ਜੇ ਸਉ ਲੋਚੈ ਰੰਗੁ ਨ ਹੋਵੈ ਕੋਇ ॥੩॥
je sau lochai ra(n)g na hovai koi ||3||
Even if he wishes it a hundred times, he does not obtain the Lord's Love. ||3||
ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਵੈ ॥
nadhar kare taa satigur paavai ||
But if the Lord blesses him with His Glance of Grace, then he meets the True Guru.
ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਰਸਿ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਸਮਾਵੈ ॥੪॥੨॥੬॥
naanak har ras har ra(n)g samaavai ||4||2||6||
Nanak is absorbed into the subtle essence of the Lord's Love. ||4||2||6||
ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥
soohee mahalaa chauthhaa ||
Soohee, Fourth Mehla:
ਜਿਹਵਾ ਹਰਿ ਰਸਿ ਰਹੀ ਅਘਾਇ ॥
jihavaa har ras rahee aghai ||
My tongue remains satisfied with the subtle essence of the Lord.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਪੀਵੈ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥
gurmukh peevai sahaj samai ||1||
The Gurmukh drinks it in, and merges in celestial peace. ||1||
ਹਰਿ ਰਸੁ ਜਨ ਚਾਖਹੁ ਜੇ ਭਾਈ ॥
har ras jan chaakhahu je bhaiee ||
If you taste the subtle essence of the Lord, O humble Siblings of Destiny,
ਤਉ ਕਤ ਅਨਤ ਸਾਦਿ ਲੋਭਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
tau kat anat saadh lobhaiee ||1|| rahaau ||
then how can you be enticed by other flavors? ||1||Pause||
ਗੁਰਮਤਿ ਰਸੁ ਰਾਖਹੁ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥
gurmat ras raakhahu ur dhaar ||
Under Guru's Instructions, keep this subtle essence enshrined in your heart.
ਹਰਿ ਰਸਿ ਰਾਤੇ ਰੰਗਿ ਮੁਰਾਰਿ ॥੨॥
har ras raate ra(n)g muraar ||2||
Those who are imbued with the subtle essence of the Lord, are immersed in celestial bliss. ||2||
ਮਨਮੁਖਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖਿਆ ਨ ਜਾਇ ॥
manmukh har ras chaakhiaa na jai ||
The self-willed manmukh cannot even taste the subtle essence of the Lord.
ਹਉਮੈ ਕਰੈ ਬਹੁਤੀ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥੩॥
haumai karai bahutee milai sajai ||3||
He acts out in ego, and suffers terrible punishment. ||3||
ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪਾਵੈ ॥
nadhar kare taa har ras paavai ||
But if he is blessed with the Lord's Kind Mercy, then he obtains the subtle essence of the Lord.
ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਰਸਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥੪॥੩॥੭॥
naanak har ras har gun gaavai ||4||3||7||
O Nanak, absorbed in this subtle essence of the Lord, sing the Glorious Praises of the Lord. ||4||3||7||
ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੪ ਘਰੁ ੬
soohee mahalaa chauthhaa ghar chhayvaa
Soohee, Fourth Mehla, Sixth House:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaadh ||
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਨੀਚ ਜਾਤਿ ਹਰਿ ਜਪਤਿਆ ਉਤਮ ਪਦਵੀ ਪਾਇ ॥
neech jaat har japatiaa utam padhavee pai ||
When someone of low social class chants the Lord's Name, he obtains the state of highest dignity.
ਪੂਛਹੁ ਬਿਦਰ ਦਾਸੀ ਸੁਤੈ ਕਿਸਨੁ ਉਤਰਿਆ ਘਰਿ ਜਿਸੁ ਜਾਇ ॥੧॥
poochhahu bidhar dhaasee sutai kisan utariaa ghar jis jai ||1||
Go and ask Bidar, the son of a maid; Krishna himself stayed in his house. ||1||
ਹਰਿ ਕੀ ਅਕਥ ਕਥਾ ਸੁਨਹੁ ਜਨ ਭਾਈ ਜਿਤੁ ਸਹਸਾ ਦੂਖ ਭੂਖ ਸਭ ਲਹਿ ਜਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
har kee akath kathaa sunahu jan bhaiee jit sahasaa dhookh bhookh sabh leh jai ||1|| rahaau ||
Listen, O humble Siblings of Destiny, to the Unspoken Speech of the Lord; it removes all anxiety, pain and hunger. ||1||Pause||
ਰਵਿਦਾਸੁ ਚਮਾਰੁ ਉਸਤਤਿ ਕਰੇ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਨਿਮਖ ਇਕ ਗਾਇ ॥
ravidhaas chamaar usatat kare har keerat nimakh ik gai ||
Ravi Daas, the leather-worker, praised the Lord, and sang the Kirtan of His Praises each and every instant.
ਪਤਿਤ ਜਾਤਿ ਉਤਮੁ ਭਇਆ ਚਾਰਿ ਵਰਨ ਪਏ ਪਗਿ ਆਇ ॥੨॥
patit jaat utam bhiaa chaar varan pe pag aai ||2||
Although he was of low social status, he was exalted and elevated, and people of all four castes came and bowed at his feet. ||2||
ਨਾਮਦੇਅ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗੀ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਲੋਕੁ ਛੀਪਾ ਕਹੈ ਬੁਲਾਇ ॥
naamadhea preet lagee har setee lok chheepaa kahai bulai ||
Naam Dayv loved the Lord; the people called him a fabric dyer.
ਖਤ੍ਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਿਠਿ ਦੇ ਛੋਡੇ ਹਰਿ ਨਾਮਦੇਉ ਲੀਆ ਮੁਖਿ ਲਾਇ ॥੩॥
khatree braahaman piTh dhe chhodde har naamadheau leeaa mukh lai ||3||
The Lord turned His back on the high-class Kh'shaatriyas and Brahmins, and showed His face to Naam Dayv. ||3||
ਜਿਤਨੇ ਭਗਤ ਹਰਿ ਸੇਵਕਾ ਮੁਖਿ ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਤਿਨ ਤਿਲਕੁ ਕਢਾਇ ॥
jitane bhagat har sevakaa mukh aThasaTh teerath tin tilak kaddai ||
All of the devotees and servants of the Lord have the tilak, the ceremonial mark, applied to their foreheads at the sixty-eight sacred shrines of pilgrimage.
ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਤਿਨ ਕਉ ਅਨਦਿਨੁ ਪਰਸੇ ਜੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥੪॥੧॥੮॥
jan naanak tin kau anadhin parase je kirapaa kare har rai ||4||1||8||
Servant Nanak shall touch their feet night and day, if the Lord, the King, grants His Grace. ||4||1||8||
ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥
soohee mahalaa chauthhaa ||
Soohee, Fourth Mehla:
ਤਿਨੑੀ ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਆਰਾਧਿਆ ਜਿਨ ਕਉ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਲਿਖਤੁ ਲਿਲਾਰਾ ॥
tin(h)ee a(n)tar har aaraadhiaa jin kau dhur likhiaa likhat lilaaraa ||
They alone worship and adore the Lord deep within, who are blessed with such pre-ordained destiny from the very beginning of time.
ਤਿਨ ਕੀ ਬਖੀਲੀ ਕੋਈ ਕਿਆ ਕਰੇ ਜਿਨ ਕਾ ਅੰਗੁ ਕਰੇ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਕਰਤਾਰਾ ॥੧॥
tin kee bakheelee koiee kiaa kare jin kaa a(n)g kare meraa har karataaraa ||1||
What can anyone do to undermine them? My Creator Lord is on their side. ||1||
ਹਰਿ ਹਰਿ ਧਿਆਇ ਮਨ ਮੇਰੇ ਮਨ ਧਿਆਇ ਹਰਿ ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੇ ਸਭਿ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
har har dhiaai man mere man dhiaai har janam janam ke sabh dhookh nivaaranahaaraa ||1|| rahaau ||
So meditate on the Lord, Har, Har, O my mind. Meditate on the Lord, O mind; He is the Eliminator of all the pains of reincarnation. ||1||Pause||
ਧੁਰਿ ਭਗਤ ਜਨਾ ਕਉ ਬਖਸਿਆ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਭਗਤਿ ਭੰਡਾਰਾ ॥
dhur bhagat janaa kau bakhasiaa har a(n)mirat bhagat bha(n)ddaaraa ||
In the very beginning, the Lord blessed His devotees with the Ambrosial Nectar, the treasure of devotion.
ਮੂਰਖੁ ਹੋਵੈ ਸੁ ਉਨ ਕੀ ਰੀਸ ਕਰੇ ਤਿਸੁ ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਮੁਹੁ ਕਾਰਾ ॥੨॥
moorakh hovai su un kee rees kare tis halat palat muh kaaraa ||2||
Anyone who tries to compete with them is a fool; his face shall be blackened here and hereafter. ||2||
ਸੇ ਭਗਤ ਸੇ ਸੇਵਕਾ ਜਿਨਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰਾ ॥
se bhagat se sevakaa jinaa har naam piaaraa ||
They alone are devotees, and they alone are selfless servants, who love the Lord's Name.
ਤਿਨ ਕੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਸਿਰਿ ਨਿੰਦਕ ਕੈ ਪਵੈ ਛਾਰਾ ॥੩॥
tin kee sevaa te har paieeaai sir ni(n)dhak kai pavai chhaaraa ||3||
By their selfless service, they find the Lord, while ashes fall on the heads of the slanderers. ||3||
ਜਿਸੁ ਘਰਿ ਵਿਰਤੀ ਸੋਈ ਜਾਣੈ ਜਗਤ ਗੁਰ ਨਾਨਕ ਪੂਛਿ ਕਰਹੁ ਬੀਚਾਰਾ ॥
jis ghar viratee soiee jaanai jagat gur naanak poochh karahu beechaaraa ||
He alone knows this, who experiences it within the home of his own self. Ask Guru Nanak, the Guru of the world, and reflect upon it.
ਚਹੁ ਪੀੜੀ ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ ਬਖੀਲੀ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਹਰਿ ਸੇਵਕ ਭਾਇ ਨਿਸਤਾਰਾ ॥੪॥੨॥੯॥
chahu peeRee aadh jugaadh bakheelee kinai na paio har sevak bhai nisataaraa ||4||2||9||
Throughout the four generations of the Gurus, from the beginning of time and throughout the ages, no one has ever found the Lord by back-biting and undermining. Only by serving the Lord with love, is one emancipated. ||4||2||9||
ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥
soohee mahalaa chauthhaa ||
Soohee, Fourth Mehla:
ਜਿਥੈ ਹਰਿ ਆਰਾਧੀਐ ਤਿਥੈ ਹਰਿ ਮਿਤੁ ਸਹਾਈ ॥
jithai har aaraadheeaai tithai har mit sahaiee ||
Wherever the Lord is worshipped in adoration, there the Lord becomes one's friend and helper.