ਮੁਕਤਿ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਈਐ ਠਾਕ ਨ ਅਵਘਟ ਘਾਟ ॥੨੩੧॥
mukat padhaarath paieeaai Thaak na avaghaT ghaaT ||231||
He obtains the treasure of liberation, and the difficult road to the Lord is not blocked. ||231||
ਕਬੀਰ ਏਕ ਘੜੀ ਆਧੀ ਘਰੀ ਆਧੀ ਹੂੰ ਤੇ ਆਧ ॥
kabeer ek ghaRee aadhee gharee aadhee hoo(n) te aadh ||
Kabeer, whether is is for an hour, half an hour, or half of that,
ਭਗਤਨ ਸੇਤੀ ਗੋਸਟੇ ਜੋ ਕੀਨੇ ਸੋ ਲਾਭ ॥੨੩੨॥
bhagatan setee gosaTe jo keene so laabh ||232||
whatever it is, it is worthwhile to speak with the Holy. ||232||
ਕਬੀਰ ਭਾਂਗ ਮਾਛੁਲੀ ਸੁਰਾ ਪਾਨਿ ਜੋ ਜੋ ਪ੍ਰਾਨੀ ਖਾਂਹਿ ॥
kabeer bhaa(n)g maachhulee suraa paan jo jo praanee khaa(n)h ||
Kabeer, those mortals who consume marijuana, fish and wine
ਤੀਰਥ ਬਰਤ ਨੇਮ ਕੀਏ ਤੇ ਸਭੈ ਰਸਾਤਲਿ ਜਾਂਹਿ ॥੨੩੩॥
teerath barat nem ke'ee te sabhai rasaatal jaa(n)h ||233||
- no matter what pilgrimages, fasts and rituals they follow, they will all go to hell. ||233||
ਨੀਚੇ ਲੋਇਨ ਕਰਿ ਰਹਉ ਲੇ ਸਾਜਨ ਘਟ ਮਾਹਿ ॥
neeche loin kar rahau le saajan ghaT maeh ||
Kabeer, I keep my eyes lowered, and enshrine my Friend within my heart.
ਸਭ ਰਸ ਖੇਲਉ ਪੀਅ ਸਉ ਕਿਸੀ ਲਖਾਵਉ ਨਾਹਿ ॥੨੩੪॥
sabh ras khelau peea sau kisee lakhaavau naeh ||234||
I enjoy all pleasures with my Beloved, but I do not let anyone else know. ||234||
ਆਠ ਜਾਮ ਚਉਸਠਿ ਘਰੀ ਤੁਅ ਨਿਰਖਤ ਰਹੈ ਜੀਉ ॥
aaTh jaam chausaTh gharee tua nirakhat rahai jeeau ||
Twenty-four hours a day, every hour, my soul continues to look to You, O Lord.
ਨੀਚੇ ਲੋਇਨ ਕਿਉ ਕਰਉ ਸਭ ਘਟ ਦੇਖਉ ਪੀਉ ॥੨੩੫॥
neeche loin kiau karau sabh ghaT dhekhau peeau ||235||
Why should I keep my eyes lowered? I see my Beloved in every heart. ||235||
ਸੁਨੁ ਸਖੀ ਪੀਅ ਮਹਿ ਜੀਉ ਬਸੈ ਜੀਅ ਮਹਿ ਬਸੈ ਕਿ ਪੀਉ ॥
sun sakhee peea meh jeeau basai jeea meh basai k peeau ||
Listen, O my companions: my soul dwells in my Beloved, and my Beloved dwells in my soul.
ਜੀਉ ਪੀਉ ਬੂਝਉ ਨਹੀ ਘਟ ਮਹਿ ਜੀਉ ਕਿ ਪੀਉ ॥੨੩੬॥
jeeau peeau boojhau nahee ghaT meh jeeau k peeau ||236||
I realize that there is no difference between my soul and my Beloved; I cannot tell whether my soul or my Beloved dwells in my heart. ||236||
ਕਬੀਰ ਬਾਮਨੁ ਗੁਰੂ ਹੈ ਜਗਤ ਕਾ ਭਗਤਨ ਕਾ ਗੁਰੁ ਨਾਹਿ ॥
kabeer baaman guroo hai jagat kaa bhagatan kaa gur naeh ||
Kabeer, the Brahmin may be the guru of the world, but he is not the Guru of the devotees.
ਅਰਝਿ ਉਰਝਿ ਕੈ ਪਚਿ ਮੂਆ ਚਾਰਉ ਬੇਦਹੁ ਮਾਹਿ ॥੨੩੭॥
arajh urajh kai pach mooaa chaarau bedhahu maeh ||237||
He rots and dies in the perplexities of the four Vedas. ||237||
ਹਰਿ ਹੈ ਖਾਂਡੁ ਰੇਤੁ ਮਹਿ ਬਿਖਰੀ ਹਾਥੀ ਚੁਨੀ ਨ ਜਾਇ ॥
har hai khaa(n)dd ret meh bikharee haathee chunee na jai ||
The Lord is like sugar, scattered in the sand; the elephant cannot pick it up.
ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਗੁਰਿ ਭਲੀ ਬੁਝਾਈ ਕੀਟੀ ਹੋਇ ਕੈ ਖਾਇ ॥੨੩੮॥
keh kabeer gur bhalee bujhaiee keeTee hoi kai khai ||238||
Says Kabeer, the Guru has given me this sublime understanding: become an ant, and feed on it. ||238||
ਕਬੀਰ ਜਉ ਤੁਹਿ ਸਾਧ ਪਿਰੰਮ ਕੀ ਸੀਸੁ ਕਾਟਿ ਕਰਿ ਗੋਇ ॥
kabeer jau tuh saadh pira(n)m kee sees kaaT kar goi ||
Kabeer, if you desire to play the game of love with the Lord, then cut off your head, and make it into a ball.
ਖੇਲਤ ਖੇਲਤ ਹਾਲ ਕਰਿ ਜੋ ਕਿਛੁ ਹੋਇ ਤ ਹੋਇ ॥੨੩੯॥
khelat khelat haal kar jo kichh hoi ta hoi ||239||
Lose yourself in the play of it, and then whatever will be, will be. ||239||
ਕਬੀਰ ਜਉ ਤੁਹਿ ਸਾਧ ਪਿਰੰਮ ਕੀ ਪਾਕੇ ਸੇਤੀ ਖੇਲੁ ॥
kabeer jau tuh saadh pira(n)m kee paake setee khel ||
Kabeer, if you desire to play the game of love with the Lord, play it with someone with committment.
ਕਾਚੀ ਸਰਸਉਂ ਪੇਲਿ ਕੈ ਨਾ ਖਲਿ ਭਈ ਨ ਤੇਲੁ ॥੨੪੦॥
kaachee sarasau(n) pel kai naa khal bhiee na tel ||240||
Pressing the unripe mustard seeds produces neither oil nor flour. ||240||
ਢੂੰਢਤ ਡੋਲਹਿ ਅੰਧ ਗਤਿ ਅਰੁ ਚੀਨਤ ਨਾਹੀ ਸੰਤ ॥
ddoo(n)ddat ddoleh a(n)dh gat ar cheenat naahee sa(n)t ||
Searching, the mortal stumbles like a blind person, and does not recognize the Saint.
ਕਹਿ ਨਾਮਾ ਕਿਉ ਪਾਈਐ ਬਿਨੁ ਭਗਤਹੁ ਭਗਵੰਤੁ ॥੨੪੧॥
keh naamaa kiau paieeaai bin bhagatahu bhagava(n)t ||241||
Says Naam Dayv, how can one obtain the Lord God, without His devotee? ||241||
ਹਰਿ ਸੋ ਹੀਰਾ ਛਾਡਿ ਕੈ ਕਰਹਿ ਆਨ ਕੀ ਆਸ ॥
har so heeraa chhaadd kai kareh aan kee aas ||
Forsaking the Diamond of the Lord, the mortals put their hopes in another.
ਤੇ ਨਰ ਦੋਜਕ ਜਾਹਿਗੇ ਸਤਿ ਭਾਖੈ ਰਵਿਦਾਸ ॥੨੪੨॥
te nar dhojak jaahige sat bhaakhai ravidhaas ||242||
Those people shall go to hell; Ravi Daas speaks the Truth. ||242||
ਕਬੀਰ ਜਉ ਗ੍ਰਿਹੁ ਕਰਹਿ ਤ ਧਰਮੁ ਕਰੁ ਨਾਹੀ ਤ ਕਰੁ ਬੈਰਾਗੁ ॥
kabeer jau girahu kareh ta dharam kar naahee ta kar bairaag ||
Kabeer, if you live the householder's life, then practice righteousness; otherwise, you might as well retire from the world.
ਬੈਰਾਗੀ ਬੰਧਨੁ ਕਰੈ ਤਾ ਕੋ ਬਡੋ ਅਭਾਗੁ ॥੨੪੩॥
bairaagee ba(n)dhan karai taa ko baddo abhaag ||243||
If someone renounces the world, and then gets involved in worldly entanglements, he shall suffer terrible misfortune. ||243||
ਸਲੋਕ ਸੇਖ ਫਰੀਦ ਕੇ
salok sekh fareedh ke
Shaloks Of Shaykh Fareed Jee:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaadh ||
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਜਿਤੁ ਦਿਹਾੜੈ ਧਨ ਵਰੀ ਸਾਹੇ ਲਏ ਲਿਖਾਇ ॥
jit dhihaaRai dhan varee saahe le likhai ||
The day of the bride's wedding is pre-ordained.
ਮਲਕੁ ਜਿ ਕੰਨੀ ਸੁਣੀਦਾ ਮੁਹੁ ਦੇਖਾਲੇ ਆਇ ॥
malak j ka(n)nee suneedhaa muh dhekhaale aai ||
On that day, the Messenger of Death, of whom she had only heard, comes and shows its face.
ਜਿੰਦੁ ਨਿਮਾਣੀ ਕਢੀਐ ਹਡਾ ਕੂ ਕੜਕਾਇ ॥
ji(n)dh nimaanee kaddeeaai haddaa koo kaRakai ||
It breaks the bones of the body and pulls the helpless soul out.
ਸਾਹੇ ਲਿਖੇ ਨ ਚਲਨੀ ਜਿੰਦੂ ਕੂੰ ਸਮਝਾਇ ॥
saahe likhe na chalanee ji(n)dhoo koo(n) samajhai ||
That pre-ordained time of marriage cannot be avoided. Explain this to your soul.
ਜਿੰਦੁ ਵਹੁਟੀ ਮਰਣੁ ਵਰੁ ਲੈ ਜਾਸੀ ਪਰਣਾਇ ॥
ji(n)dh vahuTee maran var lai jaasee paranai ||
The soul is the bride, and death is the groom. He will marry her and take her away.
ਆਪਣ ਹਥੀ ਜੋਲਿ ਕੈ ਕੈ ਗਲਿ ਲਗੈ ਧਾਇ ॥
aapan hathee jol kai kai gal lagai dhai ||
After the body sends her away with its own hands, whose neck will it embrace?
ਵਾਲਹੁ ਨਿਕੀ ਪੁਰਸਲਾਤ ਕੰਨੀ ਨ ਸੁਣੀ ਆਇ ॥
vaalahu nikee purasalaat ka(n)nee na sunee aai ||
The bridge to hell is narrower than a hair; haven't you heard of it with your ears?
ਫਰੀਦਾ ਕਿੜੀ ਪਵੰਦੀਈ ਖੜਾ ਨ ਆਪੁ ਮੁਹਾਇ ॥੧॥
fareedhaa kiRee pava(n)dheeiee khaRaa na aap muhai ||1||
Fareed, the call has come; be careful now - don't let yourself be robbed. ||1||
ਫਰੀਦਾ ਦਰ ਦਰਵੇਸੀ ਗਾਖੜੀ ਚਲਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਭਤਿ ॥
fareedhaa dhar dharavesee gaakhaRee chalaa(n) dhuneeaa(n) bhat ||
Fareed, it is so difficult to become a humble Saint at the Lord's Door.