ਅਸੰਖ ਭਗਤ ਗੁਣ ਗਿਆਨ ਵੀਚਾਰ ॥
asa(n)kh bhagat gun giaan veechaar ||
Countless devotees contemplate the Wisdom and Virtues of the Lord.
ਅਸੰਖ ਸਤੀ ਅਸੰਖ ਦਾਤਾਰ ॥
asa(n)kh satee asa(n)kh dhaataar ||
Countless the holy, countless the givers.
ਅਸੰਖ ਸੂਰ ਮੁਹ ਭਖ ਸਾਰ ॥
asa(n)kh soor muh bhakh saar ||
Countless heroic spiritual warriors, who bear the brunt of the attack in battle (who with their mouths eat steel).
ਅਸੰਖ ਮੋਨਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ਤਾਰ ॥
asa(n)kh mon liv lai taar ||
Countless silent sages, vibrating the String of His Love.
ਕੁਦਰਤਿ ਕਵਣ ਕਹਾ ਵੀਚਾਰੁ ॥
kudharat kavan kahaa veechaar ||
How can Your Creative Potency be described?
ਵਾਰਿਆ ਨ ਜਾਵਾ ਏਕ ਵਾਰ ॥
vaariaa na jaavaa ek vaar ||
I cannot even once be a sacrifice to You.
ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸਾਈ ਭਲੀ ਕਾਰ ॥
jo tudh bhaavai saiee bhalee kaar ||
Whatever pleases You is the only good done,
ਤੂ ਸਦਾ ਸਲਾਮਤਿ ਨਿਰੰਕਾਰ ॥੧੭॥
too sadhaa salaamat nira(n)kaar ||17||
You, Eternal and Formless One. ||17||
ਅਸੰਖ ਮੂਰਖ ਅੰਧ ਘੋਰ ॥
asa(n)kh moorakh a(n)dh ghor ||
Countless fools, blinded by ignorance.
ਅਸੰਖ ਚੋਰ ਹਰਾਮਖੋਰ ॥
asa(n)kh chor haraamakhor ||
Countless thieves and embezzlers.
ਅਸੰਖ ਅਮਰ ਕਰਿ ਜਾਹਿ ਜੋਰ ॥
asa(n)kh amar kar jaeh jor ||
Countless impose their will by force.
ਅਸੰਖ ਗਲਵਢ ਹਤਿਆ ਕਮਾਹਿ ॥
asa(n)kh galavadd hatiaa kamaeh ||
Countless cut-throats and ruthless killers.
ਅਸੰਖ ਪਾਪੀ ਪਾਪੁ ਕਰਿ ਜਾਹਿ ॥
asa(n)kh paapee paap kar jaeh ||
Countless sinners who keep on sinning.
ਅਸੰਖ ਕੂੜਿਆਰ ਕੂੜੇ ਫਿਰਾਹਿ ॥
asa(n)kh kooRiaar kooRe firaeh ||
Countless liars, wandering lost in their lies.
ਅਸੰਖ ਮਲੇਛ ਮਲੁ ਭਖਿ ਖਾਹਿ ॥
asa(n)kh malechh mal bhakh khaeh ||
Countless wretches, eating filth as their ration.
ਅਸੰਖ ਨਿੰਦਕ ਸਿਰਿ ਕਰਹਿ ਭਾਰੁ ॥
asa(n)kh ni(n)dhak sir kareh bhaar ||
Countless slanderers, carrying the weight of their stupid mistakes on their heads.
ਨਾਨਕੁ ਨੀਚੁ ਕਹੈ ਵੀਚਾਰੁ ॥
naanak neech kahai veechaar ||
Nanak describes the state of the lowly.
ਵਾਰਿਆ ਨ ਜਾਵਾ ਏਕ ਵਾਰ ॥
vaariaa na jaavaa ek vaar ||
I cannot even once be a sacrifice to You.
ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸਾਈ ਭਲੀ ਕਾਰ ॥
jo tudh bhaavai saiee bhalee kaar ||
Whatever pleases You is the only good done,
ਤੂ ਸਦਾ ਸਲਾਮਤਿ ਨਿਰੰਕਾਰ ॥੧੮॥
too sadhaa salaamat nira(n)kaar ||18||
You, Eternal and Formless One. ||18||
ਅਸੰਖ ਨਾਵ ਅਸੰਖ ਥਾਵ ॥
asa(n)kh naav asa(n)kh thaav ||
Countless names, countless places.
ਅਗੰਮ ਅਗੰਮ ਅਸੰਖ ਲੋਅ ॥
aga(n)m aga(n)m asa(n)kh loa ||
Inaccessible, unapproachable, countless celestial realms.
ਅਸੰਖ ਕਹਹਿ ਸਿਰਿ ਭਾਰੁ ਹੋਇ ॥
asa(n)kh kaheh sir bhaar hoi ||
Even to call them countless is to carry the weight on your head.
ਅਖਰੀ ਨਾਮੁ ਅਖਰੀ ਸਾਲਾਹ ॥
akharee naam akharee saalaeh ||
From the Word, comes the Naam; from the Word, comes Your Praise.
ਅਖਰੀ ਗਿਆਨੁ ਗੀਤ ਗੁਣ ਗਾਹ ॥
akharee giaan geet gun gaeh ||
From the Word, comes spiritual wisdom, singing the Songs of Your Glory.
ਅਖਰੀ ਲਿਖਣੁ ਬੋਲਣੁ ਬਾਣਿ ॥
akharee likhan bolan baan ||
From the Word, come the written and spoken words and hymns.
ਅਖਰਾ ਸਿਰਿ ਸੰਜੋਗੁ ਵਖਾਣਿ ॥
akharaa sir sa(n)jog vakhaan ||
From the Word, comes destiny, written on one's forehead.
ਜਿਨਿ ਏਹਿ ਲਿਖੇ ਤਿਸੁ ਸਿਰਿ ਨਾਹਿ ॥
jin eh likhe tis sir naeh ||
But the One who wrote these Words of Destiny-no words are written on His Forehead.
ਜਿਵ ਫੁਰਮਾਏ ਤਿਵ ਤਿਵ ਪਾਹਿ ॥
jiv furamaae tiv tiv paeh ||
As He ordains, so do we receive.
ਜੇਤਾ ਕੀਤਾ ਤੇਤਾ ਨਾਉ ॥
jetaa keetaa tetaa naau ||
The created universe is the manifestation of Your Name.
ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਨਾਹੀ ਕੋ ਥਾਉ ॥
vin naavai naahee ko thaau ||
Without Your Name, there is no place at all.
ਕੁਦਰਤਿ ਕਵਣ ਕਹਾ ਵੀਚਾਰੁ ॥
kudharat kavan kahaa veechaar ||
How can I describe Your Creative Power?
ਵਾਰਿਆ ਨ ਜਾਵਾ ਏਕ ਵਾਰ ॥
vaariaa na jaavaa ek vaar ||
I cannot even once be a sacrifice to You.
ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸਾਈ ਭਲੀ ਕਾਰ ॥
jo tudh bhaavai saiee bhalee kaar ||
Whatever pleases You is the only good done,
ਤੂ ਸਦਾ ਸਲਾਮਤਿ ਨਿਰੰਕਾਰ ॥੧੯॥
too sadhaa salaamat nira(n)kaar ||19||
You, Eternal and Formless One. ||19||
ਭਰੀਐ ਹਥੁ ਪੈਰੁ ਤਨੁ ਦੇਹ ॥
bhareeaai hath pair tan dheh ||
When the hands and the feet and the body are dirty,
ਪਾਣੀ ਧੋਤੈ ਉਤਰਸੁ ਖੇਹ ॥
paanee dhotai utaras kheh ||
water can wash away the dirt.
ਮੂਤ ਪਲੀਤੀ ਕਪੜੁ ਹੋਇ ॥
moot paleetee kapaR hoi ||
When the clothes are soiled and stained by urine,
ਦੇ ਸਾਬੂਣੁ ਲਈਐ ਓਹੁ ਧੋਇ ॥
dhe saaboon lieeaai oh dhoi ||
soap can wash them clean.
ਭਰੀਐ ਮਤਿ ਪਾਪਾ ਕੈ ਸੰਗਿ ॥
bhareeaai mat paapaa kai sa(n)g ||
But when the intellect is stained and polluted by sin,
ਓਹੁ ਧੋਪੈ ਨਾਵੈ ਕੈ ਰੰਗਿ ॥
oh dhopai naavai kai ra(n)g ||
it can only be cleansed by the Love of the Name.
ਪੁੰਨੀ ਪਾਪੀ ਆਖਣੁ ਨਾਹਿ ॥
pu(n)nee paapee aakhan naeh ||
Virtue and vice do not come by mere words;
ਕਰਿ ਕਰਿ ਕਰਣਾ ਲਿਖਿ ਲੈ ਜਾਹੁ ॥
kar kar karanaa likh lai jaahu ||
actions repeated, over and over again, are engraved on the soul.
ਆਪੇ ਬੀਜਿ ਆਪੇ ਹੀ ਖਾਹੁ ॥
aape beej aape hee khaahu ||
You shall harvest what you plant.
ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੀ ਆਵਹੁ ਜਾਹੁ ॥੨੦॥
naanak hukamee aavahu jaahu ||20||
O Nanak, by the Hukam of God's Command, we come and go in reincarnation. ||20||
ਤੀਰਥੁ ਤਪੁ ਦਇਆ ਦਤੁ ਦਾਨੁ ॥
teerath tap dhiaa dhat dhaan ||
Pilgrimages, austere discipline, compassion and charity
ਜੇ ਕੋ ਪਾਵੈ ਤਿਲ ਕਾ ਮਾਨੁ ॥
je ko paavai til kaa maan ||
these, by themselves, bring only an iota of merit.
ਸੁਣਿਆ ਮੰਨਿਆ ਮਨਿ ਕੀਤਾ ਭਾਉ ॥
suniaa ma(n)niaa man keetaa bhaau ||
Listening and believing with love and humility in your mind,
ਅੰਤਰਗਤਿ ਤੀਰਥਿ ਮਲਿ ਨਾਉ ॥
a(n)taragat teerath mal naau ||
cleanse yourself with the Name, at the sacred shrine deep within.
ਸਭਿ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ਮੈ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥
sabh gun tere mai naahee koi ||
All virtues are Yours, Lord, I have none at all.
ਵਿਣੁ ਗੁਣ ਕੀਤੇ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਇ ॥
vin gun keete bhagat na hoi ||
Without virtue, there is no devotional worship.
ਸੁਅਸਤਿ ਆਥਿ ਬਾਣੀ ਬਰਮਾਉ ॥
suasat aath baanee baramaau ||
I bow to the Lord of the World, to His Word, to Brahma the Creator.
ਸਤਿ ਸੁਹਾਣੁ ਸਦਾ ਮਨਿ ਚਾਉ ॥
sat suhaan sadhaa man chaau ||
He is Beautiful, True and Eternally Joyful.
ਕਵਣੁ ਸੁ ਵੇਲਾ ਵਖਤੁ ਕਵਣੁ ਕਵਣ ਥਿਤਿ ਕਵਣੁ ਵਾਰੁ ॥
kavanu su velaa vakhat kavan kavan thit kavan vaar ||
What was that time, and what was that moment? What was that day, and what was that date?
ਕਵਣਿ ਸਿ ਰੁਤੀ ਮਾਹੁ ਕਵਣੁ ਜਿਤੁ ਹੋਆ ਆਕਾਰੁ ॥
kavan s rutee maahu kavan jit hoaa aakaar ||
What was that season, and what was that month, when the Universe was created?
ਵੇਲ ਨ ਪਾਈਆ ਪੰਡਤੀ ਜਿ ਹੋਵੈ ਲੇਖੁ ਪੁਰਾਣੁ ॥
vel na paieeaa pa(n)ddatee j hovai lekh puraan ||
The Pandits, the religious scholars, cannot find that time, even if it is written in the Puraanas.
ਵਖਤੁ ਨ ਪਾਇਓ ਕਾਦੀਆ ਜਿ ਲਿਖਨਿ ਲੇਖੁ ਕੁਰਾਣੁ ॥
vakhat na paio kaadheeaa j likhan lekh kuraan ||
That time is not known to the Qazis, who study the Koran.
ਥਿਤਿ ਵਾਰੁ ਨਾ ਜੋਗੀ ਜਾਣੈ ਰੁਤਿ ਮਾਹੁ ਨਾ ਕੋਈ ॥
thit vaar naa jogee jaanai rut maahu naa koiee ||
The day and the date are not known to the Yogis, nor is the month or the season.
ਜਾ ਕਰਤਾ ਸਿਰਠੀ ਕਉ ਸਾਜੇ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਸੋਈ ॥
jaa karataa siraThee kau saaje aape jaanai soiee ||
The Creator who created this creation-only He Himself knows.
ਕਿਵ ਕਰਿ ਆਖਾ ਕਿਵ ਸਾਲਾਹੀ ਕਿਉ ਵਰਨੀ ਕਿਵ ਜਾਣਾ ॥
kiv kar aakhaa kiv saalaahee kiau varanee kiv jaanaa ||
How can we speak of Him? How can we praise Him? How can we describe Him? How can we know Him?