ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa pehilaa ||
Shalok, First Mehla:
ਨਾਨਕ ਮੇਰੁ ਸਰੀਰ ਕਾ ਇਕੁ ਰਥੁ ਇਕੁ ਰਥਵਾਹੁ ॥
naanak mer sareer kaa ik rath ik rathavaahu ||
O Nanak, the soul of the body has one chariot and one charioteer.
ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਫੇਰਿ ਵਟਾਈਅਹਿ ਗਿਆਨੀ ਬੁਝਹਿ ਤਾਹਿ ॥
jug jug fer vaTaie'eeh giaanee bujheh taeh ||
In age after age they change; the spiritually wise understand this.
ਸਤਜੁਗਿ ਰਥੁ ਸੰਤੋਖ ਕਾ ਧਰਮੁ ਅਗੈ ਰਥਵਾਹੁ ॥
satajug rath sa(n)tokh kaa dharam agai rathavaahu ||
In the Golden Age of Sat Yuga, contentment was the chariot and righteousness the charioteer.
ਤ੍ਰੇਤੈ ਰਥੁ ਜਤੈ ਕਾ ਜੋਰੁ ਅਗੈ ਰਥਵਾਹੁ ॥
tretai rath jatai kaa jor agai rathavaahu ||
In the Silver Age of Traytaa Yuga, celibacy was the chariot and power the charioteer.
ਦੁਆਪੁਰਿ ਰਥੁ ਤਪੈ ਕਾ ਸਤੁ ਅਗੈ ਰਥਵਾਹੁ ॥
dhuaapur rath tapai kaa sat agai rathavaahu ||
In the Brass Age of Dwaapar Yuga, penance was the chariot and truth the charioteer.
ਕਲਜੁਗਿ ਰਥੁ ਅਗਨਿ ਕਾ ਕੂੜੁ ਅਗੈ ਰਥਵਾਹੁ ॥੧॥
kalajug rath agan kaa kooR agai rathavaahu ||1||
In the Iron Age of Kali Yuga, fire is the chariot and falsehood the charioteer. ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa pehilaa ||
First Mehla:
ਸਾਮ ਕਹੈ ਸੇਤੰਬਰੁ ਸੁਆਮੀ ਸਚ ਮਹਿ ਆਛੈ ਸਾਚਿ ਰਹੇ ॥ ਸਭੁ ਕੋ ਸਚਿ ਸਮਾਵੈ ॥
saam kahai seta(n)bar suaamee sach meh aachhai saach rahe || sabh ko sach samaavai ||
The Sama Veda says that the Lord Master is robed in white; in the Age of Truth, everyone desired Truth, abided in Truth, and was merged in the Truth.
ਰਿਗੁ ਕਹੈ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥
rig kahai rahiaa bharapoor ||
The Rig Veda says that God is permeating and pervading everywhere;
ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਦੇਵਾ ਮਹਿ ਸੂਰੁ ॥
raam naam dhevaa meh soor ||
among the deities, the Lord's Name is the most exalted.
ਨਾਇ ਲਇਐ ਪਰਾਛਤ ਜਾਹਿ ॥
nai liaai paraachhat jaeh ||
Chanting the Name, sins depart;
ਨਾਨਕ ਤਉ ਮੋਖੰਤਰੁ ਪਾਹਿ ॥
naanak tau mokha(n)tar paeh ||
O Nanak, then, one obtains salvation.
ਜੁਜ ਮਹਿ ਜੋਰਿ ਛਲੀ ਚੰਦ੍ਰਾਵਲਿ ਕਾਨੑ ਕ੍ਰਿਸਨੁ ਜਾਦਮੁ ਭਇਆ ॥
juj meh jor chhalee cha(n)dhraaval kaan(h) kirasan jaadham bhiaa ||
In the Jujar Veda, Kaan Krishna of the Yaadva tribe seduced Chandraavali by force.
ਪਾਰਜਾਤੁ ਗੋਪੀ ਲੈ ਆਇਆ ਬਿੰਦ੍ਰਾਬਨ ਮਹਿ ਰੰਗੁ ਕੀਆ ॥
paarajaat gopee lai aaiaa bi(n)dhraaban meh ra(n)g keeaa ||
He brought the Elysian Tree for his milk-maid, and revelled in Brindaaban.
ਕਲਿ ਮਹਿ ਬੇਦੁ ਅਥਰਬਣੁ ਹੂਆ ਨਾਉ ਖੁਦਾਈ ਅਲਹੁ ਭਇਆ ॥
kal meh bedh atharaban hooaa naau khudhaiee alahu bhiaa ||
In the Dark Age of Kali Yuga, the Atharva Veda became prominent; Allah became the Name of God.
ਨੀਲ ਬਸਤ੍ਰ ਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਰੇ ਤੁਰਕ ਪਠਾਣੀ ਅਮਲੁ ਕੀਆ ॥
neel basatr le kapaRe pahire turak paThaanee amal keeaa ||
Men began to wear blue robes and garments; Turks and Pat'haans assumed power.
ਚਾਰੇ ਵੇਦ ਹੋਏ ਸਚਿਆਰ ॥
chaare vedh hoe sachiaar ||
The four Vedas each claim to be true.
ਪੜਹਿ ਗੁਣਹਿ ਤਿਨੑ ਚਾਰ ਵੀਚਾਰ ॥
paReh guneh tin(h) chaar veechaar ||
Reading and studying them, four doctrines are found.
ਭਾਉ ਭਗਤਿ ਕਰਿ ਨੀਚੁ ਸਦਾਏ ॥ ਤਉ ਨਾਨਕ ਮੋਖੰਤਰੁ ਪਾਏ ॥੨॥
bhaau bhagat kar neech sadhaae || tau naanak mokha(n)tar paae ||2||
With loving devotional worship, abiding in humility, O Nanak, salvation is attained. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਟਹੁ ਵਾਰਿਆ ਜਿਤੁ ਮਿਲਿਐ ਖਸਮੁ ਸਮਾਲਿਆ ॥
satigur viTahu vaariaa jit miliaai khasam samaaliaa ||
I am a sacrifice to the True Guru; meeting Him, I have come to cherish the Lord Master.
ਜਿਨਿ ਕਰਿ ਉਪਦੇਸੁ ਗਿਆਨ ਅੰਜਨੁ ਦੀਆ ਇਨੑੀ ਨੇਤ੍ਰੀ ਜਗਤੁ ਨਿਹਾਲਿਆ ॥
jin kar upadhes giaan a(n)jan dheeaa in(h)ee netree jagat nihaaliaa ||
He has taught me and given me the healing ointment of spiritual wisdom, and with these eyes, I behold the world.
ਖਸਮੁ ਛੋਡਿ ਦੂਜੈ ਲਗੇ ਡੁਬੇ ਸੇ ਵਣਜਾਰਿਆ ॥
khasam chhodd dhoojai lage ddube se vanajaariaa ||
Those dealers who abandon their Lord and Master and attach themselves to another, are drowned.
ਸਤਿਗੁਰੂ ਹੈ ਬੋਹਿਥਾ ਵਿਰਲੈ ਕਿਨੈ ਵੀਚਾਰਿਆ ॥
satiguroo hai bohithaa viralai kinai veechaariaa ||
The True Guru is the boat, but few are those who realize this.
ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰਿਆ ॥੧੩॥
kar kirapaa paar utaariaa ||13||
Granting His Grace, He carries them across. ||13||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa pehilaa ||
Shalok, First Mehla:
ਸਿੰਮਲ ਰੁਖੁ ਸਰਾਇਰਾ ਅਤਿ ਦੀਰਘ ਅਤਿ ਮੁਚੁ ॥
si(n)mal rukh sarairaa at dheeragh at much ||
The simmal tree is straight as an arrow; it is very tall, and very thick.
ਓਇ ਜਿ ਆਵਹਿ ਆਸ ਕਰਿ ਜਾਹਿ ਨਿਰਾਸੇ ਕਿਤੁ ॥
oi j aaveh aas kar jaeh niraase kit ||
But those birds which visit it hopefully, depart disappointed.
ਫਲ ਫਿਕੇ ਫੁਲ ਬਕਬਕੇ ਕੰਮਿ ਨ ਆਵਹਿ ਪਤ ॥
fal fike ful bakabake ka(n)m na aaveh pat ||
Its fruits are tasteless, its flowers are nauseating, and its leaves are useless.
ਮਿਠਤੁ ਨੀਵੀ ਨਾਨਕਾ ਗੁਣ ਚੰਗਿਆਈਆ ਤਤੁ ॥
miThat neevee naanakaa gun cha(n)giaaieeaa tat ||
Sweetness and humility, O Nanak, are the essence of virtue and goodness.
ਸਭੁ ਕੋ ਨਿਵੈ ਆਪ ਕਉ ਪਰ ਕਉ ਨਿਵੈ ਨ ਕੋਇ ॥
sabh ko nivai aap kau par kau nivai na koi ||
Everyone bows down to himself; no one bows down to another.
ਧਰਿ ਤਾਰਾਜੂ ਤੋਲੀਐ ਨਿਵੈ ਸੁ ਗਉਰਾ ਹੋਇ ॥
dhar taaraajoo toleeaai nivai su gauraa hoi ||
When something is placed on the balancing scale and weighed, the side which descends is heavier.
ਅਪਰਾਧੀ ਦੂਣਾ ਨਿਵੈ ਜੋ ਹੰਤਾ ਮਿਰਗਾਹਿ ॥
aparaadhee dhoonaa nivai jo ha(n)taa miragaeh ||
The sinner, like the deer hunter, bows down twice as much.
ਸੀਸਿ ਨਿਵਾਇਐ ਕਿਆ ਥੀਐ ਜਾ ਰਿਦੈ ਕੁਸੁਧੇ ਜਾਹਿ ॥੧॥
sees nivaiaai kiaa theeaai jaa ridhai kusudhe jaeh ||1||
But what can be achieved by bowing the head, when the heart is impure? ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa pehilaa ||
First Mehla:
ਪੜਿ ਪੁਸਤਕ ਸੰਧਿਆ ਬਾਦੰ ॥
paR pusatak sa(n)dhiaa baadha(n) ||
You read your books and say your prayers, and then engage in debate;
ਸਿਲ ਪੂਜਸਿ ਬਗੁਲ ਸਮਾਧੰ ॥
sil poojas bagul samaadha(n) ||
you worship stones and sit like a stork, pretending to be in Samaadhi.
ਮੁਖਿ ਝੂਠ ਬਿਭੂਖਣ ਸਾਰੰ ॥
mukh jhooTh bibhookhan saara(n) ||
With your mouth you utter falsehood, and you adorn yourself with precious decorations;
ਤ੍ਰੈਪਾਲ ਤਿਹਾਲ ਬਿਚਾਰੰ ॥
traipaal tihaal bichaara(n) ||
you recite the three lines of the Gayatri three times a day.
ਗਲਿ ਮਾਲਾ ਤਿਲਕੁ ਲਿਲਾਟੰ ॥
gal maalaa tilak lilaaTa(n) ||
Around your neck is a rosary, and on your forehead is a sacred mark;
ਦੁਇ ਧੋਤੀ ਬਸਤ੍ਰ ਕਪਾਟੰ ॥
dhui dhotee basatr kapaaTa(n) ||
upon your head is a turban, and you wear two loin cloths.
ਜੇ ਜਾਣਸਿ ਬ੍ਰਹਮੰ ਕਰਮੰ ॥
je jaanas brahama(n) karama(n) ||
If you knew the nature of God,
ਸਭਿ ਫੋਕਟ ਨਿਸਚਉ ਕਰਮੰ ॥
sabh fokaT nisachau karama(n) ||
you would know that all of these beliefs and rituals are in vain.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਨਿਹਚਉ ਧਿਆਵੈ ॥
kahu naanak nihachau dhiaavai ||
Says Nanak, meditate with deep faith;
ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਵਾਟ ਨ ਪਾਵੈ ॥੨॥
vin satigur vaaT na paavai ||2||
without the True Guru, no one finds the Way. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਕਪੜੁ ਰੂਪੁ ਸੁਹਾਵਣਾ ਛਡਿ ਦੁਨੀਆ ਅੰਦਰਿ ਜਾਵਣਾ ॥
kapaR roop suhaavanaa chhadd dhuneeaa a(n)dhar jaavanaa ||
Abandoning the world of beauty, and beautiful clothes, one must depart.
ਮੰਦਾ ਚੰਗਾ ਆਪਣਾ ਆਪੇ ਹੀ ਕੀਤਾ ਪਾਵਣਾ ॥
ma(n)dhaa cha(n)gaa aapanaa aape hee keetaa paavanaa ||
He obtains the rewards of his good and bad deeds.
ਹੁਕਮ ਕੀਏ ਮਨਿ ਭਾਵਦੇ ਰਾਹਿ ਭੀੜੈ ਅਗੈ ਜਾਵਣਾ ॥
hukam ke'ee man bhaavadhe raeh bheeRai agai jaavanaa ||
He may issue whatever commands he wishes, but he shall have to take to the narrow path hereafter.