ਮੋਹ ਪਸਾਰ ਨਹੀ ਸੰਗਿ ਬੇਲੀ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਗੁਰ ਕਿਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੪॥
moh pasaar nahee sa(n)g belee bin har gur kin sukh paiaa ||4||
In this world of love and attachment, no one is anyone else's friend or companion; without the Lord, without the Guru, who has ever found peace? ||4||
ਜਿਸ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ॥
jis kau nadhar kare gur pooraa ||
He, unto whom the Perfect Guru grants His Grace,
ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਏ ਗੁਰਮਤਿ ਸੂਰਾ ॥
sabadh milaae gurmat sooraa ||
is merged in the Word of the Shabad, through the Teachings of the brave, heroic Guru.
ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਕੇ ਚਰਨ ਸਰੇਵਹੁ ਜਿਨਿ ਭੂਲਾ ਮਾਰਗਿ ਪਾਇਆ ॥੫॥
naanak gur ke charan sarevahu jin bhoolaa maarag paiaa ||5||
O Nanak, dwell upon, and serve at the Guru's feet; He places those who wander back on the Path. ||5||
ਸੰਤ ਜਨਾਂ ਹਰਿ ਧਨੁ ਜਸੁ ਪਿਆਰਾ ॥
sa(n)t janaa(n) har dhan jas piaaraa ||
The wealth of the Lord's Praise is very dear to the humble Saints.
ਗੁਰਮਤਿ ਪਾਇਆ ਨਾਮੁ ਤੁਮਾਰਾ ॥
gurmat paiaa naam tumaaraa ||
Through the Guru's Teachings, I have obtained Your Name, Lord.
ਜਾਚਿਕੁ ਸੇਵ ਕਰੇ ਦਰਿ ਹਰਿ ਕੈ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਜਸੁ ਗਾਇਆ ॥੬॥
jaachik sev kare dhar har kai har dharageh jas gaiaa ||6||
The beggar serves at the Lord's door, and in the Court of the Lord, sings His Praises. ||6||
ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਏ ॥
satigur milai ta mahal bulaae ||
When one meets the True Guru, he is called into the Mansion of the Lord's Presence.
ਸਾਚੀ ਦਰਗਹ ਗਤਿ ਪਤਿ ਪਾਏ ॥
saachee dharageh gat pat paae ||
In the True Court, he is blessed with salvation and honor.
ਸਾਕਤ ਠਉਰ ਨਾਹੀ ਹਰਿ ਮੰਦਰ ਜਨਮ ਮਰੈ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੭॥
saakat Thaur naahee har ma(n)dhar janam marai dhukh paiaa ||7||
The faithless cynic has no place of rest in the Lord's palace; he suffers the pains of birth and death. ||7||
ਸੇਵਹੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸਮੁੰਦੁ ਅਥਾਹਾ ॥
sevahu satigur samu(n)dh athaahaa ||
So serve the True Guru, the unfathomable ocean,
ਪਾਵਹੁ ਨਾਮੁ ਰਤਨੁ ਧਨੁ ਲਾਹਾ ॥
paavahu naam ratan dhan laahaa ||
and you shall obtain the profit, the wealth, the jewel of the Naam.
ਬਿਖਿਆ ਮਲੁ ਜਾਇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰਿ ਨਾਵਹੁ ਗੁਰ ਸਰ ਸੰਤੋਖੁ ਪਾਇਆ ॥੮॥
bikhiaa mal jai a(n)mirat sar naavahu gur sar sa(n)tokh paiaa ||8||
The filth of corruption is washed away, by bathing in the pool of Ambrosial Nectar. In the Guru's pool, contentment is obtained. ||8||
ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਹੁ ਸੰਕ ਨ ਕੀਜੈ ॥
satigur sevahu sa(n)k na keejai ||
So serve the Guru without hesitation.
ਆਸਾ ਮਾਹਿ ਨਿਰਾਸੁ ਰਹੀਜੈ ॥
aasaa maeh niraas raheejai ||
And in the midst of hope, remain unmoved by hope.
ਸੰਸਾ ਦੂਖ ਬਿਨਾਸਨੁ ਸੇਵਹੁ ਫਿਰਿ ਬਾਹੁੜਿ ਰੋਗੁ ਨ ਲਾਇਆ ॥੯॥
sa(n)saa dhookh binaasan sevahu fir baahuR rog na laiaa ||9||
Serve the Eradicator of cynicism and suffering, and you shall never again be afflicted by the disease. ||9||
ਸਾਚੇ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਵਡੀਆਏ ॥
saache bhaavai tis vaddeeaae ||
One who is pleasing to the True Lord is blessed with glorious greatness.
ਕਉਨੁ ਸੁ ਦੂਜਾ ਤਿਸੁ ਸਮਝਾਏ ॥
kaunu su dhoojaa tis samajhaae ||
Who else can teach him anything?
ਹਰਿ ਗੁਰ ਮੂਰਤਿ ਏਕਾ ਵਰਤੈ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਰ ਭਾਇਆ ॥੧੦॥
har gur moorat ekaa varatai naanak har gur bhaiaa ||10||
The Lord and the Guru are pervading in one form. O Nanak, the Lord loves the Guru. ||10||
ਵਾਚਹਿ ਪੁਸਤਕ ਵੇਦ ਪੁਰਾਨਾਂ ॥
vaacheh pusatak vedh puraanaa(n) ||
Some read scriptures, the Vedas and the Puraanas.
ਇਕ ਬਹਿ ਸੁਨਹਿ ਸੁਨਾਵਹਿ ਕਾਨਾਂ ॥
eik beh suneh sunaaveh kaanaa(n) ||
Some sit and listen, and read to others.
ਅਜਗਰ ਕਪਟੁ ਕਹਹੁ ਕਿਉ ਖੁਲੑੈ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਤਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥੧੧॥
ajagar kapaT kahahu kiau khul(h)ai bin satigur tat na paiaa ||11||
Tell me, how can the heavy, rigid doors be opened? Without the True Guru, the essence of reality is not realized. ||11||
ਕਰਹਿ ਬਿਭੂਤਿ ਲਗਾਵਹਿ ਭਸਮੈ ॥
kareh bibhoot lagaaveh bhasamai ||
Some collect dust, and smear their bodies with ashes;
ਅੰਤਰਿ ਕ੍ਰੋਧੁ ਚੰਡਾਲੁ ਸੁ ਹਉਮੈ ॥
a(n)tar karodh cha(n)ddaalu su haumai ||
but deep within them are the outcasts of anger and egotism.
ਪਾਖੰਡ ਕੀਨੇ ਜੋਗੁ ਨ ਪਾਈਐ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਅਲਖੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥੧੨॥
paakha(n)dd keene jog na paieeaai bin satigur alakh na paiaa ||12||
Practicing hypocrisy, Yoga is not obtained; without the True Guru, the unseen Lord is not found. ||12||
ਤੀਰਥ ਵਰਤ ਨੇਮ ਕਰਹਿ ਉਦਿਆਨਾ ॥
teerath varat nem kareh udhiaanaa ||
Some make vows to visit sacred shrines of pilgrimage, keep fasts and live in the forest.
ਜਤੁ ਸਤੁ ਸੰਜਮੁ ਕਥਹਿ ਗਿਆਨਾ ॥
jat sat sa(n)jam katheh giaanaa ||
Some practice chastity, charity and self-discipline, and speak of spiritual wisdom.
ਰਾਮ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭਰਮੁ ਨ ਜਾਇਆ ॥੧੩॥
raam naam bin kiau sukh paieeaai bin satigur bharam na jaiaa ||13||
But without the Lord's Name, how can anyone find peace? Without the True Guru, doubt is not dispelled. ||13||
ਨਿਉਲੀ ਕਰਮ ਭੁਇਅੰਗਮ ਭਾਠੀ ॥
niaulee karam bhuia(n)gam bhaaThee ||
Inner cleansing techniques, channeling the energy to raise the Kundalini to the Tenth Gate,
ਰੇਚਕ ਕੁੰਭਕ ਪੂਰਕ ਮਨ ਹਾਠੀ ॥
rechak ku(n)bhak poorak man haaThee ||
inhaling, exhaling and holding the breath by the force of the mind -
ਪਾਖੰਡ ਧਰਮੁ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨਹੀ ਹਰਿ ਸਉ ਗੁਰ ਸਬਦ ਮਹਾ ਰਸੁ ਪਾਇਆ ॥੧੪॥
paakha(n)dd dharam preet nahee har sau gur sabadh mahaa ras paiaa ||14||
by empty hypocritical practices, Dharmic love for the Lord is not produced. Only through the Word of the Guru's Shabad is the sublime, supreme essence obtained. ||14||
ਕੁਦਰਤਿ ਦੇਖਿ ਰਹੇ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥
kudharat dhekh rahe man maaniaa ||
Seeing the Lord's creative power, my mind remains satisfied.
ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਸਭੁ ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਛਾਨਿਆ ॥
gur sabadhee sabh braham pachhaaniaa ||
Through the Guru's Shabad, I have realized that all is God.
ਨਾਨਕ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਸਬਾਇਆ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਅਲਖੁ ਲਖਾਇਆ ॥੧੫॥੫॥੨੨॥
naanak aatam raam sabaiaa gur satigur alakh lakhaiaa ||15||5||22||
O Nanak, the Lord, the Supreme Soul, is in all. The Guru, the True Guru, has inspired me to see the unseen Lord. ||15||5||22||
ਮਾਰੂ ਸੋਲਹੇ ਮਹਲਾ ੩
maaroo solahe mahalaa teejaa
Maaroo, Solhay, Third Mehla:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaadh ||
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਹੁਕਮੀ ਸਹਜੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਈ ॥
hukamee sahaje sirasaT upaiee ||
By the Hukam of His Command, He effortlessly created the Universe.
ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਅਪਣੀ ਵਡਿਆਈ ॥
kar kar vekhai apanee vaddiaaiee ||
Creating the creation, He gazes upon His own greatness.
ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਆਪੇ ਹੁਕਮੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ਹੇ ॥੧॥
aape kare karaae aape hukame rahiaa samaiee he ||1||
He Himself acts, and inspires all to act; in His Will, He pervades and permeates all. ||1||
ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਜਗਤੁ ਗੁਬਾਰਾ ॥
maiaa moh jagat gubaaraa ||
The world is in the darkness of love and attachment to Maya.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਕੋ ਵੀਚਾਰਾ ॥
gurmukh boojhai ko veechaaraa ||
How rare is that Gurmukh who contemplates, and understands.
ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋ ਪਾਏ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ਹੇ ॥੨॥
aape nadhar kare so paae aape mel milaiee he ||2||
He alone attains the Lord, unto whom He grants His Grace. He Himself unites in His Union. ||2||