ਸਭ ਕੈ ਮਧਿ ਸਭ ਹੂ ਤੇ ਬਾਹਰਿ ਰਾਗ ਦੋਖ ਤੇ ਨਿਆਰੋ ॥
sabh kai madh sabh hoo te baahar raag dhokh te niaaro ||
He is inside all, and outside of all; He is untouched by love or hate.
ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਗੋਬਿੰਦ ਸਰਣਾਈ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਮਨਹਿ ਸਧਾਰੋ ॥੩॥
naanak dhaas gobi(n)dh saranaiee har preetam maneh sadhaaro ||3||
Slave Nanak has entered the Sanctuary of the Lord of the Universe; the Beloved Lord is the Support of the mind. ||3||
ਮੈ ਖੋਜਤ ਖੋਜਤ ਜੀ ਹਰਿ ਨਿਹਚਲੁ ਸੁ ਘਰੁ ਪਾਇਆ ॥
mai khojat khojat jee har nihachalu su ghar paiaa ||
I searched and searched, and found the immovable, unchanging home of the Lord.
ਸਭਿ ਅਧ੍ਰੁਵ ਡਿਠੇ ਜੀਉ ਤਾ ਚਰਨ ਕਮਲ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥
sabh adhruv ddiThe jeeau taa charan kamal chit laiaa ||
I have seen that everything is transitory and perishable, and so I have linked my consciousness to the Lotus Feet of the Lord.
ਪ੍ਰਭੁ ਅਬਿਨਾਸੀ ਹਉ ਤਿਸ ਕੀ ਦਾਸੀ ਮਰੈ ਨ ਆਵੈ ਜਾਏ ॥
prabh abinaasee hau tis kee dhaasee marai na aavai jaae ||
God is eternal and unchanging, and I am just His hand-maiden; He does not die, or come and go in reincarnation.
ਧਰਮ ਅਰਥ ਕਾਮ ਸਭਿ ਪੂਰਨ ਮਨਿ ਚਿੰਦੀ ਇਛ ਪੁਜਾਏ ॥
dharam arath kaam sabh pooran man chi(n)dhee ichh pujaae ||
He is overflowing with Dharmic faith, wealth and success; He fulfills the desires of the mind.
ਸ੍ਰੁਤਿ ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਗੁਨ ਗਾਵਹਿ ਕਰਤੇ ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਮੁਨਿ ਜਨ ਧਿਆਇਆ ॥
srut simirat gun gaaveh karate sidh saadhik mun jan dhiaaiaa ||
The Vedas and the Simritees sing the Praises of the Creator, while the Siddhas, seekers and silent sages meditate on Him.
ਨਾਨਕ ਸਰਨਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਿਧਿ ਸੁਆਮੀ ਵਡਭਾਗੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਗਾਇਆ ॥੪॥੧॥੧੧॥
naanak saran kirapaa nidh suaamee vaddabhaagee har har gaiaa ||4||1||11||
Nanak has entered the Sanctuary of his Lord and Master, the treasure of mercy; by great good fortune, he sings the Praises of the Lord, Har, Har. ||4||1||11||
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaadh ||
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਵਾਰ ਸੂਹੀ ਕੀ ਸਲੋਕਾ ਨਾਲਿ ਮਹਲਾ ੩ ॥
vaar soohee kee salokaa naal mahalaa teejaa ||
Vaar Of Soohee, With Shaloks Of The Third Mehla:
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa teejaa ||
Shalok, Third Mehla:
ਸੂਹੈ ਵੇਸਿ ਦੋਹਾਗਣੀ ਪਰ ਪਿਰੁ ਰਾਵਣ ਜਾਇ ॥
soohai ves dhohaaganee par pir raavan jai ||
In her red robes, the discarded bride goes out, seeking enjoyment with another's husband.
ਪਿਰੁ ਛੋਡਿਆ ਘਰਿ ਆਪਣੈ ਮੋਹੀ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥
pir chhoddiaa ghar aapanai mohee dhoojai bhai ||
She leaves the husband of her own home, enticed by her love of duality.
ਮਿਠਾ ਕਰਿ ਕੈ ਖਾਇਆ ਬਹੁ ਸਾਦਹੁ ਵਧਿਆ ਰੋਗੁ ॥
miThaa kar kai khaiaa bahu saadhahu vadhiaa rog ||
She finds it sweet, and eats it up; her excessive sensuality only makes her disease worse.
ਸੁਧੁ ਭਤਾਰੁ ਹਰਿ ਛੋਡਿਆ ਫਿਰਿ ਲਗਾ ਜਾਇ ਵਿਜੋਗੁ ॥
sudh bhataar har chhoddiaa fir lagaa jai vijog ||
She forsakes the Lord, her sublime Husband, and then later, she suffers the pain of separation from Him.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਪਲਟਿਆ ਹਰਿ ਰਾਤੀ ਸਾਜਿ ਸੀਗਾਰਿ ॥
gurmukh hovai su palaTiaa har raatee saaj seegaar ||
But she who becomes Gurmukh, turns away from corruption and adorns herself, attuned to the Love of the Lord.
ਸਹਜਿ ਸਚੁ ਪਿਰੁ ਰਾਵਿਆ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥
sahaj sach pir raaviaa har naamaa ur dhaar ||
She enjoys her celestial Husband Lord, and enshrines the Lord's Name within her heart.
ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਸਦਾ ਸੋੁਹਾਗਣਿ ਆਪਿ ਮੇਲੀ ਕਰਤਾਰਿ ॥
aagiaakaaree sadhaa suohaagan aap melee karataar ||
She is humble and obedient; she is His virtuous bride forever; the Creator unites her with Himself.
ਨਾਨਕ ਪਿਰੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਸਾਚਾ ਸਦਾ ਸੋੁਹਾਗਣਿ ਨਾਰਿ ॥੧॥
naanak pir paiaa har saachaa sadhaa suohaagan naar ||1||
O Nanak, she who has obtained the True Lord as her husband, is a happy soul-bride forever. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa teejaa ||
Third Mehla:
ਸੂਹਵੀਏ ਨਿਮਾਣੀਏ ਸੋ ਸਹੁ ਸਦਾ ਸਮੑਾਲਿ ॥
soohave'ee nimaane'ee so sahu sadhaa sam(h)aal ||
O meek, red-robed bride, keep your Husband Lord always in your thoughts.
ਨਾਨਕ ਜਨਮੁ ਸਵਾਰਹਿ ਆਪਣਾ ਕੁਲੁ ਭੀ ਛੁਟੀ ਨਾਲਿ ॥੨॥
naanak janam savaareh aapanaa kul bhee chhuTee naal ||2||
O Nanak, your life shall be embellished, and your generations shall be saved along with you. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਆਪੇ ਤਖਤੁ ਰਚਾਇਓਨੁ ਆਕਾਸ ਪਤਾਲਾ ॥
aape takhat rachaion aakaas pataalaa ||
He Himself established His throne, in the Akaashic ethers and the nether worlds.
ਹੁਕਮੇ ਧਰਤੀ ਸਾਜੀਅਨੁ ਸਚੀ ਧਰਮ ਸਾਲਾ ॥
hukame dharatee saajeean sachee dharam saalaa ||
By the Hukam of His Command, He created the earth, the true home of Dharma.
ਆਪਿ ਉਪਾਇ ਖਪਾਇਦਾ ਸਚੇ ਦੀਨ ਦਇਆਲਾ ॥
aap upai khapaidhaa sache dheen dhiaalaa ||
He Himself created and destroys; He is the True Lord, merciful to the meek.
ਸਭਨਾ ਰਿਜਕੁ ਸੰਬਾਹਿਦਾ ਤੇਰਾ ਹੁਕਮੁ ਨਿਰਾਲਾ ॥
sabhanaa rijak sa(n)baahidhaa teraa hukam niraalaa ||
You give sustenance to all; how wonderful and unique is the Hukam of Your Command!
ਆਪੇ ਆਪਿ ਵਰਤਦਾ ਆਪੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਾ ॥੧॥
aape aap varatadhaa aape pratipaalaa ||1||
You Yourself are permeating and pervading; You Yourself are the Cherisher. ||1||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa teejaa ||
Shalok, Third Mehla:
ਸੂਹਬ ਤਾ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜਾ ਮੰਨਿ ਲੈਹਿ ਸਚੁ ਨਾਉ ॥
soohab taa sohaaganee jaa ma(n)n laih sach naau ||
The red-robed woman becomes a happy soul-bride, only when she accepts the True Name.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਅਪਣਾ ਮਨਾਇ ਲੈ ਰੂਪੁ ਚੜੀ ਤਾ ਅਗਲਾ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ਥਾਉ ॥
satigur apanaa manai lai roop chaRee taa agalaa dhoojaa naahee thaau ||
Become pleasing to your True Guru, and you shall be totally beautified; otherwise, there is no place of rest.
ਐਸਾ ਸੀਗਾਰੁ ਬਣਾਇ ਤੂ ਮੈਲਾ ਕਦੇ ਨ ਹੋਵਈ ਅਹਿਨਿਸਿ ਲਾਗੈ ਭਾਉ ॥
aaisaa seegaar banai too mailaa kadhe na hoviee ahinis laagai bhaau ||
So decorate yourself with the decorations that will never stain, and love the Lord day and night.
ਨਾਨਕ ਸੋਹਾਗਣਿ ਕਾ ਕਿਆ ਚਿਹਨੁ ਹੈ ਅੰਦਰਿ ਸਚੁ ਮੁਖੁ ਉਜਲਾ ਖਸਮੈ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥
naanak sohaagan kaa kiaa chihan hai a(n)dhar sach mukh ujalaa khasamai maeh samai ||1||
O Nanak, what is the character of the happy soul-bride? Within her, is Truth; her face is bright and radiant, and she is absorbed in her Lord and Master. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa teejaa ||
Third Mehla:
ਲੋਕਾ ਵੇ ਹਉ ਸੂਹਵੀ ਸੂਹਾ ਵੇਸੁ ਕਰੀ ॥
lokaa ve hau soohavee soohaa ves karee ||
O people: I am in red, dressed in a red robe.
ਵੇਸੀ ਸਹੁ ਨ ਪਾਈਐ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਸ ਰਹੀ ॥
vesee sahu na paieeaai kar kar ves rahee ||
But my Husband Lord is not obtained by any robes; I have tried and tried, and given up wearing robes.
ਨਾਨਕ ਤਿਨੀ ਸਹੁ ਪਾਇਆ ਜਿਨੀ ਗੁਰ ਕੀ ਸਿਖ ਸੁਣੀ ॥
naanak tinee sahu paiaa jinee gur kee sikh sunee ||
O Nanak, they alone obtain their Husband Lord, who listen to the Guru's Teachings.
ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਥੀਐ ਇਨ ਬਿਧਿ ਕੰਤ ਮਿਲੀ ॥੨॥
jo tis bhaavai so theeaai in bidh ka(n)t milee ||2||
Whatever pleases Him, happens. In this way, the Husband Lord is met. ||2||