ਨਾਨਕ ਮਨ ਹੀ ਤੇ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਨਾ ਕਿਛੁ ਮਰੈ ਨ ਜਾਇ ॥੨॥
naanak man hee te man maaniaa naa kichh marai na jai ||2||
O Nanak, through the mind, the mind is satisfied, and then, nothing comes or goes. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਕਾਇਆ ਕੋਟੁ ਅਪਾਰੁ ਹੈ ਮਿਲਣਾ ਸੰਜੋਗੀ ॥
kaiaa koT apaar hai milanaa sa(n)jogee ||
The body is the fortress of the Infinite Lord; it is obtained only by destiny.
ਕਾਇਆ ਅੰਦਰਿ ਆਪਿ ਵਸਿ ਰਹਿਆ ਆਪੇ ਰਸ ਭੋਗੀ ॥
kaiaa a(n)dhar aap vas rahiaa aape ras bhogee ||
The Lord Himself dwells within the body; He Himself is the Enjoyer of pleasures.
ਆਪਿ ਅਤੀਤੁ ਅਲਿਪਤੁ ਹੈ ਨਿਰਜੋਗੁ ਹਰਿ ਜੋਗੀ ॥
aap ateet alipat hai nirajog har jogee ||
He Himself remains detached and unaffected; while unattached, He is still attached.
ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਕਰੇ ਹਰਿ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਗੀ ॥
jo tis bhaavai so kare har kare su hogee ||
He does whatever He pleases, and whatever He does, comes to pass.
ਹਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਲਹਿ ਜਾਹਿ ਵਿਜੋਗੀ ॥੧੩॥
har gurmukh naam dhiaaieeaai leh jaeh vijogee ||13||
The Gurmukh meditates on the Lord's Name, and separation from the Lord is ended. ||13||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa teejaa ||
Shalok, Third Mehla:
ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਆਪਿ ਅਖਾਇਦਾ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥
vaahu vaahu aap akhaidhaa gur sabadhee sach soi ||
Waaho! Waaho! The Lord Himself causes us to praise Him, through the True Word of the Guru's Shabad.
ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਿਫਤਿ ਸਲਾਹ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਕੋਇ ॥
vaahu vaahu sifat salaeh hai gurmukh boojhai koi ||
Waaho! Waaho! is His Eulogy and Praise; how rare are the Gurmukhs who understand this.
ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਬਾਣੀ ਸਚੁ ਹੈ ਸਚਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥
vaahu vaahu baanee sach hai sach milaavaa hoi ||
Waaho! Waaho! is the True Word of His Bani, by which we meet our True Lord.
ਨਾਨਕ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਤਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੧॥
naanak vaahu vaahu karatiaa prabh paiaa karam paraapat hoi ||1||
O Nanak, chanting Waaho! Waaho! God is attained; by His Grace, He is obtained. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa teejaa ||
Third Mehla:
ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਤੀ ਰਸਨਾ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਈ ॥
vaahu vaahu karatee rasanaa sabadh suhaiee ||
Chanting Waaho! Waaho! the tongue is adorned with the Word of the Shabad.
ਪੂਰੈ ਸਬਦਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮਿਲਿਆ ਆਈ ॥
poorai sabadh prabh miliaa aaiee ||
Through the Perfect Shabad, one comes to meet God.
ਵਡਭਾਗੀਆ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਮੁਹਹੁ ਕਢਾਈ ॥
vaddabhaageeaa vaahu vaahu muhahu kaddaiee ||
How very fortunate are those, who with their mouths, chant Waaho! Waaho!
ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਹਿ ਸੇਈ ਜਨ ਸੋਹਣੇ ਤਿਨੑ ਕਉ ਪਰਜਾ ਪੂਜਣ ਆਈ ॥
vaahu vaahu kareh seiee jan sohane tin(h) kau parajaa poojan aaiee ||
How beautiful are those persons who chant Waaho! Waaho! ; people come to venerate them.
ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਵੈ ਨਾਨਕ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸੋਭਾ ਪਾਈ ॥੨॥
vaahu vaahu karam paraapat hovai naanak dhar sachai sobhaa paiee ||2||
Waaho! Waaho! is obtained by His Grace; O Nanak, honor is obtained at the Gate of the True Lord. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਬਜਰ ਕਪਾਟ ਕਾਇਆ ਗੜੑ ਭੀਤਰਿ ਕੂੜੁ ਕੁਸਤੁ ਅਭਿਮਾਨੀ ॥
bajar kapaaT kaiaa gaR(h) bheetar kooR kusat abhimaanee ||
Within the fortress of body, are the hard and rigid doors of falsehood, deception and pride.
ਭਰਮਿ ਭੂਲੇ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵਨੀ ਮਨਮੁਖ ਅੰਧ ਅਗਿਆਨੀ ॥
bharam bhoole nadhar na aavanee manmukh a(n)dh agiaanee ||
Deluded by doubt, the blind and ignorant self-willed manmukhs cannot see them.
ਉਪਾਇ ਕਿਤੈ ਨ ਲਭਨੀ ਕਰਿ ਭੇਖ ਥਕੇ ਭੇਖਵਾਨੀ ॥
aupai kitai na labhanee kar bhekh thake bhekhavaanee ||
They cannot be found by any efforts; wearing their religious robes, the wearers have grown weary of trying.
ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਖੋਲਾਈਅਨਿੑ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪਾਨੀ ॥
gur sabadhee kholaieeani(h) har naam japaanee ||
The doors are opened only by the Word of the Guru's Shabad, and then, one chants the Name of the Lord.
ਹਰਿ ਜੀਉ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਿਰਖੁ ਹੈ ਜਿਨ ਪੀਆ ਤੇ ਤ੍ਰਿਪਤਾਨੀ ॥੧੪॥
har jeeau a(n)mirat birakh hai jin peeaa te tirapataanee ||14||
The Dear Lord is the Tree of Ambrosial Nectar; those who drink in this Nectar are satisfied. ||14||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa teejaa ||
Shalok, Third Mehla:
ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਤਿਆ ਰੈਣਿ ਸੁਖਿ ਵਿਹਾਇ ॥
vaahu vaahu karatiaa rain sukh vihai ||
Chanting Waaho! Waaho! the night of one's life passes in peace.
ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਤਿਆ ਸਦਾ ਅਨੰਦੁ ਹੋਵੈ ਮੇਰੀ ਮਾਇ ॥
vaahu vaahu karatiaa sadhaa ana(n)dh hovai meree mai ||
Chanting Waaho! Waaho! I am in eternal bliss, O my mother!
ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਤਿਆ ਹਰਿ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
vaahu vaahu karatiaa har siau liv lai ||
Chanting Waaho! Waaho!, I have fallen in love with the Lord.
ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਮੀ ਬੋਲੈ ਬੋਲਾਇ ॥
vaahu vaahu karamee bolai bolai ||
Waaho! Waaho! Through the karma of good deeds, I chant it, and inspire others to chant it as well.
ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਤਿਆ ਸੋਭਾ ਪਾਇ ॥
vaahu vaahu karatiaa sobhaa pai ||
Chanting Waaho! Waaho!, one obtains honor.
ਨਾਨਕ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਤਿ ਰਜਾਇ ॥੧॥
naanak vaahu vaahu sat rajai ||1||
O Nanak, Waaho! Waaho! is the Will of the True Lord. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa teejaa ||
Third Mehla:
ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਬਾਣੀ ਸਚੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਧੀ ਭਾਲਿ ॥
vaahu vaahu baanee sach hai gurmukh ladhee bhaal ||
Waaho! Waaho! is the Bani of the True Word. Searching, the Gurmukhs have found it.
ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਸਬਦੇ ਉਚਰੈ ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਹਿਰਦੈ ਨਾਲਿ ॥
vaahu vaahu sabadhe ucharai vaahu vaahu hiradhai naal ||
Waaho! Waaho! They chant the Word of the Shabad. Waaho! Waaho! They enshrine it in their hearts.
ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਕਰਤਿਆ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਸਹਜੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਾਲਿ ॥
vaahu vaahu karatiaa har paiaa sahaje gurmukh bhaal ||
Chanting Waaho! Waaho! the Gurmukhs easily obtain the Lord, after searching.
ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਨਾਨਕਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰਿਦੈ ਸਮਾਲਿ ॥੨॥
se vaddabhaagee naanakaa har har ridhai samaal ||2||
O Nanak, very fortunate are those who reflect upon the Lord, Har, Har, within their hearts. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
pauRee ||
Pauree:
ਏ ਮਨਾ ਅਤਿ ਲੋਭੀਆ ਨਿਤ ਲੋਭੇ ਰਾਤਾ ॥
e manaa at lobheeaa nit lobhe raataa ||
O my utterly greedy mind, you are constantly engrossed in greed.
ਮਾਇਆ ਮਨਸਾ ਮੋਹਣੀ ਦਹ ਦਿਸ ਫਿਰਾਤਾ ॥
maiaa manasaa mohanee dheh dhis firaataa ||
In your desire for the enticing Maya, you wander in the ten directions.
ਅਗੈ ਨਾਉ ਜਾਤਿ ਨ ਜਾਇਸੀ ਮਨਮੁਖਿ ਦੁਖੁ ਖਾਤਾ ॥
agai naau jaat na jaisee manmukh dhukh khaataa ||
Your name and social status shall not go with you hereafter; the self-willed manmukh is consumed by pain.
ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਨ ਚਖਿਓ ਫੀਕਾ ਬੋਲਾਤਾ ॥
rasanaa har ras na chakhio feekaa bolaataa ||
Your tongue does not taste the sublime essence of the Lord; it utters only insipid words.
ਜਿਨਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਚਾਖਿਆ ਸੇ ਜਨ ਤ੍ਰਿਪਤਾਤਾ ॥੧੫॥
jinaa gurmukh a(n)mrit chaakhiaa se jan tirapataataa ||15||
Those Gurmukhs who drink in the Ambrosial Nectar are satisfied. ||15||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa teejaa ||
Shalok, Third Mehla:
ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਤਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਜਿ ਸਚਾ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰੁ ॥
vaahu vaahu tis no aakheeaai j sachaa gahir ga(n)bheer ||
Chant Waaho! Waaho! to the Lord, who is True, profound and unfathomable.
ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਤਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਜਿ ਗੁਣਦਾਤਾ ਮਤਿ ਧੀਰੁ ॥
vaahu vaahu tis no aakheeaai j gunadhaataa mat dheer ||
Chant Waaho! Waaho! to the Lord, who is the Giver of virtue, intelligence and patience.