ਓਹੁ ਜੇਵ ਸਾਇਰ ਦੇਇ ਲਹਰੀ ਬਿਜੁਲ ਜਿਵੈ ਚਮਕਏ ॥
oh jev sair dhei laharee bijul jivai chamake ||
It is temporary, like the waves on the sea, and the flash of lightning.
ਹਰਿ ਬਾਝੁ ਰਾਖਾ ਕੋਇ ਨਾਹੀ ਸੋਇ ਤੁਝਹਿ ਬਿਸਾਰਿਆ ॥
har baajh raakhaa koi naahee soi tujheh bisaariaa ||
Without the Lord, there is no other protector, but you have forgotten Him.
ਸਚੁ ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਚੇਤਿ ਰੇ ਮਨ ਮਰਹਿ ਹਰਣਾ ਕਾਲਿਆ ॥੧॥
sach kahai naanak chet re man mareh haranaa kaaliaa ||1||
Nanak speaks the Truth. Reflect upon it, O mind; you shall die, O black deer. ||1||
ਭਵਰਾ ਫੂਲਿ ਭਵੰਤਿਆ ਦੁਖੁ ਅਤਿ ਭਾਰੀ ਰਾਮ ॥
bhavaraa fool bhava(n)tiaa dhukh at bhaaree raam ||
O bumble bee, you wander among the flowers, but terrible pain awaits you.
ਮੈ ਗੁਰੁ ਪੂਛਿਆ ਆਪਣਾ ਸਾਚਾ ਬੀਚਾਰੀ ਰਾਮ ॥
mai gur poochhiaa aapanaa saachaa beechaaree raam ||
I have asked my Guru for true understanding.
ਬੀਚਾਰਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੁਝੈ ਪੂਛਿਆ ਭਵਰੁ ਬੇਲੀ ਰਾਤਓ ॥
beechaar satigur mujhai poochhiaa bhavar belee raato ||
I have asked my True Guru for understanding about the bumble bee, who is so involved with the flowers of the garden.
ਸੂਰਜੁ ਚੜਿਆ ਪਿੰਡੁ ਪੜਿਆ ਤੇਲੁ ਤਾਵਣਿ ਤਾਤਓ ॥
sooraj chaRiaa pi(n)dd paRiaa tel taavan taato ||
When the sun rises, the body will fall, and it will be cooked in hot oil.
ਜਮ ਮਗਿ ਬਾਧਾ ਖਾਹਿ ਚੋਟਾ ਸਬਦ ਬਿਨੁ ਬੇਤਾਲਿਆ ॥
jam mag baadhaa khaeh choTaa sabadh bin betaaliaa ||
You shall be bound and beaten on the road of Death, without the Word of the Shabad, O madman.
ਸਚੁ ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਚੇਤਿ ਰੇ ਮਨ ਮਰਹਿ ਭਵਰਾ ਕਾਲਿਆ ॥੨॥
sach kahai naanak chet re man mareh bhavaraa kaaliaa ||2||
Nanak speaks the Truth. Reflect upon it, O mind; you shall die, O bumble bee. ||2||
ਮੇਰੇ ਜੀਅੜਿਆ ਪਰਦੇਸੀਆ ਕਿਤੁ ਪਵਹਿ ਜੰਜਾਲੇ ਰਾਮ ॥
mere jeeaRiaa paradheseeaa kit paveh ja(n)jaale raam ||
O my stranger soul, why do you fall into entanglements?
ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਕੀ ਫਾਸਹਿ ਜਮ ਜਾਲੇ ਰਾਮ ॥
saachaa saahib man vasai kee faaseh jam jaale raam ||
The True Lord abides within your mind; why are you trapped by the noose of Death?
ਮਛੁਲੀ ਵਿਛੁੰਨੀ ਨੈਣ ਰੁੰਨੀ ਜਾਲੁ ਬਧਿਕਿ ਪਾਇਆ ॥
machhulee vichhu(n)nee nain ru(n)nee jaal badhik paiaa ||
The fish leaves the water with tearful eyes, when the fisherman casts his net.
ਸੰਸਾਰੁ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਮੀਠਾ ਅੰਤਿ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥
sa(n)saar maiaa moh meeThaa a(n)t bharam chukaiaa ||
The love of Maya is sweet to the world, but in the end, this delusion is dispelled.
ਭਗਤਿ ਕਰਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ਹਰਿ ਸਿਉ ਛੋਡਿ ਮਨਹੁ ਅੰਦੇਸਿਆ ॥
bhagat kar chit lai har siau chhodd manahu a(n)dhesiaa ||
So perform devotional worship, link your consciousness to the Lord, and dispel anxiety from your mind.
ਸਚੁ ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਚੇਤਿ ਰੇ ਮਨ ਜੀਅੜਿਆ ਪਰਦੇਸੀਆ ॥੩॥
sach kahai naanak chet re man jeeaRiaa paradheseeaa ||3||
Nanak speaks the Truth; focus your consciousness on the Lord, O my stranger soul. ||3||
ਨਦੀਆ ਵਾਹ ਵਿਛੁੰਨਿਆ ਮੇਲਾ ਸੰਜੋਗੀ ਰਾਮ ॥
nadheeaa vaeh vichhu(n)niaa melaa sa(n)jogee raam ||
The rivers and streams which separate may sometime be united again.
ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਮੀਠਾ ਵਿਸੁ ਭਰੇ ਕੋ ਜਾਣੈ ਜੋਗੀ ਰਾਮ ॥
jug jug meeThaa vis bhare ko jaanai jogee raam ||
In age after age, that which is sweet, is full of poison; how rare is the Yogi who understands this.
ਕੋਈ ਸਹਜਿ ਜਾਣੈ ਹਰਿ ਪਛਾਣੈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜਿਨਿ ਚੇਤਿਆ ॥
koiee sahaj jaanai har pachhaanai satiguroo jin chetiaa ||
That rare person who centers his consciousness on the True Guru, knows intuitively and realizes the Lord.
ਬਿਨੁ ਨਾਮ ਹਰਿ ਕੇ ਭਰਮਿ ਭੂਲੇ ਪਚਹਿ ਮੁਗਧ ਅਚੇਤਿਆ ॥
bin naam har ke bharam bhoole pacheh mugadh achetiaa ||
Without the Naam, the Name of the Lord, the thoughtless fools wander in doubt, and are ruined.
ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਭਗਤਿ ਨ ਰਿਦੈ ਸਾਚਾ ਸੇ ਅੰਤਿ ਧਾਹੀ ਰੁੰਨਿਆ ॥
har naam bhagat na ridhai saachaa se a(n)t dhaahee ru(n)niaa ||
Those whose hearts are not touched by devotional worship and the Name of the True Lord, shall weep and wail loudly in the end.
ਸਚੁ ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸਬਦਿ ਸਾਚੈ ਮੇਲਿ ਚਿਰੀ ਵਿਛੁੰਨਿਆ ॥੪॥੧॥੫॥
sach kahai naanak sabadh saachai mel chiree vichhu(n)niaa ||4||1||5||
Nanak speaks the Truth; through the True Word of the Shabad, those long separated from the Lord, are united once again. ||4||1||5||
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaadh ||
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ਛੰਤ ਘਰੁ ੧ ॥
aasaa mahalaa teejaa chha(n)t ghar pehilaa ||
Aasaa, Third Mehla, Chhant, First House:
ਹਮ ਘਰੇ ਸਾਚਾ ਸੋਹਿਲਾ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਇਆ ਰਾਮ ॥
ham ghare saachaa sohilaa saachai sabadh suhaiaa raam ||
Within my home, the true wedding songs of rejoicing are sung; my home is adorned with the True Word of the Shabad.
ਧਨ ਪਿਰ ਮੇਲੁ ਭਇਆ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪਿ ਮਿਲਾਇਆ ਰਾਮ ॥
dhan pir mel bhiaa prabh aap milaiaa raam ||
The soul-bride has met her Husband Lord; God Himself has consummated this union.
ਪ੍ਰਭਿ ਆਪਿ ਮਿਲਾਇਆ ਸਚੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ਕਾਮਣਿ ਸਹਜੇ ਮਾਤੀ ॥
prabh aap milaiaa sach ma(n)n vasaiaa kaaman sahaje maatee ||
God Himself has consummated this union; the soul-bride enshrines Truth within her mind, intoxicated with peaceful poise.
ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸੀਗਾਰੀ ਸਚਿ ਸਵਾਰੀ ਸਦਾ ਰਾਵੇ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ ॥
gur sabadh seegaaree sach savaaree sadhaa raave ra(n)g raatee ||
Embellished with the Word of the Guru's Shabad, and beautified with Truth, she enjoys her Beloved forever, imbued with His Love.
ਆਪੁ ਗਵਾਏ ਹਰਿ ਵਰੁ ਪਾਏ ਤਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥
aap gavaae har var paae taa har ras ma(n)n vasaiaa ||
Eradicating her ego, she obtains her Husband Lord, and then, the sublime essence of the Lord dwells within her mind.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰੀ ਸਫਲਿਉ ਜਨਮੁ ਸਬਾਇਆ ॥੧॥
kahu naanak gur sabadh savaaree safaliau janam sabaiaa ||1||
Says Nanak, fruitful and prosperous is her entire life; she is embellished with the Word of the Guru's Shabad. ||1||
ਦੂਜੜੈ ਕਾਮਣਿ ਭਰਮਿ ਭੁਲੀ ਹਰਿ ਵਰੁ ਨ ਪਾਏ ਰਾਮ ॥
dhoojaRai kaaman bharam bhulee har var na paae raam ||
The soul-bride who has been led astray by duality and doubt, does not attain her Husband Lord.
ਕਾਮਣਿ ਗੁਣੁ ਨਾਹੀ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਏ ਰਾਮ ॥
kaaman gun naahee birathaa janam gavaae raam ||
That soul-bride has no virtue, and she wastes her life in vain.
ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਏ ਮਨਮੁਖਿ ਇਆਣੀ ਅਉਗਣਵੰਤੀ ਝੂਰੇ ॥
birathaa janam gavaae manmukh iaanee aauganava(n)tee jhoore ||
The self-willed, ignorant and disgraceful manmukh wastes her life in vain, and in the end, she comes to grief.
ਆਪਣਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਤਾ ਪਿਰੁ ਮਿਲਿਆ ਹਦੂਰੇ ॥
aapanaa satigur sev sadhaa sukh paiaa taa pir miliaa hadhoore ||
But when she serves her True Guru, she obtains peace, and then she meets her Husband Lord, face to face.
ਦੇਖਿ ਪਿਰੁ ਵਿਗਸੀ ਅੰਦਰਹੁ ਸਰਸੀ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸੁਭਾਏ ॥
dhekh pir vigasee a(n)dharahu sarasee sachai sabadh subhaae ||
Beholding her Husband Lord, she blossoms forth; her heart is delighted, and she is beautified by the True Word of the Shabad.
ਨਾਨਕ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਕਾਮਣਿ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਣੀ ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥੨॥
naanak vin naavai kaaman bharam bhulaanee mil preetam sukh paae ||2||
O Nanak, without the Name, the soul-bride wanders around, deluded by doubt. Meeting her Beloved, she obtains peace. ||2||