ਤਿਨਾ ਪਿਛੈ ਛੁਟੀਐ ਪਿਆਰੇ ਜੋ ਸਾਚੀ ਸਰਣਾਇ ॥੨॥
tinaa pichhai chhuTeeaai piaare jo saachee saranai ||2||
We are saved by following those, O Beloved, who seek the Sanctuary of the True Lord. ||2||
ਮਿਠਾ ਕਰਿ ਕੈ ਖਾਇਆ ਪਿਆਰੇ ਤਿਨਿ ਤਨਿ ਕੀਤਾ ਰੋਗੁ ॥
miThaa kar kai khaiaa piaare tin tan keetaa rog ||
He thinks that his food is so sweet, O Beloved, but it makes his body ill.
ਕਉੜਾ ਹੋਇ ਪਤਿਸਟਿਆ ਪਿਆਰੇ ਤਿਸ ਤੇ ਉਪਜਿਆ ਸੋਗੁ ॥
kauRaa hoi patisaTiaa piaare tis te upajiaa sog ||
It turns out to be bitter, O Beloved, and it produces only sadness.
ਭੋਗ ਭੁੰਚਾਇ ਭੁਲਾਇਅਨੁ ਪਿਆਰੇ ਉਤਰੈ ਨਹੀ ਵਿਜੋਗੁ ॥
bhog bhu(n)chai bhulaian piaare utarai nahee vijog ||
The Lord leads him astray in the enjoyment of pleasures, O Beloved, and so his sense of separation does not depart.
ਜੋ ਗੁਰ ਮੇਲਿ ਉਧਾਰਿਆ ਪਿਆਰੇ ਤਿਨ ਧੁਰੇ ਪਇਆ ਸੰਜੋਗੁ ॥੩॥
jo gur mel udhaariaa piaare tin dhure piaa sa(n)jog ||3||
Those who meet the Guru are saved, O Beloved; this is their pre-ordained destiny. ||3||
ਮਾਇਆ ਲਾਲਚਿ ਅਟਿਆ ਪਿਆਰੇ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਹਿ ਮੂਲਿ ॥
maiaa laalach aTiaa piaare chit na aaveh mool ||
He is filled with longing for Maya, O Beloved, and so the Lord does not ever come into his mind.
ਜਿਨ ਤੂ ਵਿਸਰਹਿ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਸੁਆਮੀ ਸੇ ਤਨ ਹੋਏ ਧੂੜਿ ॥
jin too visareh paarabraham suaamee se tan hoe dhooR ||
Those who forget You, O Supreme Lord Master, their bodies turn to dust.
ਬਿਲਲਾਟ ਕਰਹਿ ਬਹੁਤੇਰਿਆ ਪਿਆਰੇ ਉਤਰੈ ਨਾਹੀ ਸੂਲੁ ॥
bilalaaT kareh bahuteriaa piaare utarai naahee sool ||
They cry out and scream horribly, O Beloved, but their torment does not end.
ਜੋ ਗੁਰ ਮੇਲਿ ਸਵਾਰਿਆ ਪਿਆਰੇ ਤਿਨ ਕਾ ਰਹਿਆ ਮੂਲੁ ॥੪॥
jo gur mel savaariaa piaare tin kaa rahiaa mool ||4||
Those who meet the Guru, and reform themselves, O Beloved, their capital remains intact. ||4||
ਸਾਕਤ ਸੰਗੁ ਨ ਕੀਜਈ ਪਿਆਰੇ ਜੇ ਕਾ ਪਾਰਿ ਵਸਾਇ ॥
saakat sa(n)g na keejiee piaare je kaa paar vasai ||
As far as possible, do not associate with the faithless cynics, O Beloved.
ਜਿਸੁ ਮਿਲਿਐ ਹਰਿ ਵਿਸਰੈ ਪਿਆਰੇ ਸੋੁ ਮੁਹਿ ਕਾਲੈ ਉਠਿ ਜਾਇ ॥
jis miliaai har visarai piaare suo muh kaalai uTh jai ||
Meeting with them, the Lord is forgotten, O Beloved, and you rise and depart with a blackened face.
ਮਨਮੁਖਿ ਢੋਈ ਨਹ ਮਿਲੈ ਪਿਆਰੇ ਦਰਗਹ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥
manmukh ddoiee neh milai piaare dharageh milai sajai ||
The self-willed manmukh finds no rest or shelter, O Beloved; in the Court of the Lord, they are punished.
ਜੋ ਗੁਰ ਮੇਲਿ ਸਵਾਰਿਆ ਪਿਆਰੇ ਤਿਨਾ ਪੂਰੀ ਪਾਇ ॥੫॥
jo gur mel savaariaa piaare tinaa pooree pai ||5||
Those who meet with the Guru, and reform themselves, O Beloved, their affairs are resolved. ||5||
ਸੰਜਮ ਸਹਸ ਸਿਆਣਪਾ ਪਿਆਰੇ ਇਕ ਨ ਚਲੀ ਨਾਲਿ ॥
sa(n)jam sahas siaanapaa piaare ik na chalee naal ||
One may have thousands of clever tricks and techniques of austere self-discipline, O Beloved, but not even one of them will go with him.
ਜੋ ਬੇਮੁਖ ਗੋਬਿੰਦ ਤੇ ਪਿਆਰੇ ਤਿਨ ਕੁਲਿ ਲਾਗੈ ਗਾਲਿ ॥
jo bemukh gobi(n)dh te piaare tin kul laagai gaal ||
Those who turn their backs on the Lord of the Universe, O Beloved, their families are stained with disgrace.
ਹੋਦੀ ਵਸਤੁ ਨ ਜਾਤੀਆ ਪਿਆਰੇ ਕੂੜੁ ਨ ਚਲੀ ਨਾਲਿ ॥
hodhee vasat na jaateeaa piaare kooR na chalee naal ||
They do not realize that they do have Him , O Beloved; falsehood will not go with them.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਿਨਾ ਮਿਲਾਇਓਨੁ ਪਿਆਰੇ ਸਾਚਾ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ॥੬॥
satigur jinaa milaion piaare saachaa naam samaal ||6||
Those who meet with the True Guru, O Beloved, dwell upon the True Name. ||6||
ਸਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਪਿਆਰੇ ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ॥
sat sa(n)tokh giaan dhiaan piaare jis no nadhar kare ||
When the Lord casts His Glance of Grace, O Beloved, one is blessed with Truth, contentment, wisdom and meditation.
ਅਨਦਿਨੁ ਕੀਰਤਨੁ ਗੁਣ ਰਵੈ ਪਿਆਰੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਿ ਪੂਰ ਭਰੇ ॥
anadhin keeratan gun ravai piaare a(n)mirat poor bhare ||
Night and day, he sings the Kirtan of the Lord's Praises, O Beloved, totally filled with Ambrosial Nectar.
ਦੁਖ ਸਾਗਰੁ ਤਿਨ ਲੰਘਿਆ ਪਿਆਰੇ ਭਵਜਲੁ ਪਾਰਿ ਪਰੇ ॥
dhukh saagar tin la(n)ghiaa piaare bhavajal paar pare ||
He crosses over the sea of pain, O Beloved, and swims across the terrifying world-ocean.
ਜਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਮੇਲਿ ਲੈਹਿ ਪਿਆਰੇ ਸੇਈ ਸਦਾ ਖਰੇ ॥੭॥
jis bhaavai tis mel laih piaare seiee sadhaa khare ||7||
One who is pleasing to His Will, He unites with Himself, O Beloved; he is forever true. ||7||
ਸੰਮ੍ਰਥ ਪੁਰਖੁ ਦਇਆਲ ਦੇਉ ਪਿਆਰੇ ਭਗਤਾ ਤਿਸ ਕਾ ਤਾਣੁ ॥
sa(n)mrath purakh dhiaal dheau piaare bhagataa tis kaa taan ||
The all-powerful Divine Lord is compassionate, O Beloved; He is the Support of His devotees.
ਤਿਸੁ ਸਰਣਾਈ ਢਹਿ ਪਏ ਪਿਆਰੇ ਜਿ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਜਾਣੁ ॥
tis saranaiee ddeh pe piaare j a(n)tarajaamee jaan ||
I seek His Sanctuary, O Beloved; He is the Inner-knower, the Searcher of hearts.
ਹਲਤੁ ਪਲਤੁ ਸਵਾਰਿਆ ਪਿਆਰੇ ਮਸਤਕਿ ਸਚੁ ਨੀਸਾਣੁ ॥
halat palat savaariaa piaare masatak sach neesaan ||
He has adorned me in this world and the next, O Beloved; He has placed the Emblem of Truth upon my forehead.
ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਕਦੇ ਨ ਵੀਸਰੈ ਪਿਆਰੇ ਨਾਨਕ ਸਦ ਕੁਰਬਾਣੁ ॥੮॥੨॥
so prabh kadhe na veesarai piaare naanak sadh kurabaan ||8||2||
I shall never forget that God, O Beloved; Nanak is forever a sacrifice to Him. ||8||2||
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੨ ਅਸਟਪਦੀਆ
soraTh mahalaa panjavaa ghar doojaa asaTapadheeaa
Sorat'h, Fifth Mehla, Second House, Ashtpadheeyaa:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaadh ||
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਪਾਠੁ ਪੜਿਓ ਅਰੁ ਬੇਦੁ ਬੀਚਾਰਿਓ ਨਿਵਲਿ ਭੁਅੰਗਮ ਸਾਧੇ ॥
paaTh paRio ar bedh beechaario nival bhua(n)gam saadhe ||
They read scriptures, and contemplate the Vedas; they practice the inner cleansing techniques of Yoga, and control of the breath.
ਪੰਚ ਜਨਾ ਸਿਉ ਸੰਗੁ ਨ ਛੁਟਕਿਓ ਅਧਿਕ ਅਹੰਬੁਧਿ ਬਾਧੇ ॥੧॥
pa(n)ch janaa siau sa(n)g na chhuTakio adhik aha(n)budh baadhe ||1||
But they cannot escape from the company of the five passions; they are increasingly bound to egotism. ||1||
ਪਿਆਰੇ ਇਨ ਬਿਧਿ ਮਿਲਣੁ ਨ ਜਾਈ ਮੈ ਕੀਏ ਕਰਮ ਅਨੇਕਾ ॥
piaare in bidh milan na jaiee mai ke'ee karam anekaa ||
O Beloved, this is not the way to meet the Lord; I have performed these rituals so many times.
ਹਾਰਿ ਪਰਿਓ ਸੁਆਮੀ ਕੈ ਦੁਆਰੈ ਦੀਜੈ ਬੁਧਿ ਬਿਬੇਕਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥
haar pario suaamee kai dhuaarai dheejai budh bibekaa || rahaau ||
I have collapsed, exhausted, at the Door of my Lord Master; I pray that He may grant me a discerning intellect. ||Pause||
ਮੋਨਿ ਭਇਓ ਕਰਪਾਤੀ ਰਹਿਓ ਨਗਨ ਫਿਰਿਓ ਬਨ ਮਾਹੀ ॥
mon bhio karapaatee rahio nagan firio ban maahee ||
One may remain silent and use his hands as begging bowls, and wander naked in the forest.
ਤਟ ਤੀਰਥ ਸਭ ਧਰਤੀ ਭ੍ਰਮਿਓ ਦੁਬਿਧਾ ਛੁਟਕੈ ਨਾਹੀ ॥੨॥
taT teerath sabh dharatee bhramio dhubidhaa chhuTakai naahee ||2||
He may make pilgrimages to river banks and sacred shrines all over the world, but his sense of duality will not leave him. ||2||