ਸਭਿ ਕਾਰਜ ਤਿਨ ਕੇ ਸਿਧਿ ਹਹਿ ਜਿਨ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥
sabh kaaraj tin ke sidh heh jin gurmukh kirapaa dhaar ||
All the Gurmukh's affairs are brought to perfect completion; the Lord has showered him with His Mercy.
ਨਾਨਕ ਜੋ ਧੁਰਿ ਮਿਲੇ ਸੇ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਹਰਿ ਮੇਲੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰਿ ॥੨॥
naanak jo dhur mile se mil rahe har mele sirajanahaar ||2||
O Nanak, one who meets the Primal Lord remains blended with the Lord, the Creator Lord. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਤੂ ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੁ ਹੈ ਸਚੁ ਸਚਾ ਗੋਸਾਈ ॥
too sachaa saahib sach hai sach sachaa gosaiee ||
You are True, O True Lord and Master. You are the Truest of the True, O Lord of the World.
ਤੁਧੁਨੋ ਸਭ ਧਿਆਇਦੀ ਸਭ ਲਗੈ ਤੇਰੀ ਪਾਈ ॥
tudhuno sabh dhiaaidhee sabh lagai teree paiee ||
Everyone meditates on You; everyone falls at Your Feet.
ਤੇਰੀ ਸਿਫਤਿ ਸੁਆਲਿਉ ਸਰੂਪ ਹੈ ਜਿਨਿ ਕੀਤੀ ਤਿਸੁ ਪਾਰਿ ਲਘਾਈ ॥
teree sifat suaaliau saroop hai jin keetee tis paar laghaiee ||
Your Praises are graceful and beautiful; You save those who speak them.
ਗੁਰਮੁਖਾ ਨੋ ਫਲੁ ਪਾਇਦਾ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਈ ॥
gurmukhaa no fal paidhaa sach naam samaiee ||
You reward the Gurmukhs, who are absorbed in the True Name.
ਵਡੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਬਾ ਵਡੀ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ॥੧॥
vadde mere saahibaa vaddee teree vaddiaaiee ||1||
O my Great Lord and Master, great is Your glorious greatness. ||1||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥
salok mahalaa chauthhaa ||
Shalok, Fourth Mehla:
ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਹੋਰੁ ਸਲਾਹਣਾ ਸਭੁ ਬੋਲਣੁ ਫਿਕਾ ਸਾਦੁ ॥
vin naavai hor salaahanaa sabh bolan fikaa saadh ||
Without the Name, all other praise and speech is insipid and tasteless.
ਮਨਮੁਖ ਅਹੰਕਾਰੁ ਸਲਾਹਦੇ ਹਉਮੈ ਮਮਤਾ ਵਾਦੁ ॥
manmukh aha(n)kaar salaahadhe haumai mamataa vaadh ||
The self-willed manmukhs praise their own egos; their attachment to egotism is useless.
ਜਿਨ ਸਾਲਾਹਨਿ ਸੇ ਮਰਹਿ ਖਪਿ ਜਾਵੈ ਸਭੁ ਅਪਵਾਦੁ ॥
jin saalaahan se mareh khap jaavai sabh apavaadh ||
Those whom they praise, die; they all waste away in conflict.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਬਰੇ ਜਪਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਪਰਮਾਨਾਦੁ ॥੧॥
jan naanak gurmukh ubare jap har har paramaanaadh ||1||
O servant Nanak, the Gurmukhs are saved, chanting the Name of the Lord, Har, Har, the Embodiment of Supreme Bliss. ||1||
ਮਃ ੪ ॥
mahalaa chauthhaa ||
Fourth Mehla:
ਸਤਿਗੁਰ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਦਸਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈ ਮਨਿ ਹਰੀ ॥
satigur har prabh dhas naam dhiaaiee man haree ||
O True Guru, tell me of my Lord God, that I may meditate on the Naam within my mind.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਪਵਿਤੁ ਹਰਿ ਮੁਖਿ ਬੋਲੀ ਸਭਿ ਦੁਖ ਪਰਹਰੀ ॥੨॥
naanak naam pavit har mukh bolee sabh dhukh paraharee ||2||
O Nanak, the Lord's Name is sacred and pure; chanting it, all my pain has been taken away. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਤੂ ਆਪੇ ਆਪਿ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਹੈ ਨਿਰੰਜਨ ਹਰਿ ਰਾਇਆ ॥
too aape aap nira(n)kaar hai nira(n)jan har raiaa ||
You Yourself are the Formless Lord, the Immaculate Lord, our Sovereign King.
ਜਿਨੀ ਤੂ ਇਕ ਮਨਿ ਸਚੁ ਧਿਆਇਆ ਤਿਨ ਕਾ ਸਭੁ ਦੁਖੁ ਗਵਾਇਆ ॥
jinee too ik man sach dhiaaiaa tin kaa sabh dhukh gavaiaa ||
Those who meditate on You, O True Lord with one-pointed mind, are rid of all their pain.
ਤੇਰਾ ਸਰੀਕੁ ਕੋ ਨਾਹੀ ਜਿਸ ਨੋ ਲਵੈ ਲਾਇ ਸੁਣਾਇਆ ॥
teraa sareek ko naahee jis no lavai lai sunaiaa ||
You have no equal, next to whom I might sit and speak of You.
ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਦਾਤਾ ਤੂਹੈ ਨਿਰੰਜਨਾ ਤੂਹੈ ਸਚੁ ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥
tudh jevadd dhaataa toohai nira(n)janaa toohai sach merai man bhaiaa ||
You are the only Giver as great as Yourself. You are Immaculate; O True Lord, you are pleasing to my mind.
ਸਚੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਬਾ ਸਚੇ ਸਚੁ ਨਾਇਆ ॥੨॥
sache mere saahibaa sache sach naiaa ||2||
O my True Lord and Master, Your Name is the Truest of the True. ||2||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥
salok mahalaa chauthhaa ||
Shalok, Fourth Mehla:
ਮਨ ਅੰਤਰਿ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਹੈ ਭ੍ਰਮਿ ਭੂਲੇ ਮਨਮੁਖ ਦੁਰਜਨਾ ॥
man a(n)tar haumai rog hai bhram bhoole manmukh dhurajanaa ||
Deep within the mind is the disease of ego; the self-willed manmukhs, the evil beings, are deluded by doubt.
ਨਾਨਕ ਰੋਗੁ ਗਵਾਇ ਮਿਲਿ ਸਤਿਗੁਰ ਸਾਧੂ ਸਜਨਾ ॥੧॥
naanak rog gavai mil satigur saadhoo sajanaa ||1||
O Nanak, this disease is eradicated, only when one meets the True Guru, our Holy Friend. ||1||
ਮਃ ੪ ॥
mahalaa chauthhaa ||
Fourth Mehla:
ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਤਾ ਰੰਗ ਸਿਉ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਗੁਣਤਾਸੁ ॥
man tan rataa ra(n)g siau gurmukh har gunataas ||
The mind and body of the Gurmukh are imbued with the Love of the Lord, the Treasure of Virtue.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਸਰਣਾਗਤੀ ਹਰਿ ਮੇਲੇ ਗੁਰ ਸਾਬਾਸਿ ॥੨॥
jan naanak har saranaagatee har mele gur saabaas ||2||
Servant Nanak has taken to the Sanctuary of the Lord. Hail to the Guru, who has united me with the Lord. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਤੂ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਅਗੰਮੁ ਹੈ ਕਿਸੁ ਨਾਲਿ ਤੂ ਵੜੀਐ ॥
too karataa purakh aga(n)m hai kis naal too vaReeaai ||
You are the Personification of Creativity, the Inaccessible Lord. With whom should I compare You?
ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਹੋਇ ਸੁ ਆਖੀਐ ਤੁਧੁ ਜੇਹਾ ਤੂਹੈ ਪੜੀਐ ॥
tudh jevadd hoi su aakheeaai tudh jehaa toohai paReeaai ||
If there was anyone else as great as You, I would name him; You alone are like Yourself.
ਤੂ ਘਟਿ ਘਟਿ ਇਕੁ ਵਰਤਦਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਗੜੀਐ ॥
too ghaT ghaT ik varatadhaa gurmukh paragaReeaai ||
You are the One, permeating each and every heart; You are revealed to the Gurmukh.
ਤੂ ਸਚਾ ਸਭਸ ਦਾ ਖਸਮੁ ਹੈ ਸਭ ਦੂ ਤੂ ਚੜੀਐ ॥
too sachaa sabhas dhaa khasam hai sabh dhoo too chaReeaai ||
You are the True Lord and Master of all; You are the Highest of all.
ਤੂ ਕਰਹਿ ਸੁ ਸਚੇ ਹੋਇਸੀ ਤਾ ਕਾਇਤੁ ਕੜੀਐ ॥੩॥
too kareh su sache hoisee taa kait kaReeaai ||3||
Whatever You do, O True Lord - that is what happens, so why should we grieve? ||3||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥
salok mahalaa chauthhaa ||
Shalok, Fourth Mehla:
ਮੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਪ੍ਰੇਮੁ ਪਿਰੰਮ ਕਾ ਅਠੇ ਪਹਰ ਲਗੰਨਿ ॥
mai man tan prem pira(n)m kaa aThe pahar laga(n)n ||
My mind and body are imbued with the Love of my Beloved, twenty-four hours a day.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ਪ੍ਰਭ ਸਤਿਗੁਰ ਸੁਖਿ ਵਸੰਨਿ ॥੧॥
jan naanak kirapaa dhaar prabh satigur sukh vasa(n)n ||1||
Shower Your Mercy upon servant Nanak, O God, that he may dwell in peace with the True Guru. ||1||
ਮਃ ੪ ॥
mahalaa chauthhaa ||
Fourth Mehla:
ਜਿਨ ਅੰਦਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪਿਰੰਮ ਕੀ ਜਿਉ ਬੋਲਨਿ ਤਿਵੈ ਸੋਹੰਨਿ ॥
jin a(n)dhar preet pira(n)m kee jiau bolan tivai soha(n)n ||
Those whose inner beings are filled with the Love of their Beloved, look beautiful as they speak.
ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਆਪੇ ਜਾਣਦਾ ਜਿਨਿ ਲਾਈ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪਿਰੰਨਿ ॥੨॥
naanak har aape jaanadhaa jin laiee preet pira(n)n ||2||
O Nanak, the Lord Himself knows all; the Beloved Lord has infused His Love. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਤੂ ਕਰਤਾ ਆਪਿ ਅਭੁਲੁ ਹੈ ਭੁਲਣ ਵਿਚਿ ਨਾਹੀ ॥
too karataa aap abhul hai bhulan vich naahee ||
O Creator Lord, You Yourself are infallible; You never make mistakes.
ਤੂ ਕਰਹਿ ਸੁ ਸਚੇ ਭਲਾ ਹੈ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਹੀ ॥
too kareh su sache bhalaa hai gur sabadh bujhaahee ||
Whatever You do is good, O True Lord; this understanding is obtained through the Word of the Guru's Shabad.
ਤੂ ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥੁ ਹੈ ਦੂਜਾ ਕੋ ਨਾਹੀ ॥
too karan kaaran samarath hai dhoojaa ko naahee ||
You are the Cause of causes, the All-powerful Lord; there is no other at all.
ਤੂ ਸਾਹਿਬੁ ਅਗਮੁ ਦਇਆਲੁ ਹੈ ਸਭਿ ਤੁਧੁ ਧਿਆਹੀ ॥
too saahib agam dhiaal hai sabh tudh dhiaahee ||
O Lord and Master, You are inaccessible and merciful. Everyone meditates on You.