ਆਪੇ ਆਪਿ ਸਗਲ ਮਹਿ ਆਪਿ ॥
aape aap sagal meh aap ||
He Himself is All-in-Himself.
ਅਨਿਕ ਜੁਗਤਿ ਰਚਿ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪਿ ॥
anik jugat rach thaap uthaap ||
In His many ways, He establishes and disestablishes.
ਅਬਿਨਾਸੀ ਨਾਹੀ ਕਿਛੁ ਖੰਡ ॥
abinaasee naahee kichh kha(n)dd ||
He is Imperishable; nothing can be broken.
ਧਾਰਣ ਧਾਰਿ ਰਹਿਓ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ॥
dhaaran dhaar rahio brahama(n)dd ||
He lends His Support to maintain the Universe.
ਅਲਖ ਅਭੇਵ ਪੁਰਖ ਪਰਤਾਪ ॥
alakh abhev purakh parataap ||
Unfathomable and Inscrutable is the Glory of the Lord.
ਆਪਿ ਜਪਾਏ ਤ ਨਾਨਕ ਜਾਪ ॥੬॥
aap japaae ta naanak jaap ||6||
As He inspires us to meditate, O Nanak, so do we meditate. ||6||
ਜਿਨ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਤਾ ਸੁ ਸੋਭਾਵੰਤ ॥
jin prabh jaataa su sobhaava(n)t ||
Those who know God are glorious.
ਸਗਲ ਸੰਸਾਰੁ ਉਧਰੈ ਤਿਨ ਮੰਤ ॥
sagal sa(n)saar udharai tin ma(n)t ||
The whole world is redeemed by their teachings.
ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਸੇਵਕ ਸਗਲ ਉਧਾਰਨ ॥
prabh ke sevak sagal udhaaran ||
God's servants redeem all.
ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਸੇਵਕ ਦੂਖ ਬਿਸਾਰਨ ॥
prabh ke sevak dhookh bisaaran ||
God's servants cause sorrows to be forgotten.
ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਲਏ ਕਿਰਪਾਲ ॥
aape mel le kirapaal ||
The Merciful Lord unites them with Himself.
ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਜਪਿ ਭਏ ਨਿਹਾਲ ॥
gur kaa sabadh jap bhe nihaal ||
Chanting the Word of the Guru's Shabad, they become ecstatic.
ਉਨ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸੋਈ ਲਾਗੈ ॥
aun kee sevaa soiee laagai ||
He alone is committed to serve them,
ਜਿਸ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹਿ ਬਡਭਾਗੈ ॥
jis no kirapaa kareh baddabhaagai ||
upon whom God bestows His Mercy, by great good fortune.
ਨਾਮੁ ਜਪਤ ਪਾਵਹਿ ਬਿਸ੍ਰਾਮੁ ॥
naam japat paaveh bisraam ||
Those who chant the Naam find their place of rest.
ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਪੁਰਖ ਕਉ ਊਤਮ ਕਰਿ ਮਾਨੁ ॥੭॥
naanak tin purakh kau uootam kar maan ||7||
O Nanak, respect those persons as the most noble. ||7||
ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰੈ ਸੁ ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਰੰਗਿ ॥
jo kichh karai su prabh kai ra(n)g ||
Whatever you do, do it for the Love of God.
ਸਦਾ ਸਦਾ ਬਸੈ ਹਰਿ ਸੰਗਿ ॥
sadhaa sadhaa basai har sa(n)g ||
Forever and ever, abide with the Lord.
ਸਹਜ ਸੁਭਾਇ ਹੋਵੈ ਸੋ ਹੋਇ ॥
sahaj subhai hovai so hoi ||
By its own natural course, whatever will be will be.
ਕਰਣੈਹਾਰੁ ਪਛਾਣੈ ਸੋਇ ॥
karanaihaar pachhaanai soi ||
Acknowledge that Creator Lord;
ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਕੀਆ ਜਨ ਮੀਠ ਲਗਾਨਾ ॥
prabh kaa keeaa jan meeTh lagaanaa ||
God's doings are sweet to His humble servant.
ਜੈਸਾ ਸਾ ਤੈਸਾ ਦ੍ਰਿਸਟਾਨਾ ॥
jaisaa saa taisaa dhirasaTaanaa ||
As He is, so does He appear.
ਜਿਸ ਤੇ ਉਪਜੇ ਤਿਸੁ ਮਾਹਿ ਸਮਾਏ ॥
jis te upaje tis maeh samaae ||
From Him we came, and into Him we shall merge again.
ਓਇ ਸੁਖ ਨਿਧਾਨ ਉਨਹੂ ਬਨਿ ਆਏ ॥
oi sukh nidhaan unahoo ban aae ||
He is the treasure of peace, and so does His servant become.
ਆਪਸ ਕਉ ਆਪਿ ਦੀਨੋ ਮਾਨੁ ॥
aapas kau aap dheeno maan ||
Unto His own, He has given His honor.
ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਜਨੁ ਏਕੋ ਜਾਨੁ ॥੮॥੧੪॥
naanak prabh jan eko jaan ||8||14||
O Nanak, know that God and His humble servant are one and the same. ||8||14||
ਸਲੋਕੁ ॥
salok ||
Shalok:
ਸਰਬ ਕਲਾ ਭਰਪੂਰ ਪ੍ਰਭ ਬਿਰਥਾ ਜਾਨਨਹਾਰ ॥
sarab kalaa bharapoor prabh birathaa jaananahaar ||
God is totally imbued with all powers; He is the Knower of our troubles.
ਜਾ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਉਧਰੀਐ ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਬਲਿਹਾਰ ॥੧॥
jaa kai simaran udhareeaai naanak tis balihaar ||1||
Meditating in remembrance on Him, we are saved; Nanak is a sacrifice to Him. ||1||
ਅਸਟਪਦੀ ॥
asaTapadhee ||
Ashtapadee:
ਟੂਟੀ ਗਾਢਨਹਾਰ ਗੋੁਪਾਲ ॥
TooTee gaaddanahaar guopaal ||
The Lord of the World is the Mender of the broken.
ਸਰਬ ਜੀਆ ਆਪੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ॥
sarab jeeaa aape pratipaal ||
He Himself cherishes all beings.
ਸਗਲ ਕੀ ਚਿੰਤਾ ਜਿਸੁ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥
sagal kee chi(n)taa jis man maeh ||
The cares of all are on His Mind;
ਤਿਸ ਤੇ ਬਿਰਥਾ ਕੋਈ ਨਾਹਿ ॥
tis te birathaa koiee naeh ||
no one is turned away from Him.
ਰੇ ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਦਾ ਹਰਿ ਜਾਪਿ ॥
re man mere sadhaa har jaap ||
O my mind, meditate forever on the Lord.
ਅਬਿਨਾਸੀ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ॥
abinaasee prabh aape aap ||
The Imperishable Lord God is Himself All-in-all.
ਆਪਨ ਕੀਆ ਕਛੂ ਨ ਹੋਇ ॥
aapan keeaa kachhoo na hoi ||
By one's own actions, nothing is accomplished,
ਜੇ ਸਉ ਪ੍ਰਾਨੀ ਲੋਚੈ ਕੋਇ ॥
je sau praanee lochai koi ||
even though the mortal may wish it so, hundreds of times.
ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਨਾਹੀ ਤੇਰੈ ਕਿਛੁ ਕਾਮ ॥
tis bin naahee terai kichh kaam ||
Without Him, nothing is of any use to you.
ਗਤਿ ਨਾਨਕ ਜਪਿ ਏਕ ਹਰਿ ਨਾਮ ॥੧॥
gat naanak jap ek har naam ||1||
Salvation, O Nanak, is attained by chanting the Name of the One Lord. ||1||
ਰੂਪਵੰਤੁ ਹੋਇ ਨਾਹੀ ਮੋਹੈ ॥
roopava(n)t hoi naahee mohai ||
One who is good-looking should not be vain;
ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਜੋਤਿ ਸਗਲ ਘਟ ਸੋਹੈ ॥
prabh kee jot sagal ghaT sohai ||
the Light of God is in all hearts.
ਧਨਵੰਤਾ ਹੋਇ ਕਿਆ ਕੋ ਗਰਬੈ ॥
dhanava(n)taa hoi kiaa ko garabai ||
Why should anyone be proud of being rich?
ਜਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤਿਸ ਕਾ ਦੀਆ ਦਰਬੈ ॥
jaa sabh kichh tis kaa dheeaa dharabai ||
All riches are His gifts.
ਅਤਿ ਸੂਰਾ ਜੇ ਕੋਊ ਕਹਾਵੈ ॥
at sooraa je kouoo kahaavai ||
One may call himself a great hero,
ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਕਲਾ ਬਿਨਾ ਕਹ ਧਾਵੈ ॥
prabh kee kalaa binaa keh dhaavai ||
but without God's Power, what can anyone do?
ਜੇ ਕੋ ਹੋਇ ਬਹੈ ਦਾਤਾਰੁ ॥
je ko hoi bahai dhaataar ||
One who brags about giving to charities
ਤਿਸੁ ਦੇਨਹਾਰੁ ਜਾਨੈ ਗਾਵਾਰੁ ॥
tis dhenahaar jaanai gaavaar ||
the Great Giver shall judge him to be a fool.
ਜਿਸੁ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਤੂਟੈ ਹਉ ਰੋਗੁ ॥
jis gur prasaadh tooTai hau rog ||
One who, by Guru's Grace, is cured of the disease of ego
ਨਾਨਕ ਸੋ ਜਨੁ ਸਦਾ ਅਰੋਗੁ ॥੨॥
naanak so jan sadhaa arog ||2||
- O Nanak, that person is forever healthy. ||2||
ਜਿਉ ਮੰਦਰ ਕਉ ਥਾਮੈ ਥੰਮਨੁ ॥
jiau ma(n)dhar kau thaamai tha(n)man ||
As a palace is supported by its pillars,
ਤਿਉ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਮਨਹਿ ਅਸਥੰਮਨੁ ॥
tiau gur kaa sabadh maneh asatha(n)man ||
so does the Guru's Word support the mind.
ਜਿਉ ਪਾਖਾਣੁ ਨਾਵ ਚੜਿ ਤਰੈ ॥
jiau paakhaan naav chaR tarai ||
As a stone placed in a boat can cross over the river,
ਪ੍ਰਾਣੀ ਗੁਰ ਚਰਣ ਲਗਤੁ ਨਿਸਤਰੈ ॥
praanee gur charan lagat nisatarai ||
so is the mortal saved, grasping hold of the Guru's Feet.
ਜਿਉ ਅੰਧਕਾਰ ਦੀਪਕ ਪਰਗਾਸੁ ॥
jiau a(n)dhakaar dheepak paragaas ||
As the darkness is illuminated by the lamp,
ਗੁਰ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਮਨਿ ਹੋਇ ਬਿਗਾਸੁ ॥
gur dharasan dhekh man hoi bigaas ||
so does the mind blossom forth, beholding the Blessed Vision of the Guru's Darshan.
ਜਿਉ ਮਹਾ ਉਦਿਆਨ ਮਹਿ ਮਾਰਗੁ ਪਾਵੈ ॥ ਤਿਉ ਸਾਧੂ ਸੰਗਿ ਮਿਲਿ ਜੋਤਿ ਪ੍ਰਗਟਾਵੈ ॥
jiau mahaa udhiaan meh maarag paavai || tiau saadhoo sa(n)g mil jot pragaTaavai ||
The path is found through the great wilderness by joining the Saadh Sangat, the Company of the Holy, and one's light shines forth.
ਤਿਨ ਸੰਤਨ ਕੀ ਬਾਛਉ ਧੂਰਿ ॥
tin sa(n)tan kee baachhau dhoor ||
I seek the dust of the feet of those Saints;
ਨਾਨਕ ਕੀ ਹਰਿ ਲੋਚਾ ਪੂਰਿ ॥੩॥
naanak kee har lochaa poor ||3||
O Lord, fulfill Nanak's longing! ||3||
ਮਨ ਮੂਰਖ ਕਾਹੇ ਬਿਲਲਾਈਐ ॥
man moorakh kaahe bilalaieeaai ||
O foolish mind, why do you cry and bewail?