ਬਾਬਾ ਆਵਹੁ ਭਾਈਹੋ ਗਲਿ ਮਿਲਹ ਮਿਲਿ ਮਿਲਿ ਦੇਹ ਆਸੀਸਾ ਹੇ ॥
baabaa aavahu bhaieeho gal mileh mil mil dheh aaseesaa he ||
Come, O Baba, and Siblings of Destiny - let's join together; take me in your arms, and bless me with your prayers.
ਬਾਬਾ ਸਚੜਾ ਮੇਲੁ ਨ ਚੁਕਈ ਪ੍ਰੀਤਮ ਕੀਆ ਦੇਹ ਅਸੀਸਾ ਹੇ ॥
baabaa sachaRaa mel na chukiee preetam keeaa dheh aseesaa he ||
O Baba, union with the True Lord cannot be broken; bless me with your prayers for union with my Beloved.
ਆਸੀਸਾ ਦੇਵਹੋ ਭਗਤਿ ਕਰੇਵਹੋ ਮਿਲਿਆ ਕਾ ਕਿਆ ਮੇਲੋ ॥
aaseesaa dhevaho bhagat karevaho miliaa kaa kiaa melo ||
Bless me with your prayers, that I may perform devotional worship service to my Lord; for those already united with Him, what is there to unite?
ਇਕਿ ਭੂਲੇ ਨਾਵਹੁ ਥੇਹਹੁ ਥਾਵਹੁ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਸਚੁ ਖੇਲੋ ॥
eik bhoole naavahu thehahu thaavahu gur sabadhee sach khelo ||
Some have wandered away from the Name of the Lord, and lost the Path. The Word of the Guru's Shabad is the true game.
ਜਮ ਮਾਰਗਿ ਨਹੀ ਜਾਣਾ ਸਬਦਿ ਸਮਾਣਾ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਸਾਚੈ ਵੇਸੇ ॥
jam maarag nahee jaanaa sabadh samaanaa jug jug saachai vese ||
Do not go on Death's path; remain merged in the Word of the Shabad, the true form throughout the ages.
ਸਾਜਨ ਸੈਣ ਮਿਲਹੁ ਸੰਜੋਗੀ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਖੋਲੇ ਫਾਸੇ ॥੨॥
saajan sain milahu sa(n)jogee gur mil khole faase ||2||
Through good fortune, we meet such friends and relatives, who meet with the Guru, and escape the noose of Death. ||2||
ਬਾਬਾ ਨਾਂਗੜਾ ਆਇਆ ਜਗ ਮਹਿ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਲੇਖੁ ਲਿਖਾਇਆ ॥
baabaa naa(n)gaRaa aaiaa jag meh dhukh sukh lekh likhaiaa ||
O Baba, we come into the world naked, into pain and pleasure, according to the record of our account.
ਲਿਖਿਅੜਾ ਸਾਹਾ ਨਾ ਟਲੈ ਜੇਹੜਾ ਪੁਰਬਿ ਕਮਾਇਆ ॥
likhiaRaa saahaa naa Talai jehaRaa purab kamaiaa ||
The call of our pre-ordained destiny cannot be altered; it follows from our past actions.
ਬਹਿ ਸਾਚੈ ਲਿਖਿਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਬਿਖਿਆ ਜਿਤੁ ਲਾਇਆ ਤਿਤੁ ਲਾਗਾ ॥
beh saachai likhiaa a(n)mrit bikhiaa jit laiaa tit laagaa ||
The True Lord sits and writes of ambrosial nectar, and bitter poison; as the Lord attaches us, so are we attached.
ਕਾਮਣਿਆਰੀ ਕਾਮਣ ਪਾਏ ਬਹੁ ਰੰਗੀ ਗਲਿ ਤਾਗਾ ॥
kaamaniaaree kaaman paae bahu ra(n)gee gal taagaa ||
The Charmer, Maya, has worked her charms, and the multi-colored thread is around everyone's neck.
ਹੋਛੀ ਮਤਿ ਭਇਆ ਮਨੁ ਹੋਛਾ ਗੁੜੁ ਸਾ ਮਖੀ ਖਾਇਆ ॥
hochhee mat bhiaa man hochhaa guR saa makhee khaiaa ||
Through shallow intellect, the mind becomes shallow, and one eats the fly, along with the sweets.
ਨਾ ਮਰਜਾਦੁ ਆਇਆ ਕਲਿ ਭੀਤਰਿ ਨਾਂਗੋ ਬੰਧਿ ਚਲਾਇਆ ॥੩॥
naa marajaadh aaiaa kal bheetar naa(n)go ba(n)dh chalaiaa ||3||
Contrary to custom, he comes into the Dark Age of Kali Yuga naked, and naked he is bound down and sent away again. ||3||
ਬਾਬਾ ਰੋਵਹੁ ਜੇ ਕਿਸੈ ਰੋਵਣਾ ਜਾਨੀਅੜਾ ਬੰਧਿ ਪਠਾਇਆ ਹੈ ॥
baabaa rovahu je kisai rovanaa jaaneeaRaa ba(n)dh paThaiaa hai ||
O Baba, weep and mourn if you must; the beloved soul is bound and driven off.
ਲਿਖਿਅੜਾ ਲੇਖੁ ਨ ਮੇਟੀਐ ਦਰਿ ਹਾਕਾਰੜਾ ਆਇਆ ਹੈ ॥
likhiaRaa lekh na meTeeaai dhar haakaaraRaa aaiaa hai ||
The pre-ordained record of destiny cannot be erased; the summons has come from the Lord's Court.
ਹਾਕਾਰਾ ਆਇਆ ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਇਆ ਰੁੰਨੇ ਰੋਵਣਹਾਰੇ ॥
haakaaraa aaiaa jaa tis bhaiaa ru(n)ne rovanahaare ||
The messenger comes, when it pleases the Lord, and the mourners begin to mourn.
ਪੁਤ ਭਾਈ ਭਾਤੀਜੇ ਰੋਵਹਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਅਤਿ ਪਿਆਰੇ ॥
put bhaiee bhaateeje roveh preetam at piaare ||
Sons, brothers, nephews and very dear friends weep and wail.
ਭੈ ਰੋਵੈ ਗੁਣ ਸਾਰਿ ਸਮਾਲੇ ਕੋ ਮਰੈ ਨ ਮੁਇਆ ਨਾਲੇ ॥
bhai rovai gun saar samaale ko marai na muiaa naale ||
Let him weep, who weeps in the Fear of God, cherishing the virtues of God. No one dies with the dead.
ਨਾਨਕ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਜਾਣ ਸਿਜਾਣਾ ਰੋਵਹਿ ਸਚੁ ਸਮਾਲੇ ॥੪॥੫॥
naanak jug jug jaan sijaanaa roveh sach samaale ||4||5||
O Nanak, throughout the ages, they are known as wise, who weep, remembering the True Lord. ||4||5||
ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੩ ਮਹਲਾ ਤੀਜਾ
vaddaha(n)s mahalaa teejaa mahalaa teejaa
Wadahans, Third Mehla:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaadh ||
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਪ੍ਰਭੁ ਸਚੜਾ ਹਰਿ ਸਾਲਾਹੀਐ ਕਾਰਜੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਕਰਣੈ ਜੋਗੁ ॥
prabh sachaRaa har saalaaheeaai kaaraj sabh kichh karanai jog ||
Praise God, the True Lord; He is all-powerful to do all things.
ਸਾ ਧਨ ਰੰਡ ਨ ਕਬਹੂ ਬੈਸਈ ਨਾ ਕਦੇ ਹੋਵੈ ਸੋਗੁ ॥
saa dhan ra(n)dd na kabahoo baisiee naa kadhe hovai sog ||
The soul-bride shall never be a widow, and she shall never have to endure suffering.
ਨਾ ਕਦੇ ਹੋਵੈ ਸੋਗੁ ਅਨਦਿਨੁ ਰਸ ਭੋਗ ਸਾ ਧਨ ਮਹਲਿ ਸਮਾਣੀ ॥
naa kadhe hovai sog anadhin ras bhog saa dhan mahal samaanee ||
She shall never suffer - night and day, she enjoys pleasures; that soul-bride merges in the Mansion of her Lord's Presence.
ਜਿਨਿ ਪ੍ਰਿਉ ਜਾਤਾ ਕਰਮ ਬਿਧਾਤਾ ਬੋਲੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ॥
jin priau jaataa karam bidhaataa bole a(n)mirat baanee ||
She knows her Beloved, the Architect of karma, and she speaks words of ambrosial sweetness.
ਗੁਣਵੰਤੀਆ ਗੁਣ ਸਾਰਹਿ ਅਪਣੇ ਕੰਤ ਸਮਾਲਹਿ ਨਾ ਕਦੇ ਲਗੈ ਵਿਜੋਗੋ ॥
gunava(n)teeaa gun saareh apane ka(n)t samaaleh naa kadhe lagai vijogo ||
The virtuous soul-brides dwell on the Lord's virtues; they keep their Husband Lord in their remembrance, and so they never suffer separation from Him.
ਸਚੜਾ ਪਿਰੁ ਸਾਲਾਹੀਐ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਕਰਣੈ ਜੋਗੋ ॥੧॥
sachaRaa pir saalaaheeaai sabh kichh karanai jogo ||1||
So praise your True Husband Lord, who is all-powerful to do all things. ||1||
ਸਚੜਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੀਐ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਏ ॥
sachaRaa saahib sabadh pachhaaneeaai aape le milaae ||
The True Lord and Master is realized through the Word of His Shabad; He blends all with Himself.
ਸਾ ਧਨ ਪ੍ਰਿਅ ਕੈ ਰੰਗਿ ਰਤੀ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥
saa dhan pria kai ra(n)g ratee vichahu aap gavaae ||
That soul-bride is imbued with the Love of her Husband Lord, who banishes her self-conceit from within.
ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ਫਿਰਿ ਕਾਲੁ ਨ ਖਾਏ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ॥
vichahu aap gavaae fir kaal na khaae gurmukh eko jaataa ||
Eradicating her ego from within herself, death shall not consume her again; as Gurmukh, she knows the One Lord God.
ਕਾਮਣਿ ਇਛ ਪੁੰਨੀ ਅੰਤਰਿ ਭਿੰਨੀ ਮਿਲਿਆ ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ॥
kaaman ichh pu(n)nee a(n)tar bhi(n)nee miliaa jagajeevan dhaataa ||
The desire of the soul-bride is fulfilled; deep within herself, she is drenched in His Love. She meets the Great Giver, the Life of the World.
ਸਬਦ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ ਜੋਬਨਿ ਮਾਤੀ ਪਿਰ ਕੈ ਅੰਕਿ ਸਮਾਏ ॥
sabadh ra(n)g raatee joban maatee pir kai a(n)k samaae ||
Imbued with love for the Shabad, she is like a youth intoxicated; she merges into the very being of her Husband Lord.
ਸਚੜਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੀਐ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਏ ॥੨॥
sachaRaa saahib sabadh pachhaaneeaai aape le milaae ||2||
The True Lord Master is realized through the Word of His Shabad. He blends all with Himself. ||2||
ਜਿਨੀ ਆਪਣਾ ਕੰਤੁ ਪਛਾਣਿਆ ਹਉ ਤਿਨ ਪੂਛਉ ਸੰਤਾ ਜਾਏ ॥
jinee aapanaa ka(n)t pachhaaniaa hau tin poochhau sa(n)taa jaae ||
Those who have realized their Husband Lord - I go and ask those Saints about Him.