ਐਸਾ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨ ਦੇਉ ॥
aaisaa naam nira(n)jan dheau ||
Such is the Name of the Immaculate, Divine Lord.
ਹਉ ਜਾਚਿਕੁ ਤੂ ਅਲਖ ਅਭੇਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
hau jaachik too alakh abheau ||1|| rahaau ||
I am just a beggar; You are invisible and unknowable. ||1||Pause||
ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਧਰਕਟੀ ਨਾਰਿ ॥ ਭੂੰਡੀ ਕਾਮਣਿ ਕਾਮਣਿਆਰਿ ॥
maiaa moh dharakaTee naar || bhoo(n)ddee kaaman kaamaniaar ||
Love of Maya is like a cursed woman, ugly, dirty and promiscuous.
ਰਾਜੁ ਰੂਪੁ ਝੂਠਾ ਦਿਨ ਚਾਰਿ ॥
raaj roop jhooThaa dhin chaar ||
Power and beauty are false, and last for only a few days.
ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਚਾਨਣੁ ਅੰਧਿਆਰਿ ॥੨॥
naam milai chaanan a(n)dhiaar ||2||
But when one is blessed with the Naam, the darkness within is illuminated. ||2||
ਚਖਿ ਛੋਡੀ ਸਹਸਾ ਨਹੀ ਕੋਇ ॥
chakh chhoddee sahasaa nahee koi ||
I tasted Maya and renounced it, and now, I have no doubts.
ਬਾਪੁ ਦਿਸੈ ਵੇਜਾਤਿ ਨ ਹੋਇ ॥
baap dhisai vejaat na hoi ||
One whose father is known, cannot be illegitimate.
ਏਕੇ ਕਉ ਨਾਹੀ ਭਉ ਕੋਇ ॥
eke kau naahee bhau koi ||
One who belongs to the One Lord, has no fear.
ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਕਰਾਵੈ ਸੋਇ ॥੩॥
karataa kare karaavai soi ||3||
The Creator acts, and causes all to act. ||3||
ਸਬਦਿ ਮੁਏ ਮਨੁ ਮਨ ਤੇ ਮਾਰਿਆ ॥
sabadh mue man man te maariaa ||
One who dies in the Word of the Shabad conquers his mind, through his mind.
ਠਾਕਿ ਰਹੇ ਮਨੁ ਸਾਚੈ ਧਾਰਿਆ ॥
Thaak rahe man saachai dhaariaa ||
Keeping his mind restrained, he enshrines the True Lord within his heart.
ਅਵਰੁ ਨ ਸੂਝੈ ਗੁਰ ਕਉ ਵਾਰਿਆ ॥
avar na soojhai gur kau vaariaa ||
He does not know any other, and he is a sacrifice to the Guru.
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਨਿਸਤਾਰਿਆ ॥੪॥੩॥
naanak naam rate nisataariaa ||4||3||
O Nanak, attuned to the Naam, he is emancipated. ||4||3||
ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥
bilaaval mahalaa pehilaa ||
Bilaaval, First Mehla:
ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਮਨੁ ਸਹਜ ਧਿਆਨੇ ॥
gur bachanee man sahaj dhiaane ||
Through the Word of the Guru's Teachings, the mind intuitively meditates on the Lord.
ਹਰਿ ਕੈ ਰੰਗਿ ਰਤਾ ਮਨੁ ਮਾਨੇ ॥
har kai ra(n)g rataa man maane ||
Imbued with the Lord's Love, the mind is satisfied.
ਮਨਮੁਖ ਭਰਮਿ ਭੁਲੇ ਬਉਰਾਨੇ ॥
manmukh bharam bhule bauraane ||
The insane, self-willed manmukhs wander around, deluded by doubt.
ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਕਿਉ ਰਹੀਐ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਪਛਾਨੇ ॥੧॥
har bin kiau raheeaai gur sabadh pachhaane ||1||
Without the Lord, how can anyone survive? Through the Word of the Guru's Shabad, He is realized. ||1||
ਬਿਨੁ ਦਰਸਨ ਕੈਸੇ ਜੀਵਉ ਮੇਰੀ ਮਾਈ ॥
bin dharasan kaise jeevau meree maiee ||
Without the Blessed Vision of His Darshan, how can I live, O my mother?
ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਜੀਅਰਾ ਰਹਿ ਨ ਸਕੈ ਖਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰਿ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
har bin jeearaa reh na sakai khin satigur boojh bujhaiee ||1|| rahaau ||
Without the Lord, my soul cannot survive, even for an instant; the True Guru has helped me understand this. ||1||Pause||
ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਬਿਸਰੈ ਹਉ ਮਰਉ ਦੁਖਾਲੀ ॥
meraa prabh bisarai hau marau dhukhaalee ||
Forgetting my God, I die in pain.
ਸਾਸਿ ਗਿਰਾਸਿ ਜਪਉ ਅਪੁਨੇ ਹਰਿ ਭਾਲੀ ॥
saas giraas japau apune har bhaalee ||
With each breath and morsel of food, I meditate on my Lord, and seek Him.
ਸਦ ਬੈਰਾਗਨਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਹਾਲੀ ॥
sadh bairaagan har naam nihaalee ||
I remain always detached, but I am enraptured with the Lord's Name.
ਅਬ ਜਾਨੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਨਾਲੀ ॥੨॥
ab jaane gurmukh har naalee ||2||
Now, as Gurmukh, I know that the Lord is always with me. ||2||
ਅਕਥ ਕਥਾ ਕਹੀਐ ਗੁਰ ਭਾਇ ॥
akath kathaa kaheeaai gur bhai ||
The Unspoken Speech is spoken, by the Will of the Guru.
ਪ੍ਰਭੁ ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਦੇਇ ਦਿਖਾਇ ॥
prabh agam agochar dhei dhikhai ||
He shows us that God is unapproachable and unfathomable.
ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਕਰਣੀ ਕਿਆ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥
bin gur karanee kiaa kaar kamai ||
Without the Guru, what lifestyle could we practice, and what work could we do?
ਹਉਮੈ ਮੇਟਿ ਚਲੈ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇ ॥੩॥
haumai meT chalai gur sabadh samai ||3||
Eradicating egotism, and walking in harmony with the Guru's Will, I am absorbed in the Word of the Shabad. ||3||
ਮਨਮੁਖੁ ਵਿਛੁੜੈ ਖੋਟੀ ਰਾਸਿ ॥
manmukh vichhuRai khoTee raas ||
The self-willed manmukhs are separated from the Lord, gathering false wealth.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਮਿਲੈ ਸਾਬਾਸਿ ॥
gurmukh naam milai saabaas ||
The Gurmukhs are celebrated with the glory of the Naam, the Name of the Lord.
ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸ ॥
har kirapaa dhaaree dhaasan dhaas ||
The Lord has showered His Mercy upon me, and made me the slave of His slaves.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਨਾਮ ਧਨੁ ਰਾਸਿ ॥੪॥੪॥
jan naanak har naam dhan raas ||4||4||
The Name of the Lord is the wealth and capital of servant Nanak. ||4||4||
ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧
bilaaval mahalaa teejaa ghar pehilaa
Bilaaval, Third Mehla, First House:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaadh ||
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਧ੍ਰਿਗੁ ਧ੍ਰਿਗੁ ਖਾਇਆ ਧ੍ਰਿਗੁ ਧ੍ਰਿਗੁ ਸੋਇਆ ਧ੍ਰਿਗੁ ਧ੍ਰਿਗੁ ਕਾਪੜੁ ਅੰਗਿ ਚੜਾਇਆ ॥
dhirag dhirag khaiaa dhirag dhirag soiaa dhirag dhirag kaapaR a(n)g chaRaiaa ||
Cursed, cursed is the food; cursed, cursed is the sleep; cursed, cursed are the clothes worn on the body.
ਧ੍ਰਿਗੁ ਸਰੀਰੁ ਕੁਟੰਬ ਸਹਿਤ ਸਿਉ ਜਿਤੁ ਹੁਣਿ ਖਸਮੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥
dhirag sareer kuTa(n)b sahit siau jit hun khasam na paiaa ||
Cursed is the body, along with family and friends, when one does not find his Lord and Master in this life.
ਪਉੜੀ ਛੁੜਕੀ ਫਿਰਿ ਹਾਥਿ ਨ ਆਵੈ ਅਹਿਲਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥੧॥
pauRee chhuRakee fir haath na aavai ahilaa janam gavaiaa ||1||
He misses the step of the ladder, and this opportunity will not come into his hands again; his life is wasted, uselessly. ||1||
ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਨ ਦੇਈ ਲਿਵ ਲਾਗਣਿ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਕੇ ਚਰਣ ਵਿਸਾਰੇ ॥
dhoojaa bhaau na dheiee liv laagan jin har ke charan visaare ||
The love of duality does not allow him to lovingly focus his attention on the Lord; he forgets the Feet of the Lord.
ਜਗਜੀਵਨ ਦਾਤਾ ਜਨ ਸੇਵਕ ਤੇਰੇ ਤਿਨ ਕੇ ਤੈ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
jagajeevan dhaataa jan sevak tere tin ke tai dhookh nivaare ||1|| rahaau ||
O Life of the World, O Great Giver, you eradicate the sorrows of your humble servants. ||1||Pause||
ਤੂ ਦਇਆਲੁ ਦਇਆਪਤਿ ਦਾਤਾ ਕਿਆ ਏਹਿ ਜੰਤ ਵਿਚਾਰੇ ॥
too dhiaal dhiaapat dhaataa kiaa eh ja(n)t vichaare ||
You are Merciful, O Great Giver of Mercy; what are these poor beings?
ਮੁਕਤ ਬੰਧ ਸਭਿ ਤੁਝ ਤੇ ਹੋਏ ਐਸਾ ਆਖਿ ਵਖਾਣੇ ॥
mukat ba(n)dh sabh tujh te hoe aaisaa aakh vakhaane ||
All are liberated or placed into bondage by You; this is all one can say.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੋ ਮੁਕਤੁ ਕਹੀਐ ਮਨਮੁਖ ਬੰਧ ਵਿਚਾਰੇ ॥੨॥
gurmukh hovai so mukat kaheeaai manmukh ba(n)dh vichaare ||2||
One who becomes Gurmukh is said to be liberated, while the poor self-willed manmukhs are in bondage. ||2||
ਸੋ ਜਨੁ ਮੁਕਤੁ ਜਿਸੁ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਸਦਾ ਰਹੈ ਹਰਿ ਨਾਲੇ ॥
so jan mukat jis ek liv laagee sadhaa rahai har naale ||
He alone is liberated, who lovingly focuses his attention on the One Lord, always dwelling with the Lord.
ਤਿਨ ਕੀ ਗਹਣ ਗਤਿ ਕਹੀ ਨ ਜਾਈ ਸਚੈ ਆਪਿ ਸਵਾਰੇ ॥
tin kee gahan gat kahee na jaiee sachai aap savaare ||
His depth and condition cannot be described. The True Lord Himself embellishes him.