ਹਾਥ ਪਾਉ ਕਰਿ ਕਾਮੁ ਸਭੁ ਚੀਤੁ ਨਿਰੰਜਨ ਨਾਲਿ ॥੨੧੩॥
haath paau kar kaam sabh cheet nira(n)jan naal ||213||
With your hands and feet, do all your work, but let your consciousness remain with the Immaculate Lord. ||213||
ਮਹਲਾ ੫ ॥
mahalaa panjavaa ||
Fifth Mehla:
ਕਬੀਰਾ ਹਮਰਾ ਕੋ ਨਹੀ ਹਮ ਕਿਸ ਹੂ ਕੇ ਨਾਹਿ ॥
kabeeraa hamaraa ko nahee ham kis hoo ke naeh ||
Kabeer, no one belongs to me, and I belong to no one else.
ਜਿਨਿ ਇਹੁ ਰਚਨੁ ਰਚਾਇਆ ਤਿਸ ਹੀ ਮਾਹਿ ਸਮਾਹਿ ॥੨੧੪॥
jin ih rachan rachaiaa tis hee maeh samaeh ||214||
The One who created the creation - into Him I shall be absorbed. ||214||
ਕਬੀਰ ਕੀਚੜਿ ਆਟਾ ਗਿਰਿ ਪਰਿਆ ਕਿਛੂ ਨ ਆਇਓ ਹਾਥ ॥
kabeer keechaR aaTaa gir pariaa kichhoo na aaio haath ||
Kabeer, the flour has fallen into the mud; nothing has come into my hands.
ਪੀਸਤ ਪੀਸਤ ਚਾਬਿਆ ਸੋਈ ਨਿਬਹਿਆ ਸਾਥ ॥੨੧੫॥
peesat peesat chaabiaa soiee nibahiaa saath ||215||
That which was eaten while it was being ground - that alone is of any use. ||215||
ਕਬੀਰ ਮਨੁ ਜਾਨੈ ਸਭ ਬਾਤ ਜਾਨਤ ਹੀ ਅਉਗਨੁ ਕਰੈ ॥
kabeer man jaanai sabh baat jaanat hee aaugan karai ||
Kabeer, the mortal knows everything, and knowing, he still makes mistakes.
ਕਾਹੇ ਕੀ ਕੁਸਲਾਤ ਹਾਥਿ ਦੀਪੁ ਕੂਏ ਪਰੈ ॥੨੧੬॥
kaahe kee kusalaat haath dheep kooe parai ||216||
What good is a lamp in one's hand, if he falls into the well? ||216||
ਕਬੀਰ ਲਾਗੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਸੁਜਾਨ ਸਿਉ ਬਰਜੈ ਲੋਗੁ ਅਜਾਨੁ ॥
kabeer laagee preet sujaan siau barajai log ajaan ||
Kabeer, I am in love with the All-knowing Lord; the ignorant ones try to hold me back.
ਤਾ ਸਿਉ ਟੂਟੀ ਕਿਉ ਬਨੈ ਜਾ ਕੇ ਜੀਅ ਪਰਾਨ ॥੨੧੭॥
taa siau TooTee kiau banai jaa ke jeea paraan ||217||
How could I ever break with the One, who owns our soul and breath of life. ||217||
ਕਬੀਰ ਕੋਠੇ ਮੰਡਪ ਹੇਤੁ ਕਰਿ ਕਾਹੇ ਮਰਹੁ ਸਵਾਰਿ ॥
kabeer koThe ma(n)ddap het kar kaahe marahu savaar ||
Kabeer, why kill yourself for your love of decorations of your home and mansion?
ਕਾਰਜੁ ਸਾਢੇ ਤੀਨਿ ਹਥ ਘਨੀ ਤ ਪਉਨੇ ਚਾਰਿ ॥੨੧੮॥
kaaraj saadde teen hath ghanee ta paune chaar ||218||
In the end, only six feet, or a little more, shall be your lot. ||218||
ਕਬੀਰ ਜੋ ਮੈ ਚਿਤਵਉ ਨਾ ਕਰੈ ਕਿਆ ਮੇਰੇ ਚਿਤਵੇ ਹੋਇ ॥
kabeer jo mai chitavau naa karai kiaa mere chitave hoi ||
Kabeer, whatever I wish for does not happen. What can I accomplish by merely thinking?
ਅਪਨਾ ਚਿਤਵਿਆ ਹਰਿ ਕਰੈ ਜੋ ਮੇਰੇ ਚਿਤਿ ਨ ਹੋਇ ॥੨੧੯॥
apanaa chitaviaa har karai jo mere chit na hoi ||219||
The Lord does whatever He wishes; it is not up to me at all. ||219||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa teejaa ||
Third Mehla:
ਚਿੰਤਾ ਭਿ ਆਪਿ ਕਰਾਇਸੀ ਅਚਿੰਤੁ ਭਿ ਆਪੇ ਦੇਇ ॥
chi(n)taa bh aap karaisee achi(n)t bh aape dhei ||
God Himself makes the mortals anxious, and He Himself takes the anxiety away.
ਨਾਨਕ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿ ਸਭਨਾ ਸਾਰ ਕਰੇਇ ॥੨੨੦॥
naanak so saalaaheeaai j sabhanaa saar karei ||220||
O Nanak, praise the One, who takes care of all. ||220||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa panjavaa ||
Fifth Mehla:
ਕਬੀਰ ਰਾਮੁ ਨ ਚੇਤਿਓ ਫਿਰਿਆ ਲਾਲਚ ਮਾਹਿ ॥
kabeer raam na chetio firiaa laalach maeh ||
Kabeer, the mortal does not remember the Lord; he wanders around, engrossed in greed.
ਪਾਪ ਕਰੰਤਾ ਮਰਿ ਗਇਆ ਅਉਧ ਪੁਨੀ ਖਿਨ ਮਾਹਿ ॥੨੨੧॥
paap kara(n)taa mar giaa aaudh punee khin maeh ||221||
Committing sins, he dies, and his life ends in an instant. ||221||
ਕਬੀਰ ਕਾਇਆ ਕਾਚੀ ਕਾਰਵੀ ਕੇਵਲ ਕਾਚੀ ਧਾਤੁ ॥
kabeer kaiaa kaachee kaaravee keval kaachee dhaat ||
Kabeer, the body is like a clay vessel or a brittle metal pot.
ਸਾਬਤੁ ਰਖਹਿ ਤ ਰਾਮ ਭਜੁ ਨਾਹਿ ਤ ਬਿਨਠੀ ਬਾਤ ॥੨੨੨॥
saabat rakheh ta raam bhaj naeh ta binaThee baat ||222||
If you wish to keep it safe and sound, then vibrate and meditate on the Lord; otherwise, the thing shall break. ||222||
ਕਬੀਰ ਕੇਸੋ ਕੇਸੋ ਕੂਕੀਐ ਨ ਸੋਈਐ ਅਸਾਰ ॥
kabeer keso keso kookeeaai na soieeaai asaar ||
Kabeer, chant the Name of the Beautifully-haired Lord; do not sleep unaware.
ਰਾਤਿ ਦਿਵਸ ਕੇ ਕੂਕਨੇ ਕਬਹੂ ਕੇ ਸੁਨੈ ਪੁਕਾਰ ॥੨੨੩॥
raat dhivas ke kookane kabahoo ke sunai pukaar ||223||
Chanting His Name night and day, the Lord will eventually hear your call. ||223||
ਕਬੀਰ ਕਾਇਆ ਕਜਲੀ ਬਨੁ ਭਇਆ ਮਨੁ ਕੁੰਚਰੁ ਮਯ ਮੰਤੁ ॥
kabeer kaiaa kajalee ban bhiaa man ku(n)char may ma(n)t ||
Kabeer, the body is a banana forest, and the mind is an intoxicated elephant.
ਅੰਕਸੁ ਗੵਾਨੁ ਰਤਨੁ ਹੈ ਖੇਵਟੁ ਬਿਰਲਾ ਸੰਤੁ ॥੨੨੪॥
a(n)kas gayeaan ratan hai khevaT biralaa sa(n)t ||224||
The jewel of spiritual wisdom is the prod, and the rare Saint is the rider. ||224||
ਕਬੀਰ ਰਾਮ ਰਤਨੁ ਮੁਖੁ ਕੋਥਰੀ ਪਾਰਖ ਆਗੈ ਖੋਲਿ ॥
kabeer raam ratan mukh kotharee paarakh aagai khol ||
Kabeer, the Lord's Name is the jewel, and the mouth is the purse; open this purse to the Appraiser.
ਕੋਈ ਆਇ ਮਿਲੈਗੋ ਗਾਹਕੀ ਲੇਗੋ ਮਹਗੇ ਮੋਲਿ ॥੨੨੫॥
koiee aai milaigo gaahakee lego mahage mol ||225||
If a buyer can be found, it will go for a high price. ||225||
ਕਬੀਰ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਜਾਨਿਓ ਨਹੀ ਪਾਲਿਓ ਕਟਕੁ ਕੁਟੰਬੁ ॥
kabeer raam naam jaanio nahee paalio kaTak kuTa(n)b ||
Kabeer, the mortal does not know the Lord's Name, but he has raised a very large family.
ਧੰਧੇ ਹੀ ਮਹਿ ਮਰਿ ਗਇਓ ਬਾਹਰਿ ਭਈ ਨ ਬੰਬ ॥੨੨੬॥
dha(n)dhe hee meh mar gio baahar bhiee na ba(n)b ||226||
He dies in the midst of his worldly affairs, and then he is not heard in the external world. ||226||
ਕਬੀਰ ਆਖੀ ਕੇਰੇ ਮਾਟੁਕੇ ਪਲੁ ਪਲੁ ਗਈ ਬਿਹਾਇ ॥
kabeer aakhee kere maaTuke pal pal giee bihai ||
Kabeer, in the blink of an eye, moment by moment, life is passing by.
ਮਨੁ ਜੰਜਾਲੁ ਨ ਛੋਡਈ ਜਮ ਦੀਆ ਦਮਾਮਾ ਆਇ ॥੨੨੭॥
man ja(n)jaal na chhoddiee jam dheeaa dhamaamaa aai ||227||
The mortal does not give up his worldly entanglements; the Messenger of Death walks in and beats the drum. ||227||
ਕਬੀਰ ਤਰਵਰ ਰੂਪੀ ਰਾਮੁ ਹੈ ਫਲ ਰੂਪੀ ਬੈਰਾਗੁ ॥
kabeer taravar roopee raam hai fal roopee bairaag ||
Kabeer, the Lord is the tree, and disillusionment with the world is the fruit.
ਛਾਇਆ ਰੂਪੀ ਸਾਧੁ ਹੈ ਜਿਨਿ ਤਜਿਆ ਬਾਦੁ ਬਿਬਾਦੁ ॥੨੨੮॥
chhaiaa roopee saadh hai jin tajiaa baadh bibaadh ||228||
The Holy man, who has abandoned useless arguments, is the shade of the tree. ||228||
ਕਬੀਰ ਐਸਾ ਬੀਜੁ ਬੋਇ ਬਾਰਹ ਮਾਸ ਫਲੰਤ ॥
kabeer aaisaa beej boi baareh maas fala(n)t ||
Kabeer, plant the seeds of such a plant, which shall bear fruit throughout the twelve months,
ਸੀਤਲ ਛਾਇਆ ਗਹਿਰ ਫਲ ਪੰਖੀ ਕੇਲ ਕਰੰਤ ॥੨੨੯॥
seetal chhaiaa gahir fal pa(n)khee kel kara(n)t ||229||
with cooling shade and abundant fruit, upon which birds joyously play. ||229||
ਕਬੀਰ ਦਾਤਾ ਤਰਵਰੁ ਦਯਾ ਫਲੁ ਉਪਕਾਰੀ ਜੀਵੰਤ ॥
kabeer dhaataa taravar dhayaa fal upakaaree jeeva(n)t ||
Kabeer, the Great Giver is the tree, which blesses all with the fruit of compassion.
ਪੰਖੀ ਚਲੇ ਦਿਸਾਵਰੀ ਬਿਰਖਾ ਸੁਫਲ ਫਲੰਤ ॥੨੩੦॥
pa(n)khee chale dhisaavaree birakhaa sufal fala(n)t ||230||
When the birds migrate to other lands, O Tree, you bear the fruits. ||230||
ਕਬੀਰ ਸਾਧੂ ਸੰਗੁ ਪਰਾਪਤੀ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇ ਲਿਲਾਟ ॥
kabeer saadhoo sa(n)g paraapatee likhiaa hoi lilaaT ||
Kabeer, the mortal finds the Saadh Sangat, the Company of the Holy, if he has such destiny written upon his forehead.