ਜਬ ਦੇਖਿਓ ਬੇੜਾ ਜਰਜਰਾ ਤਬ ਉਤਰਿ ਪਰਿਓ ਹਉ ਫਰਕਿ ॥੬੭॥
jab dhekhio beRaa jarajaraa tab utar pario hau farak ||67||
When I saw that my boat was rotten, then I immediately got out. ||67||
ਕਬੀਰ ਪਾਪੀ ਭਗਤਿ ਨ ਭਾਵਈ ਹਰਿ ਪੂਜਾ ਨ ਸੁਹਾਇ ॥
kabeer paapee bhagat na bhaaviee har poojaa na suhai ||
Kabeer, the sinner does not like devotion to the Lord; he does not appreciate worship.
ਮਾਖੀ ਚੰਦਨੁ ਪਰਹਰੈ ਜਹ ਬਿਗੰਧ ਤਹ ਜਾਇ ॥੬੮॥
maakhee cha(n)dhan paraharai jeh biga(n)dh teh jai ||68||
The fly abandons the sandalwood tree, and goes after the rotten smell. ||68||
ਕਬੀਰ ਬੈਦੁ ਮੂਆ ਰੋਗੀ ਮੂਆ ਮੂਆ ਸਭੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥
kabeer baidh mooaa rogee mooaa mooaa sabh sa(n)saar ||
Kabeer, the physician is dead, and the patient is dead; the whole world is dead.
ਏਕੁ ਕਬੀਰਾ ਨਾ ਮੂਆ ਜਿਹ ਨਾਹੀ ਰੋਵਨਹਾਰੁ ॥੬੯॥
ek kabeeraa naa mooaa jeh naahee rovanahaar ||69||
Only Kabeer is not dead; there is no one to mourn for him. ||69||
ਕਬੀਰ ਰਾਮੁ ਨ ਧਿਆਇਓ ਮੋਟੀ ਲਾਗੀ ਖੋਰਿ ॥
kabeer raam na dhiaaio moTee laagee khor ||
Kabeer, I have not meditated on the Lord; such is the bad habit I have developed.
ਕਾਇਆ ਹਾਂਡੀ ਕਾਠ ਕੀ ਨਾ ਓਹ ਚਰ੍ਹੈ ਬਹੋਰਿ ॥੭੦॥
kaiaa haa(n)ddee kaaTh kee naa oh charhai bahor ||70||
The body is a wooden pot; it cannot be put back on the fire. ||70||
ਕਬੀਰ ਐਸੀ ਹੋਇ ਪਰੀ ਮਨ ਕੋ ਭਾਵਤੁ ਕੀਨੁ ॥
kabeer aaisee hoi paree man ko bhaavat keen ||
Kabeer, it came to pass, that I did whatever I pleased.
ਮਰਨੇ ਤੇ ਕਿਆ ਡਰਪਨਾ ਜਬ ਹਾਥਿ ਸਿਧਉਰਾ ਲੀਨ ॥੭੧॥
marane te kiaa ddarapanaa jab haath sidhauraa leen ||71||
Why should I be afraid of death? I have invited death for myself. ||71||
ਕਬੀਰ ਰਸ ਕੋ ਗਾਂਡੋ ਚੂਸੀਐ ਗੁਨ ਕਉ ਮਰੀਐ ਰੋਇ ॥
kabeer ras ko gaa(n)ddo chooseeaai gun kau mareeaai roi ||
Kabeer, the mortals suck at the sugar cane, for the sake of the sweet juice. They should work just as hard for virtue.
ਅਵਗੁਨੀਆਰੇ ਮਾਨਸੈ ਭਲੋ ਨ ਕਹਿਹੈ ਕੋਇ ॥੭੨॥
avaguneeaare maanasai bhalo na kahihai koi ||72||
The person who lacks virtue - no one calls him good. ||72||
ਕਬੀਰ ਗਾਗਰਿ ਜਲ ਭਰੀ ਆਜੁ ਕਾਲਿੑ ਜੈਹੈ ਫੂਟਿ ॥
kabeer gaagar jal bharee aaj kaali(h) jaihai fooT ||
Kabeer, the pitcher is full of water; it will break, today or tomorrow.
ਗੁਰੁ ਜੁ ਨ ਚੇਤਹਿ ਆਪਨੋ ਅਧ ਮਾਝਿ ਲੀਜਹਿਗੇ ਲੂਟਿ ॥੭੩॥
guru ju na cheteh aapano adh maajh leejahige looT ||73||
Those who do not remember their Guru, shall be plundered on the way. ||73||
ਕਬੀਰ ਕੂਕਰੁ ਰਾਮ ਕੋ ਮੁਤੀਆ ਮੇਰੋ ਨਾਉ ॥
kabeer kookar raam ko muteeaa mero naau ||
Kabeer, I am the Lord's dog; Moti is my name.
ਗਲੇ ਹਮਾਰੇ ਜੇਵਰੀ ਜਹ ਖਿੰਚੈ ਤਹ ਜਾਉ ॥੭੪॥
gale hamaare jevaree jeh khi(n)chai teh jaau ||74||
There is a chain around my neck; wherever I am pulled, I go. ||74||
ਕਬੀਰ ਜਪਨੀ ਕਾਠ ਕੀ ਕਿਆ ਦਿਖਲਾਵਹਿ ਲੋਇ ॥
kabeer japanee kaaTh kee kiaa dhikhalaaveh loi ||
Kabeer, why do you show other people your rosary beads?
ਹਿਰਦੈ ਰਾਮੁ ਨ ਚੇਤਹੀ ਇਹ ਜਪਨੀ ਕਿਆ ਹੋਇ ॥੭੫॥
hiradhai raam na chetahee ieh japanee kiaa hoi ||75||
You do not remember the Lord in your heart, so what use is this rosary to you? ||75||
ਕਬੀਰ ਬਿਰਹੁ ਭੁਯੰਗਮੁ ਮਨਿ ਬਸੈ ਮੰਤੁ ਨ ਮਾਨੈ ਕੋਇ ॥
kabeer birahu bhuya(n)gam man basai ma(n)t na maanai koi ||
Kabeer, the snake of separation from the Lord abides within my mind; it does not respond to any mantra.
ਰਾਮ ਬਿਓਗੀ ਨਾ ਜੀਐ ਜੀਐ ਤ ਬਉਰਾ ਹੋਇ ॥੭੬॥
raam biogee naa jeeaai jeeaai ta bauraa hoi ||76||
One who is separated from the Lord does not live; if he does live, he goes insane. ||76||
ਕਬੀਰ ਪਾਰਸ ਚੰਦਨੈ ਤਿਨੑ ਹੈ ਏਕ ਸੁਗੰਧ ॥
kabeer paaras cha(n)dhanai tin(h) hai ek suga(n)dh ||
Kabeer, the philosopher's stone and sandalwood oil have the same good quality.
ਤਿਹ ਮਿਲਿ ਤੇਊ ਊਤਮ ਭਏ ਲੋਹ ਕਾਠ ਨਿਰਗੰਧ ॥੭੭॥
teh mil teuoo uootam bhe loh kaaTh niraga(n)dh ||77||
Whatever comes into contact with them is uplifted. Iron is transformed into gold, and ordinary wood becomes fragrant. ||77||
ਕਬੀਰ ਜਮ ਕਾ ਠੇਂਗਾ ਬੁਰਾ ਹੈ ਓਹੁ ਨਹੀ ਸਹਿਆ ਜਾਇ ॥
kabeer jam kaa The(n)gaa buraa hai oh nahee sahiaa jai ||
Kabeer, Death's club is terrible; it cannot be endured.
ਏਕੁ ਜੁ ਸਾਧੂ ਮੋੁਹਿ ਮਿਲਿਓ ਤਿਨਿੑ ਲੀਆ ਅੰਚਲਿ ਲਾਇ ॥੭੮॥
eku ju saadhoo muoh milio tini(h) leeaa a(n)chal lai ||78||
I have met with the holy man; he has attached me to the hem of his robe. ||78||
ਕਬੀਰ ਬੈਦੁ ਕਹੈ ਹਉ ਹੀ ਭਲਾ ਦਾਰੂ ਮੇਰੈ ਵਸਿ ॥
kabeer baidh kahai hau hee bhalaa dhaaroo merai vas ||
Kabeer, the physician says that he alone is good, and all the medicine is under his control.
ਇਹ ਤਉ ਬਸਤੁ ਗੁਪਾਲ ਕੀ ਜਬ ਭਾਵੈ ਲੇਇ ਖਸਿ ॥੭੯॥
eeh tau basat gupaal kee jab bhaavai lei khas ||79||
But these things belong to the Lord; He takes them away whenever He wishes. ||79||
ਕਬੀਰ ਨਉਬਤਿ ਆਪਨੀ ਦਿਨ ਦਸ ਲੇਹੁ ਬਜਾਇ ॥
kabeer naubat aapanee dhin dhas leh bajai ||
Kabeer, take your drum and beat it for ten days.
ਨਦੀ ਨਾਵ ਸੰਜੋਗ ਜਿਉ ਬਹੁਰਿ ਨ ਮਿਲਹੈ ਆਇ ॥੮੦॥
nadhee naav sa(n)jog jiau bahur na milahai aai ||80||
Life is like people meeting on a boat on a river; they shall not meet again. ||80||
ਕਬੀਰ ਸਾਤ ਸਮੁੰਦਹਿ ਮਸੁ ਕਰਉ ਕਲਮ ਕਰਉ ਬਨਰਾਇ ॥
kabeer saat samu(n)dheh mas karau kalam karau banarai ||
Kabeer, if I could change the seven seas into ink and make all the vegetation my pen,
ਬਸੁਧਾ ਕਾਗਦੁ ਜਉ ਕਰਉ ਹਰਿ ਜਸੁ ਲਿਖਨੁ ਨ ਜਾਇ ॥੮੧॥
basudhaa kaagadh jau karau har jas likhan na jai ||81||
and the earth my paper, even then, I could not write the Praises of the Lord. ||81||
ਕਬੀਰ ਜਾਤਿ ਜੁਲਾਹਾ ਕਿਆ ਕਰੈ ਹਿਰਦੈ ਬਸੇ ਗੁਪਾਲ ॥
kabeer jaat julaahaa kiaa karai hiradhai base gupaal ||
Kabeer, what can my lowly status as a weaver do to me? The Lord dwells in my heart.
ਕਬੀਰ ਰਮਈਆ ਕੰਠਿ ਮਿਲੁ ਚੂਕਹਿ ਸਰਬ ਜੰਜਾਲ ॥੮੨॥
kabeer ramieeaa ka(n)Th mil chookeh sarab ja(n)jaal ||82||
Kabeer, the Lord hugs me close in His Embrace; I have forsaken all my entanglements. ||82||
ਕਬੀਰ ਐਸਾ ਕੋ ਨਹੀ ਮੰਦਰੁ ਦੇਇ ਜਰਾਇ ॥
kabeer aaisaa ko nahee ma(n)dhar dhei jarai ||
Kabeer, will anyone set fire to his home
ਪਾਂਚਉ ਲਰਿਕੇ ਮਾਰਿ ਕੈ ਰਹੈ ਰਾਮ ਲਿਉ ਲਾਇ ॥੮੩॥
paa(n)chau larike maar kai rahai raam liau lai ||83||
and kill his five sons (the five thieves) to remain lovingly attached to the Lord? ||83||
ਕਬੀਰ ਐਸਾ ਕੋ ਨਹੀ ਇਹੁ ਤਨੁ ਦੇਵੈ ਫੂਕਿ ॥
kabeer aaisaa ko nahee ih tan dhevai fook ||
Kabeer, will anyone burn his own body?
ਅੰਧਾ ਲੋਗੁ ਨ ਜਾਨਈ ਰਹਿਓ ਕਬੀਰਾ ਕੂਕਿ ॥੮੪॥
a(n)dhaa log na jaaniee rahio kabeeraa kook ||84||
The people are blind - they do not know, although Kabeer continues to shout at them. ||84||
ਕਬੀਰ ਸਤੀ ਪੁਕਾਰੈ ਚਿਹ ਚੜੀ ਸੁਨੁ ਹੋ ਬੀਰ ਮਸਾਨ ॥
kabeer satee pukaarai cheh chaRee sun ho beer masaan ||
Kabeer, the widow mounts the funeral pyre and cries out, ""Listen, O brother funeral pyre.
ਲੋਗੁ ਸਬਾਇਆ ਚਲਿ ਗਇਓ ਹਮ ਤੁਮ ਕਾਮੁ ਨਿਦਾਨ ॥੮੫॥
log sabaiaa chal gio ham tum kaam nidhaan ||85||
All people must depart in the end; it is only you and I.""||85||