ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੩ ॥
soraTh mahalaa teejaa ||
Sorat'h, Third Mehla:
ਹਰਿ ਜੀਉ ਤੁਧੁ ਨੋ ਸਦਾ ਸਾਲਾਹੀ ਪਿਆਰੇ ਜਿਚਰੁ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਹੈ ਸਾਸਾ ॥
har jeeau tudh no sadhaa saalaahee piaare jichar ghaT a(n)tar hai saasaa ||
Dear Beloved Lord, I praise You continually, as long as there is the breath within my body.
ਇਕੁ ਪਲੁ ਖਿਨੁ ਵਿਸਰਹਿ ਤੂ ਸੁਆਮੀ ਜਾਣਉ ਬਰਸ ਪਚਾਸਾ ॥
eik pal khin visareh too suaamee jaanau baras pachaasaa ||
If I were to forget You, for a moment, even for an instant, O Lord Master, it would be like fifty years for me.
ਹਮ ਮੂੜ ਮੁਗਧ ਸਦਾ ਸੇ ਭਾਈ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪ੍ਰਗਾਸਾ ॥੧॥
ham mooR mugadh sadhaa se bhaiee gur kai sabadh pragaasaa ||1||
I was always such a fool and an idiot, O Siblings of Destiny, but now, through the Word of the Guru's Shabad, my mind is enlightened. ||1||
ਹਰਿ ਜੀਉ ਤੁਮ ਆਪੇ ਦੇਹੁ ਬੁਝਾਈ ॥
har jeeau tum aape dheh bujhaiee ||
Dear Lord, You Yourself bestow understanding.
ਹਰਿ ਜੀਉ ਤੁਧੁ ਵਿਟਹੁ ਵਾਰਿਆ ਸਦ ਹੀ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵਿਟਹੁ ਬਲਿ ਜਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥
har jeeau tudh viTahu vaariaa sadh hee tere naam viTahu bal jaiee || rahaau ||
Dear Lord, I am forever a sacrifice to You; I am dedicated and devoted to Your Name. ||Pause||
ਹਮ ਸਬਦਿ ਮੁਏ ਸਬਦਿ ਮਾਰਿ ਜੀਵਾਲੇ ਭਾਈ ਸਬਦੇ ਹੀ ਮੁਕਤਿ ਪਾਈ ॥
ham sabadh mue sabadh maar jeevaale bhaiee sabadhe hee mukat paiee ||
I have died in the Word of the Shabad, and through the Shabad, I am dead while yet alive, O Siblings of Destiny; through the Shabad, I have been liberated.
ਸਬਦੇ ਮਨੁ ਤਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਆ ਹਰਿ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਈ ॥
sabadhe man tan niramal hoaa har vasiaa man aaiee ||
Through the Shabad, my mind and body have been purified, and the Lord has come to dwell within my mind.
ਸਬਦੁ ਗੁਰ ਦਾਤਾ ਜਿਤੁ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ਹਰਿ ਸਿਉ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥੨॥
sabadh gur dhaataa jit man raataa har siau rahiaa samaiee ||2||
The Guru is the Giver of the Shabad; my mind is imbued with it, and I remain absorbed in the Lord. ||2||
ਸਬਦੁ ਨ ਜਾਣਹਿ ਸੇ ਅੰਨੇ ਬੋਲੇ ਸੇ ਕਿਤੁ ਆਏ ਸੰਸਾਰਾ ॥
sabadh na jaaneh se a(n)ne bole se kit aae sa(n)saaraa ||
Those who do not know the Shabad are blind and deaf; why did they even bother to come into the world?
ਹਰਿ ਰਸੁ ਨ ਪਾਇਆ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਜੰਮਹਿ ਵਾਰੋ ਵਾਰਾ ॥
har ras na paiaa birathaa janam gavaiaa ja(n)meh vaaro vaaraa ||
They do not obtain the subtle essence of the Lord's elixir; they waste away their lives, and are reincarnated over and over again.
ਬਿਸਟਾ ਕੇ ਕੀੜੇ ਬਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਸਮਾਣੇ ਮਨਮੁਖ ਮੁਗਧ ਗੁਬਾਰਾ ॥੩॥
bisaTaa ke keeRe bisaTaa maeh samaane manmukh mugadh gubaaraa ||3||
The blind, idiotic, self-willed manmukhs are like maggots in manure, and in manure they rot away. ||3||
ਆਪੇ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਮਾਰਗਿ ਲਾਏ ਭਾਈ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥
aape kar vekhai maarag laae bhaiee tis bin avar na koiee ||
The Lord Himself creates us, watches over us, and places us on the Path, O Siblings of Destiny; there is no one other than Him.
ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟੈ ਭਾਈ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਈ ॥
jo dhur likhiaa su koi na meTai bhaiee karataa kare su hoiee ||
No one can erase that which is pre-ordained, O Siblings of Destiny; whatever the Creator wills, comes to pass.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਸਿਆ ਮਨ ਅੰਤਰਿ ਭਾਈ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ਕੋਈ ॥੪॥੪॥
naanak naam vasiaa man a(n)tar bhaiee avar na dhoojaa koiee ||4||4||
O Nanak, the Naam, the Name of the Lord, abides deep within the mind; O Siblings of Destiny, there is no other at all. ||4||4||
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੩ ॥
soraTh mahalaa teejaa ||
Sorat'h, Third Mehla:
ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵਹਿ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੇ ॥
gurmukh bhagat kareh prabh bhaaveh anadhin naam vakhaane ||
The Gurmukhs practice devotional worship, and become pleasing to God; night and day, they chant the Naam, the Name of the Lord.
ਭਗਤਾ ਕੀ ਸਾਰ ਕਰਹਿ ਆਪਿ ਰਾਖਹਿ ਜੋ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਣੇ ॥
bhagataa kee saar kareh aap raakheh jo terai man bhaane ||
You Yourself protect and take care of Your devotees, who are pleasing to Your Mind.
ਤੂ ਗੁਣਦਾਤਾ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ਗੁਣ ਕਹਿ ਗੁਣੀ ਸਮਾਣੇ ॥੧॥
too gunadhaataa sabadh pachhaataa gun keh gunee samaane ||1||
You are the Giver of virtue, realized through the Word of Your Shabad. Uttering Your Glories, we merge with You, O Glorious Lord. ||1||
ਮਨ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਦਾ ਸਮਾਲਿ ॥
man mere har jeeau sadhaa samaal ||
O my mind, remember always the Dear Lord.
ਅੰਤ ਕਾਲਿ ਤੇਰਾ ਬੇਲੀ ਹੋਵੈ ਸਦਾ ਨਿਬਹੈ ਤੇਰੈ ਨਾਲਿ ॥ ਰਹਾਉ ॥
a(n)t kaal teraa belee hovai sadhaa nibahai terai naal || rahaau ||
At the very last moment, He alone shall be your best friend; He shall always stand by you. ||Pause||
ਦੁਸਟ ਚਉਕੜੀ ਸਦਾ ਕੂੜੁ ਕਮਾਵਹਿ ਨਾ ਬੂਝਹਿ ਵੀਚਾਰੇ ॥
dhusaT chaukaRee sadhaa kooR kamaaveh naa boojheh veechaare ||
The gathering of the wicked enemies shall always practice falsehood; they do not contemplate understanding.
ਨਿੰਦਾ ਦੁਸਟੀ ਤੇ ਕਿਨਿ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ਹਰਣਾਖਸ ਨਖਹਿ ਬਿਦਾਰੇ ॥
ni(n)dhaa dhusaTee te kin fal paiaa haranaakhas nakheh bidhaare ||
Who can obtain fruit from the slander of evil enemies? Remember that Harnaakhash was torn apart by the Lord's claws.
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦੁ ਜਨੁ ਸਦ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਹਰਿ ਜੀਉ ਲਏ ਉਬਾਰੇ ॥੨॥
prahilaadh jan sadh har gun gaavai har jeeau le ubaare ||2||
Prahlaad, the Lord's humble servant, constantly sang the Glorious Praises of the Lord, and the Dear Lord saved him. ||2||
ਆਪਸ ਕਉ ਬਹੁ ਭਲਾ ਕਰਿ ਜਾਣਹਿ ਮਨਮੁਖਿ ਮਤਿ ਨ ਕਾਈ ॥
aapas kau bahu bhalaa kar jaaneh manmukh mat na kaiee ||
The self-willed manmukhs see themselves as being very virtuous; they have absolutely no understanding at all.
ਸਾਧੂ ਜਨ ਕੀ ਨਿੰਦਾ ਵਿਆਪੇ ਜਾਸਨਿ ਜਨਮੁ ਗਵਾਈ ॥
saadhoo jan kee ni(n)dhaa viaape jaasan janam gavaiee ||
They indulge in slander of the humble spiritual people; they waste their lives away, and then they have to depart.
ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਕਦੇ ਚੇਤਹਿ ਨਾਹੀ ਅੰਤਿ ਗਏ ਪਛੁਤਾਈ ॥੩॥
raam naam kadhe cheteh naahee a(n)t ge pachhutaiee ||3||
They never think of the Lord's Name, and in the end, they depart, regretting and repenting. ||3||
ਸਫਲੁ ਜਨਮੁ ਭਗਤਾ ਕਾ ਕੀਤਾ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਆਪਿ ਲਾਏ ॥
safal janam bhagataa kaa keetaa gur sevaa aap laae ||
The Lord makes the lives of His devotees fruitful; He Himself links them to the Guru's service.
ਸਬਦੇ ਰਾਤੇ ਸਹਜੇ ਮਾਤੇ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥
sabadhe raate sahaje maate anadhin har gun gaae ||
Imbued with the Word of the Shabad, and intoxicated with celestial bliss, night and day, they sing the Glorious Praises of the Lord.
ਨਾਨਕ ਦਾਸੁ ਕਹੈ ਬੇਨੰਤੀ ਹਉ ਲਾਗਾ ਤਿਨ ਕੈ ਪਾਏ ॥੪॥੫॥
naanak dhaas kahai bena(n)tee hau laagaa tin kai paae ||4||5||
Slave Nanak utters this prayer: O Lord, please, let me fall at their feet. ||4||5||
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੩ ॥
soraTh mahalaa teejaa ||
Sorat'h, Third Mehla:
ਸੋ ਸਿਖੁ ਸਖਾ ਬੰਧਪੁ ਹੈ ਭਾਈ ਜਿ ਗੁਰ ਕੇ ਭਾਣੇ ਵਿਚਿ ਆਵੈ ॥
so sikh sakhaa ba(n)dhap hai bhaiee j gur ke bhaane vich aavai ||
He alone is a Sikh, a friend, a relative and a sibling, who walks in the Way of the Guru's Will.
ਆਪਣੈ ਭਾਣੈ ਜੋ ਚਲੈ ਭਾਈ ਵਿਛੁੜਿ ਚੋਟਾ ਖਾਵੈ ॥
aapanai bhaanai jo chalai bhaiee vichhuR choTaa khaavai ||
One who walks according to his own will, O Siblings of Destiny, suffers separation from the Lord, and shall be punished.
ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੁਖੁ ਕਦੇ ਨ ਪਾਵੈ ਭਾਈ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਪਛੋਤਾਵੈ ॥੧॥
bin satigur sukh kadhe na paavai bhaiee fir fir pachhotaavai ||1||
Without the True Guru, peace is never obtained, O Siblings of Destiny; again and again, he regrets and repents. ||1||
ਹਰਿ ਕੇ ਦਾਸ ਸੁਹੇਲੇ ਭਾਈ ॥
har ke dhaas suhele bhaiee ||
The Lord's slaves are happy, O Siblings of Destiny.