ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥
aasaa mahalaa panjavaa ||
Aasaa, Fifth Mehla:
ਆਗੈ ਹੀ ਤੇ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੂਆ ਅਵਰੁ ਕਿ ਜਾਣੈ ਗਿਆਨਾ ॥
aagai hee te sabh kichh hooaa avar k jaanai giaanaa ||
Everything is pre-ordained; what else can be known through study?
ਭੂਲ ਚੂਕ ਅਪਨਾ ਬਾਰਿਕੁ ਬਖਸਿਆ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਭਗਵਾਨਾ ॥੧॥
bhool chook apanaa baarik bakhasiaa paarabraham bhagavaanaa ||1||
The errant child has been forgiven by the Supreme Lord God. ||1||
ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਰਾ ਸਦਾ ਦਇਆਲਾ ਮੋਹਿ ਦੀਨ ਕਉ ਰਾਖਿ ਲੀਆ ॥
satigur meraa sadhaa dhiaalaa moh dheen kau raakh leeaa ||
My True Guru is always merciful; He has saved me, the meek one.
ਕਾਟਿਆ ਰੋਗੁ ਮਹਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਦੀਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
kaaTiaa rog mahaa sukh paiaa har a(n)mrit mukh naam dheeaa ||1|| rahaau ||
He has cured me of my disease, and I have obtained the greatest peace; He has placed the Ambrosial Name of the Lord in my mouth. ||1||Pause||
ਅਨਿਕ ਪਾਪ ਮੇਰੇ ਪਰਹਰਿਆ ਬੰਧਨ ਕਾਟੇ ਮੁਕਤ ਭਏ ॥
anik paap mere parahariaa ba(n)dhan kaaTe mukat bhe ||
He has washed away my countless sins; He has cut away my bonds, and I am liberated.
ਅੰਧ ਕੂਪ ਮਹਾ ਘੋਰ ਤੇ ਬਾਹ ਪਕਰਿ ਗੁਰਿ ਕਾਢਿ ਲੀਏ ॥੨॥
a(n)dh koop mahaa ghor te baeh pakar gur kaadd le'ee ||2||
He has taken me by the arm, and pulled me out of the terrible, deep dark pit. ||2||
ਨਿਰਭਉ ਭਏ ਸਗਲ ਭਉ ਮਿਟਿਆ ਰਾਖੇ ਰਾਖਨਹਾਰੇ ॥
nirabhau bhe sagal bhau miTiaa raakhe raakhanahaare ||
I have become fearless, and all my fears have been erased. The Savior Lord has saved me.
ਐਸੀ ਦਾਤਿ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਭ ਮੇਰੇ ਕਾਰਜ ਸਗਲ ਸਵਾਰੇ ॥੩॥
aaisee dhaat teree prabh mere kaaraj sagal savaare ||3||
Such is Your generosity, O my God, that You have resolved all my affairs. ||3||
ਗੁਣ ਨਿਧਾਨ ਸਾਹਿਬ ਮਨਿ ਮੇਲਾ ॥
gun nidhaan saahib man melaa ||
My mind has met with my Lord and Master, the treasure of excellence.
ਸਰਣਿ ਪਇਆ ਨਾਨਕ ਸੋੁਹੇਲਾ ॥੪॥੯॥੪੮॥
saran piaa naanak suohelaa ||4||9||48||
Taking to His Sanctuary, Nanak has become blissful. ||4||9||48||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥
aasaa mahalaa panjavaa ||
Aasaa, Fifth Mehla:
ਤੂੰ ਵਿਸਰਹਿ ਤਾਂ ਸਭੁ ਕੋ ਲਾਗੂ ਚੀਤਿ ਆਵਹਿ ਤਾਂ ਸੇਵਾ ॥
too(n) visareh taa(n) sabh ko laagoo cheet aaveh taa(n) sevaa ||
If I forget You, then everyone becomes my enemy. When You come to mind, then they serve me.
ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਊ ਦੂਜਾ ਸੂਝੈ ਸਾਚੇ ਅਲਖ ਅਭੇਵਾ ॥੧॥
avar na kouoo dhoojaa soojhai saache alakh abhevaa ||1||
I do not know any other at all, O True, Invisible, Inscrutable Lord. ||1||
ਚੀਤਿ ਆਵੈ ਤਾਂ ਸਦਾ ਦਇਆਲਾ ਲੋਗਨ ਕਿਆ ਵੇਚਾਰੇ ॥
cheet aavai taa(n) sadhaa dhiaalaa logan kiaa vechaare ||
When You come to mind, You are always merciful to me; what can the poor people do to me?
ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਕਹੁ ਕਿਸ ਨੋ ਕਹੀਐ ਸਗਲੇ ਜੀਅ ਤੁਮੑਾਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
buraa bhalaa kahu kis no kaheeaai sagale jeea tum(h)aare ||1|| rahaau ||
Tell me, who should I call good or bad, since all beings are Yours? ||1||Pause||
ਤੇਰੀ ਟੇਕ ਤੇਰਾ ਆਧਾਰਾ ਹਾਥ ਦੇਇ ਤੂੰ ਰਾਖਹਿ ॥
teree Tek teraa aadhaaraa haath dhei too(n) raakheh ||
You are my Shelter, You are my Support; giving me Your hand, You protect me.
ਜਿਸੁ ਜਨ ਊਪਰਿ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਤਿਸ ਕਉ ਬਿਪੁ ਨ ਕੋਊ ਭਾਖੈ ॥੨॥
jis jan uoopar teree kirapaa tis kau bip na kouoo bhaakhai ||2||
That humble being, upon whom You bestow Your Grace, is not touched by slander or suffering. ||2||
ਓਹੋ ਸੁਖੁ ਓਹਾ ਵਡਿਆਈ ਜੋ ਪ੍ਰਭ ਜੀ ਮਨਿ ਭਾਣੀ ॥
oho sukh ohaa vaddiaaiee jo prabh jee man bhaanee ||
That is peace, and that is greatness, which is pleasing to the mind of the Dear Lord God.
ਤੂੰ ਦਾਨਾ ਤੂੰ ਸਦ ਮਿਹਰਵਾਨਾ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਰੰਗੁ ਮਾਣੀ ॥੩॥
too(n) dhaanaa too(n) sadh miharavaanaa naam milai ra(n)g maanee ||3||
You are all-knowing, You are forever compassionate; obtaining Your Name, I revel in it and make merry. ||3||
ਤੁਧੁ ਆਗੈ ਅਰਦਾਸਿ ਹਮਾਰੀ ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤੇਰਾ ॥
tudh aagai aradhaas hamaaree jeeau pi(n)dd sabh teraa ||
I offer my prayer before You: my body and soul are all Yours.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸਭ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕੋਈ ਨਾਉ ਨ ਜਾਣੈ ਮੇਰਾ ॥੪॥੧੦॥੪੯॥
kahu naanak sabh teree vaddiaaiee koiee naau na jaanai meraa ||4||10||49||
Says Nanak, this is all Your greatness; no one even knows my name. ||4||10||49||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥
aasaa mahalaa panjavaa ||
Aasaa, Fifth Mehla:
ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਭ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਸਾਧਸੰਗਿ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ॥
kar kirapaa prabh a(n)tarajaamee saadhasa(n)g har paieeaai ||
Show Your Mercy, O God, O Searcher of hearts, that in the Saadh Sangat, the Company of the Holy, I might obtain You, Lord.
ਖੋਲਿ ਕਿਵਾਰ ਦਿਖਾਲੇ ਦਰਸਨੁ ਪੁਨਰਪਿ ਜਨਮਿ ਨ ਆਈਐ ॥੧॥
khol kivaar dhikhaale dharasan punarap janam na aaieeaai ||1||
When You open Your Door, and reveal the Blessed Vision of Your Darshan, the mortal is not relegated to reincarnation again. ||1||
ਮਿਲਉ ਪਰੀਤਮ ਸੁਆਮੀ ਅਪੁਨੇ ਸਗਲੇ ਦੂਖ ਹਰਉ ਰੇ ॥
milau pareetam suaamee apune sagale dhookh harau re ||
Meeting with my Beloved Lord and Master, all my pains are taken away.
ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਜਿਨਿੑ ਰਿਦੈ ਅਰਾਧਿਆ ਤਾ ਕੈ ਸੰਗਿ ਤਰਉ ਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
paarabraham jini(h) ridhai araadhiaa taa kai sa(n)g tarau re ||1|| rahaau ||
I am saved and carried across, in the company of those who remember the Supreme Lord God in their hearts. ||1||Pause||
ਮਹਾ ਉਦਿਆਨ ਪਾਵਕ ਸਾਗਰ ਭਏ ਹਰਖ ਸੋਗ ਮਹਿ ਬਸਨਾ ॥
mahaa udhiaan paavak saagar bhe harakh sog meh basanaa ||
This world is a great wilderness, an ocean of fire, in which mortals abide, in pleasure and pain.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟਿ ਭਇਆ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਜਪਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹਰਿ ਰਸਨਾ ॥੨॥
satigur bheT bhiaa man niramal jap a(n)mrit har rasanaa ||2||
Meeting with the True Guru, the mortal becomes immaculately pure; with his tongue, he chants the Ambrosial Name of the Lord. ||2||
ਤਨੁ ਧਨੁ ਥਾਪਿ ਕੀਓ ਸਭੁ ਅਪਨਾ ਕੋਮਲ ਬੰਧਨ ਬਾਂਧਿਆ ॥
tan dhan thaap keeo sabh apanaa komal ba(n)dhan baa(n)dhiaa ||
He preserves his body and wealth, and takes everything as his own; such are the subtle bonds which bind him.
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਭਏ ਜਨ ਮੁਕਤੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਅਰਾਧਿਆ ॥੩॥
gur parasaadh bhe jan mukate har har naam araadhiaa ||3||
By Guru's Grace, the mortal becomes liberated, meditating on the Name of the Lord, Har, Har. ||3||
ਰਾਖਿ ਲੀਏ ਪ੍ਰਭਿ ਰਾਖਨਹਾਰੈ ਜੋ ਪ੍ਰਭ ਅਪੁਨੇ ਭਾਣੇ ॥
raakh le'ee prabh raakhanahaarai jo prabh apune bhaane ||
God, the Savior, has saved those, who are pleasing to the Will of God.
ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤੁਮੑਰਾ ਦਾਤੇ ਨਾਨਕ ਸਦ ਕੁਰਬਾਣੇ ॥੪॥੧੧॥੫੦॥
jeeau pi(n)dd sabh tum(h)raa dhaate naanak sadh kurabaane ||4||11||50||
The soul and body are all Yours, O Great Giver; O Nanak, I am forever a sacrifice. ||4||11||50||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥
aasaa mahalaa panjavaa ||
Aasaa, Fifth Mehla:
ਮੋਹ ਮਲਨ ਨੀਦ ਤੇ ਛੁਟਕੀ ਕਉਨੁ ਅਨੁਗ੍ਰਹੁ ਭਇਓ ਰੀ ॥
moh malan needh te chhuTakee kaun anugrahu bhio ree ||
You have avoided the slumber of attachment and impurity - by whose favor has this happened?
ਮਹਾ ਮੋਹਨੀ ਤੁਧੁ ਨ ਵਿਆਪੈ ਤੇਰਾ ਆਲਸੁ ਕਹਾ ਗਇਓ ਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
mahaa mohanee tudh na viaapai teraa aalas kahaa gio ree ||1|| rahaau ||
The great enticer does not affect you. Where has your laziness gone? ||1||Pause||