ਸਤਿਗੁਰ ਵਾਕਿ ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਨਿਰਮਲੁ ਨਾ ਜਮ ਕਾਣਿ ਨ ਜਮ ਕੀ ਬਾਕੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
satigur vaak hiradhai har niramal naa jam kaan na jam kee baakee ||1|| rahaau ||
One whose heart is filled with the Hymns of the True Guru, obtains the Pure Lord. He is not under the power of the Messenger of Death, nor does he owe Death anything. ||1||Pause||
ਹਰਿ ਗੁਣ ਰਸਨ ਰਵਹਿ ਪ੍ਰਭ ਸੰਗੇ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸਹਜਿ ਹਰੀ ॥
har gun rasan raveh prabh sa(n)ge jo tis bhaavai sahaj haree ||
He chants the Glorious Praises of the Lord with his tongue, and abides with God; he does whatever pleases the Lord.
ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮ ਬ੍ਰਿਥਾ ਜਗਿ ਜੀਵਨੁ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਨਿਹਫਲ ਮੇਕ ਘਰੀ ॥੨॥
bin har naam birathaa jag jeevan har bin nihafal mek gharee ||2||
Without the Lord's Name, life passes in vain in the world, and every moment is useless. ||2||
ਐ ਜੀ ਖੋਟੇ ਠਉਰ ਨਾਹੀ ਘਰਿ ਬਾਹਰਿ ਨਿੰਦਕ ਗਤਿ ਨਹੀ ਕਾਈ ॥
aai jee khoTe Thaur naahee ghar baahar ni(n)dhak gat nahee kaiee ||
The false have no place of rest, either inside or outside; the slanderer does not find salvation.
ਰੋਸੁ ਕਰੈ ਪ੍ਰਭੁ ਬਖਸ ਨ ਮੇਟੈ ਨਿਤ ਨਿਤ ਚੜੈ ਸਵਾਈ ॥੩॥
ros karai prabh bakhas na meTai nit nit chaRai savaiee ||3||
Even if one is resentful, God does not withhold His blessings; day by day, they increase. ||3||
ਐ ਜੀ ਗੁਰ ਕੀ ਦਾਤਿ ਨ ਮੇਟੈ ਕੋਈ ਮੇਰੈ ਠਾਕੁਰਿ ਆਪਿ ਦਿਵਾਈ ॥
aai jee gur kee dhaat na meTai koiee merai Thaakur aap dhivaiee ||
No one can take away the Guru's gifts; my Lord and Master Himself has given them.
ਨਿੰਦਕ ਨਰ ਕਾਲੇ ਮੁਖ ਨਿੰਦਾ ਜਿਨੑ ਗੁਰ ਕੀ ਦਾਤਿ ਨ ਭਾਈ ॥੪॥
ni(n)dhak nar kaale mukh ni(n)dhaa jin(h) gur kee dhaat na bhaiee ||4||
The black-faced slanderers, with slander in their mouths, do not appreciate the Guru's gifts. ||4||
ਐ ਜੀ ਸਰਣਿ ਪਰੇ ਪ੍ਰਭੁ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਵੈ ਬਿਲਮ ਨ ਅਧੂਆ ਰਾਈ ॥
aai jee saran pare prabh bakhas milaavai bilam na adhooaa raiee ||
God forgives and blends with Himself those who take to His Sanctuary; He does not delay for an instant.
ਆਨਦ ਮੂਲੁ ਨਾਥੁ ਸਿਰਿ ਨਾਥਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ॥੫॥
aanadh mool naath sir naathaa satigur mel milaiee ||5||
He is the source of bliss, the Greatest Lord; through the True Guru, we are united in His Union. ||5||
ਐ ਜੀ ਸਦਾ ਦਇਆਲੁ ਦਇਆ ਕਰਿ ਰਵਿਆ ਗੁਰਮਤਿ ਭ੍ਰਮਨਿ ਚੁਕਾਈ ॥
aai jee sadhaa dhiaal dhiaa kar raviaa gurmat bhraman chukaiee ||
Through His Kindness, the Kind Lord pervades us; through Guru's Teachings, our wanderings cease.
ਪਾਰਸੁ ਭੇਟਿ ਕੰਚਨੁ ਧਾਤੁ ਹੋਈ ਸਤਸੰਗਤਿ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥੬॥
paaras bheT ka(n)chan dhaat hoiee satasa(n)gat kee vaddiaaiee ||6||
Touching the philosopher's stone, metal is transformed into gold. Such is the glorious greatness of the Society of the Saints. ||6||
ਹਰਿ ਜਲੁ ਨਿਰਮਲੁ ਮਨੁ ਇਸਨਾਨੀ ਮਜਨੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭਾਈ ॥
har jal niramal man isanaanee majan satigur bhaiee ||
The Lord is the immaculate water; the mind is the bather, and the True Guru is the bath attendant, O Siblings of Destiny.
ਪੁਨਰਪਿ ਜਨਮੁ ਨਾਹੀ ਜਨ ਸੰਗਤਿ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਈ ॥੭॥
punarap janam naahee jan sa(n)gat jotee jot milaiee ||7||
That humble being who joins the Sat Sangat shall not be consigned to reincarnation again; his light merges into the Light. ||7||
ਤੂੰ ਵਡ ਪੁਰਖੁ ਅਗੰਮ ਤਰੋਵਰੁ ਹਮ ਪੰਖੀ ਤੁਝ ਮਾਹੀ ॥
too(n) vadd purakh aga(n)m tarovar ham pa(n)khee tujh maahee ||
You are the Great Primal Lord, the infinite tree of life; I am a bird perched on Your branches.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨ ਦੀਜੈ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਸਬਦਿ ਸਲਾਹੀ ॥੮॥੪॥
naanak naam nira(n)jan dheejai jug jug sabadh salaahee ||8||4||
Grant to Nanak the Immaculate Naam; throughout the ages, he sings the Praises of the Shabad. ||8||4||
ਗੂਜਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੪
goojaree mahalaa pehilaa ghar chauthhaa
Goojaree, First Mehla, Fourth House:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaadh ||
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਭਗਤਿ ਪ੍ਰੇਮ ਆਰਾਧਿਤੰ ਸਚੁ ਪਿਆਸ ਪਰਮ ਹਿਤੰ ॥
bhagat prem aaraadhita(n) sach piaas param hita(n) ||
The devotees worship the Lord in loving adoration. They thirst for the True Lord, with infinite affection.
ਬਿਲਲਾਪ ਬਿਲਲ ਬਿਨੰਤੀਆ ਸੁਖ ਭਾਇ ਚਿਤ ਹਿਤੰ ॥੧॥
bilalaap bilal bina(n)teeaa sukh bhai chit hita(n) ||1||
They tearfully beg and implore the Lord; in love and affection, their consciousness is at peace. ||1||
ਜਪਿ ਮਨ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਸਰਣੀ ॥
jap man naam har saranee ||
Chant the Naam, the Name of the Lord, O my mind, and take to His Sanctuary.
ਸੰਸਾਰ ਸਾਗਰ ਤਾਰਿ ਤਾਰਣ ਰਮ ਨਾਮ ਕਰਿ ਕਰਣੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
sa(n)saar saagar taar taaran ram naam kar karanee ||1|| rahaau ||
The Lord's Name is the boat to cross over the world-ocean. Practice such a way of life. ||1||Pause||
ਏ ਮਨ ਮਿਰਤ ਸੁਭ ਚਿੰਤੰ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਰਮਣੰ ॥
e man mirat subh chi(n)ta(n) gur sabadh har ramana(n) ||
O mind, even death wishes you well, when you remember the Lord through the Word of the Guru's Shabad.
ਮਤਿ ਤਤੁ ਗਿਆਨੰ ਕਲਿਆਣ ਨਿਧਾਨੰ ਹਰਿ ਨਾਮ ਮਨਿ ਰਮਣੰ ॥੨॥
mat tat giaana(n) kaliaan nidhaana(n) har naam man ramana(n) ||2||
The intellect receives the treasure, the knowledge of reality and supreme bliss, by repeating the Lord's Name in the mind. ||2||
ਚਲ ਚਿਤ ਵਿਤ ਭ੍ਰਮਾ ਭ੍ਰਮੰ ਜਗੁ ਮੋਹ ਮਗਨ ਹਿਤੰ ॥
chal chit vit bhramaa bhrama(n) jag moh magan hita(n) ||
The fickle consciousness wanders around chasing after wealth; it is intoxicated with worldly love and emotional attachment.
ਥਿਰੁ ਨਾਮੁ ਭਗਤਿ ਦਿੜੰ ਮਤੀ ਗੁਰ ਵਾਕਿ ਸਬਦ ਰਤੰ ॥੩॥
thir naam bhagat dhiRa(n) matee gur vaak sabadh rata(n) ||3||
Devotion to the Naam is permanently implanted within the mind, when it is attuned to the Guru's Teachings and His Shabad. ||3||
ਭਰਮਾਤਿ ਭਰਮੁ ਨ ਚੂਕਈ ਜਗੁ ਜਨਮਿ ਬਿਆਧਿ ਖਪੰ ॥
bharamaat bharam na chookiee jag janam biaadh khapa(n) ||
Wandering around, doubt is not dispelled; afflicted by reincarnation, the world is being ruined.
ਅਸਥਾਨੁ ਹਰਿ ਨਿਹਕੇਵਲੰ ਸਤਿ ਮਤੀ ਨਾਮ ਤਪੰ ॥੪॥
asathaan har nihakevala(n) sat matee naam tapa(n) ||4||
The Lord's eternal throne is free of this affliction; he is truly wise, who takes the Naam as his deep meditation. ||4||
ਇਹੁ ਜਗੁ ਮੋਹ ਹੇਤ ਬਿਆਪਿਤੰ ਦੁਖੁ ਅਧਿਕ ਜਨਮ ਮਰਣੰ ॥
eih jag moh het biaapita(n) dhukh adhik janam marana(n) ||
This world is engrossed in attachment and transitory love; it suffers the terrible pains of birth and death.
ਭਜੁ ਸਰਣਿ ਸਤਿਗੁਰ ਊਬਰਹਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਰਿਦ ਰਮਣੰ ॥੫॥
bhaj saran satigur uoobareh har naam ridh ramana(n) ||5||
Run to the Sanctuary of the True Guru, chant the Lord's Name in your heart, and you shall swim across. ||5||
ਗੁਰਮਤਿ ਨਿਹਚਲ ਮਨਿ ਮਨੁ ਮਨੰ ਸਹਜ ਬੀਚਾਰੰ ॥
gurmat nihachal man man mana(n) sahaj beechaara(n) ||
Following the Guru's Teaching, the mind becomes stable; the mind accepts it, and reflects upon it in peaceful poise.
ਸੋ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਜਿਤੁ ਸਾਚੁ ਅੰਤਰਿ ਗਿਆਨ ਰਤਨੁ ਸਾਰੰ ॥੬॥
so man niramal jit saach a(n)tar giaan ratan saara(n) ||6||
That mind is pure, which enshrines Truth within, and the most excellent jewel of spiritual wisdom. ||6||
ਭੈ ਭਾਇ ਭਗਤਿ ਤਰੁ ਭਵਜਲੁ ਮਨਾ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ॥
bhai bhai bhagat tar bhavajal manaa chit lai har charanee ||
By the Fear of God, and Love of God, and by devotion, man crosses over the terrifying world-ocean, focusing his consciousness on the Lord's Lotus Feet.