ਮਨ ਕੀ ਬਿਰਥਾ ਮਨ ਹੀ ਜਾਣੈ ਅਵਰੁ ਕਿ ਜਾਣੈ ਕੋ ਪੀਰ ਪਰਈਆ ॥੧॥
man kee birathaa man hee jaanai avar k jaanai ko peer parieeaa ||1||
The pain of my mind is known only to my own mind; who can know the pain of another? ||1||
ਰਾਮ ਗੁਰਿ ਮੋਹਨਿ ਮੋਹਿ ਮਨੁ ਲਈਆ ॥
raam gur mohan moh man lieeaa ||
The Lord, the Guru, the Enticer, has enticed my mind.
ਹਉ ਆਕਲ ਬਿਕਲ ਭਈ ਗੁਰ ਦੇਖੇ ਹਉ ਲੋਟ ਪੋਟ ਹੋਇ ਪਈਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
hau aakal bikal bhiee gur dhekhe hau loT poT hoi pieeaa ||1|| rahaau ||
I am stunned and amazed, gazing upon my Guru; I have entered the realm of wonder and bliss. ||1||Pause||
ਹਉ ਨਿਰਖਤ ਫਿਰਉ ਸਭਿ ਦੇਸ ਦਿਸੰਤਰ ਮੈ ਪ੍ਰਭ ਦੇਖਨ ਕੋ ਬਹੁਤੁ ਮਨਿ ਚਈਆ ॥
hau nirakhat firau sabh dhes dhisa(n)tar mai prabh dhekhan ko bahut man chieeaa ||
I wander around, exploring all lands and foreign countries; within my mind, I have such a great longing to see my God.
ਮਨੁ ਤਨੁ ਕਾਟਿ ਦੇਉ ਗੁਰ ਆਗੈ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਮਾਰਗੁ ਪੰਥੁ ਦਿਖਈਆ ॥੨॥
man tan kaaT dheau gur aagai jin har prabh maarag pa(n)th dhikhieeaa ||2||
I sacrifice my mind and body to the Guru, who has shown me the Way, the Path to my Lord God. ||2||
ਕੋਈ ਆਣਿ ਸਦੇਸਾ ਦੇਇ ਪ੍ਰਭ ਕੇਰਾ ਰਿਦ ਅੰਤਰਿ ਮਨਿ ਤਨਿ ਮੀਠ ਲਗਈਆ ॥
koiee aan sadhesaa dhei prabh keraa ridh a(n)tar man tan meeTh lagieeaa ||
If only someone would bring me news of God; He seems so sweet to my heart, mind and body.
ਮਸਤਕੁ ਕਾਟਿ ਦੇਉ ਚਰਣਾ ਤਲਿ ਜੋ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਲੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਈਆ ॥੩॥
masatak kaaT dheau charanaa tal jo har prabh mele mel milieeaa ||3||
I would cut off my head and place it under the feet of that one who leads me to meet and unite with my Lord God. ||3||
ਚਲੁ ਚਲੁ ਸਖੀ ਹਮ ਪ੍ਰਭੁ ਪਰਬੋਧਹ ਗੁਣ ਕਾਮਣ ਕਰਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਲਹੀਆ ॥
chal chal sakhee ham prabh parabodheh gun kaaman kar har prabh laheeaa ||
Let us go, O my companions, and understand our God; with the spell of virtue, let us obtain our Lord God.
ਭਗਤਿ ਵਛਲੁ ਉਆ ਕੋ ਨਾਮੁ ਕਹੀਅਤੁ ਹੈ ਸਰਣਿ ਪ੍ਰਭੂ ਤਿਸੁ ਪਾਛੈ ਪਈਆ ॥੪॥
bhagat vachhal uaa ko naam kaheeat hai saran prabhoo tis paachhai pieeaa ||4||
He is called the Lover of His devotees; let us follow in the footsteps of those who seek God's Sanctuary. ||4||
ਖਿਮਾ ਸੀਗਾਰ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭ ਖੁਸੀਆ ਮਨਿ ਦੀਪਕ ਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ਬਲਈਆ ॥
khimaa seegaar kare prabh khuseeaa man dheepak gur giaan balieeaa ||
If the soul-bride adorns herself with compassion and forgiveness, God is pleased, and her mind is illumined with the lamp of the Guru's wisdom.
ਰਸਿ ਰਸਿ ਭੋਗ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਹਮ ਤਿਸੁ ਆਗੈ ਜੀਉ ਕਟਿ ਕਟਿ ਪਈਆ ॥੫॥
ras ras bhog kare prabh meraa ham tis aagai jeeau kaT kaT pieeaa ||5||
With happiness and ecstasy, my God enjoys her; I offer each and every bit of my soul to Him. ||5||
ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਾਰੁ ਕੰਠਿ ਹੈ ਬਨਿਆ ਮਨੁ ਮੋਤੀਚੂਰੁ ਵਡ ਗਹਨ ਗਹਨਈਆ ॥
har har haar ka(n)Th hai baniaa man moteechoor vadd gahan gahanieeaa ||
I have made the Name of the Lord, Har, Har, my necklace; my mind tinged with devotion is the intricate ornament of crowning glory.
ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਰਧਾ ਸੇਜ ਵਿਛਾਈ ਪ੍ਰਭੁ ਛੋਡਿ ਨ ਸਕੈ ਬਹੁਤੁ ਮਨਿ ਭਈਆ ॥੬॥
har har saradhaa sej vichhaiee prabh chhodd na sakai bahut man bhieeaa ||6||
I have spread out my bed of faith in the Lord, Har, Har. I cannot abandon Him - my mind is filled with such a great love for Him. ||6||
ਕਹੈ ਪ੍ਰਭੁ ਅਵਰੁ ਅਵਰੁ ਕਿਛੁ ਕੀਜੈ ਸਭੁ ਬਾਦਿ ਸੀਗਾਰੁ ਫੋਕਟ ਫੋਕਟਈਆ ॥
kahai prabh avar avar kichh keejai sabh baadh seegaar fokaT fokaTieeaa ||
If God says one thing, and the soul-bride does something else, then all her decorations are useless and false.
ਕੀਓ ਸੀਗਾਰੁ ਮਿਲਣ ਕੈ ਤਾਈ ਪ੍ਰਭੁ ਲੀਓ ਸੁਹਾਗਨਿ ਥੂਕ ਮੁਖਿ ਪਈਆ ॥੭॥
keeo seegaar milan kai taiee prabh leeo suhaagan thook mukh pieeaa ||7||
She may adorn herself to meet her Husband Lord, but still, only the virtuous soul-bride meets God, and the other's face is spat upon. ||7||
ਹਮ ਚੇਰੀ ਤੂ ਅਗਮ ਗੁਸਾਈ ਕਿਆ ਹਮ ਕਰਹ ਤੇਰੈ ਵਸਿ ਪਈਆ ॥
ham cheree too agam gusaiee kiaa ham kareh terai vas pieeaa ||
I am Your hand-maiden, O Inaccessible Lord of the Universe; what can I do by myself? I am under Your power.
ਦਇਆ ਦੀਨ ਕਰਹੁ ਰਖਿ ਲੇਵਹੁ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਰ ਸਰਣਿ ਸਮਈਆ ॥੮॥੫॥੮॥
dhiaa dheen karahu rakh levahu naanak har gur saran samieeaa ||8||5||8||
Be merciful, Lord, to the meek, and save them; Nanak has entered the Sanctuary of the Lord, and the Guru. ||8||5||8||
ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੪ ॥
bilaaval mahalaa chauthhaa ||
Bilaaval, Fourth Mehla:
ਮੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਪ੍ਰੇਮੁ ਅਗਮ ਠਾਕੁਰ ਕਾ ਖਿਨੁ ਖਿਨੁ ਸਰਧਾ ਮਨਿ ਬਹੁਤੁ ਉਠਈਆ ॥
mai man tan prem agam Thaakur kaa khin khin saradhaa man bahut uThieeaa ||
My mind and body are filled with love for my Inaccessible Lord and Master. Each and every instant, I am filled with immense faith and devotion.
ਗੁਰ ਦੇਖੇ ਸਰਧਾ ਮਨ ਪੂਰੀ ਜਿਉ ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਪ੍ਰਿਉ ਪ੍ਰਿਉ ਬੂੰਦ ਮੁਖਿ ਪਈਆ ॥੧॥
gur dhekhe saradhaa man pooree jiau chaatirak priau priau boo(n)dh mukh pieeaa ||1||
Gazing upon the Guru, my mind's faith is fulfilled, like the song-bird, which cries and cries, until the rain-drop falls into its mouth. ||1||
ਮਿਲੁ ਮਿਲੁ ਸਖੀ ਹਰਿ ਕਥਾ ਸੁਨਈਆ ॥
mil mil sakhee har kathaa sunieeaa ||
Join with me, join with me, O my companions, and teach me the Sermon of the Lord.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਦਇਆ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਲੇ ਮੈ ਤਿਸੁ ਆਗੈ ਸਿਰੁ ਕਟਿ ਕਟਿ ਪਈਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
satigur dhiaa kare prabh mele mai tis aagai sir kaT kaT pieeaa ||1|| rahaau ||
The True Guru has mercifully united me with God. Cutting off my head, and chopping it into pieces, I offer it to Him. ||1||Pause||
ਰੋਮਿ ਰੋਮਿ ਮਨਿ ਤਨਿ ਇਕ ਬੇਦਨ ਮੈ ਪ੍ਰਭ ਦੇਖੇ ਬਿਨੁ ਨੀਦ ਨ ਪਈਆ ॥
rom rom man tan ik bedhan mai prabh dhekhe bin needh na pieeaa ||
Each and every hair on my head, and my mind and body, suffer the pains of separation; without seeing my God, I cannot sleep.
ਬੈਦਕ ਨਾਟਿਕ ਦੇਖਿ ਭੁਲਾਨੇ ਮੈ ਹਿਰਦੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਪ੍ਰੇਮ ਪੀਰ ਲਗਈਆ ॥੨॥
baidhak naaTik dhekh bhulaane mai hiradhai man tan prem peer lagieeaa ||2||
The doctors and healers look at me, and are perplexed. Within my heart, mind and body, I feel the pain of divine love. ||2||
ਹਉ ਖਿਨੁ ਪਲੁ ਰਹਿ ਨ ਸਕਉ ਬਿਨੁ ਪ੍ਰੀਤਮ ਜਿਉ ਬਿਨੁ ਅਮਲੈ ਅਮਲੀ ਮਰਿ ਗਈਆ ॥
hau khin pal reh na sakau bin preetam jiau bin amalai amalee mar gieeaa ||
I cannot live for a moment, for even an instant, without my Beloved, like the opium addict who cannot live without opium.
ਜਿਨ ਕਉ ਪਿਆਸ ਹੋਇ ਪ੍ਰਭ ਕੇਰੀ ਤਿਨੑ ਅਵਰੁ ਨ ਭਾਵੈ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਕੋ ਦੁਈਆ ॥੩॥
jin kau piaas hoi prabh keree tin(h) avar na bhaavai bin har ko dhuieeaa ||3||
Those who thirst for God, do not love any other. Without the Lord, there is no other at all. ||3||
ਕੋਈ ਆਨਿ ਆਨਿ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਮਿਲਾਵੈ ਹਉ ਤਿਸੁ ਵਿਟਹੁ ਬਲਿ ਬਲਿ ਘੁਮਿ ਗਈਆ ॥
koiee aan aan meraa prabhoo milaavai hau tis viTahu bal bal ghum gieeaa ||
If only someone would come and unite me with God; I am devoted, dedicated, a sacrifice to him.
ਅਨੇਕ ਜਨਮ ਕੇ ਵਿਛੁੜੇ ਜਨ ਮੇਲੇ ਜਾ ਸਤਿ ਸਤਿ ਸਤਿਗੁਰ ਸਰਣਿ ਪਵਈਆ ॥੪॥
anek janam ke vichhuRe jan mele jaa sat sat satigur saran pavieeaa ||4||
After being separated from the Lord for countless incarnations, I am re-united with Him, entering the Sanctuary of the True, True, True Guru. ||4||