ਮਨਮੁਖਿ ਅੰਧ ਨ ਚੇਤਨੀ ਜਨਮਿ ਮਰਿ ਹੋਹਿ ਬਿਨਾਸਿ ॥
manmukh a(n)dh na chetanee janam mar hoh binaas ||
The blind, self-willed manmukhs do not think of the Lord; they are ruined through birth and death.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਿਨੀ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਜਿਨ ਕੰਉ ਧੁਰਿ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆਸਿ ॥੨॥
naanak gurmukh tinee naam dhiaaiaa jin ka(n)au dhur poorab likhiaas ||2||
O Nanak, the Gurmukhs meditate on the Naam, the Name of the Lord; this is their destiny, pre-ordained by the Primal Lord God. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਮਾਰਾ ਭੋਜਨੁ ਛਤੀਹ ਪਰਕਾਰ ਜਿਤੁ ਖਾਇਐ ਹਮ ਕਉ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਭਈ ॥
har naam hamaaraa bhojan chhateeh parakaar jit khaiaai ham kau tirapat bhiee ||
The Lord's Name is my food; eating the thirty-six varieties of it, I am satisfied and satiated.
ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਮਾਰਾ ਪੈਨਣੁ ਜਿਤੁ ਫਿਰਿ ਨੰਗੇ ਨ ਹੋਵਹ ਹੋਰ ਪੈਨਣ ਕੀ ਹਮਾਰੀ ਸਰਧ ਗਈ ॥
har naam hamaaraa painan jit fir na(n)ge na hoveh hor painan kee hamaaree saradh giee ||
The Lord's Name is my clothing; wearing it, I shall never be naked again, and my desire to wear other clothing is gone.
ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹਮਾਰਾ ਵਣਜੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਾਪਾਰੁ ਹਰਿ ਨਾਮੈ ਕੀ ਹਮ ਕੰਉ ਸਤਿਗੁਰਿ ਕਾਰਕੁਨੀ ਦੀਈ ॥
har naam hamaaraa vanaj har naam vaapaar har naamai kee ham ka(n)au satigur kaarakunee dheeiee ||
The Lord's Name is my business, the Lord's Name is my commerce; the True Guru has blessed me with its use.
ਹਰਿ ਨਾਮੈ ਕਾ ਹਮ ਲੇਖਾ ਲਿਖਿਆ ਸਭ ਜਮ ਕੀ ਅਗਲੀ ਕਾਣਿ ਗਈ ॥
har naamai kaa ham lekhaa likhiaa sabh jam kee agalee kaan giee ||
I record the account of the Lord's Name, and I shall not be subject to death again.
ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਿਨੈ ਵਿਰਲੈ ਧਿਆਇਆ ਜਿਨ ਕੰਉ ਧੁਰਿ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਲਿਖਤੁ ਪਈ ॥੧੭॥
har kaa naam gurmukh kinai viralai dhiaaiaa jin ka(n)au dhur karam paraapat likhat piee ||17||
Only a few, as Gurmukh, meditate on the Lord's Name; they are blessed by the Lord, and receive their pre-ordained destiny. ||17||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa teejaa ||
Shalok, Third Mehla:
ਜਗਤੁ ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੁ ਹੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥
jagat agiaanee a(n)dh hai dhoojai bhai karam kamai ||
The world is blind and ignorant; in the love of duality, it engages in actions.
ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਜੇਤੇ ਕਰਮ ਕਰੇ ਦੁਖੁ ਲਗੈ ਤਨਿ ਧਾਇ ॥
dhoojai bhai jete karam kare dhukh lagai tan dhai ||
But those actions which are performed in the love of duality, cause only pain to the body.
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸੁਖੁ ਊਪਜੈ ਜਾ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਕਮਾਇ ॥
gur parasaadhee sukh uoopajai jaa gur kaa sabadh kamai ||
By Guru's Grace, peace wells up, when one acts according to the Word of the Guru's Shabad.
ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਕਰਮ ਕਰੇ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥
sachee baanee karam kare anadhin naam dhiaai ||
He acts according to the True Word of the Guru's Bani; night and day, he meditates on the Naam, the Name of the Lord.
ਨਾਨਕ ਜਿਤੁ ਆਪੇ ਲਾਏ ਤਿਤੁ ਲਗੇ ਕਹਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥੧॥
naanak jit aape laae tit lage kahanaa kichhoo na jai ||1||
O Nanak, as the Lord Himself engages him, so is he engaged; no one has any say in this matter. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa teejaa ||
Third Mehla:
ਹਮ ਘਰਿ ਨਾਮੁ ਖਜਾਨਾ ਸਦਾ ਹੈ ਭਗਤਿ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥
ham ghar naam khajaanaa sadhaa hai bhagat bhare bha(n)ddaaraa ||
Within the home of my own being, is the everlasting treasure of the Naam; it is a treasure house, overflowing with devotion.
ਸਤਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਜੀਅ ਕਾ ਸਦ ਜੀਵੈ ਦੇਵਣਹਾਰਾ ॥
satagur dhaataa jeea kaa sadh jeevai dhevanahaaraa ||
The True Guru is the Giver of the life of the soul; the Great Giver lives forever.
ਅਨਦਿਨੁ ਕੀਰਤਨੁ ਸਦਾ ਕਰਹਿ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਅਪਾਰਾ ॥
anadhin keeratan sadhaa kareh gur kai sabadh apaaraa ||
Night and day, I continually sing the Kirtan of the Lord's Praise, through the Infinite Word of the Guru's Shabad.
ਸਬਦੁ ਗੁਰੂ ਕਾ ਸਦ ਉਚਰਹਿ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਵਰਤਾਵਣਹਾਰਾ ॥
sabadh guroo kaa sadh uchareh jug jug varataavanahaaraa ||
I recite continually the Guru's Shabads, which have been effective throughout the ages.
ਇਹੁ ਮਨੂਆ ਸਦਾ ਸੁਖਿ ਵਸੈ ਸਹਜੇ ਕਰੇ ਵਾਪਾਰਾ ॥
eih manooaa sadhaa sukh vasai sahaje kare vaapaaraa ||
This mind ever abides in peace, dealing in peace and poise.
ਅੰਤਰਿ ਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ਹਰਿ ਰਤਨੁ ਹੈ ਮੁਕਤਿ ਕਰਾਵਣਹਾਰਾ ॥
a(n)tar gur giaan har ratan hai mukat karaavanahaaraa ||
Deep within me is the Guru's Wisdom, the Lord's jewel, the Bringer of liberation.
ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋ ਪਾਏ ਸੋ ਹੋਵੈ ਦਰਿ ਸਚਿਆਰਾ ॥੨॥
naanak jis no nadhar kare so paae so hovai dhar sachiaaraa ||2||
O Nanak, one who is blessed by the Lord's Glance of Grace obtains this, and is judged to be True in the Court of the Lord. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਸੋ ਗੁਰਸਿਖੁ ਕਹੀਐ ਜੋ ਸਤਿਗੁਰ ਚਰਣੀ ਜਾਇ ਪਇਆ ॥
dha(n)n dha(n)n so gursikh kaheeaai jo satigur charanee jai piaa ||
Blessed, blessed is that Sikh of the Guru, who goes and falls at the Feet of the True Guru.
ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਸੋ ਗੁਰਸਿਖੁ ਕਹੀਐ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਮੁਖਿ ਰਾਮੁ ਕਹਿਆ ॥
dha(n)n dha(n)n so gursikh kaheeaai jin har naamaa mukh raam kahiaa ||
Blessed, blessed is that Sikh of the Guru, who with his mouth, utters the Name of the Lord.
ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਸੋ ਗੁਰਸਿਖੁ ਕਹੀਐ ਜਿਸੁ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸੁਣਿਐ ਮਨਿ ਅਨਦੁ ਭਇਆ ॥
dha(n)n dha(n)n so gursikh kaheeaai jis har naam suniaai man anadh bhiaa ||
Blessed, blessed is that Sikh of the Guru, whose mind, upon hearing the Lord's Name, becomes blissful.
ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਸੋ ਗੁਰਸਿਖੁ ਕਹੀਐ ਜਿਨਿ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਾ ਕਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਲਇਆ ॥
dha(n)n dha(n)n so gursikh kaheeaai jin satigur sevaa kar har naam liaa ||
Blessed, blessed is that Sikh of the Guru, who serves the True Guru, and so obtains the Lord's Name.
ਤਿਸੁ ਗੁਰਸਿਖ ਕੰਉ ਹੰਉ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰੀ ਜੋ ਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਗੁਰਸਿਖੁ ਚਲਿਆ ॥੧੮॥
tis gursikh ka(n)au ha(n)au sadhaa namasakaaree jo gur kai bhaanai gursikh chaliaa ||18||
I bow forever in deepest respect to that Sikh of the Guru, who walks in the Way of the Guru. ||18||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa teejaa ||
Shalok, Third Mehla:
ਮਨਹਠਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਸਭ ਥਕੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥
manahaTh kinai na paio sabh thake karam kamai ||
No one has ever found the Lord through stubborn-mindedness. All have grown weary of performing such actions.
ਮਨਹਠਿ ਭੇਖ ਕਰਿ ਭਰਮਦੇ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥
manahaTh bhekh kar bharamadhe dhukh paiaa dhoojai bhai ||
Through their stubborn-mindedness, and by wearing their disguises, they are deluded; they suffer in pain from the love of duality.
ਰਿਧਿ ਸਿਧਿ ਸਭੁ ਮੋਹੁ ਹੈ ਨਾਮੁ ਨ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥
ridh sidh sabh moh hai naam na vasai man aai ||
Riches and the supernatural spiritual powers of the Siddhas are all emotional attachments; through them, the Naam, the Name of the Lord, does not come to dwell in the mind.
ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਵੈ ਅਗਿਆਨੁ ਅੰਧੇਰਾ ਜਾਇ ॥
gur sevaa te man niramal hovai agiaan a(n)dheraa jai ||
Serving the Guru, the mind becomes immaculately pure, and the darkness of spiritual ignorance is dispelled.
ਨਾਮੁ ਰਤਨੁ ਘਰਿ ਪਰਗਟੁ ਹੋਆ ਨਾਨਕ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥
naam ratan ghar paragaT hoaa naanak sahaj samai ||1||
The jewel of the Naam is revealed in the home of one's own being; O Nanak, one merges in celestial bliss. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa teejaa ||
Third Mehla: