ਨਾਨਕ ਸਾ ਧਨ ਮਿਲੈ ਮਿਲਾਈ ਪਿਰੁ ਅੰਤਰਿ ਸਦਾ ਸਮਾਲੇ ॥
naanak saa dhan milai milaiee pir a(n)tar sadhaa samaale ||
O Nanak, that soul-bride is united in Union; she cherishes her Beloved Husband forever, deep within herself.
ਇਕਿ ਰੋਵਹਿ ਪਿਰਹਿ ਵਿਛੁੰਨੀਆ ਅੰਧੀ ਨ ਜਾਣੈ ਪਿਰੁ ਹੈ ਨਾਲੇ ॥੪॥੨॥
eik roveh pireh vichhu(n)neeaa a(n)dhee na jaanai pir hai naale ||4||2||
Some weep and wail, separated from their Husband Lord; the blind ones do not know that their Husband is with them. ||4||2||
ਵਡਹੰਸੁ ਮਃ ੩ ॥
vaddaha(n)s mahalaa teejaa ||
Wadahans, Third Mehla:
ਰੋਵਹਿ ਪਿਰਹਿ ਵਿਛੁੰਨੀਆ ਮੈ ਪਿਰੁ ਸਚੜਾ ਹੈ ਸਦਾ ਨਾਲੇ ॥
roveh pireh vichhu(n)neeaa mai pir sachaRaa hai sadhaa naale ||
Those who are separated from their Beloved Husband Lord weep and wail, but my True Husband Lord is always with me.
ਜਿਨੀ ਚਲਣੁ ਸਹੀ ਜਾਣਿਆ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲੇ ॥
jinee chalan sahee jaaniaa satigur seveh naam samaale ||
Those who know that they must depart, serve the True Guru, and dwell upon the Naam, the Name of the Lord.
ਸਦਾ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੈ ਨਾਲੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥
sadhaa naam samaale satigur hai naale satigur sev sukh paiaa ||
They dwell constantly upon the Naam, and the True Guru is with them; they serve the True Guru, and so obtain peace.
ਸਬਦੇ ਕਾਲੁ ਮਾਰਿ ਸਚੁ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵਣ ਜਾਣੁ ਨ ਹੋਇਆ ॥
sabadhe kaal maar sach ur dhaar fir aavan jaan na hoiaa ||
Through the Shabad, they kill death, and enshrine the True Lord within their hearts; they shall not have to come and go again.
ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੀ ਨਾਈ ਵੇਖੈ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲੇ ॥
sachaa saahib sachee naiee vekhai nadhar nihaale ||
True is the Lord and Master, and True is His Name; bestowing His Gracious Glance, one is enraptured.
ਰੋਵਹਿ ਪਿਰਹੁ ਵਿਛੁੰਨੀਆ ਮੈ ਪਿਰੁ ਸਚੜਾ ਹੈ ਸਦਾ ਨਾਲੇ ॥੧॥
roveh pirahu vichhu(n)neeaa mai pir sachaRaa hai sadhaa naale ||1||
Those who are separated from their Beloved Husband Lord weep and wail, but my True Husband Lord is always with me. ||1||
ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਭ ਦੂ ਊਚਾ ਹੈ ਕਿਵ ਮਿਲਾਂ ਪ੍ਰੀਤਮ ਪਿਆਰੇ ॥
prabh meraa saahib sabh dhoo uoochaa hai kiv milaa(n) preetam piaare ||
God, my Lord and Master, is the highest of all; how can I meet my Dear Beloved?
ਸਤਿਗੁਰਿ ਮੇਲੀ ਤਾਂ ਸਹਜਿ ਮਿਲੀ ਪਿਰੁ ਰਾਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰੇ ॥
satigur melee taa(n) sahaj milee pir raakhiaa ur dhaare ||
When the True Guru united me, then I was naturally united with my Husband Lord, and now, I keep Him clasped to my heart.
ਸਦਾ ਉਰ ਧਾਰੇ ਨੇਹੁ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਪਿਰੁ ਦਿਸੈ ॥
sadhaa ur dhaare neh naal piaare satigur te pir dhisai ||
I constantly, lovingly cherish my Beloved within my heart; through the True Guru, I see my Beloved.
ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਕਾ ਕਚਾ ਚੋਲਾ ਤਿਤੁ ਪੈਧੈ ਪਗੁ ਖਿਸੈ ॥
maiaa moh kaa kachaa cholaa tit paidhai pag khisai ||
The cloak of Maya's love is false; wearing it, one slips and loses his footing.
ਪਿਰ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਸੋ ਸਚਾ ਚੋਲਾ ਤਿਤੁ ਪੈਧੈ ਤਿਖਾ ਨਿਵਾਰੇ ॥
pir ra(n)g raataa so sachaa cholaa tit paidhai tikhaa nivaare ||
That cloak is true, which is dyed in the color of the Love of my Beloved; wearing it, my inner thirst is quenched.
ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਭ ਦੂ ਊਚਾ ਹੈ ਕਿਉ ਮਿਲਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਪਿਆਰੇ ॥੨॥
prabh meraa saahib sabh dhoo uoochaa hai kiau milaa preetam piaare ||2||
God, my Lord and Master, is the highest of all; how can I meet my Dear Beloved? ||2||
ਮੈ ਪ੍ਰਭੁ ਸਚੁ ਪਛਾਣਿਆ ਹੋਰ ਭੂਲੀ ਅਵਗਣਿਆਰੇ ॥
mai prabh sach pachhaaniaa hor bhoolee avaganiaare ||
I have realized my True Lord God, while the other worthless ones have gone astray.
ਮੈ ਸਦਾ ਰਾਵੇ ਪਿਰੁ ਆਪਣਾ ਸਚੜੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰੇ ॥
mai sadhaa raave pir aapanaa sachaRai sabadh veechaare ||
I dwell constantly upon my Beloved Husband Lord, and reflect upon the True Word of the Shabad.
ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰੇ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ ਨਾਰੇ ਮਿਲਿ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਪਾਇਆ ॥
sachai sabadh veechaare ra(n)g raatee naare mil satigur preetam paiaa ||
The bride reflects upon the True Shabad, and is imbued with His Love; she meets with the True Guru, and finds her Beloved.
ਅੰਤਰਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ ਸਹਜੇ ਮਾਤੀ ਗਇਆ ਦੁਸਮਨੁ ਦੂਖੁ ਸਬਾਇਆ ॥
a(n)tar ra(n)g raatee sahaje maatee giaa dhusaman dhookh sabaiaa ||
Deep within, she is imbued with His Love, and intoxicated with delight; her enemies and sufferings are all taken away.
ਅਪਨੇ ਗੁਰ ਕੰਉ ਤਨੁ ਮਨੁ ਦੀਜੈ ਤਾਂ ਮਨੁ ਭੀਜੈ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰੇ ॥
apane gur ka(n)au tan man dheejai taa(n) man bheejai tirasanaa dhookh nivaare ||
Surrender body and soul to your Guru, and then you shall become happy; your thirst and pain shall be taken away.
ਮੈ ਪਿਰੁ ਸਚੁ ਪਛਾਣਿਆ ਹੋਰ ਭੂਲੀ ਅਵਗਣਿਆਰੇ ॥੩॥
mai pir sach pachhaaniaa hor bhoolee avaganiaare ||3||
I have realized my True Lord God, while the other worthless ones have gone astray. ||3||
ਸਚੜੈ ਆਪਿ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਘੋਰ ਅੰਧਾਰੋ ॥
sachaRai aap jagat upaiaa gur bin ghor a(n)dhaaro ||
The True Lord Himself created the world; without the Guru, there is only pitch darkness.
ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ਆਪਿ ਮਿਲੈ ਆਪੇ ਦੇਇ ਪਿਆਰੋ ॥
aap milaae aap milai aape dhei piaaro ||
He Himself unites, and causes us to unite with Him; He Himself blesses us with His Love.
ਆਪੇ ਦੇਇ ਪਿਆਰੋ ਸਹਜਿ ਵਾਪਾਰੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਨਮੁ ਸਵਾਰੇ ॥
aape dhei piaaro sahaj vaapaaro gurmukh janam savaare ||
He Himself blesses us with His Love, and deals in celestial peace; the life of the Gurmukh is reformed.
ਧਨੁ ਜਗ ਮਹਿ ਆਇਆ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਸਚਿਆਰੋ ॥
dhan jag meh aaiaa aap gavaiaa dhar saachai sachiaaro ||
Blessed is his coming into the world; he banishes his self-conceit, and is acclaimed as true in the Court of the True Lord.
ਗਿਆਨਿ ਰਤਨਿ ਘਟਿ ਚਾਨਣੁ ਹੋਆ ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਪਿਆਰੋ ॥
giaan ratan ghaT chaanan hoaa naanak naam piaaro ||
The light of the jewel of spiritual wisdom shines within his heart, O Nanak, and he loves the Naam, the Name of the Lord.
ਸਚੜੈ ਆਪਿ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਘੋਰ ਅੰਧਾਰੋ ॥੪॥੩॥
sachaRai aap jagat upaiaa gur bin ghor a(n)dhaaro ||4||3||
The True Lord Himself created the world; without the Guru, there is only pitch darkness. ||4||3||
ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥
vaddaha(n)s mahalaa teejaa ||
Wadahans, Third Mehla:
ਇਹੁ ਸਰੀਰੁ ਜਜਰੀ ਹੈ ਇਸ ਨੋ ਜਰੁ ਪਹੁਚੈ ਆਏ ॥
eih sareer jajaree hai is no jar pahuchai aae ||
This body is frail; old age is overtaking it.
ਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਹੋਰੁ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਆਵੈ ਜਾਏ ॥
gur raakhe se ubare hor mar ja(n)mai aavai jaae ||
Those who are protected by the Guru are saved, while others die, to be reincarnated; they continue coming and going.
ਹੋਰਿ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਆਵਹਿ ਜਾਵਹਿ ਅੰਤਿ ਗਏ ਪਛੁਤਾਵਹਿ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਸੁਖੁ ਨ ਹੋਈ ॥
hor mar ja(n)meh aaveh jaaveh a(n)t ge pachhutaaveh bin naavai sukh na hoiee ||
Others die, to be reincarnated; they continue coming and going, and in the end, they depart regretfully. Without the Name, there is no peace.
ਐਥੈ ਕਮਾਵੈ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਵੈ ਮਨਮੁਖਿ ਹੈ ਪਤਿ ਖੋਈ ॥
aaithai kamaavai so fal paavai manmukh hai pat khoiee ||
As one acts here, so does he obtain his rewards; the self-willed manmukh loses his honor.
ਜਮ ਪੁਰਿ ਘੋਰ ਅੰਧਾਰੁ ਮਹਾ ਗੁਬਾਰੁ ਨਾ ਤਿਥੈ ਭੈਣ ਨ ਭਾਈ ॥
jam pur ghor a(n)dhaar mahaa gubaar naa tithai bhain na bhaiee ||
In the City of Death, there is pitch darkness, and huge clouds of dust; neither sister nor brother is there.
ਇਹੁ ਸਰੀਰੁ ਜਜਰੀ ਹੈ ਇਸ ਨੋ ਜਰੁ ਪਹੁਚੈ ਆਈ ॥੧॥
eih sareer jajaree hai is no jar pahuchai aaiee ||1||
This body is frail; old age is overtaking it. ||1||
ਕਾਇਆ ਕੰਚਨੁ ਤਾਂ ਥੀਐ ਜਾਂ ਸਤਿਗੁਰੁ ਲਏ ਮਿਲਾਏ ॥
kaiaa ka(n)chan taa(n) theeaai jaa(n) satigur le milaae ||
The body becomes like gold, when the True Guru unites one with Himself.