਰਿ ॥
man mere sadhaa har vekh hadhoor ||
O my mind, see the Lord ever close at hand.
ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੁਖੁ ਪਰਹਰੈ ਸਬਦਿ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
janam maran dhukh paraharai sabadh rahiaa bharapoor ||1|| rahaau ||
He shall remove the pains of death and rebirth; the Word of the Shabad shall fill you to overflowing. ||1||Pause||
ਸਚੁ ਸਲਾਹਨਿ ਸੇ ਸਚੇ ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੁ ॥
sach salaahan se sache sachaa naam adhaar ||
Those who praise the True One are true; the True Name is their Support.
ਸਚੀ ਕਾਰ ਕਮਾਵਣੀ ਸਚੇ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥
sachee kaar kamaavanee sache naal piaar ||
They act truthfully, in love with the True Lord.
ਸਚਾ ਸਾਹੁ ਵਰਤਦਾ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰੁ ॥
sachaa saahu varatadhaa koi na meTanahaar ||
The True King has written His Order, which no one can erase.
ਮਨਮੁਖ ਮਹਲੁ ਨ ਪਾਇਨੀ ਕੂੜਿ ਮੁਠੇ ਕੂੜਿਆਰ ॥੨॥
manmukh mahal na painee kooR muThe kooRiaar ||2||
The self-willed manmukhs do not obtain the Mansion of the Lord's Presence. The false are plundered by falsehood. ||2||
ਹਉਮੈ ਕਰਤਾ ਜਗੁ ਮੁਆ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਘੋਰ ਅੰਧਾਰੁ ॥
haumai karataa jag muaa gur bin ghor a(n)dhaar ||
Engrossed in egotism, the world perishes. Without the Guru, there is utter darkness.
ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਵਿਸਾਰਿਆ ਸੁਖਦਾਤਾ ਦਾਤਾਰੁ ॥
maiaa moh visaariaa sukhadhaataa dhaataar ||
In emotional attachment to Maya, they have forgotten the Great Giver, the Giver of Peace.
ਸਤਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਤਾ ਉਬਰਹਿ ਸਚੁ ਰਖਹਿ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥
satagur seveh taa ubareh sach rakheh ur dhaar ||
Those who serve the True Guru are saved; they keep the True One enshrined in their hearts.
ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਸਚਿ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥੩॥
kirapaa te har paieeaai sach sabadh veechaar ||3||
By His Grace, we find the Lord, and reflect on the True Word of the Shabad. ||3||
ਸਤਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲਾ ਹਉਮੈ ਤਜਿ ਵਿਕਾਰ ॥
satagur sev man niramalaa haumai taj vikaar ||
Serving the True Guru, the mind becomes immaculate and pure; egotism and corruption are discarded.
ਆਪੁ ਛੋਡਿ ਜੀਵਤ ਮਰੈ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰ ॥
aap chhodd jeevat marai gur kai sabadh veechaar ||
So abandon your selfishness, and remain dead while yet alive. Contemplate the Word of the Guru's Shabad.
ਧੰਧਾ ਧਾਵਤ ਰਹਿ ਗਏ ਲਾਗਾ ਸਾਚਿ ਪਿਆਰੁ ॥
dha(n)dhaa dhaavat reh ge laagaa saach piaar ||
The pursuit of worldly affairs comes to an end, when you embrace love for the True One.
ਸਚਿ ਰਤੇ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਤਿਤੁ ਸਾਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥੪॥
sach rate mukh ujale tit saachai dharabaar ||4||
Those who are attuned to Truth-their faces are radiant in the Court of the True Lord. ||4||
ਸਤਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਨ ਮੰਨਿਓ ਸਬਦਿ ਨ ਲਗੋ ਪਿਆਰੁ ॥
satagur purakh na ma(n)nio sabadh na lago piaar ||
Those who do not have faith in the Primal Being, the True Guru, and who do not enshrine love for the Shabad
ਇਸਨਾਨੁ ਦਾਨੁ ਜੇਤਾ ਕਰਹਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਰੁ ॥
eisanaan dhaan jetaa kareh dhoojai bhai khuaar ||
they take their cleansing baths, and give to charity again and again, but they are ultimately consumed by their love of duality.
ਹਰਿ ਜੀਉ ਆਪਣੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਤਾ ਲਾਗੈ ਨਾਮ ਪਿਆਰੁ ॥
har jeeau aapanee kirapaa kare taa laagai naam piaar ||
When the Dear Lord Himself grants His Grace, they are inspired to love the Naam.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ਤੂ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਅਪਾਰਿ ॥੫॥੨੦॥੫੩॥
naanak naam samaal too gur kai het apaar ||5||20||53||
O Nanak, immerse yourself in the Naam, through the Infinite Love of the Guru. ||5||20||53||
ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥
sireeraag mahalaa teejaa ||
Siree Raag, Third Mehla:
ਕਿਸੁ ਹਉ ਸੇਵੀ ਕਿਆ ਜਪੁ ਕਰੀ ਸਤਗੁਰ ਪੂਛਉ ਜਾਇ ॥
kis hau sevee kiaa jap karee satagur poochhau jai ||
Whom shall I serve? What shall I chant? I will go and ask the Guru.
ਸਤਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਮੰਨਿ ਲਈ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥
satagur kaa bhaanaa ma(n)n liee vichahu aap gavai ||
I will accept the Will of the True Guru, and eradicate selfishness from within.
ਏਹਾ ਸੇਵਾ ਚਾਕਰੀ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥
ehaa sevaa chaakaree naam vasai man aai ||
By this work and service, the Naam shall come to dwell within my mind.
ਨਾਮੈ ਹੀ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਇ ॥੧॥
naamai hee te sukh paieeaai sachai sabadh suhai ||1||
Through the Naam, peace is obtained; I am adorned and embellished by the True Word of the Shabad. ||1||
ਮਨ ਮੇਰੇ ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗੁ ਹਰਿ ਚੇਤਿ ॥
man mere anadhin jaag har chet ||
O my mind, remain awake and aware night and day, and think of the Lord.
ਆਪਣੀ ਖੇਤੀ ਰਖਿ ਲੈ ਕੂੰਜ ਪੜੈਗੀ ਖੇਤਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
aapanee khetee rakh lai koo(n)j paRaigee khet ||1|| rahaau ||
Protect your crops, or else the birds shall descend on your farm. ||1||Pause||
ਮਨ ਕੀਆ ਇਛਾ ਪੂਰੀਆ ਸਬਦਿ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥
man keeaa ichhaa pooreeaa sabadh rahiaa bharapoor ||
The desires of the mind are fulfilled, when one is filled to overflowing with the Shabad.
ਭੈ ਭਾਇ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਹਰਿ ਜੀਉ ਵੇਖੈ ਸਦਾ ਹਦੂਰਿ ॥
bhai bhai bhagat kareh dhin raatee har jeeau vekhai sadhaa hadhoor ||
One who fears, loves, and is devoted to the Dear Lord day and night, sees Him always close at hand.
ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ਭ੍ਰਮੁ ਗਇਆ ਸਰੀਰਹੁ ਦੂਰਿ ॥
sachai sabadh sadhaa man raataa bhram giaa sareerahu dhoor ||
Doubt runs far away from the bodies of those, whose minds remain forever attuned to the True Word of the Shabad.
ਨਿਰਮਲੁ ਸਾਹਿਬੁ ਪਾਇਆ ਸਾਚਾ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰੁ ॥੨॥
niramal saahib paiaa saachaa gunee gaheer ||2||
The Immaculate Lord and Master is found. He is True; He is the Ocean of Excellence. ||2||
ਜੋ ਜਾਗੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਸੂਤੇ ਗਏ ਮੁਹਾਇ ॥
jo jaage se ubare soote ge muhai ||
Those who remain awake and aware are saved, while those who sleep are plundered.
ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਨ ਪਛਾਣਿਓ ਸੁਪਨਾ ਗਇਆ ਵਿਹਾਇ ॥
sachaa sabadh na pachhaanio supanaa giaa vihai ||
They do not recognize the True Word of the Shabad, and like a dream, their lives fade away.
ਸੁੰਞੇ ਘਰ ਕਾ ਪਾਹੁਣਾ ਜਿਉ ਆਇਆ ਤਿਉ ਜਾਇ ॥
su(n)n(j)e ghar kaa paahunaa jiau aaiaa tiau jai ||
Like guests in a deserted house, they leave just exactly as they have come.