ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਗੁਰੂ ਧਿਆਇਦਾ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ॥
a(n)tar har guroo dhiaaidhaa vaddee vaddiaaiee ||
Great is the greatness of the Guru, who meditates on the Lord within.
ਤੁਸਿ ਦਿਤੀ ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਘਟੈ ਨਾਹੀ ਇਕੁ ਤਿਲੁ ਕਿਸੈ ਦੀ ਘਟਾਈ ॥
tus dhitee poorai satiguroo ghaTai naahee ik til kisai dhee ghaTaiee ||
By His Pleasure, the Lord has bestowed this upon the Perfect True Guru; it is not diminished one bit by anyone's efforts.
ਸਚੁ ਸਾਹਿਬੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੈ ਵਲਿ ਹੈ ਤਾਂ ਝਖਿ ਝਖਿ ਮਰੈ ਸਭ ਲੋੁਕਾਈ ॥
sach saahib satiguroo kai val hai taa(n) jhakh jhakh marai sabh luokaiee ||
The True Lord and Master is on the side of the True Guru; and so, all those who oppose Him waste away to death in anger, envy and conflict.
ਨਿੰਦਕਾ ਕੇ ਮੁਹ ਕਾਲੇ ਕਰੇ ਹਰਿ ਕਰਤੈ ਆਪਿ ਵਧਾਈ ॥
ni(n)dhakaa ke muh kaale kare har karatai aap vadhaiee ||
The Lord, the Creator, blackens the faces of the slanderers, and increases the glory of the Guru.
ਜਿਉ ਜਿਉ ਨਿੰਦਕ ਨਿੰਦ ਕਰਹਿ ਤਿਉ ਤਿਉ ਨਿਤ ਨਿਤ ਚੜੈ ਸਵਾਈ ॥
jiau jiau ni(n)dhak ni(n)dh kareh tiau tiau nit nit chaRai savaiee ||
As the slanderers spread their slander, so does the Guru's glory increase day by day.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਆਰਾਧਿਆ ਤਿਨਿ ਪੈਰੀ ਆਣਿ ਸਭ ਪਾਈ ॥੧॥
jan naanak har aaraadhiaa tin pairee aan sabh paiee ||1||
Servant Nanak worships the Lord, who makes everyone fall at His Feet. ||1||
ਮਃ ੪ ॥
mahalaa chauthhaa ||
Fourth Mehla:
ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਤੀ ਗਣਤ ਜਿ ਰਖੈ ਹਲਤੁ ਪਲਤੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਕਾ ਗਇਆ ॥
satigur setee ganat j rakhai halat palat sabh tis kaa giaa ||
One who enters into a calculated relationship with the True Guru loses everything, this world and the next.
ਨਿਤ ਝਹੀਆ ਪਾਏ ਝਗੂ ਸੁਟੇ ਝਖਦਾ ਝਖਦਾ ਝੜਿ ਪਇਆ ॥
nit jhaheeaa paae jhagoo suTe jhakhadhaa jhakhadhaa jhaR piaa ||
He grinds his teeth continually and foams at the mouth; screaming in anger, he perishes.
ਨਿਤ ਉਪਾਵ ਕਰੈ ਮਾਇਆ ਧਨ ਕਾਰਣਿ ਅਗਲਾ ਧਨੁ ਭੀ ਉਡਿ ਗਇਆ ॥
nit upaav karai maiaa dhan kaaran agalaa dhan bhee udd giaa ||
He continually chases after Maya and wealth, but even his own wealth flies away.
ਕਿਆ ਓਹੁ ਖਟੇ ਕਿਆ ਓਹੁ ਖਾਵੈ ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਸਹਸਾ ਦੁਖੁ ਪਇਆ ॥
kiaa oh khaTe kiaa oh khaavai jis a(n)dhar sahasaa dhukh piaa ||
What shall he earn, and what shall he eat? Within his heart, there is only cynicism and pain.
ਨਿਰਵੈਰੈ ਨਾਲਿ ਜਿ ਵੈਰੁ ਰਚਾਏ ਸਭੁ ਪਾਪੁ ਜਗਤੈ ਕਾ ਤਿਨਿ ਸਿਰਿ ਲਇਆ ॥
niravairai naal j vair rachaae sabh paap jagatai kaa tin sir liaa ||
One who hates the One who has no hatred, shall bear the load of all the sins of the world on his head.
ਓਸੁ ਅਗੈ ਪਿਛੈ ਢੋਈ ਨਾਹੀ ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਨਿੰਦਾ ਮੁਹਿ ਅੰਬੁ ਪਇਆ ॥
os agai pichhai ddoiee naahee jis a(n)dhar ni(n)dhaa muh a(n)b piaa ||
He shall find no shelter here or hereafter; his mouth blisters with the slander in his heart.
ਜੇ ਸੁਇਨੇ ਨੋ ਓਹੁ ਹਥੁ ਪਾਏ ਤਾ ਖੇਹੂ ਸੇਤੀ ਰਲਿ ਗਇਆ ॥
je suine no oh hath paae taa khehoo setee ral giaa ||
If gold comes into his hands, it turns to dust.
ਜੇ ਗੁਰ ਕੀ ਸਰਣੀ ਫਿਰਿ ਓਹੁ ਆਵੈ ਤਾ ਪਿਛਲੇ ਅਉਗਣ ਬਖਸਿ ਲਇਆ ॥
je gur kee saranee fir oh aavai taa pichhale aaugan bakhas liaa ||
But if he should come again to the Sanctuary of the Guru, then even his past sins shall be forgiven.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਹਰਿ ਸਿਮਰਤ ਕਿਲਵਿਖ ਪਾਪ ਗਇਆ ॥੨॥
jan naanak anadhin naam dhiaaiaa har simarat kilavikh paap giaa ||2||
Servant Nanak meditates on the Naam, night and day. Remembering the Lord in meditation, wickedness and sins are erased. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਤੂਹੈ ਸਚਾ ਸਚੁ ਤੂ ਸਭ ਦੂ ਉਪਰਿ ਤੂ ਦੀਬਾਣੁ ॥
toohai sachaa sach too sabh dhoo upar too dheebaan ||
You are the Truest of the True; Your Regal Court is the most exalted of all.
ਜੋ ਤੁਧੁ ਸਚੁ ਧਿਆਇਦੇ ਸਚੁ ਸੇਵਨਿ ਸਚੇ ਤੇਰਾ ਮਾਣੁ ॥
jo tudh sach dhiaaidhe sach sevan sache teraa maan ||
Those who meditate on You, O True Lord, serve the Truth; O True Lord, they take pride in You.
ਓਨਾ ਅੰਦਰਿ ਸਚੁ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਸਚੁ ਬੋਲਨਿ ਸਚੇ ਤੇਰਾ ਤਾਣੁ ॥
onaa a(n)dhar sach mukh ujale sach bolan sache teraa taan ||
Within them is the Truth; their faces are radiant, and they speak the Truth. O True Lord, You are their strength.
ਸੇ ਭਗਤ ਜਿਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਲਾਹਿਆ ਸਚੁ ਸਬਦੁ ਨੀਸਾਣੁ ॥
se bhagat jinee gurmukh saalaahiaa sach sabadh neesaan ||
Those who, as Gurmukh, praise You are Your devotees; they have the insignia and the banner of the Shabad, the True Word of God.
ਸਚੁ ਜਿ ਸਚੇ ਸੇਵਦੇ ਤਿਨ ਵਾਰੀ ਸਦ ਕੁਰਬਾਣੁ ॥੧੩॥
sach j sache sevadhe tin vaaree sadh kurabaan ||13||
I am truly a sacrifice, forever devoted to those who serve the True Lord. ||13||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥
salok mahalaa chauthhaa ||
Shalok, Fourth Mehla:
ਧੁਰਿ ਮਾਰੇ ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਸੇਈ ਹੁਣਿ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਾਰੇ ॥
dhur maare poorai satiguroo seiee hun satigur maare ||
Those who were cursed by the Perfect True Guru, from the very beginning, are even now cursed by the True Guru.
ਜੇ ਮੇਲਣ ਨੋ ਬਹੁਤੇਰਾ ਲੋਚੀਐ ਨ ਦੇਈ ਮਿਲਣ ਕਰਤਾਰੇ ॥
je melan no bahuteraa locheeaai na dheiee milan karataare ||
Even though they may have a great longing to associate with the Guru, the Creator does not allow it.
ਸਤਸੰਗਤਿ ਢੋਈ ਨਾ ਲਹਨਿ ਵਿਚਿ ਸੰਗਤਿ ਗੁਰਿ ਵੀਚਾਰੇ ॥
satasa(n)gat ddoiee naa lahan vich sa(n)gat gur veechaare ||
They shall not find shelter in the Sat Sangat, the True Congregation; in the Sangat, the Guru has proclaimed this.
ਕੋਈ ਜਾਇ ਮਿਲੈ ਹੁਣਿ ਓਨਾ ਨੋ ਤਿਸੁ ਮਾਰੇ ਜਮੁ ਜੰਦਾਰੇ ॥
koiee jai milai hun onaa no tis maare jam ja(n)dhaare ||
Whoever goes out to meet them now, will be destroyed by the tyrant, the Messenger of Death.
ਗੁਰਿ ਬਾਬੈ ਫਿਟਕੇ ਸੇ ਫਿਟੇ ਗੁਰਿ ਅੰਗਦਿ ਕੀਤੇ ਕੂੜਿਆਰੇ ॥
gur baabai fiTake se fiTe gur a(n)gadh keete kooRiaare ||
Those who were condemned by Guru Nanak were declared counterfeit by Guru Angad as well.
ਗੁਰਿ ਤੀਜੀ ਪੀੜੀ ਵੀਚਾਰਿਆ ਕਿਆ ਹਥਿ ਏਨਾ ਵੇਚਾਰੇ ॥
gur teejee peeRee veechaariaa kiaa hath enaa vechaare ||
The Guru of the third generation thought, ""What lies in the hands of these poor people?""
ਗੁਰੁ ਚਉਥੀ ਪੀੜੀ ਟਿਕਿਆ ਤਿਨਿ ਨਿੰਦਕ ਦੁਸਟ ਸਭਿ ਤਾਰੇ ॥
gur chauthee peeRee Tikiaa tin ni(n)dhak dhusaT sabh taare ||
The Guru of the fourth generation saved all these slanderers and evil-doers.
ਕੋਈ ਪੁਤੁ ਸਿਖੁ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੀ ਤਿਸੁ ਕਾਰਜ ਸਭਿ ਸਵਾਰੇ ॥
koiee put sikh sevaa kare satiguroo kee tis kaaraj sabh savaare ||
If any son or Sikh serves the True Guru, then all of his affairs will be resolved.
ਜੋ ਇਛੈ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਇਸੀ ਪੁਤੁ ਧਨੁ ਲਖਮੀ ਖੜਿ ਮੇਲੇ ਹਰਿ ਨਿਸਤਾਰੇ ॥
jo ichhai so fal paisee put dhan lakhamee khaR mele har nisataare ||
He obtains the fruits of his desires - children, wealth, property, union with the Lord and emancipation.
ਸਭਿ ਨਿਧਾਨ ਸਤਿਗੁਰੂ ਵਿਚਿ ਜਿਸੁ ਅੰਦਰਿ ਹਰਿ ਉਰ ਧਾਰੇ ॥
sabh nidhaan satiguroo vich jis a(n)dhar har ur dhaare ||
All treasures are in the True Guru, who has enshrined the Lord within the heart.
ਸੋ ਪਾਏ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜਿਸੁ ਲਿਖਿਆ ਲਿਖਤੁ ਲਿਲਾਰੇ ॥
so paae pooraa satiguroo jis likhiaa likhat lilaare ||
He alone obtains the Perfect True Guru, on whose forehead such blessed destiny is pre-ordained.
ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਮਾਗੈ ਧੂੜਿ ਤਿਨ ਜੋ ਗੁਰਸਿਖ ਮਿਤ ਪਿਆਰੇ ॥੧॥
jan naanak maagai dhooR tin jo gursikh mit piaare ||1||
Servant Nanak begs for the dust of the feet of those GurSikhs who love the Lord, their Friend. ||1||