ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥
salok mahalaa panjavaa ||
Shalok, Fifth Mehla:
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਅਮਿਉ ਰਸੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਉ ॥
a(n)mirat baanee amiau ras a(n)mrit har kaa naau ||
The Bani of the Guru's Word is Ambrosial Nectar; its taste is sweet. The Name of the Lord is Ambrosial Nectar.
ਮਨਿ ਤਨਿ ਹਿਰਦੈ ਸਿਮਰਿ ਹਰਿ ਆਠ ਪਹਰ ਗੁਣ ਗਾਉ ॥
man tan hiradhai simar har aaTh pahar gun gaau ||
Meditate in remembrance on the Lord in your mind, body and heart; twenty-four hours a day, sing His Glorious Praises.
ਉਪਦੇਸੁ ਸੁਣਹੁ ਤੁਮ ਗੁਰਸਿਖਹੁ ਸਚਾ ਇਹੈ ਸੁਆਉ ॥
aupadhes sunahu tum gursikhahu sachaa ihai suaau ||
Listen to these Teachings, O Sikhs of the Guru. This is the true purpose of life.
ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਸਫਲੁ ਹੋਇ ਮਨ ਮਹਿ ਲਾਇਹੁ ਭਾਉ ॥
janam padhaarath safal hoi man meh laih bhaau ||
This priceless human life will be made fruitful; embrace love for the Lord in your mind.
ਸੂਖ ਸਹਜ ਆਨਦੁ ਘਣਾ ਪ੍ਰਭ ਜਪਤਿਆ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥
sookh sahaj aanadh ghanaa prabh japatiaa dhukh jai ||
Celestial peace and absolute bliss come when one meditates on God - suffering is dispelled.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਜਪਤ ਸੁਖੁ ਊਪਜੈ ਦਰਗਹ ਪਾਈਐ ਥਾਉ ॥੧॥
naanak naam japat sukh uoopajai dharageh paieeaai thaau ||1||
O Nanak, chanting the Naam, the Name of the Lord, peace wells up, and one obtains a place in the Court of the Lord. ||1||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa panjavaa ||
Fifth Mehla:
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਮਤਿ ਦੇਇ ॥
naanak naam dhiaaieeaai gur pooraa mat dhei ||
O Nanak, meditate on the Naam, the Name of the Lord; this is the Teaching imparted by the Perfect Guru.
ਭਾਣੈ ਜਪ ਤਪ ਸੰਜਮੋ ਭਾਣੈ ਹੀ ਕਢਿ ਲੇਇ ॥
bhaanai jap tap sa(n)jamo bhaanai hee kadd lei ||
In the Lord's Will, they practice meditation, austerity and self-discipline; in the Lord's Will, they are released.
ਭਾਣੈ ਜੋਨਿ ਭਵਾਈਐ ਭਾਣੈ ਬਖਸ ਕਰੇਇ ॥
bhaanai jon bhavaieeaai bhaanai bakhas karei ||
In the Lord's Will, they are made to wander in reincarnation; in the Lord's Will, they are forgiven.
ਭਾਣੈ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਭੋਗੀਐ ਭਾਣੈ ਕਰਮ ਕਰੇਇ ॥
bhaanai dhukh sukh bhogeeaai bhaanai karam karei ||
In the Lord's Will, pain and pleasure are experienced; in the Lord's Will, actions are performed.
ਭਾਣੈ ਮਿਟੀ ਸਾਜਿ ਕੈ ਭਾਣੈ ਜੋਤਿ ਧਰੇਇ ॥
bhaanai miTee saaj kai bhaanai jot dharei ||
In the Lord's Will, clay is fashioned into form; in the Lord's Will, His Light is infused into it.
ਭਾਣੈ ਭੋਗ ਭੋਗਾਇਦਾ ਭਾਣੈ ਮਨਹਿ ਕਰੇਇ ॥
bhaanai bhog bhogaidhaa bhaanai maneh karei ||
In the Lord's Will, enjoyments are enjoyed; in the Lord's Will, these enjoyments are denied.
ਭਾਣੈ ਨਰਕਿ ਸੁਰਗਿ ਅਉਤਾਰੇ ਭਾਣੈ ਧਰਣਿ ਪਰੇਇ ॥
bhaanai narak surag aautaare bhaanai dharan parei ||
In the Lord's Will, they are incarnated in heaven and hell; in the Lord's Will, they fall to the ground.
ਭਾਣੈ ਹੀ ਜਿਸੁ ਭਗਤੀ ਲਾਏ ਨਾਨਕ ਵਿਰਲੇ ਹੇ ॥੨॥
bhaanai hee jis bhagatee laae naanak virale he ||2||
In the Lord's Will, they are committed to His devotional worship and Praise; O Nanak, how rare are these! ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਵਡਿਆਈ ਸਚੇ ਨਾਮ ਕੀ ਹਉ ਜੀਵਾ ਸੁਣਿ ਸੁਣੇ ॥
vaddiaaiee sache naam kee hau jeevaa sun sune ||
Hearing, hearing of the glorious greatness of the True Name, I live.
ਪਸੂ ਪਰੇਤ ਅਗਿਆਨ ਉਧਾਰੇ ਇਕ ਖਣੇ ॥
pasoo paret agiaan udhaare ik khane ||
Even ignorant beasts and goblins can be saved, in an instant.
ਦਿਨਸੁ ਰੈਣਿ ਤੇਰਾ ਨਾਉ ਸਦਾ ਸਦ ਜਾਪੀਐ ॥
dhinas rain teraa naau sadhaa sadh jaapeeaai ||
Day and night, chant the Name, forever and ever.
ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਵਿਕਰਾਲ ਨਾਇ ਤੇਰੈ ਧ੍ਰਾਪੀਐ ॥
tirasanaa bhukh vikaraal nai terai dhraapeeaai ||
The most horrible thirst and hunger is satisfied through Your Name, O Lord.
ਰੋਗੁ ਸੋਗੁ ਦੁਖੁ ਵੰਞੈ ਜਿਸੁ ਨਾਉ ਮਨਿ ਵਸੈ ॥
rog sog dhukh va(n)n(j)ai jis naau man vasai ||
Disease, sorrow and pain run away, when the Name dwells within the mind.
ਤਿਸਹਿ ਪਰਾਪਤਿ ਲਾਲੁ ਜੋ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਰਸੈ ॥
tiseh paraapat laal jo gur sabadhee rasai ||
He alone attains his Beloved, who loves the Word of the Guru's Shabad.
ਖੰਡ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਬੇਅੰਤ ਉਧਾਰਣਹਾਰਿਆ ॥
kha(n)dd brahama(n)dd bea(n)t udhaaranahaariaa ||
The worlds and solar systems are saved by the Infinite Lord.
ਤੇਰੀ ਸੋਭਾ ਤੁਧੁ ਸਚੇ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰਿਆ ॥੧੨॥
teree sobhaa tudh sache mere piaariaa ||12||
Your glory is Yours alone, O my Beloved True Lord. ||12||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥
salok mahalaa panjavaa ||
Shalok, Fifth Mehla:
ਮਿਤ੍ਰੁ ਪਿਆਰਾ ਨਾਨਕ ਜੀ ਮੈ ਛਡਿ ਗਵਾਇਆ ਰੰਗਿ ਕਸੁੰਭੈ ਭੁਲੀ ॥
mitr piaaraa naanak jee mai chhadd gavaiaa ra(n)g kasu(n)bhai bhulee ||
I abandoned and lost my Beloved Friend, O Nanak; I was fooled by the transitory color of the safflower, which fades away.
ਤਉ ਸਜਣ ਕੀ ਮੈ ਕੀਮ ਨ ਪਉਦੀ ਹਉ ਤੁਧੁ ਬਿਨੁ ਅਢੁ ਨ ਲਹਦੀ ॥੧॥
tau sajan kee mai keem na paudhee hau tudh bin add na lahadhee ||1||
I did not know Your value, O my Friend; without You, I am not worth even half a shell. ||1||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa panjavaa ||
Fifth Mehla:
ਸਸੁ ਵਿਰਾਇਣਿ ਨਾਨਕ ਜੀਉ ਸਸੁਰਾ ਵਾਦੀ ਜੇਠੋ ਪਉ ਪਉ ਲੂਹੈ ॥
sas virain naanak jeeau sasuraa vaadhee jeTho pau pau loohai ||
My mother-in-law is my enemy, O Nanak; my father-in-law is argumentative and my brother-in-law burns me at every step.
ਹਭੇ ਭਸੁ ਪੁਣੇਦੇ ਵਤਨੁ ਜਾ ਮੈ ਸਜਣੁ ਤੂਹੈ ॥੨॥
habhe bhas punedhe vatan jaa mai sajan toohai ||2||
They can all just play in the dust, when You are my Friend, O Lord. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਜਿਸੁ ਤੂ ਵੁਠਾ ਚਿਤਿ ਤਿਸੁ ਦਰਦੁ ਨਿਵਾਰਣੋ ॥
jis too vuThaa chit tis dharadh nivaarano ||
You relieve the pains of those, within whose consciousness You dwell, O Lord.
ਜਿਸੁ ਤੂ ਵੁਠਾ ਚਿਤਿ ਤਿਸੁ ਕਦੇ ਨ ਹਾਰਣੋ ॥
jis too vuThaa chit tis kadhe na haarano ||
Those, within whose consciousness You dwell, never lose.
ਜਿਸੁ ਮਿਲਿਆ ਪੂਰਾ ਗੁਰੂ ਸੁ ਸਰਪਰ ਤਾਰਣੋ ॥
jis miliaa pooraa guroo su sarapar taarano ||
One who meets the Perfect Guru will surely be saved.
ਜਿਸ ਨੋ ਲਾਏ ਸਚਿ ਤਿਸੁ ਸਚੁ ਸਮੑਾਲਣੋ ॥
jis no laae sach tis sach sam(h)aalano ||
One who is attached to Truth, contemplates Truth.
ਜਿਸੁ ਆਇਆ ਹਥਿ ਨਿਧਾਨੁ ਸੁ ਰਹਿਆ ਭਾਲਣੋ ॥
jis aaiaa hath nidhaanu su rahiaa bhaalano ||
One, into whose hands the treasure comes, stops searching.
ਜਿਸ ਨੋ ਇਕੋ ਰੰਗੁ ਭਗਤੁ ਸੋ ਜਾਨਣੋ ॥
jis no iko ra(n)g bhagat so jaanano ||
He alone is known as a devotee, who loves the One Lord.
ਓਹੁ ਸਭਨਾ ਕੀ ਰੇਣੁ ਬਿਰਹੀ ਚਾਰਣੋ ॥
oh sabhanaa kee ren birahee chaarano ||
He is the dust under the feet of all; he is the lover of the Lord's feet.
ਸਭਿ ਤੇਰੇ ਚੋਜ ਵਿਡਾਣ ਸਭੁ ਤੇਰਾ ਕਾਰਣੋ ॥੧੩॥
sabh tere choj viddaan sabh teraa kaarano ||13||
Everything is Your wonderful play; the whole creation is Yours. ||13||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥
salok mahalaa panjavaa ||
Shalok, Fifth Mehla:
ਉਸਤਤਿ ਨਿੰਦਾ ਨਾਨਕ ਜੀ ਮੈ ਹਭ ਵਞਾਈ ਛੋੜਿਆ ਹਭੁ ਕਿਝੁ ਤਿਆਗੀ ॥
ausatat ni(n)dhaa naanak jee mai habh van(j)aiee chhoRiaa habh kijh tiaagee ||
I have totally discarded praise and slander, O Nanak; I have forsaken and abandoned everything.
ਹਭੇ ਸਾਕ ਕੂੜਾਵੇ ਡਿਠੇ ਤਉ ਪਲੈ ਤੈਡੈ ਲਾਗੀ ॥੧॥
habhe saak kooRaave ddiThe tau palai taiddai laagee ||1||
I have seen that all relationships are false, and so I have grasped hold of the hem of Your robe, Lord. ||1||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa panjavaa ||
Fifth Mehla:
ਫਿਰਦੀ ਫਿਰਦੀ ਨਾਨਕ ਜੀਉ ਹਉ ਫਾਵੀ ਥੀਈ ਬਹੁਤੁ ਦਿਸਾਵਰ ਪੰਧਾ ॥
firadhee firadhee naanak jeeau hau faavee theeiee bahut dhisaavar pa(n)dhaa ||
I wandered and wandered and went crazy, O Nanak, in countless foreign lands and pathways.
ਤਾ ਹਉ ਸੁਖਿ ਸੁਖਾਲੀ ਸੁਤੀ ਜਾ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਸਜਣੁ ਮੈ ਲਧਾ ॥੨॥
taa hau sukh sukhaalee sutee jaa gur mil sajan mai ladhaa ||2||
But then, I slept in peace and comfort, when I met the Guru, and found my Friend. ||2||