ਕਿਆ ਤੂ ਸੋਇਆ ਜਾਗੁ ਇਆਨਾ ॥
kiaa too soiaa jaag iaanaa ||
Why are you asleep? Wake up, you ignorant fool!
ਤੈ ਜੀਵਨੁ ਜਗਿ ਸਚੁ ਕਰਿ ਜਾਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
tai jeevan jag sach kar jaanaa ||1|| rahaau ||
You believe that your life in the world is true. ||1||Pause||
ਜਿਨਿ ਜੀਉ ਦੀਆ ਸੁ ਰਿਜਕੁ ਅੰਬਰਾਵੈ ॥
jin jeeau dheeaa su rijak a(n)baraavai ||
The One who gave you life shall also provide you with nourishment.
ਸਭ ਘਟ ਭੀਤਰਿ ਹਾਟੁ ਚਲਾਵੈ ॥
sabh ghaT bheetar haaT chalaavai ||
In each and every heart, He runs His shop.
ਕਰਿ ਬੰਦਿਗੀ ਛਾਡਿ ਮੈ ਮੇਰਾ ॥
kar ba(n)dhigee chhaadd mai meraa ||
Meditate and renounce all concepts of "I am" and "Mine."
ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਸਮੑਾਰਿ ਸਵੇਰਾ ॥੨॥
hiradhai naam sam(h)aar saveraa ||2||
Within your heart, contemplate the Naam, the Name of the Lord, sometime. ||2||
ਜਨਮੁ ਸਿਰਾਨੋ ਪੰਥੁ ਨ ਸਵਾਰਾ ॥
janam siraano pa(n)th na savaaraa ||
Your life has passed away, but you have not arranged your path.
ਸਾਂਝ ਪਰੀ ਦਹ ਦਿਸ ਅੰਧਿਆਰਾ ॥
saa(n)jh paree dheh dhis a(n)dhiaaraa ||
Evening has set in, and soon there will be darkness on all sides.
ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਨਿਦਾਨਿ ਦਿਵਾਨੇ ॥
keh ravidhaas nidhaan dhivaane ||
Says Ravi Daas, O ignorant mad-man,
ਚੇਤਸਿ ਨਾਹੀ ਦੁਨੀਆ ਫਨ ਖਾਨੇ ॥੩॥੨॥
chetas naahee dhuneeaa fan khaane ||3||2||
don't you realize, that this world is the house of death?! ||3||2||
ਸੂਹੀ ॥
soohee ||
Soohee:
ਊਚੇ ਮੰਦਰ ਸਾਲ ਰਸੋਈ ॥
uooche ma(n)dhar saal rasoiee ||
You may have lofty mansions, halls and kitchens.
ਏਕ ਘਰੀ ਫੁਨਿ ਰਹਨੁ ਨ ਹੋਈ ॥੧॥
ek gharee fun rahan na hoiee ||1||
But you cannot stay in them, even for an instant, after death. ||1||
ਇਹੁ ਤਨੁ ਐਸਾ ਜੈਸੇ ਘਾਸ ਕੀ ਟਾਟੀ ॥
eih tan aaisaa jaise ghaas kee TaaTee ||
This body is like a house of straw.
ਜਲਿ ਗਇਓ ਘਾਸੁ ਰਲਿ ਗਇਓ ਮਾਟੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
jal gio ghaas ral gio maaTee ||1|| rahaau ||
When it is burnt, it mixes with dust. ||1||Pause||
ਭਾਈ ਬੰਧ ਕੁਟੰਬ ਸਹੇਰਾ ॥ ਓਇ ਭੀ ਲਾਗੇ ਕਾਢੁ ਸਵੇਰਾ ॥੨॥
bhaiee ba(n)dh kuTa(n)b saheraa || oi bhee laage kaadd saveraa ||2||
Even relatives, family and friends begin to say, ""Take his body out, immediately!""||2||
ਘਰ ਕੀ ਨਾਰਿ ਉਰਹਿ ਤਨ ਲਾਗੀ ॥
ghar kee naar ureh tan laagee ||
And the wife of his house, who was so attached to his body and heart,
ਉਹ ਤਉ ਭੂਤੁ ਭੂਤੁ ਕਰਿ ਭਾਗੀ ॥੩॥
auh tau bhoot bhoot kar bhaagee ||3||
runs away, crying out, ""Ghost! Ghost!""||3||
ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਸਭੈ ਜਗੁ ਲੂਟਿਆ ॥
keh ravidhaas sabhai jag looTiaa ||
Says Ravi Daas, the whole world has been plundered,
ਹਮ ਤਉ ਏਕ ਰਾਮੁ ਕਹਿ ਛੂਟਿਆ ॥੪॥੩॥
ham tau ek raam keh chhooTiaa ||4||3||
but I have escaped, chanting the Name of the One Lord. ||4||3||
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaadh ||
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਰਾਗੁ ਸੂਹੀ ਬਾਣੀ ਸੇਖ ਫਰੀਦ ਜੀ ਕੀ ॥
raag soohee baanee sekh fareedh jee kee ||
Raag Soohee, The Word Of Shaykh Fareed Jee:
ਤਪਿ ਤਪਿ ਲੁਹਿ ਲੁਹਿ ਹਾਥ ਮਰੋਰਉ ॥
tap tap luh luh haath marorau ||
Burning and burning, writhing in pain, I wring my hands.
ਬਾਵਲਿ ਹੋਈ ਸੋ ਸਹੁ ਲੋਰਉ ॥
baaval hoiee so sahu lorau ||
I have gone insane, seeking my Husband Lord.
ਤੈ ਸਹਿ ਮਨ ਮਹਿ ਕੀਆ ਰੋਸੁ ॥
tai seh man meh keeaa ros ||
O my Husband Lord, You are angry with me.
ਮੁਝੁ ਅਵਗਨ ਸਹ ਨਾਹੀ ਦੋਸੁ ॥੧॥
mujh avagan seh naahee dhos ||1||
The fault is with me, and not with my Husband Lord. ||1||
ਤੈ ਸਾਹਿਬ ਕੀ ਮੈ ਸਾਰ ਨ ਜਾਨੀ ॥
tai saahib kee mai saar na jaanee ||
O my Lord and Master, I do not know Your excellence and worth.
ਜੋਬਨੁ ਖੋਇ ਪਾਛੈ ਪਛੁਤਾਨੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
joban khoi paachhai pachhutaanee ||1|| rahaau ||
Having wasted my youth, now I come to regret the past. ||1||Pause||
ਕਾਲੀ ਕੋਇਲ ਤੂ ਕਿਤ ਗੁਨ ਕਾਲੀ ॥
kaalee koil too kit gun kaalee ||
O black bird, what qualities have made you black?
ਅਪਨੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਕੇ ਹਉ ਬਿਰਹੈ ਜਾਲੀ ॥
apane preetam ke hau birahai jaalee ||
"I have been burnt by separation from my Beloved."
ਪਿਰਹਿ ਬਿਹੂਨ ਕਤਹਿ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥
pireh bihoon kateh sukh paae ||
Without her Husband Lord, how can the soul-bride ever find peace?
ਜਾ ਹੋਇ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ਤਾ ਪ੍ਰਭੂ ਮਿਲਾਏ ॥੨॥
jaa hoi kirapaal taa prabhoo milaae ||2||
When He becomes merciful, then God unites us with Himself. ||2||
ਵਿਧਣ ਖੂਹੀ ਮੁੰਧ ਇਕੇਲੀ ॥
vidhan khoohee mu(n)dh ikelee ||
The lonely soul-bride suffers in the pit of the world.
ਨਾ ਕੋ ਸਾਥੀ ਨਾ ਕੋ ਬੇਲੀ ॥
naa ko saathee naa ko belee ||
She has no companions, and no friends.
ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਭਿ ਸਾਧਸੰਗਿ ਮੇਲੀ ॥
kar kirapaa prabh saadhasa(n)g melee ||
In His Mercy, God has united me with the Saadh Sangat, the Company of the Holy.
ਜਾ ਫਿਰਿ ਦੇਖਾ ਤਾ ਮੇਰਾ ਅਲਹੁ ਬੇਲੀ ॥੩॥
jaa fir dhekhaa taa meraa alahu belee ||3||
And when I look again, then I find God as my Helper. ||3||
ਵਾਟ ਹਮਾਰੀ ਖਰੀ ਉਡੀਣੀ ॥
vaaT hamaaree kharee uddeenee ||
The path upon which I must walk is very depressing.
ਖੰਨਿਅਹੁ ਤਿਖੀ ਬਹੁਤੁ ਪਿਈਣੀ ॥
kha(n)niahu tikhee bahut pieenee ||
It is sharper than a two-edged sword, and very narrow.
ਉਸੁ ਊਪਰਿ ਹੈ ਮਾਰਗੁ ਮੇਰਾ ॥
aus uoopar hai maarag meraa ||
That is where my path lies.
ਸੇਖ ਫਰੀਦਾ ਪੰਥੁ ਸਮੑਾਰਿ ਸਵੇਰਾ ॥੪॥੧॥
sekh fareedhaa pa(n)th sam(h)aar saveraa ||4||1||
O Shaykh Fareed, think of that path early on. ||4||1||
ਸੂਹੀ ਲਲਿਤ ॥
soohee lalit ||
Soohee, Lalit:
ਬੇੜਾ ਬੰਧਿ ਨ ਸਕਿਓ ਬੰਧਨ ਕੀ ਵੇਲਾ ॥
beRaa ba(n)dh na sakio ba(n)dhan kee velaa ||
You were not able to make yourself a raft when you should have.
ਭਰਿ ਸਰਵਰੁ ਜਬ ਊਛਲੈ ਤਬ ਤਰਣੁ ਦੁਹੇਲਾ ॥੧॥
bhar saravar jab uoochhalai tab taran dhuhelaa ||1||
When the ocean is churning and over-flowing, then it is very difficult to cross over it. ||1||
ਹਥੁ ਨ ਲਾਇ ਕਸੁੰਭੜੈ ਜਲਿ ਜਾਸੀ ਢੋਲਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
hath na lai kasu(n)bhaRai jal jaasee ddolaa ||1|| rahaau ||
Do not touch the safflower with your hands; its color will fade away, my dear. ||1||Pause||
ਇਕ ਆਪੀਨੑੈ ਪਤਲੀ ਸਹ ਕੇਰੇ ਬੋਲਾ ॥
eik aapeen(h)ai patalee seh kere bolaa ||
First, the bride herself is weak, and then, her Husband Lord's Order is hard to bear.
ਦੁਧਾ ਥਣੀ ਨ ਆਵਈ ਫਿਰਿ ਹੋਇ ਨ ਮੇਲਾ ॥੨॥
dhudhaa thanee na aaviee fir hoi na melaa ||2||
Milk does not return to the breast; it will not be collected again. ||2||
ਕਹੈ ਫਰੀਦੁ ਸਹੇਲੀਹੋ ਸਹੁ ਅਲਾਏਸੀ ॥
kahai fareedh saheleeho sahu alaaesee ||
Says Fareed, O my companions, when our Husband Lord calls,
ਹੰਸੁ ਚਲਸੀ ਡੁੰਮਣਾ ਅਹਿ ਤਨੁ ਢੇਰੀ ਥੀਸੀ ॥੩॥੨॥
ha(n)s chalasee ddu(n)manaa eh tan dderee theesee ||3||2||
the soul-swan departs, sad at heart, and this body returns to dust. ||3||2||