ਗੁਣ ਮਹਿ ਗੁਣੀ ਸਮਾਏ ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ਲਾਹਾ ਭਗਤਿ ਸੈਸਾਰੇ ॥
gun meh gunee samaae jis aap bujhaae laahaa bhagat saisaare ||
One's virtues merge into the virtues of the Lord; he comes to understand his own self. He earns the profit of devotional worship in this world.
ਬਿਨੁ ਭਗਤੀ ਸੁਖੁ ਨ ਹੋਈ ਦੂਜੈ ਪਤਿ ਖੋਈ ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੇ ॥
bin bhagatee sukh na hoiee dhoojai pat khoiee gurmat naam adhaare ||
Without devotion, there is no peace; through duality, one's honor is lost, but under Guru's Instruction, he is blessed with the Support of the Naam.
ਵਖਰੁ ਨਾਮੁ ਸਦਾ ਲਾਭੁ ਹੈ ਜਿਸ ਨੋ ਏਤੁ ਵਾਪਾਰਿ ਲਾਏ ॥
vakhar naam sadhaa laabh hai jis no et vaapaar laae ||
He ever earns the profit of the merchandise of the Naam, whom the Lord employs in this Trade.
ਰਤਨ ਪਦਾਰਥ ਵਣਜੀਅਹਿ ਜਾਂ ਸਤਿਗੁਰੁ ਦੇਇ ਬੁਝਾਏ ॥੧॥
ratan padhaarath vanaje'eeh jaa(n) satigur dhei bujhaae ||1||
He purchases the jewel, the invaluable treasure, unto whom the True Guru has given this understanding. ||1||
ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਸਭੁ ਦੁਖੁ ਹੈ ਖੋਟਾ ਇਹੁ ਵਾਪਾਰਾ ਰਾਮ ॥
maiaa moh sabh dhukh hai khoTaa ih vaapaaraa raam ||
The love of Maya is totally painful; this is a bad deal.
ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਬਿਖੁ ਖਾਵਣੀ ਬਹੁ ਵਧਹਿ ਵਿਕਾਰਾ ਰਾਮ ॥
kooR bol bikh khaavanee bahu vadheh vikaaraa raam ||
Speaking falsehood, one eats poison, and the evil within increases greatly.
ਬਹੁ ਵਧਹਿ ਵਿਕਾਰਾ ਸਹਸਾ ਇਹੁ ਸੰਸਾਰਾ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਪਤਿ ਖੋਈ ॥
bahu vadheh vikaaraa sahasaa ih sa(n)saaraa bin naavai pat khoiee ||
The evil within increases greatly, in this world of doubt; without the Name, one's honor is lost.
ਪੜਿ ਪੜਿ ਪੰਡਿਤ ਵਾਦੁ ਵਖਾਣਹਿ ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਸੁਖੁ ਨ ਹੋਈ ॥
paR paR pa(n)ddit vaadh vakhaaneh bin boojhe sukh na hoiee ||
Reading and studying, the religious scholars argue and debate; but without understanding, there is no peace.
ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਕਦੇ ਨ ਚੂਕੈ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਪਿਆਰਾ ॥
aavan jaanaa kadhe na chookai maiaa moh piaaraa ||
Their comings and goings never end; emotional attachment to Maya is dear to them.
ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਸਭੁ ਦੁਖੁ ਹੈ ਖੋਟਾ ਇਹੁ ਵਾਪਾਰਾ ॥੨॥
maiaa moh sabh dhukh hai khoTaa ih vaapaaraa ||2||
The love of Maya is totally painful; this is a bad deal. ||2||
ਖੋਟੇ ਖਰੇ ਸਭਿ ਪਰਖੀਅਨਿ ਤਿਤੁ ਸਚੇ ਕੈ ਦਰਬਾਰਾ ਰਾਮ ॥
khoTe khare sabh parakheean tit sache kai dharabaaraa raam ||
The counterfeit and the genuine are all assayed in the Court of the True Lord.
ਖੋਟੇ ਦਰਗਹ ਸੁਟੀਅਨਿ ਊਭੇ ਕਰਨਿ ਪੁਕਾਰਾ ਰਾਮ ॥
khoTe dharageh suTeean uoobhe karan pukaaraa raam ||
The counterfeit are cast out of the Court, and they stand there, crying out in misery.
ਊਭੇ ਕਰਨਿ ਪੁਕਾਰਾ ਮੁਗਧ ਗਵਾਰਾ ਮਨਮੁਖਿ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥
uoobhe karan pukaaraa mugadh gavaaraa manmukh janam gavaiaa ||
They stand there, crying out in misery; the foolish, idiotic, self-willed manmukhs have wasted their lives.
ਬਿਖਿਆ ਮਾਇਆ ਜਿਨਿ ਜਗਤੁ ਭੁਲਾਇਆ ਸਾਚਾ ਨਾਮੁ ਨ ਭਾਇਆ ॥
bikhiaa maiaa jin jagat bhulaiaa saachaa naam na bhaiaa ||
Maya is the poison which has deluded the world; it does not love the Naam, the Name of the Lord.
ਮਨਮੁਖ ਸੰਤਾ ਨਾਲਿ ਵੈਰੁ ਕਰਿ ਦੁਖੁ ਖਟੇ ਸੰਸਾਰਾ ॥
manmukh sa(n)taa naal vair kar dhukh khaTe sa(n)saaraa ||
The self-willed manmukhs are resentful toward the Saints; they harvest only pain in this world.
ਖੋਟੇ ਖਰੇ ਪਰਖੀਅਨਿ ਤਿਤੁ ਸਚੈ ਦਰਵਾਰਾ ਰਾਮ ॥੩॥
khoTe khare parakheean tit sachai dharavaaraa raam ||3||
The counterfeit and the genuine are assayed in that True Court of the Lord. ||3||
ਆਪਿ ਕਰੇ ਕਿਸੁ ਆਖੀਐ ਹੋਰੁ ਕਰਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਈ ਰਾਮ ॥
aap kare kis aakheeaai hor karanaa kichhoo na jaiee raam ||
He Himself acts; who else should I ask? No one else can do anything.
ਜਿਤੁ ਭਾਵੈ ਤਿਤੁ ਲਾਇਸੀ ਜਿਉ ਤਿਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਰਾਮ ॥
jit bhaavai tit laisee jiau tis dhee vaddiaaiee raam ||
As He pleases, He engages us; such is His glorious greatness.
ਜਿਉ ਤਿਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਆਪਿ ਕਰਾਈ ਵਰੀਆਮੁ ਨ ਫੁਸੀ ਕੋਈ ॥
jiau tis dhee vaddiaaiee aap karaiee vareeaam na fusee koiee ||
Such is His glorious greatness - He Himself causes all to act; no one is a warrior or a coward.
ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ਕਰਮਿ ਬਿਧਾਤਾ ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਸੋਈ ॥
jagajeevan dhaataa karam bidhaataa aape bakhase soiee ||
The Life of the World, the Great Giver, the Architect of karma - He Himself grants forgiveness.
ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਆਪੁ ਗਵਾਈਐ ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਪਤਿ ਪਾਈ ॥
gur parasaadhee aap gavaieeaai naanak naam pat paiee ||
By Guru's Grace, self-conceit is eradicated, O Nanak, and through the Naam, honor is obtained.
ਆਪਿ ਕਰੇ ਕਿਸੁ ਆਖੀਐ ਹੋਰੁ ਕਰਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਈ ॥੪॥੪॥
aap kare kis aakheeaai hor karanaa kichhoo na jaiee ||4||4||
He Himself acts; who else should I ask? No one else can do anything. ||4||4||
ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥
vaddaha(n)s mahalaa teejaa ||
Wadahans, Third Mehla:
ਸਚਾ ਸਉਦਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹੈ ਸਚਾ ਵਾਪਾਰਾ ਰਾਮ ॥
sachaa saudhaa har naam hai sachaa vaapaaraa raam ||
The True merchandise is the Lord's Name. This is the true trade.
ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਣਜੀਐ ਅਤਿ ਮੋਲੁ ਅਫਾਰਾ ਰਾਮ ॥
gurmatee har naam vanajeeaai at mol afaaraa raam ||
Under Guru's Instruction, we trade in the Lord's Name; its value is very great.
ਅਤਿ ਮੋਲੁ ਅਫਾਰਾ ਸਚ ਵਾਪਾਰਾ ਸਚਿ ਵਾਪਾਰਿ ਲਗੇ ਵਡਭਾਗੀ ॥
at mol afaaraa sach vaapaaraa sach vaapaar lage vaddabhaagee ||
The value of this true trade is very great; those who are engaged in the true trade are very fortunate.
ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਭਗਤੀ ਰਾਤੇ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥
a(n)tar baahar bhagatee raate sach naam liv laagee ||
Inwardly and outwardly, they are imbued with devotion, and they enshrine love for the True Name.
ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋਈ ਸਚੁ ਪਾਏ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਾ ॥
nadhar kare soiee sach paae gur kai sabadh veechaaraa ||
One who is blessed with the Lord's Favor, obtains Truth, and reflects upon the Word of the Guru's Shabad.
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਤਿਨ ਹੀ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਾਚੈ ਕੇ ਵਾਪਾਰਾ ॥੧॥
naanak naam rate tin hee sukh paiaa saachai ke vaapaaraa ||1||
O Nanak, those who are imbued with the Name find peace; they deal only in the True Name. ||1||
ਹੰਉਮੈ ਮਾਇਆ ਮੈਲੁ ਹੈ ਮਾਇਆ ਮੈਲੁ ਭਰੀਜੈ ਰਾਮ ॥
ha(n)aumai maiaa mail hai maiaa mail bhareejai raam ||
Egotistical involvement in Maya is filth; Maya is overflowing with filth.
ਗੁਰਮਤੀ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲਾ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਜੈ ਰਾਮ ॥
gurmatee man niramalaa rasanaa har ras peejai raam ||
Under Guru's Instruction, the mind is made pure and the tongue tastes the subtle essence of the Lord.
ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਜੈ ਅੰਤਰੁ ਭੀਜੈ ਸਾਚ ਸਬਦਿ ਬੀਚਾਰੀ ॥
rasanaa har ras peejai a(n)tar bheejai saach sabadh beechaaree ||
The tongue tastes the subtle essence of the Lord, and deep within, the heart is drenched with His Love, contemplating the True Word of the Shabad.
ਅੰਤਰਿ ਖੂਹਟਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤਿ ਭਰਿਆ ਸਬਦੇ ਕਾਢਿ ਪੀਐ ਪਨਿਹਾਰੀ ॥
a(n)tar khoohaTaa a(n)mirat bhariaa sabadhe kaadd peeaai panihaaree ||
Deep within, the well of the heart is overflowing with the Lord's Ambrosial Nectar; the water-carrier draws and drinks in the water of the Shabad.
ਜਿਸੁ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋਈ ਸਚਿ ਲਾਗੈ ਰਸਨਾ ਰਾਮੁ ਰਵੀਜੈ ॥
jis nadhar kare soiee sach laagai rasanaa raam raveejai ||
One who is blessed with the Lord's favor is attuned to the Truth; with his tongue, he chants the Lord's Name.
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੇ ਨਿਰਮਲ ਹੋਰ ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਭਰੀਜੈ ॥੨॥
naanak naam rate se niramal hor haumai mail bhareejai ||2||
O Nanak, those who are attuned to the Naam, the Name of the Lord, are immaculate. The others are full of the filth of egotism. ||2||
ਪੰਡਿਤ ਜੋਤਕੀ ਸਭਿ ਪੜਿ ਪੜਿ ਕੂਕਦੇ ਕਿਸੁ ਪਹਿ ਕਰਹਿ ਪੁਕਾਰਾ ਰਾਮ ॥
pa(n)ddit jotakee sabh paR paR kookadhe kis peh kareh pukaaraa raam ||
All the religious scholars and astrologers read and study, and argue and shout. Who are they trying to teach?