ਜਿਹ ਜਨ ਓਟ ਗਹੀ ਪ੍ਰਭ ਤੇਰੀ ਸੇ ਸੁਖੀਏ ਪ੍ਰਭ ਸਰਣੇ ॥
jeh jan oT gahee prabh teree se sukhe'ee prabh sarane ||
Those who hold tightly to Your Support, God, are happy in Your Sanctuary.
ਜਿਹ ਨਰ ਬਿਸਰਿਆ ਪੁਰਖੁ ਬਿਧਾਤਾ ਤੇ ਦੁਖੀਆ ਮਹਿ ਗਨਣੇ ॥੨॥
jeh nar bisariaa purakh bidhaataa te dhukheeaa meh ganane ||2||
But those humble beings who forget the Primal Lord, the Architect of Destiny, are counted among the most miserable beings. ||2||
ਜਿਹ ਗੁਰ ਮਾਨਿ ਪ੍ਰਭੂ ਲਿਵ ਲਾਈ ਤਿਹ ਮਹਾ ਅਨੰਦ ਰਸੁ ਕਰਿਆ ॥
jeh gur maan prabhoo liv laiee teh mahaa ana(n)dh ras kariaa ||
One who has faith in the Guru, and who is lovingly attached to God, enjoys the delights of supreme ecstasy.
ਜਿਹ ਪ੍ਰਭੂ ਬਿਸਾਰਿ ਗੁਰ ਤੇ ਬੇਮੁਖਾਈ ਤੇ ਨਰਕ ਘੋਰ ਮਹਿ ਪਰਿਆ ॥੩॥
jeh prabhoo bisaar gur te bemukhaiee te narak ghor meh pariaa ||3||
One who forgets God and forsakes the Guru, falls into the most horrible hell. ||3||
ਜਿਤੁ ਕੋ ਲਾਇਆ ਤਿਤ ਹੀ ਲਾਗਾ ਤੈਸੋ ਹੀ ਵਰਤਾਰਾ ॥
jit ko laiaa tit hee laagaa taiso hee varataaraa ||
As the Lord engages someone, so he is engaged, and so does he perform.
ਨਾਨਕ ਸਹ ਪਕਰੀ ਸੰਤਨ ਕੀ ਰਿਦੈ ਭਏ ਮਗਨ ਚਰਨਾਰਾ ॥੪॥੪॥੧੫॥
naanak seh pakaree sa(n)tan kee ridhai bhe magan charanaaraa ||4||4||15||
Nanak has taken to the Shelter of the Saints; his heart is absorbed in the Lord's feet. ||4||4||15||
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥
soraTh mahalaa panjavaa ||
Sorat'h, Fifth Mehla:
ਰਾਜਨ ਮਹਿ ਰਾਜਾ ਉਰਝਾਇਓ ਮਾਨਨ ਮਹਿ ਅਭਿਮਾਨੀ ॥
raajan meh raajaa urajhaio maanan meh abhimaanee ||
As the king is entangled in kingly affairs, and the egotist in his own egotism,
ਲੋਭਨ ਮਹਿ ਲੋਭੀ ਲੋਭਾਇਓ ਤਿਉ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਰਚੇ ਗਿਆਨੀ ॥੧॥
lobhan meh lobhee lobhaio tiau har ra(n)g rache giaanee ||1||
and the greedy man is enticed by greed, so is the spiritually enlightened being absorbed in the Love of the Lord. ||1||
ਹਰਿ ਜਨ ਕਉ ਇਹੀ ਸੁਹਾਵੈ ॥
har jan kau ihee suhaavai ||
This is what befits the Lord's servant.
ਪੇਖਿ ਨਿਕਟਿ ਕਰਿ ਸੇਵਾ ਸਤਿਗੁਰ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨਿ ਹੀ ਤ੍ਰਿਪਤਾਵੈ ॥ ਰਹਾਉ ॥
pekh nikaT kar sevaa satigur har keeratan hee tirapataavai || rahaau ||
Beholding the Lord near at hand, he serves the True Guru, and he is satisfied through the Kirtan of the Lord's Praises. ||Pause||
ਅਮਲਨ ਸਿਉ ਅਮਲੀ ਲਪਟਾਇਓ ਭੂਮਨ ਭੂਮਿ ਪਿਆਰੀ ॥
amalan siau amalee lapaTaio bhooman bhoom piaaree ||
The addict is addicted to his drug, and the landlord is in love with his land.
ਖੀਰ ਸੰਗਿ ਬਾਰਿਕੁ ਹੈ ਲੀਨਾ ਪ੍ਰਭ ਸੰਤ ਐਸੇ ਹਿਤਕਾਰੀ ॥੨॥
kheer sa(n)g baarik hai leenaa prabh sa(n)t aaise hitakaaree ||2||
As the baby is attached to his milk, so the Saint is in love with God. ||2||
ਬਿਦਿਆ ਮਹਿ ਬਿਦੁਅੰਸੀ ਰਚਿਆ ਨੈਨ ਦੇਖਿ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ॥
bidhiaa meh bidhua(n)see rachiaa nain dhekh sukh paaveh ||
The scholar is absorbed in scholarship, and the eyes are happy to see.
ਜੈਸੇ ਰਸਨਾ ਸਾਦਿ ਲੁਭਾਨੀ ਤਿਉ ਹਰਿ ਜਨ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ॥੩॥
jaise rasanaa saadh lubhaanee tiau har jan har gun gaaveh ||3||
As the tongue savors the tastes, so does the humble servant of the Lord sing the Glorious Praises of the Lord. ||3||
ਜੈਸੀ ਭੂਖ ਤੈਸੀ ਕਾ ਪੂਰਕੁ ਸਗਲ ਘਟਾ ਕਾ ਸੁਆਮੀ ॥
jaisee bhookh taisee kaa poorak sagal ghaTaa kaa suaamee ||
As is the hunger, so is the fulfiller; He is the Lord and Master of all hearts.
ਨਾਨਕ ਪਿਆਸ ਲਗੀ ਦਰਸਨ ਕੀ ਪ੍ਰਭੁ ਮਿਲਿਆ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ॥੪॥੫॥੧੬॥
naanak piaas lagee dharasan kee prabh miliaa a(n)tarajaamee ||4||5||16||
Nanak thirsts for the Blessed Vision of the Lord's Darshan; he has met God, the Inner-knower, the Searcher of hearts. ||4||5||16||
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥
soraTh mahalaa panjavaa ||
Sorat'h, Fifth Mehla:
ਹਮ ਮੈਲੇ ਤੁਮ ਊਜਲ ਕਰਤੇ ਹਮ ਨਿਰਗੁਨ ਤੂ ਦਾਤਾ ॥
ham maile tum uoojal karate ham niragun too dhaataa ||
We are filthy, and You are immaculate, O Creator Lord; we are worthless, and You are the Great Giver.
ਹਮ ਮੂਰਖ ਤੁਮ ਚਤੁਰ ਸਿਆਣੇ ਤੂ ਸਰਬ ਕਲਾ ਕਾ ਗਿਆਤਾ ॥੧॥
ham moorakh tum chatur siaane too sarab kalaa kaa giaataa ||1||
We are fools, and You are wise and all-knowing. You are the knower of all things. ||1||
ਮਾਧੋ ਹਮ ਐਸੇ ਤੂ ਐਸਾ ॥
maadho ham aaise too aaisaa ||
O Lord, this is what we are, and this is what You are.
ਹਮ ਪਾਪੀ ਤੁਮ ਪਾਪ ਖੰਡਨ ਨੀਕੋ ਠਾਕੁਰ ਦੇਸਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥
ham paapee tum paap kha(n)ddan neeko Thaakur dhesaa || rahaau ||
We are sinners, and You are the Destroyer of sins. Your abode is so beautiful, O Lord and Master. ||Pause||
ਤੁਮ ਸਭ ਸਾਜੇ ਸਾਜਿ ਨਿਵਾਜੇ ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਦੇ ਪ੍ਰਾਨਾ ॥
tum sabh saaje saaj nivaaje jeeau pi(n)dd dhe praanaa ||
You fashion all, and having fashioned them, You bless them. You bestow upon them soul, body and the breath of life.
ਨਿਰਗੁਨੀਆਰੇ ਗੁਨੁ ਨਹੀ ਕੋਈ ਤੁਮ ਦਾਨੁ ਦੇਹੁ ਮਿਹਰਵਾਨਾ ॥੨॥
niraguneeaare gun nahee koiee tum dhaan dheh miharavaanaa ||2||
We are worthless - we have no virtue at all; please, bless us with Your gift, O Merciful Lord and Master. ||2||
ਤੁਮ ਕਰਹੁ ਭਲਾ ਹਮ ਭਲੋ ਨ ਜਾਨਹ ਤੁਮ ਸਦਾ ਸਦਾ ਦਇਆਲਾ ॥
tum karahu bhalaa ham bhalo na jaaneh tum sadhaa sadhaa dhiaalaa ||
You do good for us, but we do not see it as good; You are kind and compassionate, forever and ever.
ਤੁਮ ਸੁਖਦਾਈ ਪੁਰਖ ਬਿਧਾਤੇ ਤੁਮ ਰਾਖਹੁ ਅਪੁਨੇ ਬਾਲਾ ॥੩॥
tum sukhadhaiee purakh bidhaate tum raakhahu apune baalaa ||3||
You are the Giver of peace, the Primal Lord, the Architect of Destiny; please, save us, Your children! ||3||
ਤੁਮ ਨਿਧਾਨ ਅਟਲ ਸੁਲਿਤਾਨ ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਜਾਚੈ ॥
tum nidhaan aTal sulitaan jeea ja(n)t sabh jaachai ||
You are the treasure, eternal Lord King; all beings and creatures beg of You.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਹਮ ਇਹੈ ਹਵਾਲਾ ਰਾਖੁ ਸੰਤਨ ਕੈ ਪਾਛੈ ॥੪॥੬॥੧੭॥
kahu naanak ham ihai havaalaa raakh sa(n)tan kai paachhai ||4||6||17||
Says Nanak, such is our condition; please, Lord, keep us on the Path of the Saints. ||4||6||17||
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੨ ॥
soraTh mahalaa panjavaa ghar doojaa ||
Sorat'h, Fifth Mehla, Second House:
ਮਾਤ ਗਰਭ ਮਹਿ ਆਪਨ ਸਿਮਰਨੁ ਦੇ ਤਹ ਤੁਮ ਰਾਖਨਹਾਰੇ ॥
maat garabh meh aapan simaran dhe teh tum raakhanahaare ||
In our mother's womb, You blessed us with Your meditative remembrance, and You preserved us there.
ਪਾਵਕ ਸਾਗਰ ਅਥਾਹ ਲਹਰਿ ਮਹਿ ਤਾਰਹੁ ਤਾਰਨਹਾਰੇ ॥੧॥
paavak saagar athaeh lahar meh taarahu taaranahaare ||1||
Through the countless waves of the ocean of fire, please, carry us across and save us, O Savior Lord! ||1||
ਮਾਧੌ ਤੂ ਠਾਕੁਰੁ ਸਿਰਿ ਮੋਰਾ ॥
maadhau too Thaakur sir moraa ||
O Lord, You are the Master above my head.
ਈਹਾ ਊਹਾ ਤੁਹਾਰੋ ਧੋਰਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥
e'eehaa uoohaa tuhaaro dhoraa || rahaau ||
Here and hereafter, You alone are my Support. ||Pause||
ਕੀਤੇ ਕਉ ਮੇਰੈ ਸੰਮਾਨੈ ਕਰਣਹਾਰੁ ਤ੍ਰਿਣੁ ਜਾਨੈ ॥
keete kau merai sa(n)maanai karanahaar tiran jaanai ||
He looks upon the creation like a mountain of gold, and sees the Creator as a blade of grass.
ਤੂ ਦਾਤਾ ਮਾਗਨ ਕਉ ਸਗਲੀ ਦਾਨੁ ਦੇਹਿ ਪ੍ਰਭ ਭਾਨੈ ॥੨॥
too dhaataa maagan kau sagalee dhaan dheh prabh bhaanai ||2||
You are the Great Giver, and we are all mere beggars; O God, You give gifts according to Your Will. ||2||
ਖਿਨ ਮਹਿ ਅਵਰੁ ਖਿਨੈ ਮਹਿ ਅਵਰਾ ਅਚਰਜ ਚਲਤ ਤੁਮਾਰੇ ॥
khin meh avar khinai meh avaraa acharaj chalat tumaare ||
In an instant, You are one thing, and in another instant, You are another. Wondrous are Your ways!
ਰੂੜੋ ਗੂੜੋ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰੋ ਊਚੌ ਅਗਮ ਅਪਾਰੇ ॥੩॥
rooRo gooRo gahir ga(n)bheero uoochau agam apaare ||3||
You are beautiful, mysterious, profound, unfathomable, lofty, inaccessible and infinite. ||3||