ਨਾਰਦ ਸਾਰਦ ਕਰਹਿ ਖਵਾਸੀ ॥
naaradh saaradh kareh khavaasee ||
Naarada the sage, and Shaarada the goddess of knowledge, serve the Lord.
ਪਾਸਿ ਬੈਠੀ ਬੀਬੀ ਕਵਲਾ ਦਾਸੀ ॥੨॥
paas baiThee beebee kavalaa dhaasee ||2||
The goddess Lakhshmi sits by Him as His slave. ||2||
ਕੰਠੇ ਮਾਲਾ ਜਿਹਵਾ ਰਾਮੁ ॥
ka(n)The maalaa jihavaa raam ||
The mala is around my neck, and the Lord's Name is upon my tongue.
ਸਹੰਸ ਨਾਮੁ ਲੈ ਲੈ ਕਰਉ ਸਲਾਮੁ ॥੩॥
saha(n)s naam lai lai karau salaam ||3||
I repeat the Naam, the Name of the Lord, a thousand times, and bow in reverence to Him. ||3||
ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਰਾਮ ਗੁਨ ਗਾਵਉ ॥
kahat kabeer raam gun gaavau ||
Says Kabeer, I sing the Glorious Praises of the Lord;
ਹਿੰਦੂ ਤੁਰਕ ਦੋਊ ਸਮਝਾਵਉ ॥੪॥੪॥੧੩॥
hi(n)dhoo turak dhouoo samajhaavau ||4||4||13||
I teach both Hindus and Muslims. ||4||4||13||
ਆਸਾ ਸ੍ਰੀ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ਕੇ ਪੰਚਪਦੇ ੯ ਦੁਤੁਕੇ ੫
aasaa sree kabeer jeeau ke pa(n)chapadhe 9 dhutuke 5
Aasaa, Kabeer Jee, 9 Panch-Padhay, 5 Dho-Thukay:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaadh ||
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਪਾਤੀ ਤੋਰੈ ਮਾਲਿਨੀ ਪਾਤੀ ਪਾਤੀ ਜੀਉ ॥
paatee torai maalinee paatee paatee jeeau ||
You tear off the leaves, O gardener, but in each and every leaf, there is life.
ਜਿਸੁ ਪਾਹਨ ਕਉ ਪਾਤੀ ਤੋਰੈ ਸੋ ਪਾਹਨ ਨਿਰਜੀਉ ॥੧॥
jis paahan kau paatee torai so paahan nirajeeau ||1||
That stone idol, for which you tear off those leaves - that stone idol is lifeless. ||1||
ਭੂਲੀ ਮਾਲਨੀ ਹੈ ਏਉ ॥
bhoolee maalanee hai eau ||
In this, you are mistaken, O gardener.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਾਗਤਾ ਹੈ ਦੇਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
satigur jaagataa hai dheau ||1|| rahaau ||
The True Guru is the Living Lord. ||1||Pause||
ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਾਤੀ ਬਿਸਨੁ ਡਾਰੀ ਫੂਲ ਸੰਕਰਦੇਉ ॥
braham paatee bisan ddaaree fool sa(n)karadheau ||
Brahma is in the leaves, Vishnu is in the branches, and Shiva is in the flowers.
ਤੀਨਿ ਦੇਵ ਪ੍ਰਤਖਿ ਤੋਰਹਿ ਕਰਹਿ ਕਿਸ ਕੀ ਸੇਉ ॥੨॥
teen dhev pratakh toreh kareh kis kee seau ||2||
When you break these three gods, whose service are you performing? ||2||
ਪਾਖਾਨ ਗਢਿ ਕੈ ਮੂਰਤਿ ਕੀਨੑੀ ਦੇ ਕੈ ਛਾਤੀ ਪਾਉ ॥
paakhaan gadd kai moorat keen(h)ee dhe kai chhaatee paau ||
The sculptor carves the stone and fashions it into an idol, placing his feet upon its chest.
ਜੇ ਏਹ ਮੂਰਤਿ ਸਾਚੀ ਹੈ ਤਉ ਗੜ੍ਹਣਹਾਰੇ ਖਾਉ ॥੩॥
je eh moorat saachee hai tau gaRhanahaare khaau ||3||
If this stone god was true, it would devour the sculptor for this! ||3||
ਭਾਤੁ ਪਹਿਤਿ ਅਰੁ ਲਾਪਸੀ ਕਰਕਰਾ ਕਾਸਾਰੁ ॥
bhaat pahit ar laapasee karakaraa kaasaar ||
Rice and beans, candies, cakes and cookies
ਭੋਗਨਹਾਰੇ ਭੋਗਿਆ ਇਸੁ ਮੂਰਤਿ ਕੇ ਮੁਖ ਛਾਰੁ ॥੪॥
bhoganahaare bhogiaa is moorat ke mukh chhaar ||4||
- the priest enjoys these, while he puts ashes into the mouth of the idol. ||4||
ਮਾਲਿਨਿ ਭੂਲੀ ਜਗੁ ਭੁਲਾਨਾ ਹਮ ਭੁਲਾਨੇ ਨਾਹਿ ॥
maalin bhoolee jag bhulaanaa ham bhulaane naeh ||
The gardener is mistaken, and the world is mistaken, but I am not mistaken.
ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਹਮ ਰਾਮ ਰਾਖੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥੫॥੧॥੧੪॥
kahu kabeer ham raam raakhe kirapaa kar har rai ||5||1||14||
Says Kabeer, the Lord preserves me; the Lord, my King, has showered His Blessings upon me. ||5||1||14||
ਆਸਾ ॥
aasaa ||
Aasaa:
ਬਾਰਹ ਬਰਸ ਬਾਲਪਨ ਬੀਤੇ ਬੀਸ ਬਰਸ ਕਛੁ ਤਪੁ ਨ ਕੀਓ ॥
baareh baras baalapan beete bees baras kachh tap na keeo ||
Twelve years pass in childhood, and for another twenty years, he does not practice self-discipline and austerity.
ਤੀਸ ਬਰਸ ਕਛੁ ਦੇਵ ਨ ਪੂਜਾ ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਨਾ ਬਿਰਧਿ ਭਇਓ ॥੧॥
tees baras kachh dhev na poojaa fir pachhutaanaa biradh bhio ||1||
For another thirty years, he does not worship God in any way, and then, when he is old, he repents and regrets. ||1||
ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਕਰਤੇ ਜਨਮੁ ਗਇਓ ॥
meree meree karate janam gio ||
His life wastes away as he cries out, ""Mine, mine!""
ਸਾਇਰੁ ਸੋਖਿ ਭੁਜੰ ਬਲਇਓ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
sair sokh bhuja(n) balio ||1|| rahaau ||
The pool of his power has dried up. ||1||Pause||
ਸੂਕੇ ਸਰਵਰਿ ਪਾਲਿ ਬੰਧਾਵੈ ਲੂਣੈ ਖੇਤਿ ਹਥ ਵਾਰਿ ਕਰੈ ॥
sooke saravar paal ba(n)dhaavai loonai khet hath vaar karai ||
He makes a dam around the dried-up pool, and with his hands, he makes a fence around the harvested field.
ਆਇਓ ਚੋਰੁ ਤੁਰੰਤਹ ਲੇ ਗਇਓ ਮੇਰੀ ਰਾਖਤ ਮੁਗਧੁ ਫਿਰੈ ॥੨॥
aaio chor tura(n)teh le gio meree raakhat mugadh firai ||2||
When the thief of Death comes, he quickly carries away what the fool had tried to preserve as his own. ||2||
ਚਰਨ ਸੀਸੁ ਕਰ ਕੰਪਨ ਲਾਗੇ ਨੈਨੀ ਨੀਰੁ ਅਸਾਰ ਬਹੈ ॥
charan sees kar ka(n)pan laage nainee neer asaar bahai ||
His feet and head and hands begin to tremble, and the tears flow copiously from his eyes.
ਜਿਹਵਾ ਬਚਨੁ ਸੁਧੁ ਨਹੀ ਨਿਕਸੈ ਤਬ ਰੇ ਧਰਮ ਕੀ ਆਸ ਕਰੈ ॥੩॥
jihavaa bachan sudh nahee nikasai tab re dharam kee aas karai ||3||
His tongue has not spoken the correct words, but now, he hopes to practice religion! ||3||
ਹਰਿ ਜੀਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੈ ਲਿਵ ਲਾਵੈ ਲਾਹਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਲੀਓ ॥
har jeeau kirapaa karai liv laavai laahaa har har naam leeo ||
If the Dear Lord shows His Mercy, one enshrines love for Him, and obtains the Profit of the Lord's Name.
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹਰਿ ਧਨੁ ਪਾਇਓ ਅੰਤੇ ਚਲਦਿਆ ਨਾਲਿ ਚਲਿਓ ॥੪॥
gur parasaadhee har dhan paio a(n)te chaladhiaa naal chalio ||4||
By Guru's Grace, he receives the wealth of the Lord's Name, which alone shall go with him, when he departs in the end. ||4||
ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਸੰਤਹੁ ਅਨੁ ਧਨੁ ਕਛੂਐ ਲੈ ਨ ਗਇਓ ॥
kahat kabeer sunahu re sa(n)tahu an dhan kachhooaai lai na gio ||
Says Kabeer, listen, O Saints - he shall not take any other wealth with him.
ਆਈ ਤਲਬ ਗੋਪਾਲ ਰਾਇ ਕੀ ਮਾਇਆ ਮੰਦਰ ਛੋਡਿ ਚਲਿਓ ॥੫॥੨॥੧੫॥
aaiee talab gopaal rai kee maiaa ma(n)dhar chhodd chalio ||5||2||15||
When the summons comes from the King, the Lord of the Universe, the mortal departs, leaving behind his wealth and mansions. ||5||2||15||
ਆਸਾ ॥
aasaa ||
Aasaa:
ਕਾਹੂ ਦੀਨੑੇ ਪਾਟ ਪਟੰਬਰ ਕਾਹੂ ਪਲਘ ਨਿਵਾਰਾ ॥
kaahoo dheen(h)e paaT paTa(n)bar kaahoo palagh nivaaraa ||
To some, the Lord has given silks and satins, and to some, beds decorated with cotton ribbons.
ਕਾਹੂ ਗਰੀ ਗੋਦਰੀ ਨਾਹੀ ਕਾਹੂ ਖਾਨ ਪਰਾਰਾ ॥੧॥
kaahoo garee godharee naahee kaahoo khaan paraaraa ||1||
Some do not even have a poor patched coat, and some live in thatched huts. ||1||
ਅਹਿਰਖ ਵਾਦੁ ਨ ਕੀਜੈ ਰੇ ਮਨ ॥
ahirakh vaadh na keejai re man ||
Do not indulge in envy and bickering, O my mind.
ਸੁਕ੍ਰਿਤੁ ਕਰਿ ਕਰਿ ਲੀਜੈ ਰੇ ਮਨ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
sukirat kar kar leejai re man ||1|| rahaau ||
By continually doing good deeds, these are obtained, O my mind. ||1||Pause||
ਕੁਮੑਾਰੈ ਏਕ ਜੁ ਮਾਟੀ ਗੂੰਧੀ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਬਾਨੀ ਲਾਈ ॥
kum(h)aarai ek ju maaTee goo(n)dhee bahu bidh baanee laiee ||
The potter works the same clay, and colors the pots in different ways.
ਕਾਹੂ ਮਹਿ ਮੋਤੀ ਮੁਕਤਾਹਲ ਕਾਹੂ ਬਿਆਧਿ ਲਗਾਈ ॥੨॥
kaahoo meh motee mukataahal kaahoo biaadh lagaiee ||2||
Into some, he sets pearls, while to others, he attaches filth. ||2||
ਸੂਮਹਿ ਧਨੁ ਰਾਖਨ ਕਉ ਦੀਆ ਮੁਗਧੁ ਕਹੈ ਧਨੁ ਮੇਰਾ ॥
soomeh dhan raakhan kau dheeaa mugadh kahai dhan meraa ||
God gave wealth to the miser for him to preserve, but the fool calls it his own.