ਕਬੀਰ ਥੋਰੈ ਜਲਿ ਮਾਛੁਲੀ ਝੀਵਰਿ ਮੇਲਿਓ ਜਾਲੁ ॥
kabeer thorai jal maachhulee jheevar melio jaal ||
Kabeer, the fish is in the shallow water; the fisherman has cast his net.
ਇਹ ਟੋਘਨੈ ਨ ਛੂਟਸਹਿ ਫਿਰਿ ਕਰਿ ਸਮੁੰਦੁ ਸਮੑਾਲਿ ॥੪੯॥
eeh Toghanai na chhooTaseh fir kar samu(n)dh sam(h)aal ||49||
You shall not escape this little pool; think about returning to the ocean. ||49||
ਕਬੀਰ ਸਮੁੰਦੁ ਨ ਛੋਡੀਐ ਜਉ ਅਤਿ ਖਾਰੋ ਹੋਇ ॥
kabeer samu(n)dh na chhoddeeaai jau at khaaro hoi ||
Kabeer, do not leave the ocean, even if it is very salty.
ਪੋਖਰਿ ਪੋਖਰਿ ਢੂਢਤੇ ਭਲੋ ਨ ਕਹਿਹੈ ਕੋਇ ॥੫੦॥
pokhar pokhar ddooddate bhalo na kahihai koi ||50||
If you poke around searching from puddle to puddle, no one will call you smart. ||50||
ਕਬੀਰ ਨਿਗੁਸਾਂਏਂ ਬਹਿ ਗਏ ਥਾਂਘੀ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥
kabeer nigusaa(n)e(n) beh ge thaa(n)ghee naahee koi ||
Kabeer, those who have no guru are washed away. No one can help them.
ਦੀਨ ਗਰੀਬੀ ਆਪੁਨੀ ਕਰਤੇ ਹੋਇ ਸੁ ਹੋਇ ॥੫੧॥
dheen gareebee aapunee karate hoi su hoi ||51||
Be meek and humble; whatever happens is what the Creator Lord does. ||51||
ਕਬੀਰ ਬੈਸਨਉ ਕੀ ਕੂਕਰਿ ਭਲੀ ਸਾਕਤ ਕੀ ਬੁਰੀ ਮਾਇ ॥
kabeer baisanau kee kookar bhalee saakat kee buree mai ||
Kabeer, even the dog of a devotee is good, while the mother of the faithless cynic is bad.
ਓਹ ਨਿਤ ਸੁਨੈ ਹਰਿ ਨਾਮ ਜਸੁ ਉਹ ਪਾਪ ਬਿਸਾਹਨ ਜਾਇ ॥੫੨॥
oh nit sunai har naam jas uh paap bisaahan jai ||52||
The dog hears the Praises of the Lord's Name, while the other is engaged in sin. ||52||
ਕਬੀਰ ਹਰਨਾ ਦੂਬਲਾ ਇਹੁ ਹਰੀਆਰਾ ਤਾਲੁ ॥
kabeer haranaa dhoobalaa ih hareeaaraa taal ||
Kabeer, the deer is weak, and the pool is lush with green vegetation.
ਲਾਖ ਅਹੇਰੀ ਏਕੁ ਜੀਉ ਕੇਤਾ ਬੰਚਉ ਕਾਲੁ ॥੫੩॥
laakh aheree ek jeeau ketaa ba(n)chau kaal ||53||
Thousands of hunters are chasing after the soul; how long can it escape death? ||53||
ਕਬੀਰ ਗੰਗਾ ਤੀਰ ਜੁ ਘਰੁ ਕਰਹਿ ਪੀਵਹਿ ਨਿਰਮਲ ਨੀਰੁ ॥
kabeer ga(n)gaa teer ju ghar kareh peeveh niramal neer ||
Kabeer, some make their homes on the banks of the Ganges, and drink pure water.
ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਨ ਮੁਕਤਿ ਹੋਇ ਇਉ ਕਹਿ ਰਮੇ ਕਬੀਰ ॥੫੪॥
bin har bhagat na mukat hoi iau keh rame kabeer ||54||
Without devotional worship of the Lord, they are not liberated. Kabeer proclaims this. ||54||
ਕਬੀਰ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਭਇਆ ਜੈਸਾ ਗੰਗਾ ਨੀਰੁ ॥
kabeer man niramal bhiaa jaisaa ga(n)gaa neer ||
Kabeer, my mind has become immaculate, like the waters of the Ganges.
ਪਾਛੈ ਲਾਗੋ ਹਰਿ ਫਿਰੈ ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਕਬੀਰ ॥੫੫॥
paachhai laago har firai kahat kabeer kabeer ||55||
The Lord follows after me, calling, ""Kabeer! Kabeer!""||55||
ਕਬੀਰ ਹਰਦੀ ਪੀਅਰੀ ਚੂੰਨਾਂ ਊਜਲ ਭਾਇ ॥
kabeer haradhee peearee choo(n)naa(n) uoojal bhai ||
Kabeer, tumeric is yelow, and lime is white.
ਰਾਮ ਸਨੇਹੀ ਤਉ ਮਿਲੈ ਦੋਨਉ ਬਰਨ ਗਵਾਇ ॥੫੬॥
raam sanehee tau milai dhonau baran gavai ||56||
You shall meet the Beloved Lord, only when both colors are lost. ||56||
ਕਬੀਰ ਹਰਦੀ ਪੀਰਤਨੁ ਹਰੈ ਚੂਨ ਚਿਹਨੁ ਨ ਰਹਾਇ ॥
kabeer haradhee peeratan harai choon chihan na rahai ||
Kabeer, tumeric has lost its yellow color, and no trace of lime's whiteness remains.
ਬਲਿਹਾਰੀ ਇਹ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਉ ਜਿਹ ਜਾਤਿ ਬਰਨੁ ਕੁਲੁ ਜਾਇ ॥੫੭॥
balihaaree ieh preet kau jeh jaat baran kul jai ||57||
I am a sacrifice to this love, by which social class and status, color and ancestry are taken away. ||57||
ਕਬੀਰ ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰਾ ਸੰਕੁਰਾ ਰਾਈ ਦਸਏਂ ਭਾਇ ॥
kabeer mukat dhuaaraa sa(n)kuraa raiee dhase(n) bhai ||
Kabeer, the door of liberation is very narrow, less than the width of a mustard seed.
ਮਨੁ ਤਉ ਮੈਗਲੁ ਹੋਇ ਰਹਿਓ ਨਿਕਸੋ ਕਿਉ ਕੈ ਜਾਇ ॥੫੮॥
man tau maigal hoi rahio nikaso kiau kai jai ||58||
Your mind is larger than an elephant; how will it pass through? ||58||
ਕਬੀਰ ਐਸਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਜੇ ਮਿਲੈ ਤੁਠਾ ਕਰੇ ਪਸਾਉ ॥
kabeer aaisaa satigur je milai tuThaa kare pasaau ||
Kabeer, if I meet such a True Guru, who mercifully blesses me with the gift,
ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰਾ ਮੋਕਲਾ ਸਹਜੇ ਆਵਉ ਜਾਉ ॥੫੯॥
mukat dhuaaraa mokalaa sahaje aavau jaau ||59||
then the door of liberation will open wide for me, and I will easily pass through. ||59||
ਕਬੀਰ ਨਾ ਮੋੁਹਿ ਛਾਨਿ ਨ ਛਾਪਰੀ ਨਾ ਮੋੁਹਿ ਘਰੁ ਨਹੀ ਗਾਉ ॥
kabeer naa muoh chhaan na chhaaparee naa muoh ghar nahee gaau ||
Kabeer, I have no hut or hovel, no house or village.
ਮਤ ਹਰਿ ਪੂਛੈ ਕਉਨੁ ਹੈ ਮੇਰੇ ਜਾਤਿ ਨ ਨਾਉ ॥੬੦॥
mat har poochhai kaun hai mere jaat na naau ||60||
I hope that the Lord will not ask who I am. I have no social status or name. ||60||
ਕਬੀਰ ਮੁਹਿ ਮਰਨੇ ਕਾ ਚਾਉ ਹੈ ਮਰਉ ਤ ਹਰਿ ਕੈ ਦੁਆਰ ॥
kabeer muh marane kaa chaau hai marau ta har kai dhuaar ||
Kabeer, I long to die; let me die at the Lord's Door.
ਮਤ ਹਰਿ ਪੂਛੈ ਕਉਨੁ ਹੈ ਪਰਾ ਹਮਾਰੈ ਬਾਰ ॥੬੧॥
mat har poochhai kaun hai paraa hamaarai baar ||61||
I hope that the Lord does not ask, "Who is this, lying at my door?"||61||
ਕਬੀਰ ਨਾ ਹਮ ਕੀਆ ਨ ਕਰਹਿਗੇ ਨਾ ਕਰਿ ਸਕੈ ਸਰੀਰੁ ॥
kabeer naa ham keeaa na karahige naa kar sakai sareer ||
Kabeer, I have not done anything; I shall not do anything; my body cannot do anything.
ਕਿਆ ਜਾਨਉ ਕਿਛੁ ਹਰਿ ਕੀਆ ਭਇਓ ਕਬੀਰੁ ਕਬੀਰੁ ॥੬੨॥
kiaa jaanau kichh har keeaa bhio kabeer kabeer ||62||
I do not know what the Lord has done, but the call has gone out: ""Kabeer, Kabeer.""||62||
ਕਬੀਰ ਸੁਪਨੈ ਹੂ ਬਰੜਾਇ ਕੈ ਜਿਹ ਮੁਖਿ ਨਿਕਸੈ ਰਾਮੁ ॥
kabeer supanai hoo baraRai kai jeh mukh nikasai raam ||
Kabeer, if someone utters the Name of the Lord even in dreams,
ਤਾ ਕੇ ਪਗ ਕੀ ਪਾਨਹੀ ਮੇਰੇ ਤਨ ਕੋ ਚਾਮੁ ॥੬੩॥
taa ke pag kee paanahee mere tan ko chaam ||63||
I would make my skin into shoes for his feet. ||63||
ਕਬੀਰ ਮਾਟੀ ਕੇ ਹਮ ਪੂਤਰੇ ਮਾਨਸੁ ਰਾਖਿਓੁ ਨਾਉ ॥
kabeer maaTee ke ham pootare maanas raakhio naau ||
Kabeer, we are puppets of clay, but we take the name of mankind.
ਚਾਰਿ ਦਿਵਸ ਕੇ ਪਾਹੁਨੇ ਬਡ ਬਡ ਰੂੰਧਹਿ ਠਾਉ ॥੬੪॥
chaar dhivas ke paahune badd badd roo(n)dheh Thaau ||64||
We are guests here for only a few days, but we take up so much space. ||64||
ਕਬੀਰ ਮਹਿਦੀ ਕਰਿ ਘਾਲਿਆ ਆਪੁ ਪੀਸਾਇ ਪੀਸਾਇ ॥
kabeer mahidhee kar ghaaliaa aap peesai peesai ||
Kabeer, I have made myself into henna, and I grind myself into powder.
ਤੈ ਸਹ ਬਾਤ ਨ ਪੂਛੀਐ ਕਬਹੁ ਨ ਲਾਈ ਪਾਇ ॥੬੫॥
tai seh baat na poochheeaai kabahu na laiee pai ||65||
But You, O my Husband Lord, have not asked about me; You have never applied me to Your Feet. ||65||
ਕਬੀਰ ਜਿਹ ਦਰਿ ਆਵਤ ਜਾਤਿਅਹੁ ਹਟਕੈ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥
kabeer jeh dhar aavat jaatiahu haTakai naahee koi ||
Kabeer, that door, through which people never stop coming and going
ਸੋ ਦਰੁ ਕੈਸੇ ਛੋਡੀਐ ਜੋ ਦਰੁ ਐਸਾ ਹੋਇ ॥੬੬॥
so dhar kaise chhoddeeaai jo dhar aaisaa hoi ||66||
- how can I leave such a door as that? ||66||
ਕਬੀਰ ਡੂਬਾ ਥਾ ਪੈ ਉਬਰਿਓ ਗੁਨ ਕੀ ਲਹਰਿ ਝਬਕਿ ॥
kabeer ddoobaa thaa pai ubario gun kee lahar jhabak ||
Kabeer, I was drowning, but the waves of virtue saved me in an instant.